จอมเวทอหังการ Versatile Mage - ตอนที่ 175

บทที่ 175: คู่หูตัวน้อย

“ฉันต้องขอโทษด้วยจริงๆ แม้ว่าเราต้องการที่จะช่วยคุณมากแค่ไหน แต่คุณควรจะบอกเล่าเหตุการณ์เหล่านี้ให้กับตำรวจรับรู้เสียก่อน มันจะดีกว่า” ชายชราปฏิเสธด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวล

“แต่ก่อนที่ฉันจะแจ้งตำรวจ… คืนนี้คุณช่วยส่งคนในทีมไปคุ้มครองความปลอดภัยของฉันกับลูกได้ไหม? ฉันสามารถจ่ายให้คุณได้ทันที!” หญิงสาวกล่าวออกมาอย่างโศกเศร้า

“เราไม่มีนักเวทอื่นๆอยู่ที่สมาคมในตอนนี้เลย พวกเขาล้วนแต่ติดภารกิจสำคัญอยู่” ชายชรากล่าวออกมา

ใบหน้าของหญิงสาวบิดเบี้ยวมากยิ่งขึ้นเมื่อได้ยินเช่นนั้น เธอไม่เคยคิดมาก่อนว่าการที่เธอแบกหน้ามาถึงทีมหน่วยล่าฉิงเทียนด้วยตนเองเช่นนี้ เธอจะถูกปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใย พวกเขาไม่สนใจที่จะรับงานของเธอแม้ว่าเธอจะเอาเงินมากองตรงหน้าก็ตาม

“คุณ… จิตใจคุณนั้นดำมืดมากเท่าไหร่กัน! ถ้า.. ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับครอบครัวของฉัน ฉันจะไม่มีวันลืมสิ่งที่คุณทำในวันนี้ แม้ว่าฉันจะกลายเป็นวิญญาณ ฉันก็จะไม่ลืม!” หญิงสาวกล่าวออกมาด้วยใบหน้าที่เจ็บปวด เธอลุกขึ้นยืนพร้อมกับหัวใจที่แตกสลาย

หลังจากที่เธอกล่าวจบ เธอหันหลังและวิ่งออกไปจากหน่วยล่าฉิงเทียนอย่างรวดเร็วราวกับอยากจะปกปิดน้ำตาที่ไหลอาบสองแก้ม

โม่ฝานรู้สึกเห็นใจและสงสารหญิงสาวคนนี้อย่างมาก เขาได้แต่ถามออกไปอย่างช่วยไม่ได้ “ทำไมพวกคุณถึงไม่ช่วยเหลือเธอล่ะ?”

ไม่ว่าสามีของเธอจะเป็นสัตว์ประหลาดหรือไม่ หรือไม่ว่าสามีของเธอจะเป็นฆาตรกรโรคจิตจริงหรือไม่ก็ไม่สำคัญ มองจากเรื่องราวที่เธอได้พยายามจะเล่าออกมานั้นเห็นได้ชัดว่าเธอกำลังตกอยู่ในอันตราย อีกทั้งเธอพร้อมที่จะจ่ายเงินทันที แต่ทำไมชายชราคนนี้จึงปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใย?

“หนุ่มน้อย… เธอไม่สามารถตัดสินเรื่องราวจากตรงนี้ได้หรอก” ชายชราวางไปป์ลงบนโต๊ะ

“อะไรกัน? ถ้างั้นเป็นไปได้ไหมว่ามีแรงจูงใจอื่นทำให้เขากระทำเช่นนั้น?” โม่ฝานกล่าวออกมาพร้อมกับลูบคางไปมาขณะกำลังสวมวิญญาณนักสืบ

“งั้นลองดูนี่ก่อน” ชายชราดึงมันออกมาจากใต้เคาน์เตอร์พร้อมกับโยนให้กับโม่ฝาน

โม่ฝานรู้สึกงุนงงเล็กน้อย แต่ก็รับไว้แต่โดยดี

ในจดหมายเป็นข้อความสั้นๆ เนื้อความหลักก็คือต้องการให้ทำการคุ้มกันตลอดทั้งคืน ซึ่งใจความคือต้องปกป้องลูกของเขาและตัวของเขา

การคุ้มครองจำเป็นจะต้องเริ่มต้นเลยในคืนนี้ ซึ่งจดหมายนี้ถูกส่งมาเมื่อตอนเจ็ดโมงเช้าของวันนี้

“มันหมายความว่าอะไรกัน? เป็นไปได้ไหมว่าเหตุการณ์ของครอบครัวนี้จะคล้ายกับผู้หญิงคนนั้นด้วย?” โม่ฝานถามออกไปอย่างสับสน

