ระบบกลืนกินพรสวรรค์ - บทที่ 903 ทัณฑ์สวรรค์!
บทที่ 903 ทัณฑ์สวรรค์!
แค่เพียงแรงกดดันแพร่กระจายออกมา เสียงสายฟ้าคำรามก็เริ่มดังระงม
ในตอนแรก เสียงนั้นยังคงบางเบา แต่เมื่อเวลาผ่านไป มันก็ดังขึ้นและดังขึ้นอย่างรวดเร็ว ท้ายที่สุด เสียงนั้นก็ดังสะท้านฟ้าดินราวกับการกำเนิดแห่งหายนะดังก้องในหูของเหล่าผู้ปลุกพลังไร้สำนัก
สีหน้าของพวกเขาเปลี่ยนแปลงไปทันที
พวกเขาสัมผัสได้ว่าเสียงของสายฟ้านั้นมีพลังที่เหนือยิ่งกว่าจินตนาการอยู่ ราวกับว่ามันสามารถเจาะทะลวงเข้าไปในจิตวิญญาณและกระทั่งทำให้ปฐมวิญญาณสั่นสะเทือนได้
แต่มันก็ไม่รอให้พวกเขาได้หายตื่นตระหนก
สายลมและหมู่เมฆไกลออกไปเริ่มเปลี่ยนแปลงอย่างกะทันหัน แล้วหลังจากนั้น หมู่เมฆสีดำนับไม่ถ้วนก็ปกคลุมสนามดวงดาวแห่งนี้เอาไว้ ทั้งยังปลดปล่อยรัศมีและสายฟ้าเหนือคำบรรยาย มันระเบิดพลังทำลายล้างอันรุนแรงออกมาจนพวกเขาสีหน้าบิดเบี้ยวไปในทันที
“นี่ นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน?!”
“ทำไมถึงมีสายฟ้าทัณฑ์สวรรค์ที่น่ากลัวแบบนั้นล่ะ?”
“หรือว่าจะมีผู้แข็งแกร่งฝ่าฟันสายฟ้าพวกนั้นอยู่?”
“รัศมีของสายฟ้าทัณฑ์สวรรค์พวกนี้น่ากลัวจริง ๆ ฉันว่าแค่เข้าไปใกล้นิดเดียวก็อาจจะสติหลุดได้เลย!”
“น่าสะพรึงกลัวจริง ๆ!”
ผู้ปลุกพลังทั้งหลายต่างก็อุทานออกมาด้วยความตื่นตระหนก
พวกเขาต่างก็เป็นผู้ปลุกพลังไร้สำนัก
ผู้ที่มีพละกำลังมากที่สุดเป็นแค่เทวะยุทธ์ ผู้แข็งแกร่งที่สุดที่มักจะพบเห็นก็เป็นเพียงแค่มหาเทวะยุทธ์ และเขาก็แค่มองดูจากห่าง ๆ เท่านั้น แล้วเขาจะเคยสัมผัสประสบการณ์การต่อสู้ที่น่าสะพรึงกลัวได้อย่างไรกัน?
