เซียนหมอหญิงยอดนักฆ่า - ตอนที่ 3246 หมัดตระกูลฉิน ตอนที่ 3247 เหี้ยมโหด
ตอนที่ 3246 หมัดตระกูลฉิน
“ได้ยินมานานแล้วว่าหมัดตระกูลฉินที่สืบทอดกันมาในตระกูลฉินนั้นรุนแรงน่ากลัว วันนี้ข้าอยากสั่งสอนผู้นำตระกูลสักหลายกระบวนท่า!” ชายวัยกลางคนหนึ่งในนั้นเดินออกมา สายตาจับจ้องไปที่ร่างของผู้นำตระกูล
“ข้าคนแซ่ฉินจะพยายามเต็มที่!” เสียงเคร่งขรึมของผู้นำตระกูลดังขึ้น ก่อนก้าวออกไปข้างหน้าเช่นกัน
หน้าจวนตระกูลฉินอันกว้างขวางพลันเกิดที่ว่างอย่างรวดเร็ว คนที่ล้อมอยู่พากันถอยห่างออกไประยะหนึ่งทันทีที่เห็นว่าคนทั้งสองคนใกล้จะประมือกันแล้ว มีบางคนรู้สึกเป็นกังวลแทนตระกูลฉิน และมีบางคนที่มีสีหน้ายินดีในคราวเคราะห์ของผู้อื่น
คุณชายใหญ่ฉินมองบิดาของเขาก้าวออกไปข้างหน้า คุมเชิงกับชายวัยกลางคนผู้นั้น เขารู้สึกเป็นห่วงขึ้นมาอย่างอดไม่ได้ แม้จะรู้ว่าฝีมือของบิดาตนนั้นไม่อ่อนด้อย แต่อีกฝ่ายคือเจ้าสำนักสามแห่งสำนักสัตยุทธ์ ฝีมือของเขาอยู่ในลำดับที่สามในสำนัก หากประมือกันขึ้นมาก็ไม่อาจทราบได้ว่าใครจะแพ้ ใครจะชนะ
ผู้นำตระกูลฉินม้วนแขนเสื้อขึ้น เพราะจะสู้กันด้วยหมัด ในมือเขาไม่มีอาวุธอะไร เพียงกำหนดฝีเท้า ขาหนึ่งย่อลงเล็กน้อย ตั้งท่าเป็นอย่างดี
คนผู้นั้นจากสำนักสัตยุทธ์เห็นแล้ว ดวงตาทอประกายเล็กน้อย ทันใดนั้นก็จู่โจมหมัดหนึ่งไปข้างหน้าอย่างแรง เห็นเพียงหมัดแน่นๆ ของเขาเริ่มปรากฏปราณพลังเร้นลับตามการจู่โจม เสียงจากกระแสปราณนั้นดังออกมา เปี่ยมไปด้วยพลังลี้ลับที่น่าประหวั่นพรั่นพรึง
ทว่าผู้นำตระกูลฉินที่ตั้งท่าอย่างดีนั้นไม่ได้หลบเลี่ยง เขารับการจู่โจมของอีกฝ่ายอย่างตรงไปตรงมา สองหมัดของเขากำแน่นขึ้นมา บนหมัดเต็มไปด้วยปราณพลังวิญญาณที่มองเห็นได้ด้วยตาเนื้อ ยิ่งคนทั้งสองประมือกัน ปราณบนกายของพวกเขาก็ยิ่งรุนแรงขึ้น
พลั่ก! พลั่กๆ!
เสียงหมัดจู่โจมหยุดลง มีเสียงของความอึดอัดใจดังมาเลือนราง ระหว่างที่ผู้นำตระกูลเหวี่ยงหมัด การจู่โจมที่เปลี่ยนแปลงรุนแรงยากคาดเดาทำให้ชายวัยกลางคนจากสำนักสัตยุทธ์ถอยกรูดไปหลายก้าวเพราะตั้งรับไม่ทัน ได้แต่หลบเลี่ยงไปทั่วด้าน
จากการจู่โจมอย่างเท่าเทียมกันทั้งสองฝ่าย ค่อยๆ กลายเป็นการจู่โจมอยู่ฝ่ายเดียว ขณะที่อีกฝ่ายทำได้แต่ตั้งรับ ทำเอาทุกคนที่ล้อมรอบอยู่นั้นรู้สึกงุนงงอยู่บ้าง พวกเขารู้ดีว่าฝีมือของผู้นำตระกูลยอดเยี่ยมมาก แต่คิดไม่ถึงเลยว่าแม้แต่เจ้าสำนักสามแห่งสำนักสัตยุทธ์ก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขา
ผู้นำตระกูลฉินจู่โจมหมัดหนึ่งออกมาอย่างแรง ปราณพลังวิญญาณชัดเจนห่อหุ้มหมัดนั้น ส่งเสียงหวีดแหลมก่อนปะทะไปที่ตัวของอีกฝ่าย
พลั่ก!
