เซียนหมอหญิงยอดนักฆ่า - ตอนที่ 3336 กล่าวขอบคุณ ตอนที่ 3337 สมุนไพรเซียนช่วยชีวิต
ตอนที่ 3336 กล่าวขอบคุณ
“ทั้งสองคนไม่ต้องมาพิธี” กวนสีหลิ่นยิ้มสดใส “น้องสาวข้าเป็นอาจารย์ของพวกเจ้า แต่ข้าไม่ใช่ ยกย่องข้าขั้นหนึ่งก็พอแล้ว”
ซื่อเชวียกับมู่ซินสบตากันหลังฟังจบ เมื่อครู่พวกเขากำลังใคร่ครวญอยู่เลยว่าควรเรียกเขาอย่างไรดี ตอนนี้ฟังเขากล่าวเช่นนี้แล้วพลันโล่งใจ ประสานมือทันที “ข้าน้อยย่อมไม่รังเกียจ เช่นนั้นพี่กวนเรียกพวกข้าเหมือนกับเรียกพี่น้องก็แล้วกัน!”
“น้องซื่อเชวีย น้องมู่ซิน” กวนสีหลิ่นประสานมือตอบ เชิญพวกเขานั่งลง
หลายคนสนทนากันอยู่ในห้องโถงครู่หนึ่ง ไม่นานเท่าไรนักเหลิ่งหวาก็เดินเข้ามา “นานหญิง ทางห้องครัวเตรียมสุราอาหารแล้ว จะรับตอนนี้เลยหรือไม่”
“ดีเหมือนกัน” เฟิ่งจิ่วพยักหน้า
ซื่อเชวียกับมู่ซินเห็นดังนั้นพลันลุกขึ้นยืน “อาจารย์ พวกข้ายังต้องกลับตระกูลเซ่าสักครั้ง ตอนนี้หมดธุระแล้ว เช่นนั้นพวกข้าขอตัวก่อน”
“พวกเจ้าไม่อยู่กินข้าวหรือ” เฟิ่งจิ่วมองทั้งสองคน
“ไม่ขอรับ” พวกเขาส่ายหน้า เพราะพวกอาจารย์เพิ่งกลับมาจึงต้องเลี้ยงฉลอง พวกเขาขอไม่อยู่รบกวนดีกว่า
“ข้าไปส่งพวกเจ้าแล้วกัน!” กวนสีหลิ่นยืนขึ้น จากนั้นกล่าวกับเฟิ่งจิ่วและเซวียนหยวนโม่เจ๋อว่า “ข้าจะไปส่งพวกเขา” กล่าวแล้วเขาก็ผายมือเชิญพวกซื่อเชวียทั้งสอง
สองคนโค้งกายเล็กน้อย ก่อนจะเดินออกไปข้างนอกพร้อมกวนสีหลิ่น ระหว่างทางพวกเขาสนทนากันบ้าง จนกระทั่งส่งทั้งสองคนไปแล้ว กวนสีหลิ่นจึงค่อยหมุนกายเดินเข้ามา
“ตู้ฝาน ให้คนจัดสุราอาหารตรงร่มไม้เถอะ!” กวนสีหลิ่นชี้ใต้ต้นไม้ที่อยู่ที่ลานด้านหน้า กล่าวต่ออีกว่า “ทุกคนรวมตัวกัน กินอะไรสักหน่อยแล้วค่อยให้พวกเขาไปพักผ่อน”
“ขอรับ” ตู้ฝานตอบรับ สั่งข้ารับใช้ไปเตรียมการ ขณะกำลังจะไปดูว่าที่ห้องครัวเป็นอย่างไรบ้าง กลับเห็นเงาร่างสายหนึ่งเข้ามาจากประตูหน้า
“ผู้อาวุโสเจียง?” ตู้ฝานมองเขาอย่างแปลกใจ เปลี่ยนทิศทางเดินไปหาเขา “ท่านมาได้อย่างไร” ผู้อาวุโสเจียงผู้นี้ก็คือชายชราที่ปีก่อนมาขอโอสถทลายปราณระดับหก
ตอนนั้นนายหญิงให้เขาเก็บวัตถุดิบสมุนไพรมาแลกเปลี่ยนกับโอสถระดับหก ต่อมาพวกนายหญิงจากไป เขาจึงเป็นคนรับหน้าที่นี้แทน ด้วยเหตุนี้ตอนผู้อาวุโสเจียงเก็บวัตถุดิบสมุนไพรกลับมาที่จวนตระกูลเฟิ่งจึงไม่พบใคร เขาที่รู้ข่าวรีบติดต่ออีกฝ่ายทันที หลังจากตรวจสอบวัตถุดิบสมุนไพรดูแล้วก็ค่อยมอบโอสถทลายปราณระดับหกให้เขาไปเม็ดหนึ่ง
หลังจากเรื่องในปีนั้น เขาไม่ได้ปรากฏตัวให้พวกเขาเห็นมานานแล้ว คิดไม่ถึงเลยว่าเขาจะมาในวันนี้ น่าจะได้ยินข่าวว่านายหญิงกลับมาแล้ว ถึงได้มาดูสักหน่อยกระมัง!
