POWER AND WEALTH (พลังและความมั่งคั่ง) - ตอนที่ 644 บุกเข้าจับกุม!

EP 644 บุกเข้าจับกุม!

ณ ภายในสํานักงาน

เสี่ยวหยางออกคําสั่งกับเจ้าหน้าที่ความมั่นคงให้พาตัวหลิวกังไปไปที่ชั้นล่าง ในตอนนั้นหลิวกังเองก็พยายามจะขัดขืน

“ปล่อยผม! ปล่อยผมออกไป! ผมถูกกลั้นแกล้ง!”

“นายเป็นสายลับที่พยายามขายข้อมูลของชาติ เราจะต้องทําการสอบสวนนาย

“สอบสวนอะไร! ผมแค่ไปเที่ยวต่างประเทศ! มันเป็นงานของผมที่จะต้องคุยกับคนพวกนั้น!

ปล่อย!

“ตอนนี้นายไม่มีสิทธิ์พูดอะไรอีกต่อไป เพราะทุกคําพูดของนายจะถูกนําไปใช้ประกอบคําให้การในศาล”

“เรื่องนี้มันไม่เกี่ยวกับผมเลย! คุณจับคนผิดแล้ว! ผมไม่ได้ตั้งใจติดตามคุณจริงๆ! ได้โปรดเชื่อผมเถอะ!?”

” พูดอะไรไปก็ไม่มีประโยชน์ เราจะค่อยๆ หาข้อเท็จจริงทีละน้อย นายมีหน้าที่ให้ความร่วมมือเท่านั้น บอกเราว่านายรู้อะไรและทําอะไรลงไป” หลังจากนั้นเสี่ยวหยางก็โบกมือและโบกมือ เจ้าหน้าที่สองคนที่คุ้มกันหลิวกังตะโกนว่า: “ไปเร็ว!”

เสี่ยวหยางหันศีรษะของเธอและพูดกับหัวหน้าของทั้งสามแผนก: “หลังจากนั้นไม่นานเราจะตรวจสอบรายละเอียดของเรื่องนี้และถามเขาว่าใครเป็นคนอยู่เบื้องหลังนี้”

” เข้าใจแล้ว” ผู้อํานวยการกอง3 พยักหน้า

ทันทีที่ประตูเปิดหลิวกังที่กําลังจะตะโกนก็ถูกพาตัวออกไป

ตอนนี้หลิวกังถึงกับขาอ่อน และในที่สุดเขาก็เข้าใจความน่ากลัวนี้ ถ้าเขาได้รับโอกาสอีกครั้ง หลิวกังคงไม่อยากมีปัญหากับดงซูบิน ในที่สุดเขาก็เข้าใจว่าดงซูบินนั้นไม่ใช่คนธรรม และเขาเองมีเส้นสายที่แข็งแกร่ง นักข่าวตัวเล็กอย่างเขาไม่มีอะไรที่จะไปสู้ได้ อีกทั้งตอนนี้เขาอยู่ในเขตเกา

อัน ไม่ต้องพูดถึงสํานักงานหนังสือพิมพ์ของหลิวกังเอง ต่อให้เขาเป็นนักข่าวของที่นี้ก็ตาม เขาก็คงไม่ได้ทํางานเป็นอิสระเหมือนที่เดิม เพราะคนที่มีปัญหาด้วยคือสํานักงานความมั่นคงสาธารณะของเทศบาลจะ คราวนี้เขาและเขาก็ตกหลุมพลางของดงซูบินเต็มๆ อีกทั้งหลิวกังก็ไม่รู้ว่าเขาจะถูกจับกุมเช่นนี้ไปอีกนานเท่าไรและอีกนานแค่ไหน เขาอาจจะต้องติดคุกตลอดชีวิต? เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ หลิวกังก็ตัวสั่นสะท้าน ใบหน้าของเขาซีดอีกครั้ง!

