เซียนหมอหญิงยอดนักฆ่า - ตอนที่ 3322 บรรลุขั้นราชันเทพ ตอนที่ 3323 ออกฌาน
ตอนที่ 3322 บรรลุขั้นราชันเทพ
“ข้าก็ไม่ได้กลับสำนักมาห้าปีแล้ว ตอนนี้สำนักเผชิญกับอันตราย ข้าต้องกลับไปเยี่ยมอาจารย์ของข้าเช่นกัน” พูดแล้วหวันเหยียนเชียนหวาก็ยกจอกสุราขึ้น “มา วันนี้พวกเราไม่เมาไม่เลิก พรุ่งนี้ข้าจะกลับไปแล้ว รอพวกเสี่ยวจิ่วกลับมาแล้วค่อยมาใหม่”
ครั้นฟังจบ ทุกคนยกจอกสุราขึ้นเช่นกัน “ไม่เมาไม่เลิก!”
คืนนี้ทุกคนพูดจาสนทนาพลางร่ำสุรา จนกระทั่งค่อนคืนเงียบสงัดค่อยแยกย้าย กลับเรือนไปพักผ่อน…
ในหุบเขาราชาโอสถ คืนนี้มีสายฟ้าสามสายฟาดลงมาจากกลางท้องฟ้าในเวลากลางดึก แต่ละสายล้วนรุนแรงน่าพรั่นพรึง เพียงได้ยินเสียงฟ้าผ่า เหล่าผู้ฝึกบำเพ็ญในหุบเขาก็พากันออกจากถ้ำมาดู
“ดูเร็ว! เป็นเจ้าหุบเขาน้อย! ในที่สุดนายหญิงน้อยก็บรรลุระดับขั้นราชันเทพแล้ว!”
“คิดไม่ถึงเลยว่าข้าจะได้เห็นนายหญิงน้อยบรรลุระดับขั้นราชันเทพด้วยตาตนเอง ฮ่าๆๆๆๆ อาจเป็นโอกาสเดียวในชีวิตก็ได้!”
เหล่าผู้ฝึกบำเพ็ญหัวเราะเสียงดังด้วยความตื่นเต้น มองท้องฟ้าที่เดิมทีมีสีดำสนิทปรากฏเมฆเจ็ดสีอย่างปีติ ท้องฟ้ายามค่ำคืนเปลี่ยนผันคล้ายกลางวัน เมื่อเห็นเมฆสีรุ้งลอยอยู่กลางท้องฟ้า ก็ได้ยินเสียงกระเรียนเซียนและบทเพลงเซียนดังมาจากส่วนลึกของปลายเมฆเช่นกัน…
“ดูเร็ว! นั่นคือเฟิ่งหวง!”
เสียงหงส์ร้องดังขึ้น เฟิ่งหวงพลันกระพือปีกบินขึ้นสู่ท้องฟ้า บินวนอยู่ท่ามกลางท้องฟ้า ร่างกายของมันเต็มไปด้วยเปลวเพลิง หางหงส์งดงามยาวเหยียดหย่อนลง ไม่ว่าใครเห็นเข้าก็ล้วนต้องทอดถอนใจชมเชยอย่างอดไม่ได้
“งดงามจริงๆ!”
ไม่ไกลจากถ้ำที่เฟิ่งจิ่วเลื่อนระดับขั้น เซียนหยวนโม่เจ๋อยืนใช้มือไพล่หลัง ข้างกายมีห้าวเอ๋อร์ที่สวมชุดคลุมตัวน้อยสีดำทั้งตัว เขาเงยหน้ามองท้องฟ้า ในดวงตาทอประกายความตื่นเต้นชัดเจน
“ท่านพ่อ ท่านแม่สุดยอดจริงๆ! เฟิ่งหวงงดงามมาก!”