ในตอนนี้
พวกเขาจึงได้แต่หวาดผวาเพราะพละกำลังอันน่าสะพรึงกลัวตรงหน้า
และระหว่างที่พวกเขากำลังตกตะลึงอยู่นั้น
ในผืนดินที่ปกคลุมไปด้วยเมฆหมอกหายนะ ภาพนิมิตนับไม่ถ้วนปรากฏขึ้นภาพแล้วภาพเล่า
บนดาวเคราะห์รกร้างแห่งนี้มีไอหมอกหายนะนับไม่ถ้วน ผสานไปกับจังหวะเต๋าที่ผสมผสานกัน มันหนาแน่นเสียจนก่อเกิดเป็นโซ่กฎเกณฑ์ที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า ซึ่งต่างก็เรืองแสงสว่างไสวดูลึกลับ รัศมีแห่งกฎเกณฑ์หนาแน่นอย่างถึงที่สุดและสวยงามไร้ที่เปรียบ
ในภาพอันกว้างใหญ่นี้ ร่างหนึ่งก็ปรากฏขึ้นราง ๆ
ผู้ปลุกพลังไร้สำนักทั้งหลายมองเห็นมัน
แม้ว่าพวกเขาจะรู้สึกหวาดผวาอยู่ในใจ เมื่อได้เห็นภาพเช่นนี้ พวกเขาก็ทอดสายตาออกไปไกลและอยากจะมองเห็นร่างนี้ให้ชัดเจน
แต่ท้ายที่สุด…
เพราะพลังงานแปรปรวนที่แข็งแกร่งเกินไป พวกเขาไม่อาจมองเห็นได้อย่างชัดเจน ส่วนไอหมอกเหล่านั้นก็เต็มไปด้วยพลังทำลายล้าง พวกเขาจึงไม่กล้าปล่อยสัมผัสจิตวิญญาณออกไปสำรวจ เมื่อผู้ปลุกพลังข้ามผ่านหายนะไปแล้ว ก็ไม่อาจมีสิ่งมีชีวิตใดเข้าไปใกล้ได้อีก
ไม่เช่นนั้น พลังของสายฟ้าทัณฑ์สวรรค์จะเพิ่มสูงขึ้น และสิ่งมีชีวิตใกล้เคียงก็จะกลายเป็นเป้าหมายของสายฟ้านั้นทันที
สายฟ้าอันน่าสะพรึงกลัวนี้ทรงพลังจนน่าเกรงขามตั้งแต่แรกเห็น ด้วยพละกำลังของพวกเขา หากบุ่มบ่ามเข้าไปด้วยสัมผัสศักดิ์สิทธิ์และกลายเป็นเป้าหมายของสายฟ้า พวกเขาก็จะต้องตายอย่างแน่นอน
ในฐานะผู้ปลุกพลังไร้สำนัก พวกเขาต่างก็ถือการเอาชีวิตรอดเป็นที่หนึ่ง
แน่นอนว่าพวกเขาไม่อยากเอาชีวิตไปเสี่ยงแบบนั้น
“พลังของสายฟ้าทัณฑ์สวรรค์นี่เกี่ยวกับพละกำลังของผู้ปลุกพลังที่ฝ่าฟันอยู่แน่ เขาแข็งแกร่งขนาดไหนถึงดึงดูดสายฟ้ามาได้มากขนาดนี้เนี่ย!”
“ถึงจะเป็นมหาเทวะยุทธ์มาอยู่ตรงนี้ พวกเขาก็คงต้องเสียสติแน่!”
“ไม่ว่าจะเป็นตัวตนแบบไหน นั่นก็ไม่ใช่สิ่งที่เราจะรับมือได้แน่!”
“ใช่!”
“รีบออกไปกันเถอะ!”
“อยู่ที่นี่แล้วฉันรู้สึกกลัว แล้วก็ไม่สบายใจเลย”
เหล่าผู้ปลุกพลังถกเถียงกัน
ในหมู่พวกเขา ผู้ปลุกพลังบางส่วนอยากจะหนีไป แต่บางส่วนก็ยังคงมีท่าทีลังเล
สำหรับพวกเขา การฝ่าฟันทัณฑ์สวรรค์ของผู้แข็งแกร่งนั้นล้ำค่า หากได้สังเกตการณ์อย่างละเอียด พวกเขาก็อาจจะมีความเข้าใจที่เพิ่มขึ้น
แม้ว่าจะได้รับแค่เพียงน้อยนิด มันก็อาจเปลี่ยนแปลงโชคชะตาในอนาคตได้
แต่…
เมฆทัณฑ์สวรรค์เช่นนี้ก็น่าสะพรึงกลัวเกินไปจริง ๆ!
