MMORPG: Martial Gamer - ตอนที่ 176

Chapter 176: บอสที่มีสติปัญญาระดับสูง
ผู้เล่นพวกนี้ก็ตามืดบอดโดยหมอกสีดำที่เดวิดสร้างขึ้นมา

“เหี้…! หมอกนี้สามารถทำให้พวกเราตามืดบอดได้ด้วยงั้นเหรอ?”

ทุกคนเริ่มต้นที่จะตื่นตระหนก

ตาบอดนั้นเป็นสถานะหนึ่งที่ส่งผลกระทบอันน่ารำคาญมากที่สุดของผู้เล่นในเกม ไม่เพียงแต่พวกเขานั้นจะสูญเสียการตรวจสอบกับสภาพแวดล้อมรอบๆแล้ว แต่บอสก็เช่นกัน

“อย่าตื่นตระหนก! สถานะตาบอดนั้นจะหายไปในเวลาไม่นาน! ทุกคนก็ใจเย็นลงและล่าถอยไปยังกำแพง!”

สำหรับใครบางคนที่ได้รับการฝึกฝนศิลปะการต่อสู้มาตั้งแต่ยังเด็ก หวังหยู่ก็รู้วิธีที่จะจัดการกับสถานการณ์ที่แตกต่างออกไป หวังหยู่ก็ไม่ตื่นตระหนกเหมือนกับคนที่เหลือ แล้วเขาก็เดินตามมาจากด้านหลังอย่างใจเย็น ในขณะที่ให้คำแนะนำกับคนที่เหลือ

สำหรับบอส การเคลื่อนไหวของเดวิดนั้นรวดเร็วยิ่งกว่าผู้เล่นเป็นอย่างมากและเขาก็แข็งแกร่งมากขึ้นด้วยเช่นกัน บรรยากาศรอบๆที่เขาสร้างขึ้นนั้นก็ทำให้เขาที่เคลื่อนที่ธรรมดาๆนั้นก็แตกต่างไปจากผู้เล่นทุกคน หวังหยู่นั้นก็สามารถที่จะระบุตำแหน่งของเดวิดได้จากทิศทางของลม

ตั้งแต่ที่ผู้เล่นพวกนี้นั้นสูญเสียสายตาไป ลมหายใจของพวกเขานั้นก็ไม่มั่นคงและมันสามารถที่จะบอกได้ง่ายดายจากการเคลื่อนที่อันใจเย็นของบอส ในเวลานั้นเอง หวังหยู่ก็สามารถที่จะรู้สึกได้ว่ามีลมอันหนักหน่วงพัดผ่านเขาไปและเข้าไปยังปาร์ตี้ที่เหลือ

“มันเป็นนาย!”หวังหยู่ตะโกนแล้วเขาก็ยื่น

“คุณกำลังทำอะไรอยู่กัน? นี่ฉันเอง…”

เสียงที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นที่หูของหวังหยู่

“ที่รัก?”

หวังหยู่ตัวแข็งทื่ออยู่ชั่วขณะก่อนที่จะตัดสินใจกดร่างนั้นลงบนพื้น

พูดตามจริงแล้ว หวังหยู่นั้นไม่ได้มีความมั่นใจมากสักเท่าไหร่ และตั้งแต่ที่เขาไม่ได้มั่นใจอย่างเต็มเปี่ยมว่าเป็นมู่จี่เซียนที่เขากดลงพื้นนั้นเป็นตัวปลอม เขาก็ไม่กล้าที่จะโจมตี

มันเป็นเพียงแค่หลังจากที่สถานะตาบอดนั้นจางหายไปจากผู้เล่นคนอื่น พวกเขาก็มองไปที่ฉากด้านหน้าพวกเขา “โอ้พระเจ้า คู่รักคู่นี้ไม่สามารถที่จะทนรอกลับบ้านงั้นเหรอ?”

“พวกนายกำลังพูดอะไรอยู่กัน?”มู่จี่เซียนพึมพำแล้วเธอก็เดินออกมาจากท่ามกลางฝูงคน

“เหี้..อะไรวะเนี่ย?”

“ฉันคือใคร?”หมิงตู่ชี้ไปที่ตัวเองและถามมู่จี่เซียนทั้งสองคน

“หมิงตู่!”พวกเธอทั้งสองคนก็ตอบพร้อมกัน

“ถ้างั้นกระทิงเหล็กคือใครกัน?”หมิงตู่ถามแล้วเขาก็ชี้ไปที่หวังหยู่

“สามีของฉัน…”พวกเธอก็ตอบพร้อมกันอีกรอบหนึ่ง

“เชี่ย! สติปัญญาของบอสตัวนี้สูงมากจริงๆ!”ผู้เล่นอ้าปากค้าง มันปรากฏว่าทุกสิ่งทุกอย่างที่พวกเขาพูดกันตั้งแต่เข้ามาดันเจี้ยนนั้นเพิ่มสติปัญญาให้กับบอส