หลังจากนั้นครึ่งชั่วโมง

หนานกิงมอร์นิ่ง ณ สํานักงานของรองประธาน

มีเสียงเคาะประตูดังขึ้น “ประธานผัง คุณกําลังเรียกหาฉันหรือเปล่า” “หลิวกังเพิ่งกลับมาหรือเปล่า”

“อ้อ ยังค่ะไม่รู้ว่าจะกลับมาเมื่อไร”

“เข้าใจแล้ว เดี๋ยวรอเขามา ถ้ายังไงเขากลับมาแล้วให้เขา เข้ามาพบฉัน” ทันใดนั้นหญิงสาวคนนั้นก็ออกไป

ในทันใดนั้นและข่าวของ สํานักข่าวทรูมอโรมอร์นิ่ง ปรากฏอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ผังตาปิง รายงานข่าวส่วนใหญ่ได้รับการตีพิมพ์ในวันนี้ นั้นร่วมถึงข่าวของดงซูบินด้วยที่เตรียมรายงานของปาป้าปิงก็เตรียมตีพิมพ์ร่างภายในวันนี้เช่นกัน ผังตาปิงขมวดคิ้วและโทรออกอีกครั้ง ส่งเสียงปั๊บ และขัดจังหวะ หมายเลขของหลิวกังไม่สามารถติดต่อได้ นี่เป็นครั้งที่ห้าที่ผังตาปิงเคยโทรหา เขามีติดต่อไปหาเขาแล้วก่อนหน้านี้ เกิดขึ้นได้อย่างไร ไฟดับดับ ไม่มีสัญญาณหรือโทรศัพท์ แบตหมด ต้นฉบับยังรอหลิวกังเขียนอยู่ ตอนนี้เขาไปไหน นี่ก็เกือบครึ่งวันแล้วนะ?

ผังตาปิงส่ายหัวเล็กน้อยรู้สึกไม่น่า. หลิวกังได้รับรายงานข่าวมาหลายปียังคงใช้งานเคลฟเวอร์ นอกเหนือจากสิ่งที่สามารถเกิดขึ้นได้อย่างไร
ดูที่นาฬิกาก็ยังคงเร็ว

ผังตาปิงหยุดคิดเรื่องนี้แล้ว ฉันจําได้ว่าหลิวกังพูดในโทรศัพท์ครั้งล่าสุดของเขาว่าเขาพบบางสิ่งเกี่ยวกับดงซูบิน หรือตอนนี้เขาถูกเจอ แล้วรอให้หลิวกังกลับมา ถ้าคุณสามารถเข้าใจดงได้ จริงๆข่าวร้ายของซูบิน, ผังตาปิงเองก็ไม่ต้องการข่าวปลอมมาใส่ร้ายเขา ถ้าใช้ข่าวจริงได้ ทําไมต้องใช้ข่าวปลอม? แม้ว่าคนข้างบนจะสนับสนุนทางสํานักข่าวก็ตาม แต่ถ้าเป็นเรื่องที่ผิดกฎหมาย เขาเองก็ไม่อยากจะเข้าไปยุ่ง แต่ถ้าไม่พบอะไรเกี่ยวกับดงซูบินเลยจริงๆ ผัวตาปิงก็น่าจะเล่นข่าว

เรื่องการทําร้ายประชาชนของดงซูบินอย่างแน่นอน ทันใดนั้นก็มีเสียงฝีเท้ารวดเร็วออกมาข้างนอก

“ห้ะ! คุณต้องการพบใครนะ?”

“เราต้องการพบกับรองประธานของเราอย่างงั้นหรอ”

“คุณต้องการพบร้องประธานผัง คุณมีนัดไว้หรือเปล่า อย่าทําอย่างงั้น! เดี๋ยวก่อน! คุณกําลังทําอะไร!”

