เซียนหมอหญิงยอดนักฆ่า - ตอนที่ 3508 เสี่ยงชีวิตปกป้องกันและกัน ตอนที่ 3509 ช่วยเหลือ

ตอนที่ 3508 เสี่ยงชีวิตปกป้องกันและกัน ตอนที่ 3509 ช่วยเหลือ

ตอนที่ 3508 เสี่ยงชีวิตปกป้องกันและกัน

บนทางภูเขา รถม้าสี่คันถูกขวางอยู่กลางทาง ชายชุดดำหลายสิบคนกับผู้คุ้มกันติดตามรถม้าต่อสู้กัน ที่นั่งอยู่บนรถคล้ายกับเป็นสตรีและพวกเด็กๆ อาจมีคนชรารวมอยู่ด้วย เสียงเด็กดังออกมาจากในรถม้ารางๆ จากนั้นรถม้าคันหนึ่งข้างหลังก็พลันถูกตัดบังเหียนเป็นสองท่อน หญิงสาวและเด็กหลายคนที่กอดกันกลมอยู่ข้างในปรากฏตัวในสายตาของทุกคนแล้ว

“ฮือๆ…”

“ช่วยด้วย…ช่วยด้วย…”

“พ่อ ท่านพ่อ…”

ท่ามกลางเสียงดาบและกระบี่แทรกไว้ด้วยเสียงร้องไห้ตะโกนระงม ฟังแล้ววุ่นวายมาก ชายวัยกลางคนที่ประมืออยู่กับชายชุดดำข้างหน้าได้ยินเสียงร้องไห้จากข้างหลังแล้วอดว้าวุ่นใจไม่ได้ คิดหันกลับไปมอง ทว่าไม่ทันระวัง แขนถูกฟันด้วยดาบหนึ่งทันที

ฉับ!

“สามี!” สตรีคนหนึ่งเห็นดังนั้นย่อมร้องเสียงหลง มาถึงข้างกายเขาแล้วขวางดาบกับกระบี่ที่ฟันเข้าใส่เขาเอาไว้

ชิ้ง!

ดาบกับกระบี่กระทบกัน ประกายไฟกระเด็นออกมาเล็กน้อย กระบี่คมและดาบใหญ่รอบข้างฟันลงมา โชคดีที่สตรีนางนั้นมีฝีมือไม่ธรรมดา กระนั้นตอนนี้รับมือเพียงลำพังแล้วก็นับว่ากินแรงอยู่บ้าง

“ฮูหยิน อย่าสนใจข้า! เจ้าไปปกป้องลูกๆ เถอะ!” ชายวัยกลางคนกล่าวด้วยความร้อนใจ ไม่สนใจแขนที่ห้อยตกลงอย่างไร้เรี่ยวแรงพร้อมเลือดสดๆ ที่รินไหล เขาถือดาบต้านกระบี่ให้กับภรรยาตนเอง ขณะเดียวกันก็ใช้ร่างกายคุ้มครองนางถอยไปยังรถม้าที่เด็กๆ อยู่

สตรีนางนั้นร้อนใจเช่นเดียวกัน นั่นเป็นบุตรของนาง นางจะไม่อยากปกป้องได้อย่างไร เพียงแต่รถม้าสองสามคันกั้นกลางระหว่างพวกเขากับชายชุดดำหลายสิบคน อีกทั้งพลังของแต่ละคนยังสูงกว่าผู้คุ้มกันติดตามของพวกเขา ตอนนี้คุ้มครองข้างหน้าได้ ก็กลับคุ้มครองข้างหลังไม่ได้แล้ว

ผู้คุ้มกันคุ้มครองเด็กหลายคนข้างหลัง แม้ว้าวุ่นใจ แต่ก็ไม่ได้รับบาดเจ็บ ทว่าชายชุดดำพวกนั้นกลับถือดาบฟันลงมาหมายเอาชีวิต ชัดเจนว่าไม่คิดให้พวกเขามีชีวิตรอด ผู้คุ้มกันที่มีบาดแผลอยู่บนกายอยู่แล้วเริ่มต้านไม่ไหวไปทีละคน

ตึง!

