Great Demon King – กำเนิดราชันย์ปีศาจ - ตอนที่ 433

แม้การฝึกเวทมนตร์ศาสตร์แห่งความตายนั้นเป็นอะไรที่ค่อนข้างน่าเหนื่อยหน่าย แต่อย่างไรก็ตาม หานซั่วก็สามารถเข้าใจคาถาที่สามารถถอดวิญญาณของเขาให้ล่องลอยและเดินทางไปมาระหว่างโลกและมิติมืดได้อย่างอิสระในเวลาอันรวดเร็ว

บางที อาจเป็นเพราะหานซั่วมีประสบการณ์ในการข้ามไปยังโลกมิติมืดแล้วถึงสองครั้งด้วยกัน เขาจึงเข้าใจในรายละเอียดการใช้คทาหัวกะโหลกเพื่อเดินทางไปและกลับจากโลกมิติมืดได้เป็นที่เรียบร้อยแล้ว หลังจากที่หานซั่วใช้เวลากว่าครึ่งเดือนในการทำความเข้าใจกับคาถาถอดวิญญาณ และสามารถข้ามไปยังโลกมิติมืดได้ในที่สุด

ระหว่างระยะเวลาครึ่งเดือนนี้ ทั้งเจ้าโครงกระดูกตัวเล็ก เจ้าผีดิบธาตุดิน และผีดิบธาตุตนอื่น ๆ สามารถสัมผัสถึงหานซั่วภายในโลกมิติมืดได้บ่อยครั้ง แต่อย่างไรก็ตาม ขณะที่หานซั่วยังไม่เชี่ยวชาญการเจาะจงพื้นที่ที่แน่นอน เขาก็พบว่าตนเองมาโผล่อยู่ในจุดที่ห่างออกไปไกลจากเจ้าโครงกระดูกตัวเล็กและผีดิบตนอื่น ๆ มากทีเดียว

ทุกครั้งที่หานซั่วเข้ามาในมิติมืด เขาจะรับรู้ได้ถึงสารผ่านกระแสจิตที่เจ้าโครงกระดูกและผีดิบตนอื่น ๆ ส่งมาหา ขณะที่ออร่าของเจ้าโครงกระดูกตัวเล็กและผีดิบตนอื่น ๆ ค่อน ๆ ชัดเจนมากยิ่งขึ้นเรื่อย ๆ หานซั่วก็รู้สึกได้ว่าพวกมันต้องการเจอเขาเป็นอย่างมาก อย่างไรก็ตาม หานซั่ว ที่อยู่ระหว่างการศึกษาเวทมนตร์ศาสตร์แห่งความตายอย่างพิถีพิถัน เขาจึงยังไม่รีบร้อนที่จะไปยังบริเวณที่เจ้าโครงกระดูกตัวเล็กและผีดิบตนอื่น ๆ อยู่ในตอนนี้

เวลาผ่านไปนานจนกระทั่งหานซั่วสามารถถอดวิญญาณได้อย่างเชี่ยวชาญ ด้วยเวทมนตร์ศาสตร์แห่งความตายและความช่วยเหลือจากคทากะโหลก หานซั่วก็สามารถเข้าไปยังโลกมิติมืดที่ไร้ซึ่งชีวิต และกลับออกมายังอาณาจักรแห่งความล้ำลึกได้ดังใจ ด้วยการเชื่อมโยงกับร่างกายของเขาที่อยู่ในฟากนี้

หลังจากที่ร่ายเวทมนตร์ศาสตร์แห่งความตายได้อย่างเชี่ยวชาญ หานซั่วก็ใช้เวลาอีกหลายวัน ในการค้นคว้าวิธีการระบุตำแหน่งที่แม่นยำมากขึ้น โดยอาศัยสัมผัสเชื่อมโยงระหว่างเขาและเจ้าโครงกระดูกตัวเล็กและผีดิบตนอื่น ๆ เป็นที่ตั้ง

