EVIL SPIRIT นายปีศาจบอกให้รัก - ตอนที่ 6
ตอนที่ 6 รสนิยมแย่จัง
นีรชาลอบถอนหายใจ คิดในใจว่ายังไงก็ต้อง ไม่ให้พี่สาวเธอรู้เรื่องนี้ เพราะตามนิสัยของ เธอแล้วจะต้องเอาเรื่องนี้ไปโพนทะนาให้คน อื่นรู้ให้เธอต้องอับอายขายขี้หน้าเป็นแน่
“อ๋อ…คือเสื้อตัวนี้ฉันยืมมาจากเพื่อนน่ะ พอดีว่าเมื่อคืนฉันดันทำเสื้อตัวเองเปื้อน” ขณะที่พูดนีรชาก็ดูสีหน้าของมุกมณีไปด้วย กลัวจะแสดงพิรุธอะไรออกมาให้เธอจับได้
มุกมณีกลอกตาไปมา ในเมื่อนีรชาพูดแบบ นี้ก็แสดงว่าเธอไม่รู้จริงๆ ว่าเป็นคุณแทน อย่างนั้นก็ดีล่ะ
“ยัยน้ำ ฉันว่าเสื้อตัวนี้มันเปื้อน เดี๋ยวฉัน %3D เอาไปซักให้นะ”
มุกมณีหยิบเสื้อเชิ้ตออกไปด้วยท่าทีแปลกๆ
ร้อยวันพันปีเธอไม่เคยจะทำงานบ้าน แล้ววันนี้ ทำไมถึงจะช่วยซักเสื้อ
แต่ว่า เอาไปก็ดีแล้วล่ะ เสื้อตัวนั้นก็กะว่าจะ
โยนทิ้งอยู่แล้ว เธอไม่อยากเห็นอะไรที่
เกี่ยวข้องกับผู้ชายคนนั้น
ตึกบริษัทที.เอส พร็อพเพอร์ตี้กรุ๊ปจำกัด บน ะ ชั้น 27 แสงอาทิตย์ส่องกระทบผนังกระจก จน เกิดแสงสะท้อน
ห้องโถงที่อยู่ขั้นหนึ่งตกแต่งได้อย่างหรูหรา ทุกสิ่งทุกล้วนแต่ดูดีมีระดับ ว่ากันว่าคุณภัส กรณ์เป็นคนออกแบบเองกับมือ
ร่างบางยืนอยู่บนพื้นหินอ่อน สะโพกพิง ประตูกระจกด้วยท่าทางที่มั่นใจ ชุดเดรสสั้น รัดรูปของเธอยิ่งทำให้เธอดูสวยสง่า ผิวขาวๆ ส่วนโค้งเว้าอันเซ็กซี่นั้นดึงดูดสายตาผู้คนให้ จับจ้อง
พนักงานต้อนรับ มองเธอด้วยสายตา แปลกๆ และทักขึ้นมาว่า “คุณผู้หญิง ไม่ทราบ มีธุระอะไรคะ” แต่งตัวขนาดนี้ ก็คงจะมา บำเรอท่านประธานอีกตามเคย
“ฉันมาพบคุณภัสกรณ์” มุกมณีตอบอย่าง เย่อหยิ่ง ยกมือขึ้นมาลูบผมลอนยาวของตัว เอง ทำให้พนักงานชายที่เดินผ่านไปผ่านมา มองตามตาไม่กระพริบ
“ไม่ทราบว่า ได้นัดไว้หรือเปล่าค่ะ”
“จำเป็นด้วยเหรอ ถ้าอย่างนั้นเธอก็ไปบอก ท่านประธาน ว่าฉันคือผู้หญิงที่นอนกับเขาเมื่อ คืนนี้” มุกมณีพูดอย่างภาคภูมิใจ
ห้องทำงานของประธานบริษัท
ภัสกรณ์ได้ฟังรายงานของเลขาผ่าน โทรศัพท์ วันนี้เขามีประชุมอีกหลายครั้ง ไม่มี อารมณ์ที่จะจัดการกับผู้หญิงเหล่านี้
แต่พอได้ยินว่าผู้หญิงคนเมื่อคืนมาหา เขาก็ เผลอยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว
ผู้หญิงคนเมื่อคืน แตกต่างจากผู้หญิงอื่น ถ้า เปรียบผู้หญิงคนอื่นเป็นอาหารค่ำแบบ ฝรั่งเศสงั้นเธอก็เป็นโจ๊ก กินอาหารมื้อใหญ่ เบื่อแล้ว จะลองชิมโจ๊กดูบ้างมันก็ไม่เล….
“ท่านประธานขา.” เสียงหวานๆ ดังมาจาก ประตูห้องทำงานของภัสกรณ์
ภัสกรณ์เงยหน้าขึ้นมาผู้หญิงคนหนึ่งที่แต่ง ตัวเปิดเผยยืนอยู่หน้าประตู คอเสื้อคว้านลง ลึกจนเห็นถึงไหนต่อไหน ดวงตาเป็นประกาย ถูกแต่งแบบสโมคกี้อายส์….
เขาขมวดคิ้ว ผู้หญิงบนเตียงเมื่อคืนดูสดใส และไร้เดียงสา เทียบไม่ได้กับสาวสวยที่ยืนอยู่ ตรงหน้าเขาตอนนี้ มันเกิดอะไรขึ้น หรือจริงๆ แล้วเธอตั้งใจแต่งตัวแบบนี้เพื่อมายั่วเขา
รสนิยมของเขามันแย่ขนาดนั้นเลยเหรอเนี้ย
ภัสกรณ์จ้องมุกมณีไม่วางตา เขาไม่พูดอะไร สักคำ พอมุกมณีเห็นรูปร่างหน้าตาของเขา แล้วก็ถึงกับมือไม้อ่อน หรือจริงๆ เขาจะรู้แล้ว ว่าเธอสวมรอยมา
รีบดึงเสื้อเชิ้ตสีขาวที่พับเก็บไว้ในกระเป๋า ออกมาเธอชี้ตรงข้อพับที่มีตัวอักษร ที.เอ.เอ็น ปักอยู่ มุกมณีเดินเข้าไปหาภัสกรณ์ และยื่นเสื้อไปตรงหน้าเขา “ท่านประธาน ฉัน เอาเสื้อของคุณมาคืนค่ะ…”
ในระหว่างที่พูด เธอก็จงใจเบียดเอวของ เธอเข้าไปใกล้ ใกล้ซะจนเกือบจะชนหน้าเขา อยู่แล้ว