เซียนหมอหญิงยอดนักฆ่า - ตอนที่ 3380 โกรธ ตอนที่ 3381 ความคิด
ตอนที่ 3380 โกรธ
พอได้ฟังดังนั้น ชายวัยกลางคนก็ตาเป็นประกาย “ได้ ข้าจะพูดกับคุณหนูหวันเหยียนให้” ก่อนจะส่งพวกเขาจากไปด้วยรอยยิ้ม จากนั้นจึงค่อยกลับเข้าไปในห้อง
เมื่อเข้ามาด้านในก็เห็นหวันเหยียนเชียนหวานั่งเงียบอยู่ข้างเตียง มีเพียงดวงตาคู่สวยที่จ้องมองหัวหน้าพรรคของเขาเขม็ง เห็นเช่นนั้นเขาพลันถอนใจเสียงเบา “คุณหนูหวันเหยียน ความจริงแล้วเจ้าไม่รู้ หลายปีมานี้หัวหน้าพรรคไม่ค่อยสบายดีสักเท่าไร”
ขณะพูดอยู่นั้น เขาก็มองนางไปด้วย สังเกตสีหน้าบนใบหน้าของนาง เมื่อเห็นสีหน้าของนางเปลี่ยนไปเล็กน้อย จึงค่อยกล่าวต่ออีกว่า “จิตมารนี้เกิดขึ้นมาได้ห้าปีแล้ว ครั้งก่อนพบกับเจ้าระหว่างทาง เดิมข้าคิดว่าจะบอกกับเจ้า เพียงแต่หัวหน้าพรรคไม่อนุญาต ที่จริงแม้หัวหน้าพรรคไม่ยอมรับ แต่ข้ากลับมองออกว่าในใจของหัวหน้าพรรคมีเจ้าอยู่ และเป็นเพราะมีเจ้า แต่กลับไม่กล้าไปรัก ถึงได้เกิดจิตมารจองจำเขาเช่นนี้”
ชายวัยกลางคนกล่าวจบแล้วเล่าก็เรื่องที่นางไม่รู้ให้นางฟัง กว่าเขาจะรู้ว่านางพักฟื้นอยู่ที่ตีนเขาในปีนั้นก็ตอนที่นางจากไปแล้ว พอไปสอบถามดูถึงได้รู้ และหัวหน้าพรรคเองก็ไม่เคยบอกเรื่องพวกนี้กับเขา
หวันเหยียนเชียนหวาฟังเรื่องทั้งหมดแล้วพลันลุกขึ้นยืน หมุนกายเดินออกไปข้างนอก เทียบกับความอึ้งงันก่อนหน้านี้แล้ว ตอนนี้กลับมีความเย็นชาเพิ่มขึ้นมาอีกหลายส่วน
“คุณหนูหวันเหยียน เจ้าจะไปไหน” ชายวันกลางคนเห็นนางลุกขึ้นเดินออกไป จึงรีบตามออกไปเช่นกัน
หวันเหยียนเชียนหวาหยุดฝีเท้า กวาดสายตามองเขาอย่างเฉยชา “ข้าจะไปที่ไหนต้องรายงานกับเจ้าด้วยหรือ”
“ไม่ใช่เช่นนั้น เอาอย่างนี้ เมื่อครู่นี้เจ้าสำนักของเจ้าบอกให้เจ้าช่วยดูแลอยู่ที่นี่…” เขายังพูดไม่ทันจบก็เห็นหวันเหยียนเชียนหวาในชุดสีแดงเดินหน้าบึ้งจากไปแล้ว
เห็นนางหมุนกายจากไปอย่างไม่ลังเลสักนิด ชายวัยกลางคนก็นิ่งอึ้งอยู่นาน ไม่รู้เหมือนกันว่าเขาพูดอะไรผิดไปกันแน่ เหตุใดจู่ๆ นางถึงมีสีหน้าเช่นนั้น เมื่อครู่นี้ยังดีๆ อยู่แท้ๆ
หวันเหยียนเชียนหวาที่จากมานั้นกำลังถูกโทสะเข้าครอบคลุมจิตใจในเวลานี้ ทุกอย่างที่ชายวัยกลางคนผู้นั้นกล่าวทำให้นางนึกถึงคืนที่นางเสียใจและจนตรอกเมื่อห้าปีก่อนขึ้นมาอีกครั้ง
เป็นเขาที่ผลักไสนางด้วยตนเอง เป็นเขาที่ใช้วาจาทำร้ายจิตใจไล่นางไป แล้วเหตุใดตอนนี้นางยังต้องสนใจความเป็นความตายของเขาด้วย!
