เกิดใหม่มาแก้ไขชะตาชีวิต - บทที่ 346 ทำไมต้องจ่าย

ลั่วโหวพยักหน้า

“ฝึกฝนเป็นหลัก วิทยาศาสตร์เป็นรอง ผมตัดสินใจเรื่องนี้ไว้นานแล้ว!”

คุณนายออฟฟ่าพยักหน้าพูดว่า

“โอ้ ฉันคิดว่า ถ้าบริษัทยาพวกนั้นรู้ถึงความก้าวหน้าของเครื่องมือชนิดนี้ พวกเขาคงไม่ยอมขายในราคาถูกหรอก เพราะเครื่องมือแบบนี้จะแย่งตลาดยาและเครื่องมือแพทย์ที่มีอยู่ของพวกเขาไป โอ้ ลั่ว จากการคำนวณของฉัน เครื่องมือแบบนี้หนึ่งเครื่องต้องใช้เงิน 2 ล้านสหพันธ์ ถ้าขายทั่วโลก 1 พันล้านเครื่อง ก็จะสามารถรักษาผู้ที่มีแนวโน้มจะติดเชื้อได้ทั้งหมด และการปรับแต่งยีนส์ก็จะเสร็จสิ้นภายในหนึ่งปี สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ เครื่องมือชนิดนี้จะทำให้ประชาชนของคุณและเผ่าพันธุ์ต่างดาวที่ร่างกายอ่อนแอมีสุขภาพดีขึ้น เมื่อร่างกายส่วนใดส่วนหนึ่งเสื่อมถอย เจ็บป่วย หรือได้รับบาดเจ็บ ก็จะได้รับการวินิจฉัยและรักษาได้ทันท่วงที ทำให้ชีวิตยืนยาวขึ้น”

“ลั่ว 2 ล้านสหพันธ์นั้นไม่มากเลยนะ!”

“โอ้ ลั่ว อุปกรณ์แบบนี้จะเป็นตลาดที่มีมูลค่าถึง 2,000 ล้านล้านดอลลาร์สหพันธรัฐ โอ้ ฉันพบว่าพวกคุณไม่ควรเดินตามเศรษฐกิจแบบสงครามที่เป็นอยู่ตอนนี้ มันไม่เป็นผลดีต่อการพัฒนาของพวกคุณ พวกคุณควรหันมาใช้เศรษฐกิจแบบเสรี ปลุกพลังของประชาชนขึ้นมา เช่น ส่งเสริมให้ผู้คนออกไปสำรวจอวกาศ”

“โอ้ ลั่ว คุณสามารถให้ทีมที่ปรึกษาของคุณนำเทคโนโลยีนี้ไปประมูลได้ ประมูลให้กับประเทศต่าง ๆ หรือภูมิภาคต่าง ๆ หรือบริษัทต่าง ๆ คุณสามารถตั้งราคาประมูลที่ 1 ล้านล้านดอลลาร์สหพันธรัฐ!”

เมื่อได้ยินตัวเลขที่คุณนายออฟฟ่าพูด ลั่วโหวคิดครู่หนึ่งแล้วรีบพูดว่า

“โอ้ ไม่ พวกเราจะเริ่มประมูลที่ 100,000 ดอลลาร์สหพันธรัฐ ราคานั้นต่ำเกินไป โอ้ ขอโทษด้วยคุณนายออฟฟ่า หลังจากที่ผมกลับมา สองวันนี้ผมก็คิดมามาก ประชาชนไม่จำเป็นต้องเป็นทหารทั้งหมด แม้ว่าตอนนี้จะมีประชากร 3 พันล้านคน แต่ต้องการแค่ 1 พันล้านคนเป็นทหารก็พอ ส่วนที่เหลือ ก็ควรทำอย่างที่คุณพูด ควรทำการผลิต ผมลืมไปอย่างหนึ่ง แม้ว่าพ่อค้าจะสามารถซื้อทรัพยากรมากมายจากต่างดาว แต่อารยธรรมหนึ่งจะพัฒนาได้ต้องพึ่งพาภายใน ต้องพึ่งความพยายามภายในเพื่อขยายออกไปภายนอก การพึ่งแค่การค้ากับต่างดาวอย่างเดียวไม่ได้!”

