เกิดใหม่มาแก้ไขชะตาชีวิต - บทที่ 366 กำลังหาใครอยู่?
เขารู้ว่าตัวเองอาจจะถูกตามหาในเร็ว ๆ นี้!
ดังนั้นเขาจำเป็นต้องเปลี่ยนตัวมัตสึชิมะ จิโร่ แล้วเดินไปตามถนนดีเจ
“กำลังหาใครอยู่? จะบุกรุกใคร? ผู้ชาย หรือผู้หญิง? มนุษย์โลก หรือมนุษย์ต่างดาว?”
แต่เขาก็ไม่อยากหาผู้ชายมั่ว ๆ !
เขาต้องการหาผู้ชายที่มีร่างกายแข็งแรง และมีจิตใจที่เข้มแข็งด้วย!
เขาหาเจอแล้ว!
ผู้หญิงที่ไม่รู้นามสกุลแต่ชื่อว่ายูโกะ!
เด็กสาววัยรุ่นที่ขายบริการ!
มีแต่เด็กสาวพวกนี้แหละที่หลอกง่าย!
ก่อนที่จะจากมัตสึชิมะ จิโร่ไป โดโร่พูดว่า
“โอ้ ชายผู้มีอารยธรรมต่ำต้อย ฉันตัดสินใจจะปล่อยนายเป็นอิสระ ฉันโดโร่เป็นนักเวทมนตร์ที่มีเมตตามาก โอ้ ก่อนที่ฉันจะไป ฉันจะลบความทรงจำทั้งหมดเกี่ยวกับฉันของนายทิ้ง โอ้ จิตสำนึกของนายอ่อนแอเหลือเกิน ฉันไม่อยากจะบุกรุกเข้าไปในตัวนายตั้งแต่แรกด้วยซ้ำ โอ้ แย่หน่อยที่จางถงยังจำได้ว่านายถูกบุกรุกมาก่อน”
ในตอนนี้ ยูโกะที่นอนอยู่ข้างล่างได้หมดสติไปแล้ว มัตสึชิมะ จิโร่หยิบมีดผ่าตัดออกมา แล้วรีบนำผลึกสมองของเธอออกมาอย่างรวดเร็ว จากนั้นก็หลับตาลงแล้วสูดหายใจเข้า
“โอ้ หญิงสาวน้อย ปล่อยให้คลื่นจิตของเธอแผ่ซ่านออกมาสิ ช่างเป็นคลื่นจิตที่งดงามอะไรเช่นนี้ เมื่อครู่นี้ เธอมีความสุขมากใช่ไหม?”
จากนั้นเขาก็รีบรักษาหน้าผากของยูโกะให้หายดี เมื่อถึงเวลาที่เหมาะสม ก็ออกจากร่างของมัตสึชิมะ จิโร่ แล้วเข้าไปในสมองของยูโกะ
มัตสึชิมะ จิโร่ก็ถูกทำให้หมดสติอย่างรวดเร็วเช่นกัน
มองดูร่างกายที่ตนครอบครองมาเกือบปี โดโร่ส่ายหน้าพลางกล่าว
“จะทำยังไงดี? พวกซิลเวอร์ฮาร์ทมีอุปกรณ์ถ่ายภาพสามมิติ ถ้าพวกเขารู้จากจางถงว่าคุณเป็นผู้บุกรุก โอ้ พวกเขาต้องค้นพบแน่ว่าฉันบุกรุกร่างของยูโกะยังไง อ้อ ชื่อจริงของเธอคือซาวากิ โนโซมิ เป็นผู้หญิงที่น่ารักจริง ๆ แต่กลับมาทำธุรกรรมสกปรกแบบนี้”
“จะทำยังไงดี ฆ่ามัตสึชิมะ จิโร่ก็ไม่ได้ โอ้ ทำได้แค่สองวิธี หนึ่งคือรีบไปหาจางถงแล้วลบความทรงจำเกี่ยวกับการบุกรุกร่างมัตสึชิมะ จิโร่ทิ้ง แต่ตอนนี้จางถงคงถูกพวกซิลเวอร์ฮาร์ทจับตามองอย่างใกล้ชิด โอ้ วิธีนี้คงใช้ไม่ได้แล้ว สองคือฆ่ามัตสึชิมะ จิโร่แล้วใช้…ใช้โล่ป้องกันของอารยธรรมการบำเพ็ญฝังเขาไว้ เพื่อป้องกันการสแกนจากอุปกรณ์ของพวกซิลเวอร์ฮาร์ท แต่ว่าตอนนี้โดโร่ไม่มีอุปกรณ์แบบนั้น มันแพงมาก โคซากิเป็นผู้หญิงยากจน ถ้ามีเงินเธอคงไม่มาทำธุรกรรมสกปรกแบบนี้หรอก โอ้ เวลาเร่งรัดจริง ๆ โดโร่จะทำยังไงดี ถ้าไม่สามารถซื้อโล่ป้องกันนั้นได้เร็ว ๆ นี้ โอ้ โดโร่ต้องคิดหาทางแล้ว”
โดโร่จากไป ตั้งใจจะใช้ร่างของยูโกะไปเกี้ยวนักบำเพ็ญคนหนึ่ง เพื่อให้ได้โล่พลังงานมาโดยเร็วที่สุด
ซาวากิ โนโซมิเดินอยู่บนถนน เธอมองผู้คนที่เดินผ่านไปมาไม่หยุด หวังจะหานักฝึกฝนสักคน เธอมั่นใจในรูปลักษณ์ของตัวเองมาก คิดว่าน่าจะล่อใจนักฝึกฝนได้สักคน