จากนั้นประตูสํานักงานก็เปิดออก และคนสี่คนเดินเข้ามา เจ้าหน้าที่นอกเครื่องแบบพยายามฝ่าพนักงานของสํานักหนักพิมพ์พยายามหยุดพวกเขาแต่ไม่ได้หยุดพวกเขา “ประธานผัง พวกเขา“ผังตาปิงขมวดคิ้ว”ใคร? ”

เจ้าหน้าที่นอกเครื่องแบบที่นําหน้าพูดด้วยน้ําเสียงแข็งกร้าว: “คุณเป็นรองประธานเหรอ? “ฉันเอง!” “ผังตาปิงแสดงสีหน้าไม่พอใจเล็กน้อย แน่นอนเขาเคยเจอแบบนี้มาหลายครั้งแล้ว เช่นการที่พวกเขาเสนอข่าวที่เป็นเรื่องใต้พรม และก็จะมีหน่วยงานไม่พอใจและมาโวยวายเกี่ยวกับเรื่องนี้” ตอนนี้ฉันยุ่งอยู่ ออกไปรอข้างนอกก่อนเถอะ!” พูดจบก็ก้มหน้าทํางานต่อ เซ็นเอกสารในมือ พร้อมด้วยเอกสารกองใหญ่

เจ้าหน้าที่นอกเครื่องแบบยิ้มและพูดโดยไม่ยิ้ม: “ฉันเกรงว่าเราจะรอไม่ไหว เหมือนจะมีปัญหาใหญ่มาที่ตัวคุณแล้ว”

ปิง

” ผังตาปิงถึงกลับหันมา “เจ้าหน้าที่เซียวหลิวตรวจดูข้อมูลประจําตัว!”

ชายคนหนึ่งทันที ทักทายเขา

“คุณท่าอะไร!” สีหน้าของผังตาปิงดูโกรธมากและยืนขึ้นด้วยดวงตาที่เย็นชา

เจ้าหน้าที่นอกเครื่องแบบที่ชื่อโคยานางิไม่สนใจเขา และเอื้อมมือออกไปที่กระเป๋าของผังตา

แน่นอนว่าผังตาปิงไม่ยอมให้ชายคนนั้นแตะตัวเขา เขาผลักชายคนนั้นออกไป

แต่เซียวหลิวไม่แม้แต่จะลืมตา เขาบิดข้อมือของผังตาปิง และใช้การต่อสู้ง่ายๆ ดันเขาบนโต๊ะโดยตรงท่ามกลางเสียงกรีดร้องของผังตาปิง เมื่อเขาสัมผัสตัว หัวของผังตาปิงก็กระแทกเข้ากับเอกสารบนเดสก์ท็อป น้ําปากกาที่ยังไม่แห้งก็ติดหน้าเขาทันที!

ผังตาปิงพูดอย่างโกรธเคือง: “กล้าทํายังงี้ที่สํานักข่าวของฉันได้อย่างไรกัน จะรออะไรล่ะเรียกเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย! ความปลอดภัย!”

ชายที่สํานักงานหนังสือพิมพ์ที่ประตูมองและวิ่งหนีไปอย่างรีบร้อน

ในที่สุดเซียวหลิวก็ดึงกระเป๋าสตางค์ออกมา เปิดบัตรประจําตัวของเขา และหลี่หวู่ก็เดินกลับไปและยื่นมันให้ผู้นํา “ใช่ เขาเป็นทหารขนาดใหญ่

ชายวัยกลางคนที่เป็นผู้นําพยักหน้า “เอาเขากลับไป!” ”

ชายสองคนก็ล็อกตัวของผังตาปิงไป

ชายวัยกลางคนที่นําาหน้ากล่าวอีกครั้ง: “ให้คนหนึ่งอยู่ที่ ค้นหาให้ทั่ว ปกป้องที่เกิดเหตุ และอย่าให้ใครเข้ามา” ”

‘รับทราบครับ “คนหนึ่งสวมถุงมือสีขาวและเริ่มตรวจสอบทันที

ผังตาปิงเองตกใจไม่ว่าเขาจะโง่แค่ไหนเขาก็เห็นว่ามีบางอย่างผิดปกติ “คุณคือ…” ชายวัยกลางคนมอง เขายกมือขึ้นแสดงบัตรประจําตัว “เราเป็รเจ้าหน้าที่จากสํานักความมั่นคง ! มาพร้อมกับเรา!”

เจ้าหน้าที่สํานักความั่นคง? ผังตาปิง ตะลึงและไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น. ทําไมเจ้าหน้าที่จากสํานักความมั่นคงถึงจับกุมตัวเขา?

