ระบบกลืนกินพรสวรรค์ - บทที่ 961 อัดฉีดร่างกายด้วยธารอัสนีสวรรค์… ชำระล้างปฐมวิญญาณ!

เมื่อคิดได้ดังนั้น ฉู่โม่วก็พุ่งเข้าไปโดยไม่ลังเล!

เปรี๊ยะ! เปรี๊ยะ! เปรี๊ยะ!

หลังจากที่เขาเข้าไป พลังงานมหาศาลในธารอัสนีสวรรค์ก็เริ่มพลุ่งพล่าน มันมุ่งหน้าเข้าไปหาฉู่โม่วราวกับทะเลคลั่งทันที

สายฟ้าอันน่าสะพรึงกลัวฟาดลงมา พยายามฉีกสิ่งมีชีวิตที่กล้าเข้ามาใกล้เป็นชิ้น ๆ

แต่ฉู่โม่วก็ไม่เกรงกลัวแม้แต่น้อย

เขาไม่แม้แต่จะหลบหลีกและปล่อยให้สายฟ้าฟาดลงมาทั้งอย่างนั้น

อัสนีเหล่านี้แตกต่างจากสายฟ้าในโลกภายนอก พวกมันต่างเกิดมาจากธารอัสนีสวรรค์ที่เต็มไปด้วยพลังแห่งการสรรค์สร้าง และการฟาดลงมาที่เขา ก็กลับกลายเป็นประโยชน์ไป

เช่นเดียวกันกับตอนนี้ เมื่อสายฟ้าฟาดลงมาบนร่างกาย เซลล์นับไม่ถ้วนของเขาก็เริ่มตื่นตัว จากนั้นก็กลืนกินพลังงานและโชคชะตามหาศาลข้างในนั้นอย่างบ้าคลั่ง

ตอนนั้นเอง พลังของชายหนุ่มก็เพิ่มสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง

แต่สิ่งเหล่านี้เป็นเพียงของเหลือ ส่วนของจริงนั้นคือไข่มุกกลางธารอัสนีสวรรค์ที่อยู่ตรงหน้า ฉู่โม่วจึงรีบตรงเข้าไปหาอย่างไม่ลังเล

ยิ่งเข้าไปใกล้เท่าไร สายฟ้าที่ฟาดลงมาก็ยิ่งน่าสะพรึงกลัว รัศมีของมันเองก็ทรงพลังขึ้นเช่นกัน

เมื่อฉู่โม่วเข้าไปใกล้ธารอัสนีสวรรค์

พายุที่โหมกระหน่ำก็ส่งเสียงหวีดหวิว สายฟ้าสีม่วงที่รุนแรงพอจะทำให้สมองรู้สึกชาก็ฟาดลงมา รัศมีทำลายล้างของมันดูราวกับว่าทำลายจักรวาลนี้ให้สูญสิ้นได้!

ธารอัสนีสวรรค์พลุ่งพล่านเพราะการมาถึงของฉู่โม่ว มันสั่นสะท้านราวกับว่ากำลังจะปลดปล่อยพลังทั้งหมดออกมา

ตู้ม!

ในที่สุด ธารอัสนีสวรรค์เหล่านี้ก็ไม่อาจนิ่งเฉยได้อีกต่อไป

สายฟ้าสีม่วงนับไม่ถ้วนก่อตัวขึ้นกลายเป็นสายฟ้ารุนแรง ฟาดลงมาที่ร่างกายของฉู่โม่ว

เปรี้ยง!

ด้วยการโจมตีเดียว ร่างกายของชายหนุ่มก็ดูใกล้จะระเบิดเต็มที รอยแยกนับไม่ถ้วนก็ปรากฏให้เห็น

แต่ฉู่โม่วก็ไม่เกรงกลัวและลงมืออย่างบ้าคลั่ง เขาดูดซับพลังงานในสายฟ้าเข้าไป และในขณะเดียวกันก็ใช้พรสวรรค์ธาตุไม้รักษาบาดแผลบนร่างกายอย่างรวดเร็ว

เมื่อพลังของเขาในตอนนี้พัฒนาขึ้นอย่างต่อเนื่อง ผลของพรสวรรค์ธาตุไม้ก็เพิ่มขึ้นด้วย

ตอนนี้ มันได้พัฒนามาถึงจุดที่หากไม่ได้ถูกสังหารทันที ชายหนุ่มก็รักษาอาการบาดเจ็บได้อย่างรวดเร็ว

ดังนั้น แม้ว่าสายฟ้านี้จะน่าสะพรึงกลัว หากไม่ได้สังหารฉู่โม่วในทันที มันก็ไม่อาจปลิดชีพเขาได้ก่อนที่จะใช้พลังงานจนหมด

เมื่อเป็นเช่นนี้…

ฉู่โม่วก็นั่งขัดสมาธิตรงนั้น รับสายฟ้าไร้ที่สิ้นสุดด้วยร่างกาย ในขณะที่ดูดซับพลังงานข้างในธารอัสนีสวรรค์สีม่วงด้วย

สายฟ้าเหล่านั้นหล่อเลี้ยงร่างกาย พร้อมกับที่สสารสีทองในธารอัสนีสวรรค์บำรุงปฐมวิญญาณ

ในขณะเดียวกัน เขาก็ศึกษากฎเกณฑ์แห่งสายฟ้าข้างในต่อไป

ตู้ม! ตู้ม! ตู้ม!