เขาสามารถระบุตำแหน่งที่ร่างกายของเจ้าโครงกระดูกตัวเล็กและผีดิบตนอื่น ๆ อยู่ได้อย่างชัดเจน ไม่เพียงแต่เหตุผลที่พวกมันมีหยดเลือดของหานซั่วอยู่ภายในร่าง แต่เพราะพวกมันเคยถูกตีตราประทับทมิฬเอาไว้ เมื่อใดก็ตามที่หานซั่วเข้าไปยังมิติมืด เขาจะรับรู้ได้ถึงตัวตนของพวกมันเสมอ และหลังจากการฝึกฝนอีกนับครั้งไม่ถ้วนด้วยคทาหัวกระโหลกและคาถาที่เกี่ยวข้องกับความเชื่อมโยงเหล่านั้น ไม่กี่วันต่อมา หานซั่วก็สามารถเดินทางไปยังตำแหน่งใกล้ ๆ กับบริเวณที่เจ้าโครงกระดูกตัวเล็กอยู่ได้ในที่สุด

“ท่านพ่อ!”

เจ้าโครงกระดูกตัวเล็กร้องขึ้นอย่างแผ่วเบาเมื่อเห็นหานซั่วปรากฏตัวขึ้นข้าง ๆ

ทั้งเจ้าโครงกระดูกตัวเล็ก เจ้าผีดิบธาตุไฟ และเจ้าผีดิบธาตุน้ำกำลังยืนอยู่บนยอดของภูเขาหัวโล้น และที่ด้านหลังของเจ้าโครงกระดูกตัวเล็ก ก็เรียงรายไปด้วยกองทัพของเหล่าอสูรมิติมืดจำนวนมาก ในบรรดาอสูรมิติมืดเหล่านั้น มีอัศวินปีศาจถึง 3 ตน อสูรกระดูก และจ้าวแห่งมัมมี่ฟาโรห์ รวมทั้งนักรบแห่งความเกลียดชัง นักรบผีดิบ และนักรบโครงกระดูกอีกมากมาย แน่นขนัดไปทั่วทั้งภูเขาหัวโล้นลูกนั้น

ภายใต้ท้องฟ้าสีเทาที่ขมุกขมัว ยังมีการ์กอยล์นับร้อยนับพันบินฉวัดเฉวียนไปมา ดูเหมือนว่าพวกมันจะเป็นส่วนหนึ่งของกองทัพของเจ้าโครงกระดูกตัวเล็กด้วยเช่นกัน

เมื่อมองออกไป ทะเลสีดำที่อยู่เบื้องล่างภูเขาหัวโล้นนั้นแผ่ไพศาลไปไกลถึงเส้นขอบฟ้า และในทะเลสีดำสนิทที่ดูไร้ซึ่งชีวิต ก็มีทั้งกระดูก และชิ้นส่วนอวัยวะมากมายลอยอยู่บนผิวน้ำ เปรียบเสมือนสุสานอีกแห่งหนึ่งของเหล่าอสูรมิติมืดซึ่งเต็มไปด้วยออร่าแห่งความตาย

ออร่าปริมาณมหาศาลซ่อนอยู่ภายในทะเลสีดำที่กว้างใหญ่ผืนนั้น ราวกับว่าพวกมันกำลังเฝ้าสังเกตการณ์สิ่งที่เกิดขึ้นอยู่เงียบ ๆ หานซั่วสามารถสัมผัสได้ถึงอสูรทรงพลังจำนวนหนึ่งที่เร้นกายอยู่ภายในนั้นได้อย่างชัดเจน เมื่อเขามองไปยังเจ้าโครงกระดูกตัวเล็กและผีดิบตนอื่น ๆ ที่มีท่าทีเตรียมพร้อมและรอคอย หานซั่วก็รู้ทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น

ดูเหมือนว่าเจ้าโครงกระดูกตัวเล็กจะต้องมีเจตนาร้ายกาจบางอย่าง มันถึงได้นำกองทัพของมันมาถึงที่นี่

“ท่านพ่อ ท่านกำหนดตำแหน่งเวลามาหาพวกเราได้แล้วเหรอ?”

