เซียนหมอหญิงยอดนักฆ่า - ตอนที่ 3218 กลับหุบเขา ตอนที่ 3219 หลอมโอสถสำเร็จ
ตอนที่ 3218 กลับหุบเขา
“แน่นอนว่าจริง” เฟิ่งจิ่วยิ้ม ขณะกำลังจะพูดอะไรบางอย่าง พลันบังเกิดวังน้ำวนหมุนอยู่กลางอากาศ จากนั้นทั้งร่างของนางก็ถูกดูดเข้าไปในวังน้ำวนนั้น…
“ภูตหมอ!”
พวกชายวัยกลางคนเห็นดังนั้นก็รีบรุดเข้าไป คิดดึงร่างนางเอาไว้ แต่ใครจะรู้ว่ากลับถูกแรงสายหนึ่งดีดกลับมา ส่วนเฟิ่งจิ่วที่ถูกดูดเข้าไปในวังน้ำวนก็ตะโกนบอกกับพวกเขาว่า “ไม่เป็นไร ข้าจะไปจากที่นี่อยู่แล้ว”
เมื่อสิ้นเสียงนั้น วังน้ำวนลพลันค่อยๆ หดหายสลายไปกลางอากาศ เฟิ่งจิ่วเองก็หายไปไร้ร่องรอยเช่นเดียวกัน เหลือไว้เพียงกลุ่มคนที่ตกตะลึงยืนมองอยู่ตรงนั้น เนิ่นนานแล้วก็ยังไม่อาจดึงสติกลับมาได้
ผ่านไปเนิ่นนาน ก่อนที่ชายชราคนหนึ่งจะสูดลมหายใจเข้าแล้วกล่าวว่า “เจ้าตระกูล พวกเราพบผู้แข็งแกร่งเร้นกายเข้าแล้ว ภูตหมอผู้นี้มีพลังไม่ธรรมดา อีกทั้งยังปรากฏวังน้ำวนขึ้นเพื่อรับตัวนางไปอีก คนทั่วไปเปิดวังน้ำวนเช่นนี้ไม่ได้ คราวนี้คุณหนูโชคดีแล้ว มาครั้งนี้ได้พบภูตหมอด้วย เห็นทีอาการป่วยของนางน่าจะไม่ใช่ปัญหาใหญ่แล้ว”
ได้ยินดังนั้นแล้วชายวัยกลางคนจึงผ่อนลมหายใจออกมาเบาๆ พร้อมพยักหน้าเล็กน้อย “ถูกต้อง ได้เจอภูตหมอถือเป็นโชคดีของพวกเราจริงๆ” เขาหันไปมองบุตรีที่ยังคงไม่ได้สติ จากนั้นจึงเข้าไปตรวจดูนางรอบหนึ่ง เห็นลมหายใจของนางมั่นคงดี จึงถอนหายใจโล่งอย่างอดไม่อยู่
“อาการของนางดีกว่าก่อนหน้านี้มากแล้ว” ชายวัยกลางคนกล่าวแล้วประคองบุตรีให้ลุกขึ้น ตอนนี้เอง บุตรีที่เดิมทีไม่ได้สติก็ค่อยๆ ลืมตาขึ้น
“ท่านพ่อ?”
“ตื่นแล้วหรือ รู้สึกดีขึ้นบ้างหรือไม่” ชายวัยกลางคนถาม มองนางด้วยสีหน้าเป็นห่วง
“ท่านพ่อ เมื่อกี้ข้าฝันด้วย ฝันเห็นสัตว์ตัวน้อยสีแดงงดงามตัวนั้นแปลงกายเป็นเซียนมาช่วยเหลือข้า อีกทั้งพูดจากับข้าด้วย” เด็กสาวพูดอย่างสะลึมสะลือ มองผู้คนที่อยู่รอบๆ อย่างแปลกใจเล็กน้อย “พวกท่านเป็นอะไรไป ข้าพูดจริงๆ นะ เมื่อครู่ข้าฝันเห็นเซียนคนงามคนหนึ่ง ไม่รู้ว่าเพราะอะไร ข้ารู้สึกว่านางคล้ายกับสัตว์ตัวน้อยมาก”
ฟังดังนั้นแล้วทุกคนต่างก็สบตากัน ส่ายหน้ายิ้มพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย นั่นนับเป็นเซียนคนหนึ่ง เซียนที่เชี่ยวชาญวิชาแพทย์ระดับสูง เซียนที่ได้ชื่อว่าเป็นภูตหมอ แล้วนั่นจะเป็นสัตว์ตัวน้อยสีแดงตัวนั้นไปได้อย่างไร? ยิ่งไปกว่านั้น คนคือคน สัตว์คือสัตว์ พวกเขาแยกแยะได้