อสนีบาตนับไม่ถ้วนโจมตีอย่างต่อเนื่อง ทำให้ท้องนภาสว่างไสวไปด้วยแสงสายฟ้า ราวกับโลกทั้งใบกลายเป็นทะเลอัสนีไปแล้ว รัศมีอันน่าหวาดกลัวที่ผสมผสานด้วยพลังทำลายล้างและโชคชะตา

ฉู่โม่วนั่งขัดสมาธิและสะกดพลังของสายฟ้าเอาไว้ ขณะเดียวกันก็พัฒนาร่างกายอย่างต่อเนื่อง

…

เวลาเดินผ่านไปอย่างเชื่องช้า รัศมีสายฟ้าบนร่างกายของฉู่โม่วเองก็ค่อย ๆ แข็งแกร่งขึ้นด้วยเช่นกัน

หากมีคนอื่นอยู่ที่นี่ในตอนนี้

พวกเขาจะต้องตกตะลึงเมื่อพบว่าร่างกายของฉู่โม่วอาบไปด้วยแสงสายฟ้าสว่างจ้า และยังมีพลังแห่งกฎเกณฑ์ธาตุสายฟ้านับไม่ถ้วน ทำให้ทุกรูขุมขนมีพลังแห่งวิถีไหลผ่านเข้าไปอย่างน่าอัศจรรย์

นอกจากนั้น…

กฎเกณฑ์และพลังแห่งวิถีเหล่านี้มีทั้งการทำลายล้างและกำเนิดใหม่ โชคชะตา ชีวิต และความตาย

ทุกสิ่งควรจะอยู่ตรงกันข้ามกัน แต่ที่นี่ พวกมันต่างผสมผสานกันอย่างกลมเกลียว

ในขณะเดียวกัน ฉู่โม่วก็ครุ่นคิด ดูดซับ และศึกษากฎเกณฑ์เหล่านี้ บ่มเพาะความเข้าใจในธาตุสายฟ้าลึกซึ้งมากขึ้นและมากขึ้น แสงที่เรืองรองออกมาจากจิตวิญญาณก็เข้มข้นขึ้น พร้อมกับพรสวรรค์ธาตุสายฟ้าข้างในร่างกายที่แข็งแกร่ง

หากบอกว่าฉู่โม่วในตอนนี้คือจักรพรรดิเทพที่ถือกำเนิดในธารอัสนีสวรรค์ก็คงจะไม่มีใครกังขา

…

ที่โลกภายนอก…

เมื่อฉู่โม่วเข้าไปข้างในเมฆโกลาหลก็มองไม่เห็นอัสนีบาตทำลายล้างอีกต่อไป และพวกเขาก็ไม่กล้าปล่อยจิตสัมผัสเข้าไปสำรวจด้วยเช่นกัน

เมฆโกลาหลนี้อาจสัมผัสได้ถึงสิ่งมีชีวิตอื่น ๆ ด้วย

หากปล่อยจิตสัมผัสเข้าไปในตอนนี้ เมื่อถูกเมฆโกลาหลจับได้ พวกเขาก็จะถูกดูดเข้าไปทันที และพลังของสายฟ้าก็จะเปลี่ยนมาไล่ล่าสิ่งมีชีวิตเหล่านั้น

พลังของเมฆโกลาหลนี้น่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก หากพวกเขาเข้าไป มันก็อาจพลุ่งพล่านขึ้นอีกครั้ง และในตอนนั้น เหล่าอัจฉริยะอย่างพวกเขาก็จะถูกกำจัด

จึงไม่มีใครกล้าทำอะไรแม้แต่น้อย…

ด้วยเหตุนี้ พวกเขาจึงไม่อาจล่วงรู้ได้ว่ากำลังเกิดอะไรขึ้นข้างในเมฆโกลาหล

รู้เพียงว่าหลังจากที่ฉู่โม่วพุ่งเข้าไป ผ่านไปเป็นเวลานานก็ยังไม่ออกมา และยังไม่มีการเปลี่ยนแปลงสะท้านโลกเกิดขึ้นข้างในเมฆโกลาหลอีกด้วย พวกเขาจึงได้แต่สงสัยและคาดเดาอยู่ในใจ ว่าความจริงแล้วฉู่โม่วตายไปหรือยัง?