ขณะที่หานซั่วกำลังมองไปรอบ ๆ ทันทีที่ปรากฏตัวขึ้นข้าง ๆ เจ้าโครงกระดูกตัวเล็ก มันก็อดไม่ได้ที่จะร้องถามออกมา

ทันใดนั้นเอง เสียงแตกหักมากมายก็ดังลั่นขึ้นให้ได้ยิน ด้วยพลังจิตของหานซั่ว กระดูกจำนวนหนึ่งก็ถูกบังคับให้ย้ายออกมาจากร่างกายของนักรบโครงกระดูกนับ 10 ตน จากนั้นเขาก็ใช้ออร่าแห่งความตายที่อบอวลอยู่อย่างหนาแน่นเพื่อทำให้กระดูกเหล่านั้นแข็งแกร่งขึ้น และทนทานมากขึ้น เพียงครู่เดียว หานซั่วสร้างร่างของโครงกระดูกสีขาวขึ้นมาได้สำเร็จ

“ไว้ตอนที่ข้ากลับไป ข้าจะคืนกระดูกที่เอาออกมาจากร่างกายของพวกมันให้ก็แล้วกันนะ”

หานซั่วพูดกับเจ้าโครงกระดูกตัวเล็ก

“พวกมันคงรู้สึกเป็นเกียรติที่ท่านพ่อใช้กระดูกของพวกมันอยู่แล้วล่ะ นักรบโครงกระดูกชั้นต่ำพวกนี้ทำได้แค่ทำตามคำสั่งเท่านั้นเอง แถมยังไม่มีความรู้สึกนึกคิดอะไร แต่กระดูกของพวกมันก็ไม่ได้แข็งแกร่งอะไรเลย ถ้าท่านพ่อต้องการกระดูกที่ดีกว่านี้ ข้าช่วยท่านหาได้นะ”

เจ้าโครงกระดูกตัวเล็กพูดกับหานซั่ว

“ไม่จำเป็นหรอก ถ้าข้าล่วงรู้ความลี้ลับที่อยู่เบื้องหลังวงเวทย์มิติเคลื่อนย้ายในสุสานแห่งความตายได้เมื่อไหร่ ร่างจริงของข้าก็จะสามารถเข้ามาในโลกนี้ได้เองนั่นแหละ เมื่อถึงตอนนั้น ร่างกายของข้าที่มาอยู่ในมิติมืดนี้ ก็ไม่มีกระดูกชิ้นใดจะเหมาะสมกับข้ามากไปกว่านั้นอีกแล้ว”

หานซั่วอธิบายให้เจ้าโครงกระดูกตัวเล็กฟัง

“จริงด้วย ร่างกายของท่านพ่อน่ะ แข็งแกร่งสุด ๆ ไปเลย ขนาดกระดูกของมังกรกระดูกที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก ยังเทียบกับกระดูกของท่านพ่อไม่ได้เลยนะ”

เจ้าโครงกระดูกตัวเล็กพยักหน้าเห็นด้วย

ฮูมมมมมม…..

เสียงโหยหวนอันน่าสยดสยองดังก้องขึ้นขณะที่เจ้าโครงกระดูกกับหานซั่วกำลังคุยกันอยู่ มันดังขึ้นมาจากทะเลสีดำที่ทอดตัวอยู่เบื้องหน้าพวกเขา ราวกับว่าสิ่งมีชีวิตที่ทรงพลังบางอย่างกำลังร้องเรียกเพื่อท้าทายเจ้าโครงกระดูกตัวเล็ก

เนตรอสูรสีม่วงของเจ้าโครงกระดูกตัวเล็กปลดปล่อยลำแสงสีม่วงเป็นประกายออกมาในทันที ลำแสงนั้นทั้งสว่างจ้า เยือกเย็น และเต็มไปด้วยออร่าอำมหิต มันพุ่งทะลุผ่านอากาศ ตรงไปยังทิศทางของเสียงร้องนั้น

ตูมมมม! ตูมมมม!

ทันใดนั้นเอง เสียงระเบิดดังขึ้นอย่างต่อเนื่องจากบริเวณแหล่งที่มาของเสียงร้องโหยหวน ทะเลสีดำที่เคยนิ่งสงัดพลันเดือดพล่านขึ้นมา พร้อมด้วยเสาสีดำจำนวนหนึ่งที่พุ่งขึ้นไปบนฟ้าอย่างรวดเร็ว

สิ่งที่ซ่อนเร้นอยู่นั้น คือสิ่งมีชีวิตน่าเกลียดน่ากลัวรูปร่างคล้ายปลาหมึก มันมีร่างกายใหญ่โตมหึมาและมีเดือยกระดูกแหลมคมจำนวนมากงอกขึ้นบนหนวด มันลอยขึ้นสู่ผิวน้ำ เผยให้เห็นร่างกายเพียงครึ่งหนึ่งและมองขึ้นมาด้านบน ก่อนจะพูดขึ้นอย่างเกรี้ยวกราด

“เจ้าสิ่งมีชีวิตน่าสมเพช! เจ้ากล้าดีมาท้าทายพลังอันยิ่งใหญ่ของข้า คิดว่าวันนี้จะเอาชนะข้าได้อย่างนั้นรึ?”