ทันใดนั้นเธอก็นึกขึ้นมาได้
“โอ้ ทำไมฉันต้องไปล่อใจนักฝึกฝนด้วย คนที่มีโล่พลังงานก็มี แล้วก็ร้านค้าพวกนั้นด้วย ในร้านพวกนั้นก็มีโล่พลังงาน โอ้ คนรวยก็มีโล่พลังงานนี่ ฉันสามารถไปล่อใจคนรวยที่แก่ ๆ สักคน โอ้ ควรจะไป HK ดีกว่า ที่นั่นมีคนรวยแก่ ๆ เยอะ หรือไม่ก็ไปเมืองลามันดา ไปหาพ่อค้ารวยจากดาวซุยหยวน”
ดังนั้น ซาวากิ โนโซมิจึงไปที่เมืองลามันดาจริง ๆ และไม่นานก็พบพ่อค้ารวยสูงอายุจากดาวซุยหยวนบนท้องถนน เป็นคนที่มีรูปร่างอ้วนเทอะทะ ใต้ตาทั้งสองข้างมีถุงใต้ตาลึก ดูก็รู้ว่าไม่มีทางเป็นนักฝึกฝนแน่นอน
ผู้ชายสูงวัยจากดาวน้ำพุนั้นสามารถจดจำได้ง่าย พวกเขาสวมเสื้อคลุมยาวสีสดใสเดินอวดโฉมไปตามท้องถนน
ในคฤหาสน์หลังหนึ่ง ซาวากิ โนโซมิ อายุเพียง 15 ปี แต่มีความสูง 165 เซนติเมตร ร่างกายอ่อนเยาว์ของเธอกำลังมอบกายให้กับพ่อค้าสูงวัยจากดาวน้ำพุที่มีรูปร่างอ้วนเหมือนหมู
ซาวากิ โนโซมิรอจนถึงจังหวะที่เหมาะสมแล้วทำให้พ่อค้าสูงวัยที่อาจมีอายุมากกว่า 100 ปีหมดสติไป
จากนั้นเธอเริ่มค้นหาทรัพย์สินของเขา และแล้วก็พบอุปกรณ์โล่พลังงานสำหรับคนเดียวในกระเป๋ามิติของพ่อค้าสูงวัย
แม้ว่าในถุงมิติจะมีของมีค่าอื่น ๆ อีกมากมาย แต่ซาวากิ โนโซมิก็ไม่แม้แต่จะมอง เธอหยิบเพียงอุปกรณ์โล่พลังงานแล้วซ่อนมันไว้ จากนั้นก็นอนต่อข้าง ๆ พ่อค้าสูงอายุ
อ้อ เธอปล่อยให้พ่อค้าสูงอายุทับร่างของเธอต่อไปแม้ว่าเธอจะรู้สึกขยะแขยงมากก็ตาม!
สุดท้ายเธอรอจนกระทั่งพ่อค้าสูงวัยตื่นขึ้นมา หลังจากได้รับเงินที่ควรได้แล้ว เธอจึงจากไปและกลับไปที่ดีเจอีกครั้ง แล้วก็ไปหามัตสึชิมะ จิโร่อย่างเป็นธรรมชาติ อ้อ ก่อนที่จะไปหาเขา เธอได้ปลอมตัวเสียก่อน
เธอปลอมตัวอยู่ในโดมพลังงาน ดังนั้นเมื่อออกมาอีกครั้ง คนของกินชินจึงไม่รู้ว่าเธอเป็นใคร
หลังจากปลอมตัวแล้วเธอก็ไปหามัตสึชิมะ จิโร่อีกครั้ง และสังหารเขาในโดมพลังงานได้อย่างง่ายดาย ร่างของเขาถูกฝังอยู่ใต้โดมพลังงานตลอดไป
นั่นหมายความว่าแม้ว่าชาวซิลเวอร์ฮาร์ทอาจจะยังสามารถตามหาเธอได้ แต่คงไม่ง่ายเหมือนแต่ก่อนแน่นอน
แต่ตอนนี้ซาวากิ โนโซมิกำลังคิดจะออกจากโลกชั่วคราว แล้วค่อยกลับมาด้วยตัวตนใหม่
เพียงแต่ว่า ซาวากิ โนโซมิลืมไปว่า วันนี้ลั่วโหวได้พบจางถงแล้ว!
…
จางถงลาออกจากงานที่โรงฆ่าสัตว์แล้ว แต่งตัวทันสมัย เมื่อเห็นลั่วโหวแล้ว เธอมองอาจารย์ด้วยความดีใจ ลั่วโหวพูดว่า
“วันนี้ให้เธอมาเป็นศิษย์ ไปกันเถอะ!”
บนภูเขาลูกหนึ่ง ลั่วโหวให้เสี่ยวกั่วจื่อปล่อยกระท่อมไม้หลังเล็กออกมา แล้วจูงจางถงที่ตื่นเต้นไม่หยุดเข้าไปข้างใน พูดว่า
“เอาล่ะ อีกเดี๋ยวก็จะได้เป็นศิษย์แล้ว!”
จางถงรินน้ำชาให้เขา หลังจากลั่วโหวดื่มหมดแล้ว หญิงสาวยังคงคุกเข่าอยู่บนพื้น แต่ก้มหน้าลง คงจะรู้ว่าลั่วโหวจะทำอะไรกับเธอ
ลั่วโหวถามขึ้นว่า
“ที่รัก หน้าอกยังเจ็บอยู่ไหม?”
จางถงหน้าแดงก่ำทันที