เพลิงโทสะคุกรุ่นทำลายสติของนาง หน้ากระเพื่อมขึ้นลง ลมปราณปั่นป่วนขึ้นมาเล็กน้อย นางเพียงรู้สึกว่าหากไม่ระบายไฟแห่งความโกรธนี้ออกมา นางก็ไม่รู้จริงๆ ว่าตนเองจะก่อเรื่องอะไรขึ้นมาบ้าง
ดังนั้นนางจึงไม่ได้กลับยอดเขาหลัก ทว่าไปยังป่าสัตว์ร้ายที่ใกล้กับด้านหลังสำนัก สังหารอะไรบางอย่างข้างในตามลำพังเพื่อระบายอารมณ์โกรธ
นางกำลังโกรธตนเอง โกรธที่ทำไมยังต้องไปสนใจความเป็นความตายของเขา โกรธที่ผ่านมาตั้งหลายปีขนาดนี้แล้วยังลืมเขาไม่ลง โกรธที่ตนเองไม่เด็ดขาดเช่นนี้!
เรื่องของฝั่งสำนัก แม้เฟิ่งจิ่วไม่รู้ แต่ซื่อเชวียและมู่ซินสองคนอยู่ที่นี่ เพราะเรื่องราวนั้นเกี่ยวข้องกับหวันเหยียนเชียนหวาอยู่บ้าง ดังนั้นหลังจากพวกเขาปรึกษากันแล้วจึงรายงานสถานการณ์ของหัวหน้าพรรคเริงรมย์ให้เฟิ่งจิ่วรู้ผ่านป้ายหยกสื่อสาร
เมืองสี่ทิศ ในจวนตระกูลเฟิ่ง เฟิ่งจิ่วที่รู้ข่าวนั้นกลับหัวเราะออกมา ดวงตาของนางกลอกไปมาครั้งหนึ่ง ความคิดหนึ่งก่อตัวขึ้นในใจรางๆ
……….
ตอนที่ 3381 ความคิด
“ดูจากท่าทางของเจ้า หรือว่าคิดจะตีใครอีกแล้ว” เซวียนหยวนโม่เจ๋อเดินเข้ามา เห็นนางกลอกตาไปมา ดวงตาทอประกาย ริมฝีปากยังคลี่ยิ้มมีเลศนัยอยู่หลายส่วน ย่อมต้องรู้ว่านางกำลังคิดอะไรบางอย่างอยู่อย่างแน่นอน
เมื่อเห็นเขา เฟิ่งจิ่วก็ยื่นมือไปโอบเขาพร้อมรอยยิ้ม “ที่ไหนกัน ข้าเพียงคิดหาวิธีทำลายความสัมพันธ์แปลกๆ ระหว่างพี่สาวข้ากับจวินเจวี๋ยซางต่างหาก”
“โอ้? หมายความว่าอย่างไร” เซวียนหยวนโม่เจ๋อมองนางเชิงยั่วเย้า ถามอย่างให้ความร่วมมือ
“เจ้าดูสิ พวกเขาสองคนมีใจให้อีกฝ่ายแท้ๆ แต่กลับปากแข็งไม่ยอมรับ พี่สาวข้าน่ะหรือ ท่าทางน่าจะถูกจวินเจวี๋ยซางทำร้ายจิตใจ ฝ่ายจวินเจวี๋ยซางกลับเป็นคนประเภทที่อยากรักษาเกียรติ ให้ตายอย่างไรก็ไม่ยอมรับ อีกทั้งยังเป็นหัวหน้าพรรคอีก จิตใจคงสับสนน่าดู ระหว่างพวกเขาสองคนไม่ว่าใครจะเป็นคนทำลายความสัมพันธ์นี้ก็ล้วนแต่เป็นเรื่องยาก”
นางยิ่งพูดก็ยิ่งตื่นเต้น สองตาหรี่ลงจนเหมือนจันทร์เสี้ยว นางยิ้มกริ่ม “ดังนั้นต้องใช้วิธีพิเศษ ให้พี่สาวข้าเข้าควบคุมเขา ทางที่ดีที่สุดอาจตั้งครรภ์ได้ในคืนเดียว”