สิ่งที่ปรากฏขึ้นตามมาพร้อมกับสัตว์ประหลาดคล้ายปลาหมึกยักษ์ตัวนั้น อสูรรูปร่างหน้าตาพิศดารจำนวนนับไม่ถ้วนก็ปรากฏตัวขึ้นอย่างช้า ๆ พวกมันดูเหมือนจะเป็นอสูรมิติมืดทั่วไป แต่อาจจะเป็นเพราะอยู่ใต้ทะเลสีดำแห่งนี้มานาน รูปร่างหน้าตาของพวกมันจึงดูไม่เหมือนอสูรทั่วไปเสียทีเดียว

อสูรที่ปรากฏตัวขึ้น มีทั้งนักรบโครงกระดูก นักรบผีดิบ นักรบแห่งความเกลียดชัง และแม้แต่อสูรมิติมืดระดับสูงอย่างอัศวินปีศาจ อย่างไรก็ตาม อสูรเหล่านี้กลับมีครีบอยู่ตามลำตัว แลดูแปลกตาอย่างที่สุด และมีอสูรบางพวกที่ดูต่างออกไปจากที่หานซั่วเคยพบเห็นอย่างสิ้นเชิง พวกมันน่าจะพัฒนามาจากปลาบางชนิดที่พบได้ในอาณาจักรแห่งความลึกล้ำ และกลายร่างมาเป็นอสูรที่น่าเกลียดน่าชังถึงเพียงนี้

“ทูโมยา บริเวณอันกว้างใหญ่ทางตะวันออกของทะเลดำก็เป็นอาณาเขตของข้าเหมือนกัน ถ้าเจ้ายอมสวามิภักดิ์ต่อข้า ข้าก็จะไว้ชีวิตเจ้า!”

เจ้าโครงกระดูกตัวเล็กพูดกับ ทูโมยา อสูรรูปร่างประหลาดด้วยความหยิ่งยโส ขณะที่มันขี่อยู่บนอสูรกระดูกที่สามารถบินได้

“เหอะ! เจ้าโครงกระดูกหน้าไม่อาย เจ้าพ่ายแพ้แก่ข้าไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง ด้วยพลังของเจ้าเพียงเท่านี้ เจ้าจะไม่เหมาะมาเป็นบริวารของข้ามากกว่ารึ?”

ทูโมจาพ่นลมอย่างดูถูก และไม่เกรงกลัวต่อเจ้าโครงกระดูกตัวเล็กแต่อย่างใด

“รนหาที่ตายซะแล้ว!”

เจ้าโครงกระดูกตัวเล็กร้องตะโกนดังลั่น และขี่อสูรกระดูกบินไปยังบริเวณนั้น

แล้วเจ้าผีดิบธาตุน้ำที่เคยเอาแต่ยืนอยู่นิ่ง ๆ ก็พุ่งตัวนำหน้าออกไปและมุ่งไปยังทะเลสีดำ ก่อนที่มันจะถึงทะเล เจ้าผีดิบก็เริ่มใช้ความสามารถอันน่าตื่นตะลึงของมัน และทำให้น้ำทะเลพลันแยกออกจากกัน พร้อมกับเปิดเส้นทางลงไปยังพื้นทะเลได้อย่างน่าอัศจรรย์

ตอนนั้นเอง กองทัพอสูรมิติมืดของเจ้าโครงกระดูกตัวเล็ก ก็พุ่งตัวตามออกไปโดยมีเจ้าผีดิบธาตุไฟชั้นยอดเป็นผู้นำ และตรงไปยังพื้นทะเลที่แยกออก ซึ่งเจ้าผีดิบธาตุน้ำกำลังยืนอยู่ กระแสพลังแปลกประหลาดก่อร่างขึ้นมารอบตัวเจ้าผีดิบธาตุน้ำ ขณะที่น้ำทะเลสีดำก็ไหลบ่าอย่างเชี่ยวกรากและบดขยี้อสูรมากมายที่อยู่ในท้องทะเล

