You Cannot Afford To Offend My Woman ผู้หญิงข้าใครอย่าแตะ! - ตอนที่ 209
You Cannot Afford To Offend My Woman ผู้หญิงข้าใครอย่าแตะ! – ตอนที่ 209
GG: บทที่ 209 – บอสจบสิ้นแล้ว
ไม่ว่าเธอจะไปหาเขาหรือไม่ ฉันก็ต้องไปตรวจสอบด้วยตัวเองและสั่งสอนคนเลวนั้นให้รู้สำนึก!
เมื่อคิดได้เช่นนั้นตงฮวงไป๋ลู่ก็กลับไปที่ห้องพักของเธอ เปลี่ยนเป็นชุดสีขาวและหายตัวไปจากความว่างเปล่าไร้อาณาเขต
ตงฮวงไป๋ลู่ออกไปโดยที่ไม่ได้บอกใคร ท้ายที่สุดฉันก็กำลังมองหาคนโง่ มันก็คงจะถือเป็นสิ่งที่ดีหากเขาจะกลับมาหลังจากฉันได้สั่งสอนบทเรียนให้เขา ถ้าเขาคุกเข่าสารภาพผิดและยอมรับว่าเขาตาบอด เพื่อประโยชน์ของอาหลี่ฉันสามารถพาเขากลับความว่างเปล่าไร้อาณาเขตและเลี้ยงดูเขาได้!
ท้ายที่สุดแล้วอาหลี่ก็ยังต้องการความรักของพ่อเช่นกัน บางครั้งอาหลี่ก็เรียกหาพ่อของเธอในความฝัน
เย่ฮัวในชิงบาร์ไม่ได้คิดว่าตอนนี้ตงฮวงไป๋ลู่นั้นรู้เรื่องแล้ว! เขาคิดว่ามันน่าจะใช้เวลาอีกสักพัก
เมฆดำค่อย ๆ ลอยเข้ามาในท้องฟ้าเหนือเมืองหลงอันและแผ่กระจายปกคลุมไปทั่วทั้งเมืองดูเหมือนว่าพายุกำลังจะมา เมื่อเห็นสภาพอากาศเช่นนี้ผู้คนบนท้องถนนก็ต่างรีบกลับบ้านให้ทันก่อนทีฝนจะตกใส่
อย่างไรก็ตามบนชั้นสองของชิงบาร์ทุกคนกำลังเพลิดเพลินกับความอร่อยของเครย์ฟิช
“เย่ฮัวกินกุ้งสิ”
“ลุงกินกุ้ง”
“พี่เขยกินกุ้ง”
“ลูกพี่ลูกน้องใหญ่กินกุ้ง”
เย่ฮัวเป็นเหมือนเจ้านายใหญ่และสนุกกับการบริการที่ไม่เหมือนใครนี้
ลูกของฉันไม่จำเป็นต้องให้สอนและเริ่มเรียนรู้ที่จะแกะเปลือกกุ้งด้วยตัวเอง ฉลาดจริง ๆ
ชิงหยาทำอะไรไม่ถูก เมื่ออาหลี่เห็นทุกคนแกะกุ้งให้เย่ฮัวเธอก็เริ่มแกะกุ้งให้เย่ฮัว มันก็ไม่ดูแย่มากนักเธอต้องใช้เวลาอย่างน้อยสองสามนาทีในการแกะกุ้ง แม้ว่าจะเป็นอย่างนั้นเจ้าตัวน้อยตัวนี้ก็ถือว่าฉลาดกว่าเด็กทั่วไป ถ้าลูกของฉันฉลาดได้สักครึ่งหนึ่งของเธอมันก็คงจะดี
“เอาล่ะ อาหลี่กินของเธอได้แล้วล่ะ เดี๋ยวป้าจะแกะเปลือกกุ้งให้ลุงเอง” ชิงหยาหัวเราะเบา ๆ
ตงฮวงหลี่ระมัดระวังมากตอนที่แกะเปลือกกุ้ง เธอพูดอย่างจริงจัง “ไม่ลุงของฉัน ดีต่ออาหลี่และอาหลี่ก็จะดีกับลุงของเธอด้วย”
ชิงหยูตงยิ้มและพูดขึ้น “อาหลี่เก่งจริง ๆ “