“พ่อบ้านตู้”
ผู้อาวุโสเจียงมองเขา รีบประสานมือคารวะครั้งหนึ่ง “ข้าได้ยินมาว่าภูตหมอกลับมาแล้ว จึงมากล่าวขอบคุณนางเป็นการเฉพาะ” จากนั้นเขากล่าวอีก “ช่วงนี้ข้าผจญภัยอยู่ข้างนอก ได้สมุนไพรวิญญาณล้ำค่ามาต้นหนึ่ง อยากมอบให้กับภูตหมอ”
ฟังดังนั้นแล้วตู้ฝานพลันยิ้ม “ในเมื่อเป็นเช่นนั้นก็เชิญเข้ามาเถอะ!” เขาผายมือเชิญอีกฝ่ายเข้ามา ก่อนจะนำทางไปยังลานด้านหน้า
เฟิ่งจิ่วกับเซวียนหยวนโม่เจ๋อ ไปจนถึงพวกกวนสีหลิ่นกำลังนั่งอยู่ใต้ต้นไม้ในลาน เหลิ่งซวงมาพาห้าวเอ๋อร์มาแล้ว ฉินซินก็คอยดูแลอยู่ข้างๆ เช่นกัน
“นายหญิง ผู้อาวุโสเจียงบอกว่าต้องการขอบคุณนายหญิง ข้าจึงเชิญเขาเข้ามา” ตู้ฝานยิ้มกล่าว ก่อนจะหันไปมองผู้อาวุโสเจียงที่อยู่ข้างกายเล็กน้อย
เห็นเซวียนหยวนโม่เจ๋อและเฟิ่งจิ่วล้วนอยู่ที่นี่ ผู้อาวุโสเจียงควบคุมความตื่นเต้นไว้ไม่อยู่พลันก้าวไปข้างหน้า “คารวะภูตหมอ เจ้าตำหนัก” เขาคารวะทั้งสองอย่างนอบน้อม “ตั้งแต่ปีนั้นที่พ่อบ้านตู้มอบโอสถให้ข้า ข้าก็อยากกล่าวขอบคุณภูตหมอด้วยตนเองมาตลอด”
………
ตอนที่ 3337 สมุนไพรเซียนช่วยชีวิต
เห็นเขาแล้วเฟิ่งจิ่วจำไม่ได้ในทันที จนกระทั่งเขาพูดประโยคนี้ออกมา นางถึงนึกออกว่าเขาคือคนที่มาขอโอสถในปีนั้น สายตากวาดมองเขารอบหนึ่ง ก่อนที่นางจะยิ้มพลางกล่าวว่า “โอสถทลายปราณระดับหกเป็นเจ้าที่นำสมุนไพรวิญญาณมาแลกเปลี่ยน นับว่าไม่จำเป็นต้องขอบคุณข้ามากมาย อย่างไรก็เป็นการแลกเปลี่ยนที่เท่าเทียมกันแล้ว”
“ไม่ๆๆ โอสถของภูตหมอต่างหากที่เปลี่ยนข้า หากไม่ใช่เพราะโอสถในปีนั้น ตอนนี้ข้าคงไม่อาจมีชีวิตมาพบภูตหมอได้” เขารีบพูด หยิบของอย่างหนึ่งออกจากห้วงมิติแล้วมอบให้ตู้ฝานที่อยู่ข้างๆ ไปพลาง กล่าวไปพลางว่า “ข้ารู้ว่าภูตหมอชอบสมุนไพรวิญญาณหายาก นี่คือสิ่งที่ข้าได้มาขณะพเนจร ขอภูตหมอรับไว้ด้วย”
ตู้ฝานยื่นสิ่งของไปตรงหน้า วางลงบนโต๊ะ จากนั้นถอยไปข้างๆ ก้าวหนึ่ง
เฟิ่งจิ่วฟังแล้วเลิกคิ้ว ไม่ได้คิดเปิดกล่องหยกนั้น เพียงมองผู้อาวุโสเจียง “เจ้าได้รับโอสถในปีนั้เพราะเจ้านำสมุนไพรวิญญาณมาแลกเปลี่ยน หากวันนี้ข้ารับสมุนไพรวิญญาณของเจ้าอีกก็ออกจะ…”
“บุญคุณช่วยชีวิตของภูตหมอ ข้าจะตอบแทนด้วยวัตถุดิบสมุนไพรจากสูตรยาธรรมดาได้อย่างไร ภูตหมอได้โปรดรับสมุนไพรวิญญาณนี้ไว้ ข้าไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญด้านการหลอมโอสถ สมุนไพรวิญญาณนี้อยู่กับข้าไปมีแต่จะเสียประโยชน์ มีแค่ภูตหมอที่จะทำให้มันเกิดประโยชน์สูงสุดได้”
เขาพูดจบก็คารวะพวกเขาอีกครั้งหนึ่ง “วันนี้มาเยือนถึงจวนก็เพื่อกล่าวขอบคุณภูตหมอด้วยตนเอง ข้าขอตัวลาก่อน” จากนั้นก็ไม่รอให้เฟิ่งจิ่วพูดอะไรมาก กลับรีบร้อนจากไป ราวกับกลัวว่านางจะไม่รับสมุนไพรวิญญาณไว้อย่างไรอย่างนั้น
เห็นเขารีบจากไปเช่นนั้น เฟิ่งจิ่วยิ้มขึ้นมาอย่างอดไม่ได้ ก่อนจะเปิดกล่องหยกออก “สมุนไพรวิญญาณอะไรกันนะ” ตอนสายตานางทอดมองสมุนไพรวิญญาณข้างในกล่องหยก ตาดำนางหดตัวลงในทันที
“เป็นสมุนไพรเซียนช่วยชีวิตจริงๆ!”
