POWER AND WEALTH (พลังและความมั่งคั่ง) - ตอนที่ 647 ฉายาที่ถูกพูดถึงอีกครั้ง!
EP 647 ฉายาที่ถูกพูดถึงอีกครั้ง!
ในช่วงก่อนหกโมงเย็น
ดงซูบินซึ่งออกมาจากเมืองเกาอันเขาเดินทางกลับไปที่สํานักงานเขตกวางหมิงหยุดรถหันหลังและเดินไปที่สํานักงานของเขา
ดูเหมือนรายคนกําลังเดินออกมาจากประตูเพราะตอนนี้ถึงเวลาเลิกงานแล้ว
“ท่านเลขาซูบิน ท่านเลขา
เจ้าหน้าที่หลายคนทักทายเขา
ดงซูบินพยักหน้าและมองไปหาพวกเขา “เลขานุการฉกลับหรือยัง”
หรือเปล่า“ดงซูบินพยักหน้าเอื้อมมือให้นั่งลงและคร่ำครวญว่า”ฉันได้ยินมาว่าคณะกรรมการตรวจ
สอบวินัยของเขตดูเหมือนจะทําอะไรบางอย่างเกี่ยวกับข่าวที่แพร่ออกมาจากสํานักข่าวหนานกิงคุณพอจะรู้เรื่องนี้ไหม?”
ฉูหยินเซียวขมวดคิ้ว “รายละเอียดไม่ชัดเจน แต่ดูเหมือนว่าก็มีข่าวลือมาอยู่เช่นเดียวกัน”เว้นแต่จะมีสถานการณ์พิเศษบางอย่างคณะกรรมการตรวจสอบวินัยโดยทั่วไปไม่ได้ปิดบังมีชีวิตอยู่แต่ตอนสิ่งที่ดงซูบินและฉูหยินเซียวได้ยินมามันยิ่งคลุมเครือและยังไม่มีอะไรชัดเจนกล่าวคือบางคนในคณะกรรมการตรวจสอบวินัยกําลังทําแอบซ่อนบางสิ่งบางอย่างอยู่และความลับนี้อาจเป็นเรื่องที่น่ากังวลหรือไม่เลขาธิการคณะกรรมการตรวจสอบวินัยเขตหวู่เหลียงเองก็ต้องมีแผนอะไรสักอย่างไม่ก็ใช้ผลงานนี้เพื่อเลื่อนตําแหน่งที่สูงขึ้น?
แต่ไม่หรอกเลขาหวู่นั้นเป็นคนของนายกเทศมนตรีโยฮวาและเขาคงไม่คิดจัดการกับซูชินหลง อย่างอน่นอน ประการที่สองถ้าเลขาหนูไม่ได้ตั้งใจให้มันเป็นความลับเช่นนี้ 80% ของสมาชิกของ คณะกรรมการตรวจสอบวินัยมีความสัมพันธ์กับซูชินหลงแน่นอนถ้าซูชินหลงสามารถควบคุมคณะกรรมการชุดนี้ได้ก็อยากที่จะมีใครหาเรื่องเขาได้
ดังที่ดงซูบินพูดกับผังตาปิงเขาไม่รู้จริงๆว่าความกลัวในชีวิตของเขาคืออะไรเมื่อมีคนยกมีดมาที่เขา เขาก็จะพูดต่อ!
ฉันไม่มีอะไรจะต้องกลัวเพราะชีวิตนี้ฉันกําหนดเองได้?จงสิโรราบ! และให้รู้ว่าดงซูบินผู้นี้เป็นใคร!
ดงซูบินไม่ได้จริงจังกับมันและพูดอย่างเฉยเมย: “เลขาฉู กลับได้แล้วถึงเวลาเลิกงานแล้ว” เขาก้มศีรษะเปิดลิ้นชักหยิบบุหรี่สองมวนออกมาแล้วยื่นให้เขา ฉันเพิ่งกลับมาจากปักกิ่งฉันรู้ว่าคุณชอบสูบบุหรี่ เลยนําบุหรี่มาให้คุณ 2 มวนคุณจะได้ลิ้มรสถูกต้อง” จงหนานไห่สีแดงที่นุ่มนวลไม่สามารถเทียบได้กับราคาของจีนแต่ไม่ถูกตอนนี้เลขาฉูเป็นเป็นฝ่ายของดงซูบินครั้งล่าสุดที่ดงซูบินมอบบุหรี่ให้โจวหยินหยูและหวังหยูริน สองสามมวน ไม่เหมาะสมที่จะให้บุหรี่สูบหนึ่งและอีกอันหนึ่งดังนั้นเมื่อเขาอยู่ที่ปักกิ่งเขาจงใจซื้อบุหรี่ระดับดีมากมาสองมวนเพื่อนํากลับมาฝากฉูหยินเซียวยิ้ม “ขอบคุณท่านเลขาที่มอบจงหนานไห่สีแดงอ่อนๆมันช่างดงามจริงๆ ถ้าอย่างนั้นผมเองต้องหาโอกาสตอบแทนบ้างอาจะเป็นอาหารจานพิเศษที่ทําให้สําหรับคุณทานและฉันสัญญาว่าจะทําให้สุดฝีมือ”
ฮีฮี โอเค งั้นฉันจะรอ
ฉูหยินเซียวพูดอีกสองสามค่าก่อนจะจากไป
นอกประตูโจวหยินหยูที่กําลังจะรีบเข้ามาเมื่อเห็นฉูหยินเซียวปิดประตูเธอถามว่า”เลขานุ การฉเลขาซูบินกลับมาแล้วเหรอ?