ปราณกระบี่สายหนึ่งจู่โจมเข้ามา รถม้าคันที่สองถูกฟันส่วนหน้า เผยให้เห็นชายชราที่นอนไม่ได้สติอยู่ข้างใน ไปจนถึงคนที่คุ้มกันอยู่ข้างกายเขา

“ท่านพ่อ!” ชายวัยกลางคนเห็นรถม้าคันนั้นถูกฟัน พร้อมกับเห็นคนอีกหลายคนถือกระบี่กระโจนเข้าจู่โจมข้างในรถม้า เขาพลันหน้าถอดสี พุ่งเข้าไปในทันที

“สามีระวัง!” สตรีนางนั้นหันไปมอง เห็นชายชุดดำคนหนึ่งถือกระบี่แทงมาจากข้างหลังเขา นางถลาไปอย่างแรงด้วยความตกใจ ชายชุดดำคนนั้นถูกรั้งขาเอาไว้ กระบี่ในมือพลันเปลี่ยนทิศ พลิกมือจับอาวุธหมายแทงนางลงบนแผ่นหลัง

“ท่านแม่! ท่านแม่!”

บุตรคนเล็กเห็นภาพนี้ จึงร้องตะโกนะและผลักผู้คุ้มกันเขาเพื่อวิ่งออกไป กระนั้นการกระทำนี้ของเขากลับทำให้บิดาเขาตกใจแทบตาย

“ไม่! อย่า!”

เห็นบุตรของตนเองวิ่งไปหาดาบโดยไม่มีความสามารถในการป้องกันตนเอง สตรีนางนั้นก็ร้องขึ้นมาด้วยความหวาดกลัว น้ำเสียงโหยหวนและเศร้าโศก

จะมีอะไรเจ็บไปกว่าการที่เห็นบุตรของตนเองถูกฆ่าต่อหน้า นั่นเป็นสิ่งที่คนเป็นแม่คนไหนก็ไม่อาจรับได้ทั้งสิ้น

อาจเป็นเพราะชีวิตบุตรชายแขวนอยู่บนเส้นนด้าย นางดิ้นรนลุกขึ้นจากพื้นตามสัญชาตญาณอย่างไม่เสียดายชีวิต ไม่สนใจกระบี่คมปลาบที่กำลังแทงใส่นางพวกนั้น วิ่งไปอย่างบ้าคลั่งเพื่อกอดบุตรชายเอาไว้ ใช้ร่างกายขวางความตายเหล่านั้นให้เขา

“ฮูหยิน!”

“ท่านแม่!”

กระบี่คมและดาบใหญ่ฟันเข้าใส่นาง ชายวัยกลางคนที่เพิ่งช่วยบิดาตนเองให้รอดพ้นภัยพลันหน้าซีดเผือด เหาะออกไปอย่างว่องไว กระนั้นถึงเขาจะรวดเร็วเพียงใด ก็เร็วไม่เท่าดาบกระบี่ที่คิดปลิดชีพคนเหล่านั้นอยู่ดี…

……….

ตอนที่ 3509 ช่วยเหลือ

ตอนเฟิ่งจิ่วกับเซวียนหยวนโม่เจ๋อเดินออกมาจากในป่า ยังไม่ทันเข้าใกล้ก็เห็นภาพบนทางภูเขานั้นแล้ว พวกเขาเห็นชายชุดดำพวกนั้นแกว่งดาบฟันใส่เด็กๆ และสตรีนางนั้นอย่างแรง แววตาของเฟิ่งจิ่ววาววาบ สะบัดแขนเสื้อคราหนึ่ง ขณะที่กระแสปราณจู่โจมออกไป เงาร่างสีเขียวก็กระโจนออกไปแล้ว

ก่อนที่ดาบคมกริบจะคร่าชีวิตของสองแม่ลูกไป เฟิ่งจิ่วก็ช่วยพวกเขาไว้ได้ทัน ชายชุดดำหลายคนที่จู่โจมมานั้นพลันกระเด็นออกไปคนละทาง ก่อนจะกระแทกต้นไม้ข้างทางอย่างแรง

“พรวด!”

หลังจากกระอักเลือดสดๆ ออกมา หลายคนที่กระเด็นไปนั้นก็ดิ้นรนอยู่พักหนึ่ง แต่สุดท้ายก็ขยับเขยื้อนไม่ได้ ฟุบหน้าอยู่กับที่

“ใครกัน! กล้าสอดมือเข้ามายุ่ง!” สายตาน่ากลัวของชายชุดดำที่เป็นผู้นำคนนั้นทอดมองเฟิ่งจิ่ว ดาบและกระบี่ที่จ่อชายวัยกลางคนในตอนแรก บัดนี้จู่โจมใส่เฟิ่งจิ่วแล้ว