ฟังความคิดใจกล้าของนางแล้ว เซวียนหยวนโม่เจ๋อเลิกคิ้ว “เข้าควบคุม? อาจตั้งครรภ์ได้ในคืนเดียว?” ทันใดนั้นเขามองนางด้วยดวงตาสีดำลึกลับ มีสีหน้าประหลาดใจ
“เป็นอย่างไร ความคิดของข้าดีหรือไม่” นางถามยิ้มๆ
หากถามข้า ข้าต้องปรบมือแล้วบอกว่าดี เซวียนหยวนโม่เจ๋อลอบคิด คิดถึงการเข้าควบคุมที่นางพูดถึง เขากระแอมขึ้นมาอย่างอดไม่ได้ “เจ้าแน่ใจว่าพวกเขาสองคนรักอีกฝ่ายใช่หรือไม่”
“แน่นอน ข้ามองคนไม่เคยผิด อีกอย่างเมื่อครู่นี้พวกซื่อเชวียส่งข่าวมาแล้ว บอกข้าว่าจวินเจวี๋ยซางถูกจิตมารก่อกวน ตอนนี้หมดสติไปแล้ว หลังจากพี่สาวข้าไปเยี่ยมเขา นางก็เข้าป่าสัตว์ร้ายไปในทันที”
เฟิ่งจิ่วกล่าว ถอนหายใจเสียงเบาคราหนึ่ง “เจ้าว่าพี่สาวข้าหน้าตางดงาม พลังแข็งแกร่งเช่นนั้น ฐานะทางบ้านก็ยอดเยี่ยม วีรบุรุษหนุ่มไล่ตามเกี้ยวนางมีอยู่เป็นกอง นางกลับไปรักจวินเจวี๋ยซางผู้นั้น เจ้าว่านี่คือโชคชะตาหรือไม่เล่า หรือว่าเป็นเคราะห์กรรม แม้จวินเจวี๋ยซางผู้นั้นจะหน้าตาหล่อเหลา แต่นับอายุดูแล้วเขาอายุไม่น้อยแล้วจริงๆ ย่อมไม่อาจกล่าวโทษเขาที่ไม่ยอมรับความรักนี้”
ฟังที่นางพูดแล้ว เซวียนหยวนโม่เจ๋อก็หัวเราะออกมาเสียงเบา ก่อนจะโอบนางเข้ามาในอ้อมกอด “รักก็ต้องพูดออกมา อายุไม่ใช่ปัญหา ทว่าเขาเองไม่กล้าเท่านั้น ด้วยระดับพลังและสภาพจิตใจของเขา บางทีไม่ใช่เพราะสนใจสายตาคนอื่น อาจเป็นเพราะคิดว่าอีกฝ่ายยังไม่ใช่คนที่ตนจะพร้อมยอมแลกทุกสิ่งทุกอย่างได้”
เสียงของเขาหยุดลง ก่อนจะกล่าวอีกว่า “หรือจะกล่าวว่าความรักที่เขามีต่อหวันเหยียนเชียนหวายังไม่ใช่รักฝังรากลึก ยังไม่ถึงขึ้นที่สูญสิ้นสติไม่สนใจทุกสิ่งทุกอย่างโดยสมบูรณ์”
“กล่าวก็คือข้าควรจะช่วยพวกเขาสักหน่อย” เฟิ่งจิ่วกล่าวยิ้มๆ ถอยออกจากอ้อมกอดของเขา “ความรักมิสู้การกระทำ ข้าจะไปหลอมโอสถเดี๋ยวนี้ เสร็จแล้วค่อยส่งไปให้นาง”
เห็นนางคิดได้แล้วจะไปทำในทันที เซวียนหยวนโม่เจ๋อก็รั้งนางไว้ ถามด้วยสีหน้าจริงจังว่า “เจ้ารู้ได้อย่างไรว่าหวันเหยียนเชียนหวาเห็นด้วยกับความคิดนี้ของเจ้า เจ้าจะให้นางเข้าควบคุมเขา อีกทั้งต้องตั้งครรภ์ในหนึ่งคืนด้วย นี่ไม่ใช่เรื่องที่สตรีทั่วไปจะรับได้ นอกจากนี้เจ้ารู้หรือไม่หลังจากทำไปแล้วจะมีผลลัพธ์อะไร”
เฟิ่งจิ่วยิ้ม “วางใจเถอะ ข้าคิดดีแล้ว”
……….