Abyss of Time – ห้วงลึกแห่งกาลเวลา - บทที่ 209-1 บทส่งท้าย - Abyss of Time V Survival

บทที่ 209-1 บทส่งท้าย – Abyss of Time V Survival

ทั้งที่ทั้งฟ้ายังคงแจ่มใส แต่บรรยากาศกลับน่าอึดอัดจนหายใจได้ไม่ทั่วท้อง ทุกคนต่างขนลุกชันจากแรงกดดันเนื่องจากเผลอไปสบตาเข้ากับสิ่งนั้น

สิ่งนั้นมันไม่ใช่ซัมมอน แต่เป็นตัวตนที่มีอยู่จริง

ทหารของกลุ่มอะบีสหลายนายถึงกับทรุดลงไป พวกเขาไม่เคยพบกับความหวาดกลัวแบบนี้มาก่อน

ด็อกมาสั่งให้ทุกคนเตรียมตัวเดินเครื่องไทม์แมชชีน อลินาจะสะกิดบอกโซนาตาให้ถอยแต่ว่าเขากำลังตะลึงจ้องสิ่งนั่นอยู่

เขาคือโซนาตาอีกคน แม้ใบหน้าจะแตกต่างแต่โซนาตารู้สึกแบบนั้น การใช้อนาเธอร์มีไม่ได้พาตัวเขาเองในวัยเด็กมาแต่มันกลับพาตัวเขาในอีกจักรวาลมาแทน

“เฟรย์ แลนดอน” เขาเอ่ยปาก

“โซนาตา ดิอาลโน” โซนาตาพูดออกไปเองโดยไม่รู้ตัว เขาตกใจเล็กน้อยเพราะชื่อเฟรย์เป็นชื่ออีกชื่อของเขาที่ไม่ค่อยมีใครรู้จัก

“แบบนี้นี่เอง นายใช้พลังบางอย่างดึงฉันมาสินะ” เฟรย์เหลียวมองรอบกายพร้อมกับสำรวจตัวเองไปด้วย

“เฮ้ย แกเป็นใครกันแน่” ไซริลที่สลบเหมือดเพิ่งได้สติในเวลาที่ไม่เหมาะสมที่สุด

“ดูเหมือนพลังของเราจะเข้ากันได้ ตอนที่นายดึงมาฉันก็เลยได้พลังนั้นมาด้วย ไม่สิไม่ใช่แค่พลังนั้น ดูเหมือนฉันจะกลายเป็นบางอย่างที่ไม่ใช่มนุษย์แล้วด้วย”

“ยกเลิกการซัมมอนซะ” อีริธออกคำสั่งกับโซนาตา ถึงไม่โดนบอกโซนาตาก็ได้ลองไปแล้ว แน่นอนว่ามันไม่สำเร็จ

“แบบนี้หรือเปล่านะ…” เฟรย์พึมพำ

โซนาตากระโดดถอยออกมาตั้งหลัก เมื่อเฟรย์พูดว่าอนาเธอร์มีจบ โซนาตาก็หันไปตะโกนบอกกับทุกคน

“เข้ายานไป! เร็ว!”

อนาเธอร์มีของเฟรย์คือฝันร้าย พลังของเขาคืออนาเธอร์มีที่ผิดพลาดของโซนาตา มันทำแบบเดียวกันคือการดึงเอาตัวตนของตนเองในอีกจักรวาลมา เขาใช้พลังนั้นซ้ำอีกหลายครั้งเพราะต้องการทดลองให้ขึ้นใจ

โซนาตาเองก็ไม่อยู่รอดู เขารู้ผลลัพธ์ของมันแล้ว หนึ่งในคนที่เฟรย์ดึงมาคือศัตรูแสนฉกาจที่เขาเกือบเอาชีวิตไม่รอดแรปโซดี

…เท่านี้ปริศนาก็เฉลยแล้ว เจ้าแรปโซดีมาจักรวาลของเราผ่านพลังของเฟรย์…

…และก็เป็นฉันเองนี่แหละที่เรียกเฟรย์มา…

อีริธรู้ได้โดยสัญชาตญาณ เฟรย์และกลุ่มชายหญิงอีกหลายคนที่เขาเรียกมาคือหายนะ อีริธพุ่งออกไปโจมตีพร้อมกับไซเลนเซอร์อีกหลายคนที่เพิ่งฟื้นตัว

บาจิลและเวนดีไม่ได้พุ่งออกไปตามอีริธ ทั้งสองแน่ใจว่านี่คือศัตรูที่ไม่มีทางชนะ แทนที่จะสู้หรือหนีลงจากยาน ทั้งสองวิ่งตามโซนาตาเข้าไปติด ๆ

เป็นการตัดสินใจที่ชาญฉลาดแล้วถึงแม้ทั้งสองจะถูกจับเป็นเชลยในภายหลังแต่มันก็เป็นการเลือกที่ดีกว่า เอรอนและไนเจลที่สู้พร้อมกับอีริธถูกหนึ่งในโซนาตาจากจักรวาลอื่นสังหารทิ้งอย่างง่ายดาย และแม้จะยื้อไว้ได้นานกว่าเล็กน้อยสุดท้ายอีริธเองก็ถูกฆ่าด้วยเช่นกัน

ไซริลและอีวาเห็นแบบนั้นก็ขวัญกระเจิง ทั้งสองตัดสินใจหันหลังวิ่งสุดชีวิต จากนั้นกระโดดลงจากยานที่กำลังลอยตัวสูงขึ้น

มิเนอร์วาออกตัวด้วยความเร็วสูง แรงกระชากไม่ได้ส่งผลถึงศัตรูใหม่ที่อยู่ด้านบนของยานนัก

แต่วินาทีต่อมามิเนอร์วาก็เดินเครื่องไทม์แมชชีน และแขกไม่ได้รับเชิญล้วนถูกกระแสแห่งเวลาพัดจนกระจัดกระจายไปคนละยุคสมัย

พวกเขาหายไปสู่ช่วงเวลาใดไม่มีใครตอบได้

…แต่เฉพาะตอนนี้ กลุ่มอะบีสได้รอดพ้นจากหายนะมาได้อย่างฉิวเฉียด