EVIL SPIRIT นายปีศาจบอกให้รัก - ตอนที่ 28
ตอนที่ 28 ไม่มีอะไรจะคุย
จู่ๆ ภัสกรณ์ก็โผล่มา ทำให้นีรชาและธีรวัชที่ยืนอยู่ หน้าร้านดอกไม้ ตกตะลึงไปตามๆ กัน
เห็นสายตาของเขาที่มองธีรวัชอย่างกับจะกินเลือด กินเนื้อ ยิ่งทำให้นีรชาตื่นตระหนก เธอรู้ดี ว่าเขากำลังบ้า
คลั่ง
“วัช.รีบไปเร็ว!”นีรชายั้งภัสกรณ์เอาไว้ไม่ให้ก้าว เข้ามา และตะโกนบอกให้ธีรวัชหนี
แม้ธีรวัชจะมีรูปร่างสูงใหญ่ แต่เขาก็ดูอ่อนโยนเกิน ไป เมื่อเทียบกับภัสกรณ์
คิ้วหนาของภัสกรณ์ขมวดมุ่น กำหมัดแน่นจนเห็น เอ็นกระดูกสีขาว นีรชา นี่เธอปกป้องมันงั้นเหรอ
ธีรวัชมองภัสกรณ์อย่างไม่เข้าใจสถานการณ์ ยังไม่ทันได้ตอบสนอง ก็ถูกหมัดของภัสกรณ์ชก
เข้าที่หน้าเต็มๆ ตอนนี้ภัสกรณ์เหมือนพญาราชสีห์ที่เข้า ตะครุบเหยื่อ เขาปรี่เข้ามาต่อยอีกหมัด จนเบ้าตาของธีรวัช เขียวช้ำ
“ภัสกรณ์ คุณจะทำอะไรอ่ะ นี่คุณบ้าไปแล้วเห รอ”นีรชาถลันเข้าไปขวางตรงหน้าธีรวัช และจ้องมองภัส กรณ์อย่างเกลียดชัง
เขาคิดว่า ชีวิตเธอยังวุ่นวายไม่พออีกหรือไง?
ภัสกรณ์หายใจแรง เธอแสดงท่าที่ปกป้องชู้รัก ชัดเจนขนาดนี้ ดวงตาขุ่นมัวก็ยิ่งส่อแววอันตราย “นีรชาหลีกไป ไม่งั้นอย่าหาว่าฉันไม่เตือน”
ธีรวัชฮีดสู้ขึ้นมาด้วยแรงโมโห เขากำกำปั้นแน่น แล้วชกหน้าภัสกรณ์กลับไปที่หนึ่ง
ภัสกรณ์แสยะยิ้มอย่างเย็นชา ยกกำปั้นขึ้น แล้วซัด ออกไปเต็มแรง
เมื่อเห็นว่าหมัดนั้นกำลังจะโดนหน้าธีรวัช นีรชาจึง เข้ามาขวางไว้อย่างไม่สนใจอะไรทั้งนั้น แล้วหมัดหนักๆ ก็ ซัดเข้าไปที่หน้าของเธอเต็มๆ
นีรชาล้มลงไปต่อหน้าต่อตาพวกเขา รู้สึกแค่ว่ามี ของเหลวอุ่นๆ ไหลออกจากโพรงจมูก…ก่อนที่จะหมดสติ
ไป
ภายในห้องผู้ป่วยวีไอพี ภัสกรณ์ขมวดคิ้ว นั่งมอง นีรชาอยู่ที่ข้างเตียง ใบหน้าหญิงสาวซีดเผือด ริมฝีปากที่เคยชมพูระ
เรื่อบัดนี้ไม่มีแล้ว มันขาวซีดซะจนน่าเป็นห่วงเป็นห่วงเห
รอ? จู่ๆ เขาก็นึกคำนี้ขึ้นมาได้ เป็นห่วง…ที่แท้ความรู้สึกที่ อัดแน่นอยู่ในหัวใจของเขาตอนนี้ ก็คือความห่วงใยนั่นเอง ในแววตาของภัสกรณ์สับสนเล็กน้อย สำหรับเขา ผู้ หญิงก็เหมือนเสื้อผ้าที่สวมใส่ พอเก่าแล้วก็โยนทิ้งไป เขา ไม่เคยมีความรู้สึกหวงแหนและรักสุดหัวใจเช่นนี้กับผู้หญิง คนไหนมาก่อน
ภายในใจของเขาสับสนวุ่นวาย ผู้หญิงตัวเล็กๆ คน นี้ ทำให้ชีวิตของเขายุ่งเหยิงไปหมดแล้ว!
นีรชารู้สึกตัวตื่นขึ้นมา และพลันสบตากับภัสกรณ์ที่ จ้องมองเธออยู่พอดี
สายตาของภัสกรณ์ช่างอ่อนโยนจนนีรชาคิดว่าตัว เองต้องตาฝาดไปแน่ๆ เธอขยี้ตาและมองไปที่ดวงตา ของเขาอีกครั้ง นั่นไง….ในสายตาเขามีความอ่อนโยน ที่ไหนกัน เห็นชัดๆ ว่ามีเพียงความเหย่อหยิ่งและความ เฉยชา
เธอตบหน้าอกตัวเองเบาๆ ความอ่อนโยนที่เห็น เธอก็แค่ตาฝาดไปเอง คนอย่างภัสกรณ์ ไม่สนใจใคร หรอกนอกจากตัวเอง ดีแต่ใช้กำลังรังแกคนอื่น
ภัสกรณ์ตกใจที่จู่ๆ นีรชาก็ลืมตาขึ้นมา จึงรีบปกปิด อารมณ์ของตัวเอง แล้วพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า”ตื่นแล้ว เหรอ? บอกมาว่าผู้ชายคนเมื่อคืนเป็นใคร?”
เมื่อวานนี้เธอเป็นลมหมดสติ แล้วเขาก็โทรเรียกรถ ฉุกเฉิน ทั้งผู้ชายคนนั้นให้นอนแอ้งแม้งอยู่ที่พื้น โดยไม่ ถามว่าเขาเป็นใครมาจากไหน
เมื่อได้ยินคำถามของเขา เธอก็ถอนหายใจอย่าง แรง ผู้ชายคนนี้เป็นบ้าอะไรเนี่ย!
เธอหันหน้าหนี ไม่สนใจในสิ่งที่เขาถาม เธอไม่มี อะไรจะพูดกับคนไร้เหตุผลแบบนี้