ชายวัยกลางคนยิ้ม “เมื่อครู่พวกข้าพบสตรีที่ได้ชื่อว่าเป็นภูตหมอคนหนึ่ง นางช่วยฝังเข็มรักษาเจ้า อีกทั้งให้เจ้ากินโอสถเม็ดหนึ่งด้วย เมื่อครู่ข้าช่วยเจ้าตรวจดูแล้ว ร่างกาย ลมปราณ ทุกด้านของเจ้าดีขึ้นกว่าเมื่อก่อนมาก เห็นทีอาการของเจ้าจะหายเป็นปลิดทิ้งแล้วจริงๆ”
“อีกอย่าง ภูตหมอผู้นั้นสวมชุดสีแดงทั้งตัว แต่ไม่ใช่สัตว์น้อยสีแดงที่พวกเราเจอเมื่อครึ่งเดือนก่อน” เขายิ้มแล้วตบบ่าบุตรีเบาๆ “เอาล่ะ พวกเราควรกลับแล้ว สถานที่แห่งนี้อันตราย ไม่อาจอยู่นานได้ โดยเฉพาะตอนนี้ร่างกายเจ้าแข็งแรงดีแล้ว ยิ่งไม่อาจอยู่ที่นี่ต่อได้อีก”
ดังนั้นคนกลุ่มหนึ่งจึงพากันจากไป อีกด้านหนึ่ง หลังจากเฟิ่งจิ่วถูกดูดเข้าไปในวังน้ำวนแล้ว นางหัวหมุนอยู่ครั้งหนึ่งก่อนจะกลับไปถึงด้านหลังเขาของหุบเขาราชาโอสถ
เมื่อนางยืนอย่างมั่นคงแล้ว ก็มองเห็นชายชราที่นั่งอยู่ข้างๆ แววตาปรากฏแวววูบไหวครั้งหนึ่ง คราวนี้ถึงเดินค่อยไปข้างหน้า “อาจารย์”
“ฮ่าๆๆ กลับมาแล้ว!” ราชาโอสถลูบเครามองนาง ถามพร้อมรอยยิ้ม “ครึ่งเดือนมานี้เป็นอย่างไรบ้าง”
มุมปากของนางยกโค้งเล็กน้อย เผยรอยยิ้มออกมา “ความสามารถของอาจารย์ยอดเยี่ยมจริงๆ โอสถร่างสัตว์เม็ดหนึ่งกลับมีฤทธิ์ยาวนานถึงครึ่งเดือน ด้วยคำอวยพรของอาจารย์ ครึ่งเดือนมานี้มีสีสันสำหรับข้ามากเลย”
……….
ตอนที่ 3219 หลอมโอสถสำเร็จ
“ฮ่าๆๆๆ มีสีสันก็ดี ไม่ต้องขอบคุณอาจารย์มากหรอก นี่เป็นสิ่งที่อาจารย์ควรทำอยู่แล้ว”
ราชาโอสถหัวเราะเสียงดัง แววตาชาญฉลาดกวาดมองทั่วกายเฟิ่งจิ่ว “ในเมื่อกลับมาแล้วก็อย่าเสียเวลาเลย ไปเถอะ หลอมโอสถร่างสัตว์นั้นออกมา ให้เวลาสามวันเหมือนกัน หากสามวันแล้วยังหลอมโอสถร่างสัตว์ออกมาไม่ได้ เช่นนั้นแล้ว…” เขายังพูดไม่ทันจบ แต่ความหมายกลับชัดเจนโดยไม่ต้องพูดออกมา
“ตกลง ศิษย์จะไม่ทำให้อาจารย์ผิดหวัง” นางกล่าว สายตาจับจ้องที่ราชาโอสถ
เห็นดังนั้นแล้วราชาโอสถก็พยักหน้า “ได้! เช่นนั้นอีกสามวันอาจารย์ค่อยมาหา หวังว่าถึงตอนนั้นแล้วเจ้าจะไม่ทำให้อาจารย์ผิดหวัง” เขาพูดแล้วไพล่หลังหมุนกายจากไป ตอนนี้เองกลับได้ยินเสียงของเฟิ่งจิ่วดังมาจากข้างหลัง
“อาจารย์ ช้าก่อน”
ราชาโอสถหยุดฝีเท้าก่อนหันไปอง หัวคิ้วสีดอกเลาเลิกขึ้น ถามว่า “ยังมีเรื่องอะไรอีก”
“ศิษย์ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะฝึกบำเพ็ญอยู่กับอาจารย์นานเท่าไร ดังนั้นข้าจึงอยากหาเวลาส่งผู้ใต้บังคับบัญชาของข้าเหล่านั้นกลับไป” นางมองเขาพลางกล่าว
“ไม่ต้องรีบร้อนๆ พลังของผู้ใต้บังคับบัญชาของเจ้าเหล่านั้นอ่อนแอเกินไป อยู่ที่นี่นานหน่อยเถอะ!”