หลังจากนั้นไม่นานทั้งสองขึ้นรถมาจากหนานกิงมอร์นิ่งโพสและเป็นหนึ่งในกลุ่มคนที่เข้าไป ในห้องทํางานของผังตาปิง คนอีกกลุ่มหนึ่งไปที่โต๊ะของหลิวกังและเริ่มค้นหา ขณะเดียวกัน คนที่พักผ่อนในหอพักของครอบครัวในวันนี้ก็แปลกใจที่โทรหาเพื่อนร่วมงานจากสํานักงานหนังสือพิมพ์ โดยบอกว่าคนจากสํานักความมั่นคงบุกไปที่บ้านของรองประธานและนักข่าวถูกค้น

และดูเหมือนเรื่องจะรุกรามไปกันใหญ่แล้ว

รองประธานผังเองก็ถูกนําตัวไปด้วย

ดูเหมือนว่าหลิวกังเองก็ยังถูกจับโดยสํานักความมั่นคงเช่นเดียวกัน

ตอนนี้ที่สํานักข่าวอยู่ในความโกลาหลและมองไปที่การจับกุม รองประธานผังเองที่ขึ้นรถไปก็ดูตกใจ เกิดอะไรขึ้น

ตอนนี้ทางสํานัความมั่นคงสาธารณะได้พาตัวเขาไปแล้ว

ในห้องนั้น เสี่ยวหยางนั่งอยู่ที่ด้านหน้า ถัดจากผู้อํานวยการกองที่สามและเจ้าหน้าที่ความมั่นคงแห่งชาติคนอื่นๆ

ผังตาปิงหงุดหงิดมาก เขาถูกจับตัวเองโดยไม่มีเหตุผล หรือเขามาที่สํานักงานหนังสือพิมพ์ เพื่อจับประชาชนด้วยการประโคมและส่งเสียงดัง นี่ไม่ได้พยายามทําให้ชื่อเสียงของเขาเสื่อมเสียหรอกหรือ? เพราะพวกเขาเองก็เป็นสํานักข่าวที่ไร้จรรยาบรรณอยู่แล้ว เมื่อถึงคราวที่เขาจะผ่านไป “ทําไมคุณถึงจับพวกเรา? ฉันเป็นพลเมืองผู้บราทธิ์! ฉันไม่เคยทําอะไรที่เป็นอันตรายต่อประเทศ! คุณรบกวนความมั่นคงของชาติได้อย่างไร? ยังจับกุมผู้คนอยู่ กลับบ้าน อ่า บอกแล้วไง

วันนี้ฉันต้องให้คําอธิบายก่อน ไม่งั้นเรื่องนี้จะไม่จบ!”

ผู้อํานวยการกอง 3 มองมาที่เขา“ทําไมเราถึงจับคุณ คุณรู้อยู่ในใจ! “ฉันไม่เข้าใจ!” ผังตาปิงพูดอย่างเย็นชา

“เอาล่ะถ้าอย่างงั้นฉันจะบอกให้”ผู้อํานวยการกองที่ 3กล่าวว่า “หลิวกังเป็นลูกพี่ลูกน้องของคุณหรือไม่” ”

ผังตาปิง พูดว่า “แล้วมันเกี่ยวอะไรกัน?”

“ ในช่วงตอนเช้าและตอนบ่าย โทรศัพท์ของหลิวกังบันทึกการโทรจากคุณสามครั้ง คุณขอให้หลิวกังทําอะไร” ”

ผังตาปิงเขาหยุดติดสักพักก่อนจะพูดออกไป “ฉันมีธุระกับเขานิดหน่อย การโทรศัพท์มันผิดกฎหมายหรือยังไงกัน กล่าวอีกนัยหนึ่ง มันเกี่ยวกับงานของพวกเรา “

“จริงเหรอ” แต่เท่าที่เรารู้มามันไม่เป็นเช่นนั้น ผู้อํานวยการกองสามมองไปที่โต๊ะ เปิดสําเนาของเอกสารแล้วโยนให้เขา “ดูเอาเอง นี่คือบันทึกของหลิวกัง เขาบอกว่าคุณมีส่วนให้มีการติดตามชายที่ชื่อดงซูบินซึ่งเป็น เลขาธิการสํานักงาน เขตกวงหมิง!” “