ในตอนนี้ ซิงเฉินได้พึมพำในหัวของเขาว่า

“ไอ้ลิงน้อย ในที่สุดนายก็เข้าใจแล้ว ตอนที่ฉันอยู่กับเจ้านายคนก่อน โลกก็ใช้ระบบเศรษฐกิจแบบตลาดเสรีมาตลอด ซึ่งมันดีต่อการพัฒนาอารยธรรมมากกว่า เศรษฐกิจแบบสงครามนั้นใช้ได้แค่ชั่วคราว ถ้านายจะใช้ระบบเศรษฐกิจแบบสงครามเป็นเวลาหลายสิบปี โลกก็จะกลายเป็นน้ำนิ่งที่เน่าเสีย”

ท่านหญิงเวทมนตร์รู้เรื่องราวบางอย่างของเขา จึงกล่าวให้กำลังใจว่า

“โล นายเป็นนักการค้าที่ยิ่งใหญ่ และจะเป็นนักบำเพ็ญที่ยิ่งใหญ่ รวมถึงเป็นปรมาจารย์ที่ยิ่งใหญ่ด้วย แต่ฉันคิดว่าสิ่งที่ควรทำที่สุดตอนนี้คือจัดการกับสถานการณ์ของดาวน้ำ คนพวกนี้มาที่นี่แต่กลับต้องตายอย่างน่าเสียดาย ฉันคิดว่า ถึงเวลาแล้วที่พวกมนุษย์ต่างดาวอ่อนแอพวกนายจะแสดงความเมตตาและความรักต่อพวกเขา”

ลั่วโหวพยักหน้า จากนั้นก็เริ่มพูดคุยเรื่องราคาประมูล

ลั่วโหวครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง

“คุณออฟฟ่า ผมจะแต่งตั้งคุณเป็นหัวหน้าคณะที่ปรึกษา ต่อไปการประมูลเทคโนโลยีต่าง ๆ จะให้คุณเป็นผู้รับผิดชอบ ผมจะใช้หยกวิเศษซื้อเทคโนโลยีจากท่านอาจารย์จู้ คุณช่วยผมประมูลบนโลก รายได้จากการประมูลจะให้คณะที่ปรึกษาเป็นผู้จัดการ โอ้ แย่จริง ผมไม่ได้สนใจเรื่องทางโลก แต่กลับพบว่าเรื่องทางโลกดูดีแค่ภายนอก แต่ความจริงแล้วแย่มาก”

ครั้งนี้ ลั่วโหวรีบกลับมาอย่างเร่งด่วน และพบว่าคณะที่ปรึกษาเกิดการขาดทุนอย่างมหาศาล!

ดังนั้นเขาจึงพูดว่า

“ไม่สามารถกำหนดราคาเริ่มต้นประมูลให้ต่ำเกินไปได้ ไม่สามารถปล่อยให้พวกเขาซื้อไปในราคาถูกแล้วทำกำไรมหาศาล”

ลั่วโหวรีบพูดว่า

“โอ้ โอ้ คุณออฟฟ่า ราคาเริ่มต้นประมูลต้องเปลี่ยน เปลี่ยนเป็น 10 ล้านล้านดอลลาร์สหพันธรัฐ สามารถขายให้กับ 5 ประเทศหรือภูมิภาค บริษัทยาไม่มีเงิน แต่สามารถให้แต่ละประเทศค้ำประกันได้ โอ้ และขอให้ระวังด้วย สำหรับการประมูลเทคโนโลยีในอนาคต อย่าให้เทคโนโลยีซ้ำซ้อนกัน สำนักเทียนหยุนของเราจะไม่ทำการประมูลซ้ำ”

ลั่วโหวติดต่อกับจู้ และจ่ายเงินผลึกไปหนึ่งล้านล้านล้านหยวน จู้บอกว่าสามารถจัดหาเทคโนโลยีส่วนใหญ่ที่ลั่วโหวต้องการได้แล้ว

แม้จะใช้เงินไปมากมาย แต่ก็คุ้มค่าจริง ๆ !