เมื่อสิ้นเสียงของเขา บนใบหน้านั้นพลันปรากฏรอยยิ้ม หรี่ตามองเฟิ่งจิ่วครั้งหนึ่ง “อีกอย่างระหว่างครึ่งเดือนที่เจ้าไม่อยู่ อาจารย์ก็ให้คนช่วยเจ้าฝึกอบรมพวกเขาแล้ว ตอนนี้แม้เจ้าอยากพบพวกเขา ก็เกรงว่าจะพบไม่ได้แล้ว รออีกสักพักเถอะ! อีกสักพักข้าจะให้พวกเจ้าได้พบกัน หากเจ้ารู้สึกว่าอยากให้พวกเขากลับไปก่อน อาจารย์จะส่งพวกเขากลับไปให้”
“เจ้าไม่ต้องเป็นห่วงพวกเขา เป็นห่วงตนเองก่อนเถอะ! สามวันหลังจากนี้หากหลอมโอสถร่างสัตว์ออกมาไม่ได้ หึๆ…” เขายิ้มแล้วสาวเท้าจากไปโดยไม่พูดอะไรมาก
เห็นเขาจากไปแล้ว เฟิ่งจิ่วมองเตาโอสถที่วางอยู่ข้างๆ แววตาวูบไหว นางไม่ได้หลอมโอสถทันที ทว่าไปเตรียมสมุนไพรวิญญาณที่ต้องใช้ในการหลอมโอสถร่างสัตว์ให้พร้อม
เมื่อตกกลางคืน นางเริ่มหลอมโอสถร่างสัตว์ ขณะอยู่ในป่าสัตว์ปีศาจ นางพิจารณาเรื่องนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่าขั้นตอนไหนที่ไม่ถูกต้องกันแน่ เหตุใดถึงหลอมโอสถร่างสัตว์ออกมาไม่ได้
ด้วยพลังของนางในตอนนี้ โอสถระดับเจ็ดไม่ใช่เรื่องยาก แต่การจะได้มานั้นกลับยากยิ่งกว่า การหลอมโอสถทุกชนิดนั้นแตกต่างกัน วิธีการที่ทุกคนหลอมโอสถก็ไม่เหมือนกัน โดยเฉพาะโอสถระดับเจ็ด หากมีขั้นตอนใดผิดพลาดเพียงนิดเดียว ย่อมทำให้ผิดพลาดไปทั้งหมด
ยังมีเตาโอสถใบนี้อีก นางต้องควบคุมมันอย่างไรถึงจะดี?
หลังจากล้มเหลวครั้งแล้วครั้งเล่าในคืนนี้ นางก็เริ่มมีความเข้าใจอกเข้าใจเพิ่มขึ้นมา ด้วยเหตุนี้ตอนฟ้าเริ่มสว่างในวันที่สาม อสนีสวรรค์เส้นที่สามผ่าลงมาแล้ว นางถึงค่อยยิ้มออกมาคราหนึ่ง
“โอสถร่างสัตว์ระดับเจ็ด ในที่สุดก็หลอมสำเร็จแล้ว”
นางมองอสนีสวรรค์สามสายนั้นผ่าลงบนเตาโอสถ พลังของอนีแต่ละสายควบแน่นเข้าสู่ใจกลางเตาโอสถทั้งหมด จนกระทั่งนางก้าวเข้าไปหยิบโอสถข้างในออกมา ราชาโอสถก็มาถึงที่นี่พอดี
“ฮ่าๆ ข้าได้ยินเสียงอสนีโอสถมาแต่ไกล ไม่เลวเลย!” ราชาโอสถมาถึงอย่างเชื่องช้า เบื้องหลังติดตามมาด้วยชายชราคนหนึ่ง
ส่วนนักเล่นแร่แปรธาตุคนอื่นในหุบเขาราชาโอสถ แม้จะได้ยินเสียงอสนีโอสถดังขึ้นกลางหุบเขา ทว่าเพียงสอบถามเล็กน้อยก็รู้แล้วว่าทางฝั่งเฟิ่งจิ่วหลอมโอสถออกมาได้แล้ว จึงไม่ได้มาสอบถามอะไรทางนี้อีก
เฟิ่งจิ่วมีศักดิ์เป็นเจ้าหุบเขาน้อย เรื่องการหลอมโอสถล้วนมีราชาโอสถสอนให้ด้วยตนเอง ด้วยระดับการหลอมโอสถของนาง หลอมโอสถระดับเจ็ดได้ไม่ใช่เรื่องน่าแปลก เพียงแต่ไม่รู้ว่าเจ้าหุบเขาให้นางหลอมโอสถอะไรกันแน่?