เมื่อกองทัพขนาดใหญ่จากภูเขาหัวโล้นมาถึง เจ้าผีดิบธาตุน้ำก็นำหน้าและมุ่งตรงไปยังส่วนลึกของทะเลสีดำ ภายใต้การควบคุมของเจ้าผีดิบธาตุน้ำ คลื่นทะเลสีดำที่กำลังโหมกระหน่ำก็แหวกออก เกิดเป็นเส้นทางที่พวกมันสามารถเดินผ่านไปได้อย่างง่ายดาย

“ทูโมยา เจ้าเห็นรึยัง? พี่น้องของข้าสามารถบัญชาน้ำในทะเลแห่งความตายได้ เจ้าไม่สามารถปกครองพื้นที่นี้ได้อีกต่อไปแล้ว! แต่ตราบใดที่เจ้ายอมจำนนต่อข้า เจ้าจะยังคงเป็นจ้าวทะเลแห่งความตายนี้ต่อไป ไม่อย่างนั้น ถ้าเจ้าบังคับให้ข้าต้องลงมือ ข้าจะทำให้เจ้าต้องชดใช้!”

เจ้าโครงกระดูกตัวเล็กขี่อสูรกระดูกและบินสูงขึ้นไปเหนือเจ้าผีดิบธาตุน้ำ พลางแสดงท่าทีดูถูกเหยียดหยามทูโมยา และเร่งเร้าให้มันยอมจำนน

ขณะที่เจ้าโครงกระดูกตัวเล็กบินไปที่ทะเล หานซั่วเองก็ขี่อสูรกระดูกไปกับเจ้าโครงกระดูกตัวเล็กด้วยเช่นกัน ขณะที่เขามองไปยังเจ้าโครงกระดูกตัวเล็กที่ยืนอย่างสง่าผ่าเผย และบังคับให้อสูรที่อยู่เบื้องล่างยอมจำนน เขาก็ตระหนักได้ทันทีว่าเจ้าโครงกระดูกตัวเล็กได้พัฒนาขึ้นมากจริง ๆ และยังมีความคล้ายคลึงกับมนุษย์มากขึ้นทุกที

ในอดีต เจ้าโครงกระดูกตัวเล็กไม่ได้ช่างพูดนัก มันจะใช้พลังความแข็งแกร่งของมันเพียงอย่างเดียวในการเอาชนะศัตรู เพราะการใช้คำพูดเพื่อโน้มน้าวให้ศัตรูยอมแพ้ ย่อมเป็นวิธีของอสูรชั้นสูงที่มีสติปัญญาเพียงเท่านั้น

อย่างไรก็ตาม เห็นได้ชัดว่าทูโมยาเป็นอสูรที่ทรงพลังและจะไม่มีวันยอมจำนนต่อผู้ใดอย่างแน่นอน มันจึงไม่สนใจสิ่งที่เจ้าโครงกระดูกพูดเลยแม้แต่น้อย และไม่เชื่อว่าเจ้าโครงกระดูกตัวเล็กจะแข็งแกร่งพอที่จะสามารถเอาชนะมันได้

เมื่อเจ้าโครงกระดูกตัวเล็กเห็นว่าทูโมยาปฏิเสธความปราณีของมัน แสงอันแรงกล้าก็สว่างวาบขึ้นจากเนตรอสูรสีม่วง หอกกระดูกที่ยาว 3 เมตรสั่นไหวขึ้นมาในทันที ขณะที่ออร่าแห่งความตายซึ่งคละคลุ้งอยู่เหนือทะเลแห่งความตายก็เริ่มพุ่งไปยังหอกกระดูกที่อยู่ในมือ ตอนนั้นเอง ออร่าแห่งความตายก็ค่อย ๆ แผ่ซ่านออกมาจากร่างของเจ้าโครงกระดูกตัวเล็ก

“เจ้าทูโมยาผู้อ่อนแอ เจ้าจะต้องชดใช้ให้กับความโง่เขลาของเจ้า!”

กระแสจิตของเจ้าโครงกระดูกตัวเล็กแผ่กระจายไปทั่วบริเวณ ขณะที่มันขี่อสูรกระดูกและพุ่งเข้าโจมตีสัตว์ประหลาดแห่งทะเลสีดำ