EVIL SPIRIT นายปีศาจบอกให้รัก - ตอนที่ 39

ตอนที่ 39 แค่เป็นการแลกเปลี่ยนเท่านั้น

รอยยิ้มอันชั่วร้ายปรากฏขึ้นที่มุมปาก น้ำเสียงฟังดู เย็นชา “ถ้าอยากจะเรียนให้จบ เธอก็ต้องเรียนรู้ที่จะ ปรนนิบัติฉันก่อน!”

ปรนนิบัติเขางั้นเหรอ? หญิงสาวชั่งใจอยู่นาน

ผู้ชายไก่แจ้อย่างนี้ ยิ่งปรนนิบัติก็ยิ่งเปลืองตัว แต่ มันจะสำคัญอะไรล่ะ? ในเมื่อเธอไม่ใช่สาวบริสุทธิ์แล้ว จะสองครั้งหรือสามครั้ง เป็นฝ่ายรุกหรือฝ่ายรับ แล้วมันจะ ต่างกันตรงไหน?

เธอหายใจเข้าลึกๆ แล้วค่อยๆ ย่างกรายเข้าไปใกล้ ภัสกรณ์

เช้าวันที่สอง ตอนนีรชานั่งอยู่ในห้องเรียน เธอก็ยัง มีอาการเจ็บปวดตามเนื้อตามตัวอยู่

ตอนนี้ยังไม่เข้าเรียน เพื่อนร่วมชั้นบางคนกำลัง ทานอาหารเช้า บ้างก็พูดคุยกัน และบางคนก็กำลังอ่าน หนังสือพิมพ์รายวันอยู่

“เฮ้ยแก คนรวยนี่ขยันเปลี่ยนคู่ควงกันจริงๆ เลย เนอะ!” เพื่อนร่วมชั้นที่นั่งอยู่แถวหน้าชี้ไปที่ข่าวใน หนังสือพิมพ์

“ก็แหงสียะ เป็นถึงประธานบริษัทใหญ่โต แถมยัง ขึ้นชื่อว่าเป็นเพลย์บอยตัวท็อป ว่ากันว่าเขาน่ะควงสาวๆมาหลายคนแล้ว รวมไปถึงดาราสาวชื่อจุดๆๆ ที่กำลังดังอยู่ ตอนนี้ด้วย” เพื่อนร่วมชั้นอีกคนหนึ่งดูไปพูดไป

จู่ๆ หัวใจของเธอก็เต้นแรงขึ้นมา

นนทชาที่นั่งแทะขนมปังอยู่ข้างๆ พูดทั้งที่ยังมี ขนมปังอยู่เต็มปาก “ผู้หญิงพวกนี้ก็ช่างกะไร หน้าด้านหน้า ทนอยากสนองนี้ดตัวเอง ก็เลยวิ่งแจ้นไปเป็นนางบำเรอ เขา ไร้ยางอายจริงๆ”

“อือ…นี่ถ้าไม่ใช่เพราะเงิน ฉันไม่เชื่อหรอกนะว่า พวกเขารักกัน” นักศึกษาหญิงคนหนึ่งชี้ไปที่หนังสือพิมพ์ และจ้องมองหญิงสาวที่เป็นข่าวกับภัสกรณ์ด้วยสายตา ดูแคลน

พาดหัวข่าวหน้าหนึ่งของหนังสือพิมพ์ “ไฮโซแทน ยื่นกอดผู้หญิงแนบแน่น ปาปารัสซี่มือดีถ่ายภาพใบหน้า ของหญิงสาวแก้มแดงไว้ได้อย่างชัดเจน”

นีรชาเริ่มหายใจไม่ทั่วท้อง ความรู้สึกอึดอัดคับแน่น อยู่ในหัวอก

เมื่อวานที่เขาออกไปกลางดึก ก็เพื่อที่จะไปคั่วกับผู้ หญิงคนนี้นี่เอง ความจริงแล้ว คนที่ถูกสวมเขาก็คือเธอ นะ….นีรชา เธอเป็นเพียงเหยื่อที่ถูกล่อมาติดกับ สำหรับ เขา ตอนนี้เธอเป็นของสดใหม่ แต่ถ้าหมดอายุเมื่อไหร่ ก็ ไม่วายโดนเขี่ยทิ้งเหมือนผู้หญิงคนอื่นๆ นั่นแหละ

นีรชาพยักหน้าขึ้นลง เป็นแบบนี้ก็ดีเหมือนกัน รอ ให้หมดสัญญา และพ่อเธอหายเป็นปกติเมื่อไหร่ จะได้ต่าง คนต่างอยู่สักที ไม่ต้องมีอะไรเกี่ยวข้องกันอีก

ดี้ดีมากเลย
แต่ถ้าเพื่อนร่วมชั้นรู้เข้า ว่าเธอเป็นหนึ่งในนาง บำเรอของภัสกรณ์ แล้วพวกเขาจะมองตนยังไง? เธอทั้งหวาดกลัว และเยือกเย็นไปถึงขั้วหัวใจ