MMORPG: Martial Gamer - ตอนที่ 174

Chapter 174: ความทระนงตัวอันโชคร้าย
ไม่ว่ามันจะเป็นโหมดอิสระหรือว่าโหมดช่วยเหลือ การโจมตีและการเคลื่อนที่นั้นเป็นสองสิ่งที่แตกต่างกันออกไป

มันไม่ใช่ว่าการกระทำทั้งอย่างไม่สามารถที่จะทำพร้อมกันได้ แต่มันจะต้องมีการเตรียมพร้อมสำหรับการเคลื่อนไหวที่ผู้เล่นจะโจมตีหรือจะชักธนูขึ้นมายิง

มันเป็นเรื่องยากที่จะทำหลายงานพร้อมๆกัน การเตรียมการโจมตีในขณะที่นั้นหมายถึงคุณไม่สามารถที่จะให้ความสนใจกับสิ่งรอบข้างได้ มันเป็นเรื่องธรรมชาติที่ผู้เล่นจะให้ความสนใจกับการเคลื่อนไหวของบอสในขณะที่ต่อสู้

แต่หญิงสาวคนนี้ไม่เพียงแต่มองการโจมตีที่มาจากแกซอล เธอยังชักธนูออกมายิงโดยปราศจากการสนใจโลกภายนอก แต่ในช่วงเวลาที่แกซอลนั้นจะโจมตีมาที่เธอ เธอจะหลบออกมาอย่างฉิวเฉียดโดยช่วงเวลาวินาทีสุดท้าย หญิงสาวคนนี้นั้นมั่นใจกับความสามารถในการหลบหลีกของเธอเป็นอย่างมาก

“กระทิงเหล็ก นายไปหาผู้หญิงคนนี้มาจากที่ไหนกัน?”รัศมีฤดูใบไม้ผลิถามอย่างสงสัย ผู้เชี่ยวชาญไม่ได้เติบโตขึ้นมาเหมือนกับต้นไม้ที่เต็มไปหมด ดังนั้นรัศมีฤดูใบไม้ผลินั้นไม่เชื่อว่าหวังหยู่นั้นจะพบเธอแบบมั่วๆขึ้นมา

“เธอนั้นเป็นเพื่อนร่วมบ้านของผมเอง!”หวังหยู่ตอบกลับ

“เพื่อนร่วมบ้าน? งั้นหมายความว่าเธอนั้นก็เป็นผู้ที่ฝึกศิลปะการต่อสู้ด้วยเช่นกันใช่ไหม?”ผู้เล่นจากนิกายซวนเฉินถามขึ้นมา

“ใช่เลย!”

“ไม่แปลกใจ ไม่แปลกใจเลย!”คำพูดพวกนี้นั้นทำให้จิตวิญญาณของผู้เชี่ยวชาญคนอื่นดีขึ้น

มันเป็นเรื่องจริงที่พวกเขารู้สึกไม่สบายใจเมื่อเขาเห็นใครบางคนที่มีความสามารถมากกว่าเขา โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ตั้งแต่ที่เธอนั้นเป็นผู้หญิง มันเป็นเพียงแค่หลังจากที่ได้ยินว่าเธอนั้นเป็นผู้ที่ฝึกศิลปะการต่อสู้นั้นก็ทำให้คนอื่นได้เข้าใจในที่สุดว่าทำไมเธอถึงมีความสามารถเหนือมนุษย์เช่นนี้

“ผู้ที่ฝึกศิลปะการต่อสู้?”จักรพรรดิไอวอรี่ถามขึ้น เขานั้นสับสนเป็นอย่างมาก

“ไสหัวไปซะ! เรื่องนี้ไม่เกี่ยวข้องกับมึง!”หมิงตู่ตะโกน

“มึง!”

“เลิกทำเรื่องให้วุ่นได้แล้ว บอสนั้นก็เกือบอยู่ที่นั่นแล้ว เตรียมพร้อมที่จะต่อสู้!”หวังหยู่พูดแล้วเขาก็แตะไปที่หลังของจักรพรรดิไอวอรี่

ในเวลานี้นี่เอง หมานรกแกซอลนั้นได้มาถึงน้ำพุแล้ว

หวังหยู่นั้นจัดการกับหัวหนึ่งในขณะที่จักรพรรดิไอวอรี่และหยางนัวนั้นก็จัดการกับอีกสองหัว นั่นทำให้ลดแรงกดดันอย่างมากกับหยางนัว และอนุญาตให้การโจมตีของเธอนั้นรวดเร็วมากยิ่งขึ้น

หวังหยู่นั้นกลิ้งและบิดตัว และหลบการโจมตีจากแกซอล แล้วเขาก็เหวี่ยงพลองยาวและโจมตีแกซอลอย่างต่อเนื่อง ไม่ว่าสัตว์ร้ายจะคำรามมากแค่ไหนและโจมตีอย่างดุเดือดมากแค่ใด มันก็เป็นเรื่องที่จะแตะหวังหยู่ไม่ได้

