หฤโหดโคตรนักเวทย์ (Mage are too Op) - ตอนที่ 149

ตอนที่ 149 : พวกเราไม่เหมือนกัน

ถึงแม้ว่าจะมีทหารมากมายภายใต้การนำของจอห์น แต่พวกเขาถูกโจมตีจากทั้งหน้าและหลัง ขวัญกำลังใจของพวกเขาลดต่ำลงมาก

และสามบุตรทองคำที่เป็นผู้เชี่ยวชาญต่างเป็นผู้นำและจัดการเข่นฆ่าศัตรู

ในสงครามเช่นนี้แม้ว่าจะไม่มีนักเวทย์ เพียงแค่นักรบและนักบวชก็มีกำลังรบเทียบเท่ากับคนร้อยคนแล้ว

พวกเขานำเหล่าทหารและทุกศพที่พวกเขาฆ่าทิ้งยิ่งทำให้ขวัญกำลังใจของศัตรูลดต่ำลง เป็นเรื่องที่สำคัญมากในสงคราม

หลังจาก 5 นาที ที่ฮอร์กเข้าร่วมสงคราม ศัตรูก็ทำลายขวัญกำลังใจของพวกเขาทิ้งจนสิ้น

จอห์นคนลูกที่เห็นสงครามเป็นครั้งแรก รู้สึกใจสลายโดยสิ้นเชิงและทัศนคติเกี่ยวกับสนามรบก่อนหน้าของเขาได้หายไปเรียบร้อยแล้ว

ในหูของเขาเต็มไปด้วยเสียงกรีดร้องของสงคราม เสียงของดาบสับผ่านซี่โครง เสียงของอาวุธปะทะเข้ากับโล่หรือชุดเกราะ

เขามองเหล่าทหารรอบข้างเขาตายลงทีละคน ใบหน้าของเขาขาวซีดและไม่กล้าที่จะขยับ ทว่าก็ไม่มีใครพุ่งมาโจมตีเขา

เขามองไปที่พ่อของเขาที่นำกองทัพเล็กๆและพยายามจะบุกเข้าไป ทว่าฮอร์กก็หยุดเขาไว้

ฮอร์กนั้นแข็งแกร่งมากแข็งแกร่งกว่าลิงค์เสียอีก

ท่าดาบลมหมุนของลิงค์สามารถหมุนได้เพียง 5 รอบเท่านั้น

ทว่าฮอร์กสามารถหมุนมันได้สิบรอบ และดาบยามที่เขาควงดาบมันทั้งใหญ่และยาวขึ้น พัดพาเลือดและชิ้นส่วนมนุษย์ขึ้นไป

ที่น่าหวาดกลัวกว่านั้นคือถึงแม้ว่าเขาจะสวมเพียงชุดเกราะเบา ทว่าทหารที่สัมผัสโดนดาบนั้นก็ไม่เหลือซาก

หลักจากการควงดาบและเขาก็เริ่มฟาดฟันแบบปกติ ดาบใหญ่มีระยะโจมตีที่กว้างทำให้ทหารสองสามนายตกตายลงในทันที หลังจากสังหารคนได้ถึงสิบคน เขาก็เริ่มควงดาบอีกครั้ง

จอห์นคนลูกมองไปยังฮอร์กที่ควงดาบ…ไม่มีทหารคนไหนกล้าเข้าใกล้เขาอีกแล้ว

ท้ายที่สุดเขาเห็นพ่อของเขาตรงไปต่อสู้กับฮอร์กและเห็นว่าพ่อและม้าของพ่อเขานั้นถูกผ่าเป็นครึ่งส่วนด้วยการกวัดแกว่งดาบของฮอร์ก

จอห์นมองเห็นพ่อของเขาตกลงสู่บ่อเลือดในระยะไกล ในที่สุดเขาก็ได้สติและพุ่งเข้าไปด้วยพลังทั้งหมดของเขา

ในระหว่างนั้นไม่มีศัตรูหยุดเขาแม้แต่คนเดียว

เขาวิ่งมาหยุดอยู่ที่ร่างกายส่วนบนของพ่อเขา และคุกเข่าลงอย่างหมดแรง

ประโยชน์ของการที่เป็นผู้เชี่ยวชาญเลเวลสอง ทำให้จอห์นนั้นมีพลังชีวิตมากกว่าปกติ ต่อให้ร่างกายท่อนล่างของเขาไม่ติดอยู่กับตัวอีกต่อไปแล้ว ทว่าเขาก็ไม่ได้ตายในทันที