ผังตาปิงถึงกับอึ้งไปเลย เขานิ่งเงียบ หลิวกังนี้แกทําอะไร ทําไมถึงอ้างชื่อฉัน “ฉันไม่รู้! เขาอ้างชื่อฉันเอง? เขาไม่ได้บอกฉันและฉันไม่รู้”เขารู้ด้วยว่าการติดตามและตรวจสอบเจ้าหน้าที่ของรัฐเป็นสิ่งผิดกฎหมาย

ผอ.เขตที่ 3 หรี่ตาและพูดว่า “ถ้าคุณไม่ยอมรับก็ไม่เป็นไร ยังไงก็ตาม เรามีหลักฐานอยู่แล้ว” หลังจากนั้นเขาก็หยิบชิ้นส่วนของวัสดุขึ้นมา “”ระหว่างหลิวกังทํางานที่สํานักข่าวหนานกิง คุณกับเขาสนิทสนมกัน ไม่ใช่แค่ที่ทํางาน คุณยังเป็นญาติกันด้วย ฉันไม่กลัวที่จะบอกคุณว่าหลิวกังถูกสงสัยว่าติดตามและติดตามหัวหน้าของสํานักงานความมั่นคงแห่งรัฐ เมืองของเราในบ่ายวันนี้ และเขาถูกควบคุมโดยเรา ”

หัวหน้าเขตความมั่นคงสาธารณะของเกาอัน หลิวกังสอดแนมหรอ ไร้สาระ”เป็นไปได้

อย่างไร!”

หลิวกังเองน่าจะรอบครอบ แน่นอนว่าผังตาปิงรู้ดีที่สุด

แต่ทําไมเขาต้องไปติดตามหัวเขตของเกาอังด้วย? แม้ว่าเขาจะรู้ดีถึงความกล้าในการทําข่าว

ผู้อ่านวยการกองสามกล่าวว่า “ไม่คิดจะยอมรับใช่ไหม คงไม่เห็นโรงศพไม่หลั่งน้ําตาสินะ!”

ของหลิวกังแต่อย่างไรก็ตามหลิวกังไม่น่าจะทําถึงขนาดนี้น”

ต่อมา หลักฐานชิ้นหนึ่งถูกวางไว้ต่อหน้าผังตาปิง! ภาพการติดตามในวิดีโอเฝ้าระวัง … ”

ใบหน้าของเสี่ยวหยางโคลสอัพบนกล้องของหลิวกังหลายครั้ง … ”

แน่นอนว่าหลักฐานเหล่านี้มันมัดตัวอย่างดิ้นไม่หลุด หลักฐานเป็นที่แน่ชัดและน่ากลัว แต่ในเวลาช่วงเดียวกันนั้นหลิวกังโทรหาผังตาปิงเพื่อรายงานความคืบหน้าว่าเขากําลังติดตามดงซูบิน และผู้หญิงคนหนึ่ง และดูเหมือนเขาอยากได้หลักฐานชิ้นสําคัญ และต้องเป็นพฤติกรรมลับๆล่อๆนั้นอย่างแน่นอน…”

สิ่งเดียวที่หลิงกังไม่คาดคิดคือเขาคิดว่าตัวเองเก่งไปสะทักอย่าง

! ดงซูบินและคนของเกาอันร่วมมือกัน

นี่เป็นกับดักตั้งแต่แรก! แค่รอหลิวกังและผังตาปิง ติดกับเพียงเท่านั้น

ใช่! ผังตาปิงสรุปอย่างรวดเร็วทําให้เขาตกใจใบหน้าของเขาเปลี่ยนไปอย่างมากหากสิ่งต่าง ๆ

เป็นจริงแสดงว่าศัตรูของเขาใช้ไม้แข็งกับเขาแล้ว อีกทั้งหลักฐานยังชัดเจนมากแน่นอนว่าพวกเขาไม่มีทางดิ้นหลุดอย่างแน่นอน!!.