เงาร่างเคลื่อนไหวรวดเร็วนัก หมัดของผู้นำตระกูลฉินจู่โจมรวดเร็วเกินไป เร็วเสียจนทำให้แม้เขาจะอยากหลบเลี่ยงก็ไม่อาจทำได้ ทำได้เพียงรับหมัดนั้นเอาไว้
“อ้าก!”
เมื่อหมัดนั้นปะทะถูกตัวอีกฝ่าย เสียงร้องน่าเวทนาพลันดังขึ้น ทั้งตัวเขาถูกหมัดนี้ซัดจนกระเด็นออกไปเจ็ดแปดหมี่ หมัดกระแทกเข้าที่ส่วนท้อง แม้ไม่ใช่จุดอันตรายถึงชีวิต แต่ก็ทำให้เขาตัวงอในทันใดจนต้องคุกเข่าลงบนพื้น สีหน้าซีดขาวพูดไม่ออกอยู่เนิ่นนาน
“พี่สาม!”
ชายวัยกลางคนอีกคนหนึ่งเห็นดังนั้นก็อดตกใจไม่ได้ เขารีบไปประคองคนให้ลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว “พี่สาม ท่านเป็นอย่างไรบ้าง”
ชายวัยกลางคนที่อยู่ในลำดับที่สามริมฝีปากสั่น เพียงรู้สึกว่าความเจ็บปวดแผ่ซ่าน พูดไม่ออก
“ขอบคุณที่ออมมือ” ผู้นำตระกูลฉินเก็บหมัด ขณะที่พ่นลมหายใจออกมาเสียงเบาก็ประสานมือให้แก่คนทั้งสองพลางเอ่ยวาจา
สองคนนั้นฟังจบก็จ้องมองผู้นำตระกูลฉินอย่างดุดันพร้อมกัน ไม่นานนักชายวัยกลางคนผู้นั้นก็ประคองพี่สามของเขาไปที่ด้านหนึ่ง หลังจากสั่งการคนข้างๆ แล้วถึงมองผู้นำตระกูลฉิน
“หมัดตระกูลฉินยอดเยี่ยมสมคำร่ำลือ ทำเอาข้าประหลาดใจขึ้นมาเลย!” เขาก้าวไปข้างหน้า จ้องมองผู้นำตระกูลฉิน “ผู้นำตระกูลฉิน ข้าอยากประมือสักสองสามกระบวนท่าเช่นกัน”
……….
ตอนที่ 3247 เหี้ยมโหด
ฟังดังนั้นแล้ว ผู้นำตระกูลฉินพลันมุ่นคิ้วเล็กน้อย แม้ไม่อยากเป็นศัตรูกับอีกฝ่าย แต่พวกเขากลับกดดันกันครั้งแล้วครั้งเล่า หากตนยอมถอย ภายหลังตระกูลฉินจะยังมีหน้ามีตาในเมืองนี้ได้อยู่อีกหรือ?
ทันใดนั้นเขากล่าวเสียงขรึม “ได้! แต่หากเจ้าสำนักห้าแพ้ ต้องพาคนของพวกท่านกลับไปทันที”
“ฮ่าๆ ไม่มีปัญหา” คนผู้นั้นตอบรับอย่างง่ายดาย เพียงแต่ในแววตาดุดันกลับฉายแววเหี้ยมโหดออกมา เงาร่างของเขาแฉลบไปข้างหน้าโดยพลัน ระหว่างฝีเท้าขยับเคลื่อน สองมือกลั่นปราณพลังเร้นลับกำขึ้นเป็นหมัด หมัดที่เต็มไปด้วยพละกำลังจู่โจมออกมาอย่างแรง พุ่งเป้าไปที่ผู้นำตระกูลฉิน
พวกคุณชายใหญ่ฉินมองทั้งสองคนประมือกันตัวต่อตัว แม้จะกังวลทว่าก็สามารถวางใจได้เล็กน้อย เจ้าสำนักทั้งเจ็ดแห่งสำนักสัตยุทธ์ต่างก็เรียงลำดับกันตามระดับพลัง เจ้าสำนักลำดับที่สามถูกจู่โจมจนพ่ายแพ้ไปแล้ว ผู้ที่อยู่ในลำดับที่ห้าย่อมไม่น่ากลัวสักเท่าใด
เพราะคิดถึงเรื่องนี้ ดังนั้นตอนที่พวกเขาสองคนประมือกัน ทุกคนจึงแทบจะคิดแบบเดียวกันว่าผู้นำตระกูลฉินต้องชนะอย่างแน่นอน ทว่าขณะที่หมัดกำลังจะปะทะกันนั้นเอง ปราณพลังเร้นลับที่กลั่นออกมาบริเวณด้านหน้าหมัดก็กระแทกพวกเขาทั้งสองจนกระเด็นออกไป ผู้เห็นเหตุการณ์ต่างอดไม่ได้ที่จะแสดงสีหน้าประหลาดใจออกมา