เขานอนจมกองเลือดเมื่อเห็นลูกชายของเขาวิ่งเขามาเขาก็สั่นและพยายามยกมือขวาขึ้น

จอห์นคว้ามือของพ่อเขาไว้และมองใบหน้าของพ่อเขาที่ซีดลงเรื่อยๆราวกับหมดพลังชีวิต

ยอมแพ้…รักษา…“ดวงตาของจอห์นกำลังปิดลง” สายเลือด…บรรพบุรุษ

หลังจากพูดคำสุดท้ายจบดวงตาของจอห์นก็ปิดลงโดยสมบูรณ์

จอห์นกำมือของพ่อเขาไว้แน่น แม้เขาจะไม่ได้ร้องไห้ออกมา แต่ตัวเขาสั่นอย่างไม่สามารถควบคุมได้

เจ้าเมืองตายแล้ว เป็นธรรมดาที่สงครามมาถึงจุดสิ้นสุดแล้ว

เจ็ทมายืนข้างจอห์นพร้อมส่ายหัวเล็กน้อยเขามองไปที่จอห์นที่ใจสลาย

ภายในไลฟ์สตรีมเหล่าผู้คนต่างเริ่มพูดคุยกัน

“จอห์นเย็นชาชะมัด ขนาดพ่อของเขาตายเขายังไม่ร้องไห้ออกมาเลย” “เขาไม่ได้เย็นชาหรอก บางทีเขาอาจจะหัวเราะอยู่ในใจก็ได้ เพราะตอนนี้พ่อตายแล้วเขาก็ได้เป็นเจ้าเมืองคนต่อไป” “เม้นบน นายดูสารเลวเกินไปหน่อยนะ” “นายพูดถึงมนุษยธรรมกับเจ้าเมืองที่ชั่วร้ายแบบนี้เนี่ยนะ? ถ้าพวกเขามีมนุษยธรรมก็คงไม่มีขอทานในเมืองมากขนาดนี้หรอก ไม่เท่านั้นพวกเขายังต้องการมีเรื่องกับท่าเรือทำให้ฮอร์กต้องเลือกทางนี้อีก” “เห็นด้วย เขาสมควรโดนมันแล้ว ไม่มีใครมอบสิ่งต่างๆของตนให้คนอื่นเพียงเพราะเขามาเคาะประตูหรอกนะ” “ธรรมชาติของมนุษย์เป็นสิ่งที่ฉันไม่เข้าใจ ฉันรู้สึกว่าทหารพวกนี้ดูไร้ค่ามาก เกือบครึ่งของพวกเขาตายในการต่อสู้ในเวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมง ในสงคราม ผู้เชี่ยวชาญนั้นได้เปรียบเกินไป ฉันคิดว่าถ้าผู้เล่นตั้งทีมเลเวลห้าสักห้าคน พวกเขาสามารถสู้กับกองทัพนับร้อยได้แล้ว” “อย่ามั่นใจไปหน่อยเลย ฮอลเลวิลเป็นเพียงหมู่บ้านเริ่มต้นและอ่อนแอที่สุดในบรรดาประเทศทั้งหมด ยังมีอาณาจักรอีกมากที่ทรงพลังอย่างน่าเหลือเชื่อ อย่างเช่น ฟาเลียน ซึ่งมีจำนวนผู้เชี่ยวชาญในกองทัพมากกว่าฮอลเลวิล นอกจากนี้ยังมีอาณาจักรทะเลทรายอูกานด้าซึ่งทุกคนล้วนแล้วแต่เป็นทหารทั้งยังมีจำนวนผู้เชี่ยวชาญในกองทัพสูงถึง 10% จากทั้งหมด นอกจากนี้ยังมีอาณาจักรฟรอสสตาร์ ฉันได้ยินว่าตระกูลฟรอสวิฟต์เกิดมาก็เป็นผู้เชี่ยวชาญกันเลยทั้งยังลึกลับและทรงพลังอย่างมากพวกเขาเกี่ยวข้องกับ เทพแห่งหมาป่าน้ำแข็งและยังมีนักบุญหมาป่าน้ำแข็งที่กล่าวกันว่าเมื่อตอนเธอพึ่งครอง บัลลังค์เธอก็อยู่ที่ระดับตำนานแล้ว” “เม้นบนนายเป็นใคร? ไหงรู้เยอะขนาดนั้นเนี่ย?” “ไอดีของคนที่พูดคือ ชค…ไม่ใช่ว่านั่นเป็นผู้ก่อตั้งกิลด์ F6 ไม่ใช่เหรอ?” “เชี่ยๆๆๆ หัวหน้ากิลด์เพียงคนเดียวในเกมนี้ ท่านผู้มีอิทธิพล ข้าผิดไปแล้ว ข้าผิดไปแล้ว” “นายประจบฉันเกินไปแล้ว เทพธิดาแค่เห็นว่าฉันหล่อเลยให้รางวัลฉันเท่านั้นเอง” “ชิ! ทำไมพวกคนใหญ่คนโตถึงชอบบอกว่าตัวเองหน้าตาดีกันด้วย ขนาดประธานหวงยังบอกอยู่ตลอดเลยว่าตัวเองหน้าตาดี” “อวดหน้าตาก็ดีกว่าพวกทำตัวหยิ่งยโสมองคนอื่นด้วยหางตาแหละน่า” “ก็จริง”