หากไม่ระวังให้ดีก็มีความเสี่ยงที่อันตรายถึงชีวิต
หลังจากที่คิดดูแล้ว เหล่าผู้ปลุกพลังไร้สำนักก็ตัดสินใจที่จะก้าวถอยไปและสังเกตการณ์จากที่ไกลออกไป เช่นนั้นไม่ว่าจะต้องเผชิญหน้ากับสถานการณ์เช่นไร พวกเขาก็ยังสามารถรับมือได้อย่างใจเย็น
เมื่อคิดแล้วก็ต้องลงมือทำ
ผู้ปลุกพลังไร้สำนักจำนวนหนึ่งเลี้ยวยานอวกาศย้อนกลับไปหลายล้านกิโลเมตร และหยุดลงหลังจากที่สัมผัสได้ว่ารัศมีของเมฆทัณฑ์สวรรค์บางเบาลงมามาย
…
ที่ใจกลางของสายฟ้า
ฉู่โม่วนั่งขัดสมาธิลง
ในตอนนี้ เลือดและพลังอณูแห่งชีวิตในร่างกายของเขาพลุ่งพล่านราวกับภูเขาไฟนับไม่ถ้วนที่ปะทุอย่างพร้อมเพรียงกัน พลังศักดิ์สิทธิ์อันน่าสะพรึงกลัวในร่างกายพรั่งพรูออกมาและกดดันห้วงอากาศโดยรอบจนแตกสลายเป็นเสี่ยง ๆ
และนั่นยังไม่รวมถึง… ภาพแห่งสวรรค์และโลกนับไม่ถ้วนปรากฏขึ้นในพื้นที่โดยรอบซ้ำแล้วซ้ำเล่า แสงสว่างจ้าพุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้าและทำให้ทั่วทั้งสนามดวงดาวสว่างเรืองรอง
ข้างในคฤหาสน์สีม่วงของเขา
กระบี่พิสุทธิ์ผ่าสวรรค์ระเบิดกลายเป็นแสงศักดิ์สิทธิ์ รัศมีสังหารอันดุเดือดพลันแพร่กระจายออกไปราวกับคลื่น คอยสังหารปีศาจต่างแดนที่เข้ามาที่นี่ผ่านเมฆทัณฑ์สวรรค์
เมื่อผู้ปลุกพลังคนหนึ่งเข้าไปในกระแสแปรปรวน ก็มักจะมีจิตวิญญาณชั่วร้ายบุกรุกเข้ามาเสมอ
และปีศาจนั้นมีอยู่สองประเภท คือปีศาจภายนอกและปีศาจภายใน
ปีศาจภายนอกคือปีศาจศักดิ์สิทธิ์จากต่างแดน ที่จะสิงกายเนื้อและกัดกินเลือดและพลังปราณของผู้ปลุกพลัง พวกมันเป็นเหมือนหนอนหรือปรสิตที่สูบกินเลือดเนื้อของผู้ปลุกพลังเพื่อหล่อเลี้ยงตัวเอง
ส่วนปีศาจภายในนั้นจะสิงอยู่ในคฤหาสน์สีม่วงของผู้ปลุกพลัง มันจะส่งผลกระทบต่อจิตใจของผู้ปลุกพลังและกระทั่งรอคอยโอกาสที่จะยึดครองร่างกาย เมื่อมันทำสำเร็จ ร่างกายนั้นก็จะตกเป็นของปีศาจภายใน
ผู้ปลุกพลังทั่วไปนั้น เมื่อข้ามเข้าไปในเขตทัณฑ์สวรรค์ นอกจากทัณฑ์สวรรค์แล้ว สิ่งที่น่าเป็นกังวลมากที่สุดก็คือปีศาจต่างแดนเหล่านี้
ดังนั้น เมื่อข้ามเข้าไปในเขตทัณฑ์สวรรค์ ผู้ปลุกพลังจะรู้สึกเหมือนกำลังเผชิญหน้ากับศัตรูตัวฉกาจ และไม่กล้านิ่งเฉยแม้แต่น้อย
แต่…