อย่างไรแล้ว หากอีกฝ่ายยังมีชีวิตอยู่ มันก็ไม่น่าจะสงบเงียบเช่นนี้

ทว่า…

หากเขาตายไปแล้ว เมฆโกลาหลก็น่าจะจางหายไป แต่มันยังคงลอยอยู่ที่นี่ ซึ่งหมายความว่าอีกฝ่ายยังมีชีวิตอยู่

ภาพนี้ทำให้เหล่าผู้ปลุกพลังสับสนจนถึงขีดสุด

“เกิดอะไรขึ้นที่นี่เนี่ย?”

“ตั้งแต่พ่อหนุ่มนั่นเข้าไปในเมฆโกลาหล ทำไมถึงไม่เกิดอะไรขึ้นเลยล่ะ?”

“หรือว่าเขาจะเจอโอกาสบางอย่าง?”

“แต่จะมีโอกาสอะไรอยู่ในเมฆโกลาหลล่ะ มันก็มีแต่สายฟ้าไม่ใช่เหรอ?”

ผู้ปลุกพลังมากมายเริ่มสนทนากัน

หลังจากที่คิดดูแล้ว พวกเขาก็ยังคิดไม่ออก จึงได้แต่หยุดลงตรงนี้และรอดูว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป

…

ข้างในเมฆโกลาหล

ฉู่โม่วยังคงดูดซับธารอัสนีสวรรค์เข้าไป

สายฟ้ามากมายพลุ่งพล่านรอบ ๆ ร่างกายของเขาในตอนนี้ แม้แต่ธารอัสนีสวรรค์ก็เข้าไปไหลเวียนในร่างกาย

บางทีอาจเป็นเพราะฉู่โม่วรู้ว่าสายฟ้านี้ไม่อาจสังหารตัวเองได้ จึงปล่อยให้ธารอัสนีสวรรค์หลั่งไหลเข้าไปในร่างกายของชายหนุ่มผ่านรูขุมขนอย่างต่อเนื่อง ราวกับจะไม่มีวันจบสิ้นและพยายามระเบิดร่างกายของเขา

แต่รากฐานการฝึกฝนของฉู่โม่วก็ลึกล้ำเกินไป

หลังจากที่บ่มเพาะมานับครั้งไม่ถ้วน รากฐานของเขาลึกล้ำเกินจะหยั่งวัด และตอนนี้ก็เป็นเหมือนหลุมไร้ก้น ไม่ว่าจะเทธารอัสนีสวรรค์เข้าไปมากเท่าไร ไม่ว่าจะมีอณูแห่งชีวิตอยู่ในเส้นลมลมปราณมากแค่ไหน เขาก็ดูดซับและสกัดพวกมันได้อย่างรวดเร็ว

จนกระทั่ง… ร่างกายไม่มีท่าทีจะเกิดระเบิดแล้ว พลังของเขามีแต่จะแข็งแกร่ง และรัศมีก็น่าสะพรึงกลัวยิ่งขึ้นด้วย

ตอนนี้…

ทั่วทั้งร่างกายของชายหนุ่มเต็มไปด้วยอสนีบาตมหาศาล มีธาตุสายฟ้าไร้ที่สิ้นสุดไหลผ่าน แม้แต่เส้นผมของเขาก็ใสราวกับผลึกแก้วและมีรัศมีสีม่วงแวววาว

ข้างในเส้นชีพจร…

พลังสายฟ้าอันยิ่งใหญ่ไร้ที่เปรียบพลุ่งพล่านอย่างต่อเนื่อง ทำให้รูขุมขนเรืองแสงสว่าง อวัยวะภายในของเขาสว่างไสว ราวกับว่าพวกมันได้กลายเป็นอวัยวะสายฟ้าไปแล้ว

ปฐมวิญญาณของเขาเองก็พัฒนาขึ้นอย่างมหาศาลเช่นกัน

ในตอนนั้นเอง แสงสีทองเปล่งประกายก็ระเบิดออกมา และรัศมีแห่งกฎเกณฑ์สายฟ้าอันแข็งแกร่งก็แผ่ออกมาราวกับดวงอาทิตย์

มันเกิดจากการดูดซับสสารสีทองมากเกินไป

ฉู่โม่วเองก็สัมผัสได้ ปฐมวิญญาณกำลังจะเข้าสู่การเปลี่ยนแปลงบางอย่าง และเมื่อสมบูรณ์แล้ว จะต้องเป็นการเปลี่ยนแปลงสะท้านโลกา!

และตอนนี้ การเปลี่ยนแปลงนั้นก็อยู่ไม่ไกลแล้ว!