“นอกจากเป็นภรรยาของเขาแล้ว พวกเธอคือใครกัน?”ไร้ความกลัวถาม

“อย่าเสียเวลาของนาย ดูจากความหน้าด้านของระบบแล้ว มันก็น่าจะได้รับข้อมูลส่วนตัวของพวกเราทั้งหมดและส่งไปให้กับบอสแล้วละ!”จักรพรรดิไอวอรี่ถอนหายใจ

เขาพูดถูก ระบบของเกมนั้นน่ารังเกียจและไร้ยางอายเป็นอย่างมาก

ตาของหมิงตู่สว่างวาบขึ้นพร้อมกับรอยยิ้มอันชั่วร้ายเมื่อเขามองไปที่หวังหยู่ “พี่กระทิง นายจำพนักงานเสิร์ฟในโรงเตี๊ยมเมื่อวานนี้ในเมืองแห่งบาปได้ไหม? ไม่ใช่ว่านายบอกว่าเธอนั้นมีหน้าอกที่สวยที่สุดที่นายเคยเห็นมาก่อนใช่ไหม?”

“คุณกล้าที่จะจ้องไปที่ NPCงั้นเหรอ? คุณกล้าดียังไงกัน???”มู่จี่เซียนที่ยืนอยู่นั้นก็เดินไปหยิกหูของหวังหยู่และด่าเขา ในขณะที่คนที่อยู่บนพื้นนั้นไม่ได้มีปฏิกิริยาอะไรออกมาเลยแม้แต่นิดเดียว

“ผม ผมไม่ได้บอก…”หวังหยู่อ้อนวอน ในขณะที่เขาพยายามพิสูจน์ความบริสุทธิ์อยู่นั้นเอง หมิงตู่ก็ร่ายระเบิดสายฟ้าเข้าใส่มู่จี่เซียนที่นอนอยู่บนพื้น

“นั่นเป็นตัวปลอม!”

มู่จี่เซียนที่อยู่บนพื้นก็กลิ้งถอยหลังไปในทันทีและมันก็ยิ้มออกมาอย่างชั่วร้ายแล้วมันก็วิ่งหนีไป และก็เรียกหมอกสีดำขึ้นมาอีกครั้งหนึ่ง

แต่ครั้งนี้ผู้เล่นได้เตรียมการไว้แล้ว ก็รีบล่าถอยไปยังกำแพงของโบสถ์ในขณะที่พวกเขานั้นอยู่ในสถานะตาบอด

เมื่อสถานะตาบอดของเขาจบลง พวกเขาก็ตระหนักได้ว่าไร้ความกลัวนั้นเป็นคนที่บอสตัดสินใจที่จะปลอมในครั้งนี้

“นายสามารถที่จะถามฉันได้ทุกอย่าง!”ไร้ความกลัวทั้งคู่ก็ตอบกลับอย่างไม่แยแสด้วยน้ำเสียงเดียวกันในเวลาเดียวกัน

เมื่อผู้เล่นวิเคราะห์นั้นเอง พวกเขาก็ตระหนักได้ว่าบอสนั้นเริ่มที่จะฉลาดมากยิ่งขึ้น การแสดงออกของเขานั้นเหมือนกับคนมากขึ้นเรื่อยๆ มันจึงไม่มีทางที่พวกเขาจะตรวจพบได้อย่างง่ายดาย

“ก็ได้ ถ้างั้น ทั้งคู่ก็ก้าวออกมาและหมุนตัวซะ!”หมิงตู่แนะนำ

“นายกำลังพยายามจะทำอะไรอยู่?”คนอื่นถามหมิงตู่

“ไม่มีอะไรหรอก แต่ทำไมฉันจะต้องปล่อยโอกาสที่ดีในการกลั่นแกล้งเขาไปกัน…”หมิงตู่เยาะเย้ย

“ไอ้เหี้..!”หมิงตู่นั้นเป็นไอ้บัดซบที่ไม่เคยจะมาพร้อมกับสิ่งดีๆเลย

“ไร้ความกลัว ใครกันที่หล่อกว่าระหว่างเทพเจ้าแห่งแสงหรือตัวนายเอง?”หมิงตู่ถามไร้ความกลัวทั้งสองคนที่กำลังหมุนตัวอยู่

“ไร้สาระ แน่นอนว่ามันเป็นฉันอย่างแน่นอน!”ไร้ความกลัวตอบกลับอย่างมั่นใจ

“อีกคนนั้นเป็นตัวปลอม!”หมิงตู่ประกาศแล้วเขาก็ร่ายสายฟ้าเข้าใส่ที่เขาได้เตรียมไว้ตั้งแต่ที่ไร้ความกลัวไม่ตอบคำถามของเขา ไร้ความกลัวตัวปลอมก็กระโดดหลบไปด้านข้างก่อนที่จะวิ่งหนีไป

“นายรู้ได้ยังไงว่าขัน้นเป็นตัวปลอม ถ้าเขานั้นยังไม่ได้ตอบคำถามของนายกัน?”คนอื่นถามอย่างสงสัย

“เขาลังเล!”