…

คณะที่ปรึกษาได้ประกาศแถลงการณ์อีกครั้ง

“สำนักเทียนยุ่นรู้สึกเศร้าและเสียใจอย่างยิ่งกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับผู้อพยพจากดาวสุ่ยหยวน และรู้สึกผิดหวังที่ผู้ติดเชื้อบางคนจงใจแพร่เชื้อให้กับผู้หญิงและเด็กที่บริสุทธิ์บนโลก”

“รู้สึกผิดหวังที่พลเมืองบางประเทศมีแต่เรียกร้องและขอความช่วยเหลือจากภายนอกไม่หยุดหย่อน พลเมืองที่คอยแต่ขอความช่วยเหลือจะมีอนาคตอะไร?”

“แม้ว่าสำนักเทียนยุ่นจะตั้งใจไม่ยุ่งเกี่ยวกับโลกภายนอก แต่ก็จำเป็นต้องออกมาทำอะไรบางอย่าง สำนักเทียนยุ่นขอประกาศว่าจะจัดหาแผนประกันอาหารของสหพันธ์เป็นเวลา 10 ปีให้กับพลเมืองโลกทั้งหมด รวมถึงชาวดาวสุ่ยหยวนที่ติดเชื้อในครั้งนี้ด้วย แต่ขอร้องเผ่าพันธุ์ที่ยิ่งใหญ่และสูงส่งอื่น ๆ อย่าได้อิจฉาริษยา”

“สำนักเทียนยุ่นตั้งใจจะประกาศข่าวให้ประชาชนทราบว่า ผู้ติดเชื้อจากดาวน้ำสามารถรักษาให้หายได้แล้ว และหลังจากการรักษาเสร็จสิ้น พวกเขาไม่เพียงแต่จะหายจากการติดเชื้อ แต่กระดูก อวัยวะภายใน กล้ามเนื้อ และเลือดของพวกเขาจะแข็งแรงกว่าคนปกติ พวกเขาจะแข็งแรงขึ้น ยากที่จะเจ็บป่วย และอายุขัยของพวกเขาจะยืนยาวขึ้นอย่างมาก อาจจะถึง 2,000 ปี”

“นอกจากนี้ สำนักเทียนยุ่นได้ตัดสินใจชั่วคราวที่จะขายเทคโนโลยีนี้ให้กับห้าประเทศหรือภูมิภาค โดยราคาเริ่มต้นที่ 10 ล้านล้านเครดิตสหพันธรัฐ เนื่องจากเกี่ยวข้องกับเงินจำนวนมาก การประมูลจะจัดขึ้นหลังจากประกาศ 7 วัน… สำหรับรายละเอียดการประมูลเพิ่มเติม กรุณาติดต่อคณะที่ปรึกษา”

ประกาศนี้ทำให้ทั่วโลกตื่นตะลึง แน่นอนว่าส่วนใหญ่เป็นความประหลาดใจในทางที่ดี!

ผู้คนมากมายต่างยินดีที่สำนักเทียนยุ่นในที่สุดก็ได้เปิดตัวเทคโนโลยีการยืดอายุขัย!

แต่หลังจากความตื่นเต้นยินดีอย่างล้นหลาม ชาวโลกก็อดไม่ได้ที่จะอิจฉาผู้ติดเชื้อจากดาวน้ำ

“ทำไมพวกเขาถึงได้รับฟรี แต่พวกเราต้องจ่ายเงินมหาศาลในอนาคต?”