ฉูหยินเซียวพยักหน้า “ฉันเพิ่งกลับมา
“ท่านเลขาโอเคไหม ? “โจวหยินหยูถามเสียงต่ำ”ฉันได้ยินมาว่าคณะกรรมการตรวจสอบวินัยเขตดูเหมือน… เลขาซูบินไม่ได้พูดอะไรเลยเหรอ?”
ฉูหยินเซียวพูดด้วยรอยยิ้ม: “พูด ”
“พูดว่าอะไร” โจวหยินหยูดูมีสีหน้าหนักใจมีเพียง… เลขาซูบินคุยกับฉันว่าบุหรี่ชนิดใดที่สูบง่าย”
ดูเหมือนเมื่อได้ยินเช่นนั้นโจวหยินหยูก็ยิ้มออกมาทันทีเมื่อพูดถึงคณะกรรมการตรวจสอบวินัยใครไม่ได้ยินข่าว? เลขาซูบินเองก็ไม่เลวทั้งๆที่เป็นเรื่องที่น่ากังวลขนาดนั้นแต่กับมีเวลามาพูดถึงเรื่องบุหรี่? โจวหยินหยูต้องการมาเพื่อเตือนดงซูบินอย่างแรกคณะกรรมการตรวจสอบวินัยได้เข้าแทรกแซงและประการที่สองไม่ว่าสํานักข่าวหานกิงจะเผยแพร่รายงานในวันพรุ่งนี้หรือไม่ทั้งหมด เธอท่าตัวดูน่าจุกจิกเล็กน้อย
ในมุมมองของโจวหยินหยูดงซูบินนั้นมีศัตรูอยู่มากมาย
แต่ดูเหมือนเขาจะไม่สะทบสะท้านเอาสะเลย? ไร้สาระจริง ๆ ถ้าเกิดมันกลายเป็นเรื่องใหญ่เขายังจะรับมือไหวอยู่หรือเปล่า
ไม่มีใครรู้ได้ว่าเลขาซูบินนั้นคิดอะไรอยู่ในตอนนี้? แต่ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เลขาซูบินเองไม่เคยเปลี่ยนท่าทีของเขาราวกับว่าเขาไม่เคยเกรงกลัวสิ่งใดเลย
เอาเถอะ ยังไงก็ตามมันถึงเวลาเลิกงานแล้ว
โจวหยินหยู และ ฉูหยินเซียวลงไปชั้นล่างขณะพูดคุยกัน
ไม่กี่นาทีต่อมา ก็มีการเผยแพร่ข่าวที่ทําให้ทุกคนตกใจออกมาดูเหมือนเรื่องของข่าวที่ปรากฎขึ้นมาเช้านี้มันจะไม่เป็นเหมือนที่ทุกคนคิด!
นักข่าวหลิวกังที่รายงานเกี่ยวกับทําร้ายร่างกายผู้อื่นของดงซูบินและรองผู้อํานวยการทีมข่าวของสํานักข่าวหนานกิง,ผังตาปิงถูกจับกุมที่เมืองเกาอันไม่เพียงอีกทั้งบ้านของพวกเขาถูกค้นนั้นร่วมถึงสํานักงานของพวกเขาด้วยด้วยเหมือนสาเหตุจะเป็นผลมาจาก เป็นเพราะนักข่าวหลิว
กัง นั้นแอบสอดแนมดงซูบินซึ่งตอนนี้เขาดํารงตําแหน่งเลขาธิการสํานักงานเขตกวางหมิงในช่วงบ่ายแต่เขาดันสอดแนมผิดคน คนนั้นดันกลายเป็นหัวหน้าเสี่ยวหยางหัวหน้าสํานักงานความมั่นคงสาธารณะเมืองเกาอันเพราะพบหลักฐานเป็นภาพถ่ายที่อยู่ในกล้องสุดท้ายเขาถูกจับเพราะหลักฐานชัดเจนและคนที่บงการเรื่องนี้อยู่ก็ถูกจับเช่นกันนั้นคือรองประธานของสํานักข่าวหนานกิงทั้งสองโดนลงโทษทันที!