เซวียนหยวนโม่เจ๋อที่ยืนอยู่ไม่ไกลเห็นคนเหล่านั้นกล้าลงมือกับสตรีของเขา ดวงตาสีดำพลันเย็นชาขึ้น ทันใดนั้นเขาก็กระโจนตัวออกไปราวกับวิญญาณ นอกจากเฟิ่งจิ่วแล้ว ไม่มีใครเห็นว่าเขาลงมืออย่างไร เพียงรู้ว่าเงาร่างของเขาแฉลบไปรอบๆ แล้วชายชุดดำหลายสิบคนก็ทยอยล้มลง บนตัวมีเพียงบาดแผลโชกเลือดตรงคอหอย

ครั้นคนพวกนั้นล้มลง ผู้คุ้มกันที่ร่างกายมีแต่บาดแผลจึงค่อยหยุดมือ ทั้งหมดมองสองคนที่จู่ๆ ก็โผล่ออกมาด้วยความตกตะลึง ก่อนจะมองศพชายชุดดำหลายสิบคนบนพื้น พวกเขาพูดไม่ออกไปชั่วขณะหนึ่ง

แม้แต่เด็กพวกนั้นก็หยุดร้องไห้ มองบุรุษไว้เคราที่ยืนอยู่ข้างกายเฟิ่งจิ่วผู้ซึ่งไม่มีเลือดเปื้อนบนตัวสักนิดอย่างอึ้งงัน

“ไม่เป็นไรกระมัง”

เซวียนหยวนโม่เจ๋อมองเฟิ่งจิ่วตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า เห็นนางไม่ได้บาดเจ็บเพราะปราณกระบี่ เขาถึงค่อยวางใจได้ แม้รู้ว่าด้วยพลังของนางแล้ว คนพวกนั้นไม่คณนามือนาง แต่เห็นนางพุ่งตัวออกไปเช่นนั้น เขาก็ยังคงตกใจอยู่บ้างจริงๆ

เฟิ่งจิ่วมองเขาคราหนึ่ง ยิ้มกล่าวว่า “ข้าไม่เป็นไร”

ตอนนี้ชายวัยกลางคนที่หน้าซีดขาวดึงสติกลับมาได้ในที่สุด เขาพาภรรยาและบุตรมาถึงตรงหน้าทั้งสองคน “ขอบคุณทั้งสองท่านที่ช่วยเหลือ ได้โปรดรับการคารวะจากครอบครัวข้าด้วย” พูดแล้วเขาก็คุกเข่าลง ไม่อ้อมค้อมเลยสักนิด

หากไม่ใช่เพราะทั้งสองลงมือช่วยเหลือ เกรงว่าวันนี้พวกเขาคงต้องตายตกอยู่ที่นี่แล้ว

เฟิ่งจิ่วไม่ห้ามพวกเขา เพียงกล่าวว่า “พวกเจ้าบาดเจ็บไม่น้อย รีบทำแผลก่อนเถอะ!”

นางพูดพลางเบนสายตาออกจากตัวพวกเขา ก่อนจะมองศพหลายสิบคนบนพื้นแล้วยิ้มกล่าวว่า “สามี บนตัวคนพวกนี้น่าจะมีของมีค่าอยู่ไม่น้อย ท่าทางพวกเราเดินทางครั้งนี้คงไม่เสียเปล่าแล้ว”

เซวียนหยวนโม่เจ๋อฟังแล้วยิ้มที่มุมปาก แววตาล้ำลึกมองนางด้วยความเอ็นดู “เช่นนั้นก็เก็บข้าวของหน่อย กลับไปแล้วค่อยหาที่ขายออกไป แลกของเป็นเงิน”

“ดี” เฟิ่งจิ่วตอบรับพร้อมยิ้มตาหยี พลางเอ่ยว่า “เจ้ารอข้าเดี๋ยว! ไม่นานก็เสร็จแล้ว” นางพูดจบก็เก็บของมีค่าจากบนตัวชายชุดดำบนพื้นพวกนั้นมาจนหมด

อย่าว่าแต่พวกผู้คุ้มกันมองแล้วงุนงง ชายวัยกลางคนกับภรรยาของเขาก็งุนงงเช่นเดียวกัน พลังของทั้งสองคนดูสูงล้ำยากหยั่งคาด ยิ่งลงมือสังหารชายชุดดำพวกนั้นทั้งหมดได้ในคราวเดียว เดิมทีคิดว่าพวกเขาเป็นผู้สูงส่ง แต่ดูจากท่าทางในตอนนี้แล้ว กลับไม่ตรงกับการรับรู้ของพวกเขาอยู่บ้าง

หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ชายวัยกลางคนสบตากับภรรยาเขา ก่อนจะพูดขึ้นว่า “ทั้งสองท่านใช่…”