“ฮิฮิ แน่นอน” ตงฮวงหลี่ภูมิใจมาก เธอวางกุ้งในมือเล็ก ๆ ของเธอลงในชามของเย่ฮัว แม้ว่ามันจะเหลืออยู่เพียงแค่เล็กน้อยเท่านั้น แต่เย่ฮัวก็ประทับใจมาก ลูกสาวของเขาแกะเปลือกมันให้เขา …
เมื่อมองดูลูกคนฉลาดของเขาเย่ฮัวก็มีความรู้สึกยินดีเป็นอย่างมาก แต่ก็ยังต้องพูดว่า “อาหลี่ จากนี้คุณสามารถแกะเปลือกกุ้งให้ลุงได้ แต่อย่าแกะเปลือกกุ้งให้คนอื่น”
“อืม อาหลี่จะเชื่อฟังลุง” ตงฮวงหลี่ในตอนนี้เชื่อฟังสิ่งที่เย่ฮัวพูดทุกอย่างแล้ว
ชิงหยามองเย่ฮัว “อาหลี่จะต้องแกะเปลือกกุ้งให้กับสามีในอนาคตของเธอ เช่นเดียวกับป้า”
“อย่างนั้นเหรอ?” ตงฮวงหลี่ถามอย่างไร้เดียงสา
สีหน้าของเย่ฮัวแย่ลงทันที “ต้องเป็นผู้ชายที่ต้องแกะกุ้งให้อาหลี่!”
ชิงหยาไม่พอใจและพูดพร้อมกับถอนหายใจ “ถ้าอย่างนั้นทำไมคุณไม่แกะเปลือกกุ้งให้ฉันล่ะ?”
ชิงหยูตงกับเย่จีจี้พากันแอบหัวเราะ พวกคุณอย่าเล่นตลกกันสิ กินได้แล้ว
“ฉันคือฉัน คนอื่นคือคนอื่น! อาหลี่คุณเข้าใจไหม?” เย่ฮัวไม่สนใจอะไรมากมาย ลูกสาวของเขาจะไปรับใช้ผู้อื่นได้อย่างไร!
ตงฮวงหลี่พยักหน้าอย่างสับสนและกล่าวว่า “อาหลี่เข้าใจแล้ว”
“สอนเด็กเลว”
“ป้าชิง ฉันคิดว่าที่ลุงพูดมันดูสมเหตุสมผล” ตงฮวงหลี่พูดอย่างจริงใจแบบที่ดูเชย ๆ ทำให้ทุกคนหัวเราะ
เย่จีจี้ไร้ประโยชน์ เธอเคยเป็นถั่วพิสตาชิโอของทุกคนมาก่อน ตอนนี้เธอถูกแทนที่ด้วยอาหลี่แล้วและในที่สุดเธอก็สามารถผ่อนคลายได้
ตงฮวงหลี่ถือโคล่าแก้วใหญ่ และใช้ปากเล็ก ๆ ของเธอดูดมัน
เรอ ~
ทุกคนหัวเราะขึ้นอีกครั้ง ไม่มีใครสามารถหยุดความน่ารักของอาหลี่ได้เลยจริง ๆ
เสี่ยวอาหลี่เห็นว่าทุกคนมีความสุขมากและเธอก็มีความสุขมาก เธอไม่รู้ว่าแม่ของเธอมาปรากฏตัวขึ้นในซอยแล้ว!!!
เมื่อตงฮวงไป๋ลู่ปรากฏตัวขึ้นบนถนน เธอก็ดึงดูดความสนใจของทุกคนในทันที ผู้หญิงคนนี้สวมชุดสีขาวดวงตาของเธอกระจ่างใสเหมือนหยดน้ำในฤดูใบไม้ร่วง คิ้วของเธอโค้งงามดุดพระจันทร์เสี้ยว เธอดูเหมือนดอกบัวสีขาวบริสุทธิ์ แต่การแสดงออกถึงความภาคภูมิใจของเธอนั้นราวกับจักรพรรดินีที่ไม่สามารถเอื้อมถึงได้ น่าเกรงขามและไม่มีใครกล้าคิดฝันถึง
ไม่ว่าจะเป็นเพศชายหรือเพศหญิง ไม่ว่าจะเป็นเด็กหรือผู้ใหญ่ ต่างก็จับจ้องไปยังจักรพรรดินีที่ยืนอยู่
ปัง!
