หนึ่งกำเนิดสองสมบัติ : รักแสนหวานของมหาเศรษฐี / รักแสนหวานของมหาเศรษฐีหน้าหยก - ตอนที่ 102
ตอนที่ 102 การออดิชั่นที่สมบูรณ์แบบ
คนอื่น ๆ เพียงแค่คัดเลือกผ่าน ๆ แต่หลินเฟิงเทียนเป็นผู้กํากับภาพยนตร์เรื่องนี้ เขาคุ้นเคยกับบทมาก เด็กผู้หญิงคนนี้ไม่ได้พูดผิดเพราะความกังวลใจ เธอกําลังพิสูจน์ตัวเองกับพวกเขาผ่านทักษะการแสดงของเธอ
ผู้หญิงคนนี้ฉลาดมาก เหมือนเธอจะเดาได้ว่าผู้มาออดิชันหลายคนจะแสดงฉากร้องไห้และกรรมการก็จะเบื่อที่ดูฉากนี้ เธอจึงทิ้งฉากอารมณ์เพื่อสนับสนุนส่วนที่สวยงามในเรื่อง
ในเรื่องหยิ่นเซี่ยฉุนเคยฝึกเปียโนในห้องดนตรีกับหยิ่นตงอวู่ตั้งแต่ยังเด็ก เปียโนอาจกล่าวได้ว่าเป็นสิ่งที่เชื่อมโยงพี่น้อง พวกเขาแสดงออกถึงแรงดึงดูดความหลงใหลและความรักที่มีต่อกัน
หยิ่นเซี่ยฉุนชอบที่จะติดตามหยิ่นตงอวู่ตั้งแต่เด็ก เธอห่างเหินกับเพื่อนร่วมชั้นคนอื่น ๆ และมีเพื่อนไม่มากนัก
อย่างไรก็ตามในปีที่ 2 โรงเรียนได้จัดให้มีการแสดงความสามารถประจําปีและหยิ่นตงอวู่ก็ลงสมัครในนามของเธอ
หยิ่นเซี่ยฉุนผ่านรอบคัดเลือกและเข้ารอบรองชนะเลิศด้วยกําลังใจจากพี่ชายของเธอ ในที่สุดเธอก็ปรากฏตัวบนเวทีที่ใหญ่ที่สุดในโรงเรียน
ขึ้นเวทีครั้งแรกเธอรู้สึกประหม่ามาก หยิ่นดงออู่ซึ่งนั่งอยู่ในแถวแรกและให้กําลังใจเธอเต็มที่!
พล็อตประมาณนี้ยังเป็นหนึ่งในทางเดินที่โรแมนติกที่สุด
ผู้หญิงคนนี้น่าสนใจ!
ดวงตาของหลิ่นเฟงเทียนเปล่งประกาย การขมวดคิ้วและรอยยิ้มของเด็กผู้หญิงคนนี้ช่างน่าหลงไหล!
ดูเหมือนว่าต่อหน้าเขาจะไม่ใช่ห้องออดิชั่น แต่เป็นหอประชุมของโรงเรียนที่กว้างขวางและมีเสน่ห์แทน เป็นช่วงเวลาที่นักเรียนต่างปรบมือและส่งเสียงเชียร์หยิ่นซียฉุนซึ่งยืนอยู่บนเวทีอย่างประหม่าลิ้นพันกัน เป็นช่วงเวลาที่แทบจะหายใจไม่ออก!
เขารู้สึกราวกับว่าเขาถูกเคลื่อนย้ายร่างกายในที่เกิดเหตุจริงๆ!
ช่างเป็นดาราสาวรุ่นใหม่!
หลินเฟิงเทียนหันกลับมาและพูดอย่างตื่นเต้น “ตงอวู่ร่วมมือกับเธอ!”
กู้ซิงเจ๋อเหมือนจะได้รับข้อความของหลินเฟิงเทียน ด้วยประสบการณ์การแสดงที่ยาวนานหลายปีทําให้เขาสามารถรับบทนี้ได้ทันที
ทันใดนั้นเขาก็ลุกขึ้นยืนราวกับว่าหยิ่นตงอวู่ในละครเรื่องนี้กําลังกังวลเกี่ยวกับการที่น้องสาวของเขาขึ้นไปบนเวที กู้ซิงเจ๋อมองเธอด้วยความรัก ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความกระตือรือร้นและความคาดหวัง
หยุนซือซื้อสบตาเขา หลังจากแลกเปลี่ยนกันสั้น ๆ รอยยิ้มที่น่าอายก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเธอ
“สวัสดีค่ะ ฉันชื่อหยิ่นเซี่ยฉุนจากชั้นปีที่ 2 รุ่นที่ 1 ฉันรู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้ยืนบนเวทีที่สวยงามนี้ ต่อไปฉันจะนําเสนอผลงานเปียโน “A Comm Amour” ให้ทุกคนได้รับชมค่ะ”
หลังจากนั้นเธอก็ค่อยๆเดินไปที่แกรนด์เปียโนที่สวยงามในห้องดนตรี เธอเอื้อมมือไปอย่างไม่เร่งรีบ ขณะที่ปลายนิ้วของเธอสัมผัสกับคีย์เปียโนเธอก็กดโน้ตผิดสองสามอัน
แต่เมื่อมือของเธอลูบไล้คีย์เปียโนอีกครั้ง ในที่สุดจิตวิญญาณของเธอก็ถูกปลดปล่อยออกมาด้วยท่าทางที่สง่างามของเธอที่ราวกับจิตวิญญาณแห่งดนตรี
หลินเฟิงเทียนกลั้นความตื่นเต้นไว้ในใจ เด็กผู้หญิงคนนี้เธอสามารถเล่นเปียโนได้งั้นเหรอ?
หรือฉากจะจบลงแค่นี้?
หยุนซือซือวางนิ้วไว้บนเปียโนขณะที่เธอครุ่นคิดถึงเพลงนี้ *A Comm Amour” และเพลงสุดโรแมนติกก็ดังออกมาจากปลายนิ้วเหมือนเมฆและน้ำ!
ราบรื่น อ่อนโยน!
เปียโนเพลงนี้ ฝีมือชั้นดีเลยทีเดียว!
อย่าบอกว่าเป็นคนอื่น แม้แต่กู้ซงเจ๋อเองก็ตกตะลึงเมื่อได้ยินทํานองเพลงนี้ซึ่งคล้ายกับเพลงจากนกไนติงเกล!
ในเรื่องหยินเซียฉุนเป็นคนแรกในการแสดงความสามารถด้วยการเล่น A Comm Amour!
เด็กสาวตรงหน้าเขากําลังนั่งอยู่ข้างเปียโน เธอดูน่ารักราวกับนางฟ้าที่ตกลงมาบนโลก หลังจากการแสดงของเธอจบเธอก็ยิ้มด้วยความมั่นใจ แล้วลุกขึ้นยืนจากเก้าอี้เปียโนแล้วเดินไปที่หน้าเวทีโดยได้รับเสียงปรบมือจากคนทั้งโรงเรียนอย่างชื่นชม
“ดี! เยี่ยม! เยี่ยมมาก!”
หลินเฟิ่งเทียนเป็นผู้นําปรบมือคนแรก!
“หยิ่นเซี่ยฉุน นี่คือหยิ่นเซี่ยฉุนที่ฉันกําลังมองหา!”