ดูเหมือนเจ้าหน้าที่ของสํานักเขตกวางหมิงนั้นจะสนใจเกี่ยวกับข่าวนี้มาก
เป็นเพราะว่าสํานักข่าวหนานกิงรายงานข่าวโดยเป็นการใส่ร้ายเลขาธิการซูบินของพวกเขาในตอนเช้าซึ่งพึงผ่านมาไม่ถึงหนึ่งวันด้วยซ้ำจากนั้นคนพวกนั้นก็โดนจับกุมในทันที? อีกทั้งยังโดน
ไล่ออกจากสํานักข่าวอีกตั้งหาก? ?
เรื่องเหล่านี้มันเกิดขึ้นรวดเร็วมมาก!
อีกทั้งคดีที่คนเหล่านั้นโดนยังเป็นคดีการเป็นสายลับอีกนี้มันเรื่องจริงอย่างงั้นหรอ? ทั้งหมดนี้
มันเกิดขึ้นมาได้อย่างไร?
โจวหยินหยูเองก็กําลังจะกลับบ้าน เธอเองก็รู้สึกแปลกใจเมื่อได้ยินคําพูดนั้น ตอนนั้นเองที่ เธอรู้ว่าท่าไมดงซูบินถึงดูไม่เกรงกลัวและมีใบหน้านที่เรียบเฉยเกี่ยวกับเหตุการณ์นี้ ตอนนนี้เธอ เข้าใจในทันทีกับสิ่งที่ดงซูบินบอกเธอในตอนบ่ายแล้วซึ่งมันทําให้เธอประทับใจเอามากๆ
แน่นอนว่าหลิวกังและผังตาปิงนั้นถูกจับกุมตัวอยู่ที่เกาอัน ไม่แน่ใจว่าพวกเขาจะออกมาได้หรือ ไม่ อีกทั้งทั้งพวกเขาเองก็ถูกไล่ออกแล้ว ต่อให้พวกเขาออกมาได้จริง คิดหรอว่าพวกเขาจะ สามารถจัดการกับเลขาธิการซูบินได้!
ในความคิดของโจวหยินหยู เธอคิดว่านี้คงเป็นสิ่งที่เลขาซูบินพยายามจะสื่อให้เธอรู้ ? ?
หรือมันเป็นเรื่องบังเอิญ? หลิวกังเองคงไม่โง่จนสอดแนมผิดคนหรอกมั่ง? มันมีเหตุผลที่ อธิบายได้ยาก เพราะระหว่างชายหนุ่มกับหญิงวัยกลางคนนั้นแตกต่างกันมากคนปกติเองก็น่าจะ แยกแยะได?
ตั้งแต่ดงซูบินมาที่หนานหฉาง เขาได้ทําสิ่งที่หลายคนไม่กล้าทําตลอดชีวิต เขาสามารถ จัดการคนสิบคนได้ในคราวเดียว สามารถควบคุมอํานาจในหน่วยงานได้อีกทั้งทําร้ายลูกชายของ รัฐมนตรีของเมือง จนได้รับฉายาว่า “ขวากหนามที่ใหญ่ที่สุดของมณฑล” แต่ทันทีที่มันเกิดขึ้น ความประทับใจของหลายคนเกี่ยวกับดงซูบินก็ดีขึ้น และฉันเองก็เชื่อว่าเรื่องที่เกิดขึ้นนี้คงจะเป็น
แผนบางอย่างของเลขาซูบินอย่างแน่นอน?
ตราบใดที่ไม่มีปัญหากับเขา นั้นก็จะเพียงพอให้คุณใช้ชีวิตได้อย่างสงบสุขได้จริงไหม ?
เพราะมันยากเกินกว่าจะบรรยายออกมาเป็นค่าพูดได้!
เพราะเขาเป็นเทพเจ้าแห่งความโชคร้ายอย่างแท้จริง!
จนถึงตอนนี้ฉายาที่เคยโดดดังในหยานไท ของดงซูบิน ตอนนี้มันก็ถูกเรียกขึ้นมาอีกครั้งเป็น
ครั้งแรกในหนานฉาง! !
“เทพเจ้าแห่งความโชคร้าย ดงซูบิน”