“เจ้าเป็นเด็กดีเชื่อฟังคำสั่ง ตั้งใจฝึกบำเพ็ญ ต่อไปก็จะสุดยอดเช่นนี้ได้เหมือนกัน” เซวียนหยวนโม่เจ๋อกล่าว ยื่นมือลูบศีรษะเขา เมื่อคิดถึงฐานะของเด็กชาย ในดวงตาเขาฉายแววมืดครึ้มขึ้นมา
“ท่านพ่อ ห้าวเอ๋อร์จะเชื่อฟังท่านพ่อกับท่านแม่ จะตั้งใจฝึกบำเพ็ญ ต่อไปจะสุดยอดให้ได้เช่นพวกท่าน” เขาเงยหน้าเล็กๆ มองบิดา ในหัวใจของเขานั้น พวกเขาสองคนสุดยอดมากเสมอ แข็งแกร่งที่สุดเสมอ
เซวียนหยวนโม่เจ๋อมองเขาแล้วไม่ได้พูดอะไร ไม่รู้เหมือนกันว่ากำลังคิดอะไรอยู่
“ท่านพ่อ ท่านแม่บรรลุระดับขั้นแล้วจะออกมาหรือไม่ ท่านพ่อ เมื่อท่านแม่ออกมาแล้ว พวกเราต้องจากที่นี่ไปใช่หรือไม่” เขาถามด้วยความอยากรู้
เซวียนหยวนโม่เจ๋อยิ้มถาม “เจ้าอยากไปจากที่นี่หรือไม่”
ห้าวเอ๋อร์กะพริบตา คิดก่อนตอบ “ข้าอยากอยู่กับท่านพ่อแล้วก็ท่านแม่ พวกท่านไปที่ไหน ห้าวเอ๋อร์ก็จะไปที่นั่น”
เมื่อได้ยินดังนั้น เซวียนหยวนโม่เจ๋อพลันถอนใจ ลูบศีรษะเขา “ดึกมาแล้ว เจ้ากลับไปนอนเถอะ! เมื่อตื่นขึ้นมา พรุ่งนี้ก็จะได้พบแม่เจ้าแล้ว”
ทันทีที่ฟังจบ เขาพลันตาเป็นประกาย “ดี เช่นนั้นท่านพ่อจะกลับไปนอนด้วยหรือไม่”
“เจ้ากลับไปก่อน อีกเดี๋ยวข้าจะกลับไป” เขาบอก “ไปเถอะ!”
“อืม” ห้าวเอ๋อร์ตอบรับ คราวนี้ค่อยเดินไปทางถ้ำ
หลังจากห้าวเอ๋อร์ไปแล้ว ราชาโอสถลูบเคราและเดินมาพร้อมรอยยิ้ม “ในที่สุดเด็กคนนี้ก็บรรลุขั้นพลังแล้ว ไม่รู้ว่านางจะอยู่ในระดับราชันเทพขั้นใด” เขาพูด มองเซวียนหยวนโม่เจ๋อก่อนถาม “เจ้ามีเรื่องในใจหรือ”
“ข้ากำลังคิดว่าหากไปจากหุบเขาราชาโอสถแล้ว ห้าวเอ๋อร์จะเป็นอย่างไร” เซวียนหยวนโม่เจ๋อถอนหายใจ “แม้ไม่ใช่เด็กที่เป็นลูกแท้ๆ ของพวกข้า แต่ก็เลี้ยงดูอยู่ข้างกายมาห้าหกปีแล้ว หากจากไปก็คงอาลัยอาวรณ์แน่นอน”
……….
ตอนที่ 3323 ออกฌาน
ครั้นฟังจบแล้ว มือที่ราชาโอสถใช้ลูบเคราพลันชะงัก ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง “หากบิดามารดาเขายังอยู่ อีกทั้งมีความสามารถคุ้มครองเขาให้ปลอดภัยได้ เช่นนั้นก็ต้องให้เขากลับไปอยู่ข้างกายบิดามารดาที่แท้จริง แม้บอกว่าเขาอายุเพียงหกขวบ แต่เขาฉลาดเฉลียวมาตั้งแต่เด็ก เมื่อถึงเวลาแล้วพวกเจ้าพูดกับเขา ดูว่าเขาคิดอย่างไร ส่วนฐานะของเขา พวกเจ้าปิดบังเขาไปทั้งชีวิตไม่ได้”
“พวกข้าไม่คิดปิดบังเขาไปทั้งชีวิต เดิมคิดว่าเมื่อถึงเวลาจะจากไปแล้ว พวกข้าจะบอกเขา” เซวียนหยวนโม่เจ๋อกล่าว มองเมฆเจ็ดสีบนท้องฟ้าค่อยๆ ซ่านสลาย กลับกลายเป็นท้องฟ้ายามค่ำคืนตามเดิม ปรากฏดวงดาวมากมาย
“ฟ้ายังไม่สว่าง เฟิ่งจิ่วน่าจะออกมาพรุ่งนี้ เจ้าก็กลับไปพักผ่อนเถอะ!” ราชาโอสถเอ่ย ใช้มือไพล่หลังสาวเท้าจากไป