จักรพรรดิไอวอรี่นั้นได้รับงานที่ง่ายที่สุด ไม่ว่ามันจะมีหัวมากแค่ไหน มันก็มีแค่หนึ่งร่าง การร่วมมือกันระหว่างหยางนัวและหวังหยู่นั้นสมบูรณ์แบบอย่างมากซึ่งทำให้พวกเขานั้นดึงดูดความสนใจของหัวทั้งสามไป จักรพรรดิไอวอรี่นั้นก็แค่โจมตีร่างกายของมันเท่านั้น

พร้อมกับผู้เล่นสามคนที่ทำความเสียหายได้สูงมากท่ามกลางกลุ่มของผู้เล่น มันก็ไม่ต้องหวาดกลัวว่าค่าแอคโกรของแกซอลนั้นจะถูดึงดูดโดยคนอื่น

เมื่ออยู่ใต้น้ำพุ ผู้เล่นก็สามารถที่จะหลบซ่อนด้านหลังมันได้ ทุกครั้งที่แกซอลร่ายสกิลออกมา มันก็หลบเลี่ยงได้อย่างสมบูรณ์

พลังชีวิตของแกซอลลดลงถึงจุดอันตรายอย่างรวดเร็วภายใต้การโจมตีอันโหดเหี้ยมของผู้เชี่ยวชาญ แกซอลก็คำรามออกมาอย่างเสียงดังและกำลังจะแปลงร่าง แต่หวังหยู่ก็ขัดจังหวะเขาและจับไปที่คอของแกซอลและเตะมันไปด้วย [เทพเจ้าสายฟ้าเหยียบย่ำ] และก็หยุดการแปลงร่าง

แกซอลก็ล้มลงบนพื้นและก็กรีดร้องอย่างแอก่อนที่มันจะตายลง

{แจ้งเตือนระบบ : คุณได้ฆ่า ‘หมานรกแกซอล’ ความสำเร็จของเควส 35% คุณต้องการที่จะเซฟเกมหรือไม่?}

หลังจากเซฟเสร็จแล้ว หวังหยู่ก็ได้รับการแจ้งเตือนใหม่อีกครั้งหนึ่ง

{แจ้งเตือนระบบ : คุณได้รับการรู้แจ้ง และได้สร้างสกิล [กลิ้ง]}

{แจ้งเตือนระบบ : คุณได้รับหนังสือสกิลที่หาไม่ได้ทั่วไป [กลิ้ง]}

สิ่งที่หวังหยู่นั้นคาดหวังนั้นก็คือการสร้างสกิลโจมตีของตัวเอง เมื่อทำได้แล้ว ดังนั้นความเสียหายที่หวังหยู่ทำได้ก็จะเพิ่มขึ้นเป็นอย่างมาก……นั่นหมายความว่าหวังหยู่ต้องการที่จะเกลือกกลิ้งไปรอบๆงั้นเหรอ? ทำไมพวกเขาถึงสร้างสกิลนี้ขึ้นมากัน? ระบบนั้นบัดซบมากจริงๆที่สูญเสียโอกาสในการสกิลโจมตีของเขาเอง

เมื่อเขาผิดหวังนั้นเอง หวังหยู่ก็ตัดสินใจที่จะเก็บหนังสือสกิเข้าไปในคลังเก็บของ

หลังจากที่ทุกคนเซฟไปนั้นเอง รัศมีฤดูใบไม้ผลิก็ให้ความทระนงตัวไปค้นหาศพของบอส

แต่โชคของความทระนงตัวนน่าผิดหวังเป็นอย่างมาก นอกจากไอเทมเคส เมล็ดพันธุ์แห่งความมืดแล้ว เขาก็ได้แต่คู่รองเท้าสีเงินและผ้าคลุมสีเงิน

ไม่เพียงแต่ไอเทมพวกนี้เป็นแค่ระดับเงิน ค่าสถานะของมันก็ธรรมดากันเป็นอย่างมาก

“นายนี่ไม่มีโชคเลยจริงๆ? คิดว่านายจะได้รับอุปกรณ์ระดับเงินจากบอสระดับทองเสียอีก…”ดาบน้ำแข็งถอนหายใจ

“ไสหัวไป! ถ้านายต้องการที่จะโทษ นายก็ควรที่จะโทษลุงใบไม้ผลิ…ฉันพูดว่าฉันไม่ต้องการที่จะทำมันแล้ว…”

“เหอะ ถ้างั้นทำไมนายไม่ส่งไอเทมให้กับเฒ่าปลาละ?”