ชายชราหัวเราะออกมาพร้อมกับชี้ไปยังที่อยู่บนกระดาษใบนั้น

โม่ฝานเบิกตากว้างอย่างตกใจอีกครั้งเมื่อได้เห็นมัน

“ที่อยู่ของเขาเป็นที่เดียวกับหญิงสาวคนนั้น… มันเป็นไปได้อย่างไร?” โม่ฝานขยี้ตาอีกครั้งราวกับไม่เชื่อสายตา

พื้นที่แห่งนี้คือย่านของบุคคลที่ร่ำรวย พวกเขาอยู่ใกล้กับสถาบันเมิงจู่ โม่ฝานเคยไปเดินเล่นแถวนั้นกับเพื่อนร่วมห้องของตน เขารู้สึกประทับใจในสถานที่นั้นอย่างมาก มันเต็มไปด้วยบุคคลที่มีฐานะและไม่พลุกพล่านมากนัก

เดิมทีเขาคิดจะกลับไปหาผู้หญิงคนนั้นอีกครั้ง เพราะมันคือทางผ่านกลับสถาบันของเขาอยู่แล้ว แต่ในตอนนี้เมื่อเขาได้รับรู้เรื่องราวเหล่านี้ ความสับสนเกิดขึ้นภายในใจอย่างบอกไม่ถูก…

“อีกทั้งสัญญาจ้างฉบับนี้ถูกลงนามโดยฉันและสามีของหญิงสาวคนเมื่อครู่นี้แล้ว สถานการณ์ทั้งหมดของเขาเป็นเช่นเดียวกับที่หญิงสาวเล่ามา” ชายชราเผยรอยยิ้มออกมา

โม่ฝานได้ยินเช่นนั้น เขารู้สึกขนลุกทันที!

“คุณกำลังจะบอกว่า… สามีของเธอมาบอกกล่าวว่าภรรยาของเขาออกไปซุ่มฆ่าผู้คนในยามค่ำคืนงั้นเหรอ?” โม่ฝานถามออกไปอย่างไม่เชื่อ

“อ่า ใช่แล้ว เมื่อไม่นานมานี้พวกเรารับงานที่ค่อนข้างจะน่าเบื่อมาตลอด ในวันนี้มีเรื่องแปลกประหลาดทำให้ฉันรู้สึกสนใจขึ้นมา เอาล่ะเด็กน้อย เธอจะได้เข้าร่วมทีมกับหน่วยล่าฉิงเทียนและงานนี้เป็นงานแรกที่เธอจะได้รับค่าตอบแทนถ้าหากว่าทำสำเร็จ” ชายชรามองไปที่โม่ฝานด้วยรอยยิ้มที่ซับซ้อน

“มันก็เป็นเรื่องที่ยอดเยี่ยมถ้าหากว่าพอมีอะไรให้ผมทำบ้าง แต่อย่างไรก็ตามเรื่องนี้มันน่าสงสัยเกินไป หนึ่งในสองคนนี้ต้องมีสักคนที่พูดความจริง” โม่ฝานกล่าวออกมาพร้อมความประหลาดใจ

“นั่นเป็นเหตุผลที่เราเลือกรับได้เพียงหนึ่งเท่านั้น เธอไม่ได้อ่านมันงั้นเหรอ? พวกเราจะไม่รับผิดชอบใดๆถ้าหากว่าลูกค้าประสบกับความโชคร้ายเอง หน้าที่ของเราก็คือการปกป้องเด็กเท่านั้น มันไม่สำคัญว่าในสองคนนั้นใครคือตัวปัญหา สิ่งที่สำคัญที่สุดคือการปกป้องเด็ก!” ชายชรากล่าว

“ผมเข้าใจแล้ว” โม่ฝานพยักหน้าพร้อมกับมองไปออกไปอย่างว่างเปล่า “แล้วทีมของผมล่ะ? อย่าบอกนะว่าผมจะต้องไปจัดการเรื่องพวกนี้ด้วยตนเอง?”

“แน่นอนว่าไม่ใช่ ทีมของเธอยืนอยู่ข้างๆเธอไงล่ะ” ชายชราเผยรอยยิ้มจาง

โม่ฝานมองไปทางซ้ายและขวา เขายังไม่เห็นเพื่อนร่วมทีมสักคน…

เขาหันกลับไปจับจ้องที่ชายชราอีกครั้งอย่างไม่เข้าใจ ชายชราส่งสายตาราวกับให้เขากดระดับสายตาลงต่ำสักหน่อย ในเวลานี้โม่ฝานก้มหน้าลงพร้อมกับเห็นเด็กหญิงคนเดิมหน้าตาสดใสและใบหน้าที่อ่อนเยาว์ของเธอ