กวนสีหลิ่นมองครั้งหนึ่ง ถามด้วยความประหลาดใจ “สมุนไพรเซียนช่วยชีวิต? ใช้ช่วยชีวิตคนหรือ” เขาไม่รู้เรื่องสมุนไพรวิญญาณ และไม่รู้เช่นกันว่ามันมีประโยชน์อะไร
เฟิ่งจิ่วยิ้มเล็กน้อย หยิบสมุนไพรเซียนช่วยชีวิตในกล่องขึ้นมาดู “นี่คือสมุนไพรเซียนช่วยชีวิตของจริง หายากเป็นอย่างยิ่ง พบเจอได้ แต่ไม่อาจเรียกร้องได้”
ที่ยากยิ่งกว่านั้นคือเพราะการเก็บรักษาของกล่องหยก สมุนไพรวิญญาณยังคงเขียวสด ตรงรากมีดินสีดำก้อนเล็กห่อหุ้มอยู่ หมายความว่านางปลูกสมุนไพรวิญญาณต้นนี้ในห้วงมิติของนางได้ หลังจากนั้นค่อยทำให้เกิดผลประโยชน์ทางยาสูงสุด
นางพลิกมือปลูกสมุนไพรเซียนต้นนี้ในสวนสมุนไพรข้างในห้วงมิติ จากนั้นก็เก็บกล่องหยกขึ้นมา “ผู้อาวุโสเจียงผู้นี้มอบของดีให้จริงๆ”
“ชายชราเมื่อครู่นี้พูดถูกต้อง สมุนไพรวิญญาณที่ล้ำค่าแค่ไหน ก็มีเพียงอยู่ในมือเจ้าแล้วถึงทำให้มันเกิดประโยชน์ทางยาสูงสุดได้” กวนสีหลิ่นกล่าว รินสุราให้พวกเขา พร้อมกันนั้นก็กล่าวกับฉินซิน “เจ้าไปบอกคนที่ห้องครัวว่าให้ยกอาหารที่ทำเสร็จแล้วมาก่อน”
“เจ้าค่ะ” ฉินซินตอบรับก่อนจะหมุนกายไป
“ท่านแม่” ห้าวเอ๋อร์มาถึงข้างกายเฟิ่งจิ่ว โผเข้าสู่อ้อมกอดของนาง
“ห้าวเอ๋อร์ วันนี้ต้องพักผ่อนให้ดี พรุ่งนี้แม่จะพาเจ้าออกไปเที่ยวข้างนอก” นางอุ้มเขาขึ้นมา ให้เขานั่งอยู่บนตัก
เซวียนหยวนโม่เจ๋อที่อยู่ข้างๆ หรี่ตามองห้าวเอ๋อร์ “ห้าวเอ๋อร์ เจ้าเป็นเด็กผู้ชาย อีกทั้งโตขนาดนี้แล้ว ให้แม่เจ้าอุ้มเจ้าอยู่ตลอดได้อย่างไร ไปนั่งเองเถอะ”
ห้าวเอ๋อร์ได้ยินก็พลันมองเขา เห็นบิดามองตนเองอยู่เช่นกัน เขามีสีหน้าเคร่งขรึมขึ้นมาทันที จากนั้นจึงตอบว่า “ขอรับ ท่านพ่อ” เขาเงยหน้ามองเฟิ่งจิ่ว “ท่านแม่ ห้าวเอ๋อร์นั่งเองก็ได้”