ต่อให้มองไปยังบรรยากาศที่เต็มไปด้วยเลือดและเต็มไปด้วยความโศกเศร้า บรรยากาศภายในไลฟ์สตรีมก็ยังดูงี่เง่า ผู้เล่นเกือบทั้งหมดแม้ว่าจะรู้ว่าโลกนี้สมจริงเพียงใด ทว่าก็ยังไม่ได้ถลำลึกหรืออินกับมันจนเกินไป

จอห์นกอดร่างพ่อของเขาและรู้สึกเริ่มเย็นลง

หัวใจของเขาเองก็เย็นชาลงเช่นกัน

เสียงการสู้รบนั้นเงียบลงและเสียงร้องต่อสู้ก็หายไป

ทหารเกือบทั้งหมดต่างโยนอาวุธทิ้งและนั่งลงพร้อมเอามือไขว้หลังในท่ายอมแพ้

มีเพียงทหารที่จงรักภักดีไม่กี่นายเท่านั้นที่ยังคงฝืนต่อต้าน

ฮอร์กลากดาบใหญ่ของเขาและเดินมายังจอห์น มองลงไปยังเขาและถามว่า”นายจะทำยังไงต่อไป?”

จอห์นมองขึ้นมาอย่างถากถามใบหน้าของเขามีความเศร้าโศกปนอยู่”นายอยากจะฆ่าฉันไม่ใช่เหรอ? ทำไมต้องถามให้มากความด้วย?”

ฮอร์กหัวเราะออกมา เพราะรูปร่างที่ดูราวกับปีศาจและสีหน้าจริงจัง ทำให้เขาดูราวกับคนที่ชั่วร้ายอย่างมาก”ขึ้นอยู่กับคำตอบของนาย พวกเราจะตัดสินเองว่านายจะรอดหรือตาย”

จอห์นวางร่างของพ่อเขาลงบนพื้นอย่างแผ่วเบา เขายืนขึ้นอย่างช้าๆและถามว่า”ถามมาสิ”

ฮอร์กมองไปโดยรอบ ไม่มีใครต่อต้านเลยแม้แต่คนเดียว”นายจะยอมเป็นหุ่นเชิดไหม?”

จอห์นมองไปรอบๆ เห็นเหล่าทหารที่ต่างตกตะลึงที่พวกเขาถูกขอทานเข้าต้อน บนถนนเต็มไปด้วยเศษชิ้นส่วนของมนุษย์และศพมากมาย เหล่าทหารที่พิการต่างนอนกองอยู่บนพื้นและร้องออกมาอย่างทรมาณ ขณะที่เจ็ทกำลังทำหน้าที่ช่วยฝ่ายตัวเองและศัตรูอย่างเต็มที่

แม้ว่าจะเป็นด้านดีงามของมนุษย์แต่มันมีเหตุผลมากกว่านั้น เพราะการช่วยคนมันสามารถเพิ่มค่า Exp ได้

เกือบ 90% ของทหารในเดลพอนนั้นอยู่ที่นี่แล้ว…จอห์นละสายตาของเขาและมองไปยังฮอร์กอย่างขมขึ้น”ข้ามีสิทธิ์ปฏิเสธด้วยงั้นเหรอ?” “แน่นอน” “ราคาของมันคือความตายสินะ?”

ฮอร์กพยักหน้า

เขาสูดลมหายใจเข้าล็ก จอห์นถามว่า”นายจะทำยังไงกับพวกคนรับใช้ในปราสาท แม่ของข้า และน้องสาวของข้า?” “ถ้าหากพวกเขาอยากไปก็ไป ถ้าพวกเขาอยากอยู่ก็อยู่ พวกเราจะไม่ทำอะไรทั้งสิ้น แน่นอนว่าถ้าพวกนั้นไม่ข้องเกี่ยวกับพวกเราและใช้ชีวิตอย่างเงียบๆละนะ” “ทหารของพวกเจ้าจะเห็นด้วยงั้นเหรอ?”จอห์นมองอย่างเหยียดหยาย” หลังจากบุกโจมตีเมืองขนาดนี้แล้ว มันคงแปลกหากพวกเขาจะไม่ทำตัวเลวร้าย

ฮอร์กยิ้มเยาะและกล่าวอย่างดูถูก”อย่าเอากองทัพที่ถูกฝึกโดยพวกเราบุตรทองคำไปเทียบกับกองทัพของนายอย่างนั้นสิ!”