“เด็กงั้นเหรอ?” โม่ฝานรู้สึกมึนงงทันที

“ใช่ ส่วนใหญ่แล้วทีมของเราจะทำงานเพียงแค่หนึ่งหรือสองคนเท่านั้นต่อหนึ่งภารกิจ คู่หูของหลิงหลิงนั้นตายตกไปในขณะที่ร่วมมือกับสมาพันธ์นิติบัญญัติ นั่นเป็นเหตุผลที่ทำให้เราจำเป็นจะต้องเปิดรับสมาชิกเพิ่ม” ชายชรากล่าวออกมาอย่างเรียบง่าย

“คุณต้องการให้ผมพาเด็กตัวเล็กๆไปวิ่งตามอสูรร้ายงั้นเหรอ? นี่มันเรื่องตลกอะไรเนี่ย!?” โม่ฝานกล่าวออกมาอย่างเหลืออด

“ฉันคนนี้น่ะเหรอที่นายบอกว่าเป็นเด็กมือใหม่วิ่งไล่ตามก้นอสูรเวท?” หลิงหลิงส่งสายตาเหยียดหยามมาให้โม่ฝานพร้อมกับหยิบบัตรของตนเองออกมายื่นให้โม่ฝานดูชัดๆ

โม่ฝานมองไปที่บัตรตรงหน้าอย่างเคร่งเครียด จากที่เขาตรวจสอบมันอย่างละเอียดถี่ถ้วนแล้ว ขากรรไกรของเขาอ้าออกกว้างทันที

“หะ-หัวหน้าหน่วยล่า” โม่ฝานรู้สึกว่าตนเองตาบอดไปชั่วขณะ

หญิงสาวรูปร่างราวกับโผล่มาจากนิยายโลลิ เธอสามารถถูกยกขึ้นได้ด้วยเพียงสองนิ้วเท่านั้น แต่ในตอนนี้สถานะของเธอคือหัวหน้าหน่วยล่า!

แน่นอนว่าป้ายของสมาคมนักล่านั้นไม่อาจปลอมแปลงได้ ทั้งหมดล้วนแต่มีหมายเลขประจำตัวผูกติดไว้กับหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ตราของเด็กน้อยคนนี้เป็นของจริงแน่นอน! คำถามที่เกิดขึ้นภายในใจของโม่ฝานในตอนนี้ก็คือ เป็นไปได้อย่างไรกันที่เด็กน้อยตัวแค่นี้กลับกลายเป็นผู้ที่สังหารอสูรเวทมากมายจนนับไม่ถ้วนล่ะ?

ในฐานะที่โม่ฝานเป็นนักเรียนใหม่ของสถาบันเมิงจู่ เขานั้นสมควรที่จะโอ้อวดได้ว่าตนเองเป็นนักเวทระดับมัชฌิม แต่สิ่งที่เขาเผชิญอยู่ตรงหน้านี้คืออะไรกัน!

“ปู่! ฉันไม่ต้องการผู้ชายคนนี้ เขาดูโง่และไม่มีไหวพริบเอาซะเลย เขานั่นแหละที่จะทำให้ภารกิจพังไม่เป็นท่า!” หลิงหลิงกล่าวออกมาอย่างหงุดหงิด

“เราจะรับเขาไว้ เป็นเรื่องยากมากที่จะมีคนกล้าหาญเดินเข้ามาสมัครงานในหน่วยล่าล้างเมือง อีกอย่างฉันเห็นว่าความสามารถของเขานั้นก็ไม่ได้ต่ำต้อยจนเกินไป ถ้าหากว่าเรารับเขาไว้ แน่นอนว่าในภายภาคหน้าเขาจะสามารถทำสิ่งที่ยิ่งใหญ่ได้แน่นอน” ชายชราเริ่มโน้มน้าวหญิงสาวด้วยคำพูดที่อ่อนโยน

เด็กหญิงตัวน้อยบ่นพึมพำอย่างหงุดหงิด เธอหยิบหนังสือเล่มโปรดของตนเองพร้อมกับเดินออกไปอย่างหุนหัน

หลังจากที่โม่ฝานเห็นโลลิตัวน้อยหุนหันออกไปอย่างไร้เยื่อใยเช่นนั้น เขาได้แต่ถอนหายใจพร้อมกับไม่รู้ว่าจะพูดอะไรออกมาดี

พูดกันตามตรง ในคราวแรกโม่ฝานคิดฝันไว้ว่าเมื่อเขาได้เข้าร่วมทีมไหนสักที่ เขาจะได้พบกับอนาคตที่สดใสและนักเวทผู้เก่งกาจนำพาให้เขาไปสู่ความแข็งแกร่งด้วยเช่นกัน แต่ทันใดความฝันทั้งหมดของเขาหายไปในพริบตา… เขามองความฝันที่ค่อยๆจากไปพร้อมกับแผ่นหลังของเด็กสาวตัวน้อยที่กำลังวิ่งออกไปอย่างเร็วรี่

••••••••••••••••••••