ตั้งแต่ที่ผ้าคลุมนั้นเหมาะสมกับโจร มันจึงเป็นเรื่องธรรมชาติที่ดาบน้ำแข็งและโจรคนอื่นนั้นจะต้องสุ่มด้วยเช่นกัน

ตั้งแต่ที่ทุกคนนั้นมีอุปกรณ์ที่ดีกว่านี้แล้ว ดาบน้ำแข็งจึงโยนผ้าคลุมให้กับดาร์คนอร์ทฟิชเชอร์

ดาร์คนอร์ทฟิชเชอร์ก็รีบสวมผ้าคลุมลงไปในทันที ตั้งแต่ที่เขานั้นไม่ได้มีอุปกรณ์ดีๆสักชิ้นเลยแม้แต่ชิ้นเดียว

คู่รองเท้านั้นถูกให้กับหยางนัว นอกจากธนูแล้ว อุปกรณ์ทุกชิ้นนั้นไร้ประโยชน์เป็นอย่างมาก สำหรับผู้เชี่ยวชาญอย่างจักรพรรดิไอวอรี่แล้วเขาก็ไม่ต้องการที่จะสู้กับเธอด้วยอุปกรณ์ระดับต่ำเช่นนี้

“เชี่ยเอ้ย! ฉันจะแสดงให้เห็นเอง!”ความทระนงตัวตะโกนอย่างโกรธเคืองแล้วเขาก็ยื่นมือออกไปหาร่างของแกซอลอีกครั้ง เขานั้นเกือบที่จะเป็นบ้าที่โดนยั่วยุโดยคนอื่น

“ดังนั้นนายได้อะไรในครั้งนี้ละ?”ทุกคนถามขึ้น หลังจากที่เอาขยะออกมามากมาย มันก็เป็นไปได้ที่ไอเทมชิ้นสุดท้ายจะล้ำค่าเป็นอย่างมาก!

“ดูนี่!”ความทระนงตัวก็พูดอย่างภาคภูมิใจแล้วเขาก็ดึงพลองยาวออกมา

{การอุทิศตนของผู้ที่ฝึกศิลปะการต่อสู้ (พลองยาว)(ตำนาน)}

พลังโจมตีกายภาพ : 1700-1926

พลังโจมตีเวทย์มนต์ : 1700-1926

+42 ความแข็งแกร่ง

+57 พละกำลัง

+46 ความคล่องแคล่ว

สกิล :

[ความมุ่งมั่น] (ติดตัว) : เพิ่มความป้องกันทุก 10% เมื่อพลังชีวิตของผู้เล่นลดลงไป 5%

[ป้องกัน] (ใช้งาน) : ป้องกันความเสียหายที่เข้ามา 80% ใช้มานา 50 หน่วย คูลดาวน์ 15 วินาที

[ความแม่นยำ] (ติดตัว) : การโจมตีไม่เคยผิดพลาด

[ทำลาย] (ติดตัว) : การโจมตีธรรมดาจะทำความเสียหาย 5% ของพลังชีวิตคู่ต่อสู้โดยเป็นการโจมตีด้วยเวทย์มนต์

[บาดแผลร้ายแรง] (ติดตัว) : การโจมตีมีโอกาส 50% ที่จะทำให้เกิดระเบิดขึ้นและทำความเสียหาย 200%

ความต้องการของอาชีพ : นักต่อสู้

ความต้องการของระดับ : 1

ไอเทมเควส ไม่สามารถสวมใส่ได้

“อะไรวะเนี่ย!!!”ทุกคนอ้าปากค้าง

“เหี้..! มันเป็นไอเทมเควส!”ไร้ความกลัวกรีดร้องเมื่อเขาอ่านบรรทัดสุดท้าย

“ฮ่าๆๆ! ฉันคิดแล้วว่ามันจะต้องเป็นแบบนี้!”ไร้ความกลัวเยาะเย้ย “เมื่อคิดเกี่ยวกับอาวุธระดับ 1 ที่มีค่าสถานะอันบ้าคลั่งและสกิลเช่นนี้? พูดตามตรงแล้ว นี่เป็นไอเทมเควสของกระทิงเหล็กใช่ไหม?”

“ใช่!”หวังหยู่พยักหน้าแล้วเขาก็เก็บ ‘การอุทิศตนของผู้ที่ฝึกศิลปะการต่อสู้’ ไปจากมือของความทระนงตัว

ความทระนงตัวมองไปอย่างเศร้าสร้อยเมื่อเขาเห็นพลองยาวถูกนำไปจากเขา

“เลิกอารมณ์เสียได้แล้ว นายยังไม่มีอุปกรณ์เซตใช่ไหม? ลุงกระทิงจะช่วยนายหาเองในภายหลัง!”หวังหยู่ปลอบโยนความทระนงตัว

“โอเค!”ความทระนงตัวพยักหน้า “ให้ฉันสามารถที่จะค้นไอเทมบอสตัวต่อไปได้ไหม? ฉันไม่เชื่อหรอกว่าโชคของฉันจะน่าอนาถแบบนี้!”

“เตะเขาออกจากปาร์ตี้ไป กระทิงเหล็ก!”ทุกคนตะโกนขึ้นมา

“ลืมมันไปซะ! เด็กคนนี้มันน่าอนาถเกินพอแล้ว!”หวังหยู่หัวเราะแล้วเขาก็ลูบหัวความทระนงตัว

“ถ้างั้นบอสตัวต่อไปแล้วละก็…”ความทระนงตัวถามขึ้นอีกครั้ง

“ผมจะเตะนายออกไปจริงๆ ถ้านายพูดถึงเรื่องนี้อีกครั้ง”หวังหยู่เตือ