เมื่ออยู่ตรงหน้าฉู่โม่ว ปีศาจต่างแดนศักดิ์สิทธิ์เหล่านี้ซึ่งเป็นที่ครั่นคร้าม ผู้ปลุกพลังทั่วไปไม่อาจทำอันตรายอะไรได้แม้แต่น้อย ไม่ว่าจะเป็นปีศาจภายนอกหรือปีศาจภายใน หากพวกมันกล้าเข้าไปใกล้ พวกมันก็จะถูกกระบี่พิสุทธิ์ผ่าสวรรค์ทำลายและบดขยี้ทันที
จนถึงวันนี้… หลังจากการฝึกฝนปฐมวิญญาณของฉู่โม่ว แม้ว่ากระบี่พิสุทธิ์ผ่าสวรรค์จะยังไม่กลับไปสู่สถาวะสูงสุด มันก็แข็งแกร่งยิ่งกว่าตอนที่เขาได้รับมันมามากแล้ว แม้ว่าจะเป็นถึงมหาเทวะยุทธ์ก็ยังยากที่จะต้านทานพลังของกระบี่นี้ได้
ด้วยการคุ้มกันของยุทธภัณฑ์มายาเช่นนี้ ฉู่โม่วจึงไม่หวาดกลัวต่อการบุกรุกของเหล่าปีศาจแม้แต่น้อย
และระหว่างที่เขาคุ้มกันปฐมวิญญาณเอาไว้ กระบี่พิสุทธิ์ผ่าสวรรค์ก็จะคอยกำจัดปีศาจต่างแดนออกไป
กร๊อบ!
ทันใดนั้น เสียงดังสะท้านโลกก็ดังขึ้น
มันคือเสียงของสายฟ้าศักดิ์สิทธิ์อันทรงพลังที่แทบจะสามารถฉีกท้องฟ้าและผืนดินได้ มันก่อเกิดขึ้นจากเมฆทัณฑ์สวรรค์และฟาดลงมายังฉู่โม่วด้วยพลังศักดิ์สิทธิ์ไร้ที่เปรียบ
สายฟ้าทัณฑ์สวรรค์นั้นน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก
ทันทีที่มันปรากฏขึ้น โลกโดยรอบก็ไม่อาจต้านทานแรงกดดันได้อีกต่อไป พวกมันพังทลายและแตกสลายลงแห่งแล้วแห่งเล่า พลังทำลายล้างอันน่าสะพรึงกลัวแผ่ซ่านออกมาราวกับว่าท้องฟ้าจะถล่มลงมา
พลังศักดิ์สิทธิ์เช่นนี้นั้น แม้แต่มหาเทวะยุทธ์ทั่วไปก็ไม่อาจต้านทานได้ ร่างกายของเขาคงจะล้มพับลงในทันที
“น่ากลัว!”
“ทำไมพลังของสายฟ้าทัณฑ์สวรรค์นี่ถึงน่ากลัวขนาดนี้!”
“ถ้าเป็นฉันคงจะต้านทานไม่ได้สักนิด… รีบหนีไป รีบหนีไปเร็ว!”
“และนี่แค่สายฟ้าศักดิ์สิทธิ์แรกเท่านั้น!”
ห่างไกลออกไป
เมื่อได้เห็นพลังศักดิ์สิทธิ์อันน่าสะพรึงกลัวของสายฟ้าศักดิ์สิทธิ์ครั้งแรก เหล่าผู้ปลุกพลังที่มองดูอยู่จากไกลออกไปก็ทั้งหวาดผวาและตกตะลึง พร้อมทั้งเผยสีหน้าตื่นตระหนกออกมา
ตอนนี้พวกเขาอยู่ห่างออกมาไกลนับกิโลเมตรไม่ถ้วน แต่ก็ยังสัมผัสได้ถึงแรงกดดันอันหนักอึ้งที่แทบจะทำให้หัวใจระเบิด
ด้วยความตื่นตระหนก พวกเขาจึงขับเคลื่อนยานอวกาศออกไปอีกล้านกิโลเมตร
หลังจากที่รู้สึกว่ารัศมีของสายฟ้าบางเบาลง พวกเขาก็ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก
แต่ในไม่ช้า พวกเขาก็หันกลับไปสนใจที่ใจกลางหมู่เมฆและอยากรู้ว่าฉู่โม่วจะต้านทานมันได้อย่างไร