“ลังเล?”

“ทำไมไอ้หน้าด้านอย่างไร้ความกลัวจะต้องใช้วเลาในการตอบคำถามง่ายๆอย่างงี้กัน?”หมิงตู่ถาม

“ฉลาดมาก นายฉ,ดมากจริงๆ!”คนอื่นถอนหายใจอย่างชื่นชม

“พวกเราไม่สามารถที่จะเป็นแบบนี้ต่อไปได้ บอสนั้นกำลังหลอกพวกเราเล่นอยู่! พวกเราจำเป็นที่จะต้องกักขังเขาไว้!”ไร้ความกลัวพูดอย่างโกรธเคือง

“ฉันพยายามแล้ว แต่สกิลควบคุมของฉันไม่สามารถที่จะทำงานกับเขาได้!”รัศมีฤดูใบไม้ผลิพูด

“พวกเราควรที่จะทำยังไงดี?”ทุกคนถามขึ้นมา

เมื่อมันเป็นบอสประเภทหมอผีแล้ว เดวิดก็สามารถที่จะหลอกพวกเขาเล่นอย่างช้าๆจนกระทั่งพวกเขาตายลง ไม่ต้องพูดถึงความจริงที่เขานั้นยิ่งฉลาดมากขึ้นเรื่อยๆ เมื่อการต่อสู้นั้นนานมากขึ้น มันจะเป็นเวลาไม่นานจนกว่าพวกเขาจะไม่สามารถจัดการมันได้

“ไม่ใช่ว่านายสามารถกดเขาลงบนพื้นได้ก่อนหน้านี้งั้นเหรอ?”ไร้ความกลัวถามหวังหยู่

“ใช่!”

“พร้อมกับศิลปะการต่อสู้หรือสกิลในเกม?”

“สกิล!”หวังหยู่ตอบกลับ

“มันเหมือนกับว่าสกิลควบคุมยังคงได้ผลอยู่ ฉันคิดว่ามันเป็นวิธีที่ดีที่สุดในการกักขังมัน!”

“ฉันกลัวว่ามันจะเป็นไปไม่ได้ มันหลีกเลี่ยงฉันมาโดยตลอดตั้งแต่ที่ฉันกดมันลงบนพื้น เหตุผลเดียวที่ฉันสามารถกดเขาลงเนื่องจากว่าเขานั้นดูสงบกว่าคนอื่น”หวังหยู่ถอนหายใจ

“แล้วความทระนงตัวละ?”ไร้ความกลัวหันกลับไปถาม

“เดี๋ยวนะ ล้อเล่นกันใช่ไหม? ถามเด็กน่ารักๆแบบผมให้โซโลบอสนี่นะ?”ความทระนงตัวรีบโบกมือยอมแพ้ในทันที

“หื้ม….มันยากจริงๆนั่นแหละ!”ไร้ความกลัวมองไปที่ความทระนงตัวและถอนหายใจ “ทำไมมันถึงมีความแตกต่างกัน ทั้งๆที่เป็นนักต่อสู้กันทั้งคู่? นายควรที่จะลบตัวละครทิ้งจะดีกว่านะ!”

ผู้เล่นคนอื่นที่ไม่ได้อยู่ในนิกายซวนเฉินเมื่อได้ยินคำพูดของไร้ความกลัว คนอื่นก็ตกตะลึงกับคำพูดอันโหดร้ายของเขา มันเป็นเรื่องที่น่าสงสัยว่านิกายซวนเฉินนั้นอยู่ได้นานขนาดนี้โดยมีหัวหน้าแบบนี้ได้ยังไงกัน

“ไอ้เชี่ย! เขานั้นยังเป็นมนุษย์อยู่อีกงั้นเหรอ?”ความทระนงตัวโต้กลับอย่างโกรธเคือง
“เฮ้ เฮ้ เฮ้ ระวังคำพูดด้วย เด็กน้อย”หวังหยู่ตอบกลับอย่างไม่พอใจ

“ลุงกระทิง ผมไม่ได้หมายความว่าแบบนั้น”ความทระนงตัวรีบตอบกลับ

“ผมรู้!”หวังหยู่แสยะยิ้มให้กับความทระนงตัวก่อนที่จะหันกลับไปมองไร้ความกลัว “เลิกยุ่งกับเด็กน้อยได้แล้ว นายไม่มีความคิดอย่างอื่นแล้วงั้นเหรอ?”

“แน่นอนว่าฉันมี! หมิงตู่ มานี่สิ!”ไร้ความกลัวยิ้ม