พอราชาโอสถไปแล้ว เซวียนหยวนโม่เจ๋อก็เดินจากไปเช่นกัน กลับไปพักผ่อนในถ้ำ วันรุ่งขึ้น เขาตื่นนอนตั้งแต่ฟ้าสาง รอคอยเฟิ่งจิ่วออกฌานอยู่ข้างนอก
ในถ้ำ เฟิ่งจิ่วผ่อนลมหายใจเสียงเบา ลืมตาขึ้นอย่างช้าๆ วินาทีที่ลืมตาขึ้น บนใบหน้านางปรากฏรอยยิ้มจาง
ในที่สุดก็บรรลุขั้นพลัง กลายเป็นผู้แข็งแกร่งระดับราชันเทพ ห้าปีมานี้นอกจากอาจารย์ของนางจะชี้แนะให้พวกเขาฝึกบำเพ็ญ ยังศึกษาโอสถสำหรับบรรลุขั้นพลังด้วยกันกับนาง หาไม่แล้วนางกับเซวียนหยวนโม่เจ๋อคงไม่มีทางบรรลุระดับราชันเทพได้ภายในห้าปีแน่
นางที่นั่งขัดสมาธิเริ่มผ่อนคลาย มองคนที่รอนางอยู่ข้างนอกถ้ำ เมื่อมองเห็นพวกเขาแล้ว รอยยิ้มบนใบหน้านางชัดเจนขึ้น คราวนี้ถึงลุกขึ้นเดินออกไป
“ท่านพ่อ ท่านแม่จะออกมาเมื่อไร” ห้าวเอ๋อร์จูงมือเซวียนหยวนโม่เจ๋อพลางถาม ดวงตาจับจ้องปากถ้ำอย่างไม่วางตา
“เดี๋ยวก็ออกมาแล้ว” เซวียนหยวนโม่เจ๋อเอ่ย สายตาจ้องมองส่วนลึกของถ้ำ
สายตาของพวกเหลิ่งหวาก็มองที่ถ้ำอยู่เช่นกัน ตื่นเต้นจนยากจะปิดบัง ในที่สุดนายหญิงก็จะออกจากฌานแล้ว!
ไม่นานเท่าไรนักก็เห็นเงาร่างสีแดงเดินออกมาจากข้างใน ปรากฏสู่สายตาของทุกคน สตรีงดงามในชุดสีแดงพร้อมผมสีดำขลับยาวถึงเอวเดินออกมาแล้ว ทันใดนั้นพวกเขาพลันตาเป็นประกาย
“ท่านแม่!” ห้าวเอ๋อร์วิ่งไปด้วยความดีใจ โผเข้าใส่เฟิ่งจิ่ว
เฟิ่งจิ่วก้มลงอุ้มเขาขึ้นมา ยิ้มพลางกล่าวว่า “ห้าวเอ๋อร์ตัวสูงขึ้นอีกแล้ว”
“ท่านแม่ ห้าวเอ๋อร์คิดถึงท่านมาก” เขาโอบรอบคอนางด้วยความรัก ใบหน้าเล็กจ้อยขึ้นสีแดงระเรื่อ จากนั้นเขาฝังศีรษะตนเองลงที่ซอกคอนาง อาลัยอาวรณ์ที่จะจากไป
เฟิ่งจิ่วฟังดังนั้นแล้วมองเขากอดตนเองไม่ยอมปล่อย ก็หัวเราะขึ้นมา “แม่ก็คิดถึงห้าวเอ๋อร์!”
“ยินดีกับนายหญิงที่บรรลุระดับราชันเทพได้สำเร็จ!” พวกเหลิ่งหวาก้าวขึ้นไปคารวะอย่างนอบน้อม พร้อมทั้งกล่าวแสดงความยินดี
คนอื่นในหุบเขาเห็นดังนั้นก็ยิ้มและกล่าวแสดงความยินดีเช่นกัน “ยินดีกับนายหญิงน้อย! ยินดีกับนายหญิงน้อย!”
“ฮ่าๆๆ สาวน้อย ไม่เลวเลย!” ราชาโอสถยิ้มและพยักหน้า มองหน้าด้วยสีหน้าพอใจ
“อาจารย์” เฟิ่งจิ่วเรียกเสียงหนึ่ง “หากไม่มีคำชี้แนะของอาจารย์ ข้าอาจบรรลุขั้นพลังเร็วขนาดนี้ไม่ได้ มีวันนี้ได้ล้วนเป็นเพราะอาจารย์”
ราชาโอสถฟังแล้วโบกมือ “นี่ เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับข้า ล้วนเป็นเพราะเจ้าคนเดียว” จากนั้นเขาก็กล่าวกับทุกคน “วันนี้ในหุบเขาต้องฉลองสักหน่อย ไปเตรียมการกันให้หมด ขุดสุราที่เฟิ่งจิ่วชอบเมื่อหลายปีก่อนออกมาดื่มให้หมด”
ได้ยินดังนั้นทุกคนพลันดวงตาเป็นประกาย “ได้! เช่นนั้นพวกข้าจะไปล่าสัตว์ในป่ากลับมาหน่อย!”