ดูไม่ออกเลยว่าพลังของเจ้าสำนักห้าจะแข็งแกร่งปานนี้ หากเปลี่ยนเป็นคนอื่นในตระกูลฉิน คาดว่าคงไม่มีใครเป็นคู่ต่อสู้เขาได้กระมัง ขณะกำลังคิดอยู่นั้น ปราณพลังเร้นลับของทั้งสองฝ่ายก็กำลังต่อต้านซึ่งกันและกัน ก่อนที่พวกเขาจะรุดไปข้างหน้าอีกครั้ง ปะทะกันด้วยหมัดเพียงอย่างเดียว เสียงหมัดปะทะกันดังพลั่กๆ
ผ่านไปครู่หนึ่ง พวกเขามองเห็นเจ้าสำนักห้าแห่งสำนักสัตยุทธ์เหวี่ยงหมัดใส่หน้าอกผู้นำตระกูลฉินอย่างแรง ฝ่ายผู้นำตระกูลฉินร้องออกมาเสียงหนึ่ง ฝีเท้าสับสน เงาร่างถอยออกไป ทว่าตอนที่ไม่อาจตอบโต้กลับไปได้นั่นเอง เขาพลันรู้สึกแปลกใจขึ้นมา
“น่าแปลก เหตุใดผู้นำตระกูลฉินจึงไม่ตอบโต้”
“สีหน้าของผู้นำตระกูลฉินเหมือนจะไม่ค่อยดีอยู่บ้าง”
“อ๊า! เลือดออกแล้ว! มีเลือดออกจากหน้าอกของผู้นำตระกูลฉินแล้ว!”
ทุกคนกำลังสนทนากัน ตอนมองเห็นผู้นำตระกูลฉินถูกถีบกระเด็นไป พวกเขาถึงได้เห็นว่าหน้าอกของอีกฝ่ายมีเลือดสดๆ ไหลออกมาจากบาดแผล
“ท่านพ่อ!”
“ผู้นำตระกูล!”
คนตระกูลฉินตกใจมาก รีบวิ่งไปประคองเขาลุกขึ้น คุณชายใหญ่ฉินกวาดสายตามองครั้งหนึ่ง ตอนเห็นว่ามีคมมีดอยู่ระหว่างซอกนิ้วของคนผู้นั้น เขาพลันโมโหจนตัวสั่น สองตาแดงก่ำขึ้นมา
“เจ้าขี้โกง! ใช้คมมีดทำร้ายคน ช่างเหี้ยมโหดนัก!” คนของสำนักสัตยุทธ์ทำเรื่องโหดร้ายไร้ยางอายต่อหน้าคนมากมายเช่นนี้ ไม่รู้จักอายเลยจริงๆ!
ตอนนี้ทุกคนเพิ่งสังเกตเห็นว่าเจ้าสำนักห้าผู้นี้เสียบมีดคมไว้ระหว่างซอกนิ้วมือของกำปั้น เห็นดังนั้นแล้วพวกเขาก็เข้าใจแจ่มแจ้ง
มิน่าเล่าแค่หมัดเดียวก็ทำให้ผู้นำตระกูลฉินผิดปกติแล้ว ที่แท้หมัดนั้นไม่ใช่หมัด ยังพ่วงด้วยคมมีดแทงเข้าสู่หน้าอกเขา…พูดได้เพียงว่าคนสำนักสัตยุทธ์โหดเหี้ยมยิ่งนัก นี่คงคิดจะให้ผู้นำตระกูลฉินตายตรงนี้เลย!
“แย่แล้ว! บนมีดมีพิษ!”
ผู้อาวุโสคนหนึ่งมีสีหน้าเปลี่ยนไป เห็นผู้นำตระกูลที่หมดสติไปพร้อมใบหน้าที่เริ่มออกสีม่วงแล้ว เขาพลันหนักใจขึ้นมา ทันใดนั้นก็ก้าวออกไปพร้อมตวาดอย่างมีโทสะว่า “นำยาถอนพิษออกมา!”
“ยาถอนพิษ? ข้านำยาถอนพิษให้ พวกเจ้ากล้าป้อนให้เขากินหรือ” ชายวัยกลางคนผู้นั้นแค่นหัวเราะเสียงเย็นขณะชำเลืองมองพวกเขา “ถือโอกาสนี้ให้ภูตหมอออกมา ตามพวกข้าไปอย่างว่าง่าย ไม่เช่นนั้นผู้นำตระกูลฉินเป็นเพียงคนแรก ส่วนคนที่สองจะเป็นใคร นั่นเลือกไม่ยากเลย”
ฟังคำพูดนี้แล้ว ทุกคนพลันเกรี้ยวกราดจนยากจะกดกลั้น ขณะคิดจะพุ่งไปข้างหน้านั้นเอง เสียงนิ่งสงบสายหนึ่งก็ดังมา…