มีอุบัติเหตุเกิดขึ้นที่ท้ายถนน ทันใดนั้นคนขับสองคนก็เปิดประตูแล้วลงมาจากรถ พวกเขาไม่ได้ทะเลาะกัน แต่มองผู้หญิงในชุดขาว
เธอดูเศร้า
ดูเหมือนสับสน
ดูเหมือนกลัว
ดูเหมือนจะโกรธ
อันที่จริงแล้วอารมณ์ของตงฮวงไป๋ลู่นั้นซับซ้อนเป็นพิเศษ ต่างจากเมื่อสามปีที่แล้วเมืองนี้มีการเปลี่ยนแปลงไปมากมาย แต่ซอยนี้ยังคงเหมือนกับเมื่อสามปีก่อน
ตอนที่เธออยู่คนและตั้งท้องอาหลี่ เธอเข้าออกตรอกนี้อยู่ประมาณครึ่งเดือน แต่เธอไม่ได้รอการปรากฏตัวของเขา ราวกับประชดกัน เขาแต่งงานกับภรรยาและมีลูก นี่คือการตบหน้าเธอต่อหน้าทุกคน!
วันนี้ฉันจะทวงความยุติธรรมให้ตัวเอง เราต้องคุยกันให้รู้เรื่อง!
เมื่อเธอก้าวเข้ามาในซอยมันไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงไปเลย อิฐและต้นไม้ที่คุ้นเคยราวกับว่าเธอเพิ่งมาที่นี่เมื่อวานนี้
ตงฮวงไป๋ลู่เหยียดนิ้วมือเรียวของเธอออกมาแตะกำแพง สัมผัสถึงความรู้สึกหยาบกร้านของมัน จากนั้นมองขึ้นไปที่ชั้นสองที่คุ้นเคย
สามปีที่ผ่านมา เธอยังคงมองมาที่นี่นับครั้งไม่ถ้วน หวังที่จะเห็นเขาตะโกนต่อว่าใส่ตัวเขาเอง แต่นั้นมันก็เป็นเพียงอาการหลงผิดทั้งหมดและตอนนี้ชั้นที่สองก็ไม่ได้เปลี่ยนไปเหมือนเมื่อก่อน ไฟยังคงสว่างจากใน!
เปรี้ยง เปรี้ยง เปรี้ยง !!!
สียงฟ้าร้องบนท้องฟ้า ราวกับว่ารู้สึกถึงความไม่พอใจในใจของตงฮวงไป๋ลู่ พายุฝนตกลงมาทันที ตงฮวงไป๋ลู่เดินไปทางชิงบาร์อย่างช้า ๆ ทุกขั้นตอนยากสำหรับเธอ เพราะนี่คือความจริงที่เธอในอดีตไม่กล้าเผชิญ
สายฝนที่รุนแรงถูกแยกออกเหนือหัวของตงฮวงไป๋ลู่และถูกบล็อกโดยกำลังที่มองไม่เห็น
เมื่อมาถึงที่ประตูทางเข้าของชิงบาร์ ตงฮวงไป๋ลู่หันกลับมาอย่างช้า ๆ และเงยหน้าขึ้นมองป้าย
รู้สึกราวกับว่าย้อนเวลากลับไปทั้งวัน กลับไปยังวันและคืนเหล่านั้น ขอให้ความขุ่นเคืองทั้งหมดจบลงในวันนี้!
เย่ฮัว! วันนี้คุณต้องจ่ายหนี้ให้ฉัน!
เมื่อผลักประตูไม้หนักตงฮวงไป๋ลู่ก็เดินเข้ามาด้านใน มันก็ยังคงเหมือนเดิม แต่มีภาพวาดเพิ่มมาอีกสองสามชิ้น เปรียบเทียบกับในอดีตธุรกิจนั้นดูแย่ลงมาก
ตงฮวงไป๋ลู่นั่งลงในที่เดิมของเธอเมื่อปีนั้น ไม่ได้สั่งเครื่องดื่มและรออย่างเงียบ ๆ
เย่ฮัว! ในวันนี้หากคุณไม่กล้าพอก็อย่าลงมา! โหดเหี้ยมให้ได้เหมือนปีนั้น!
พี่น้องเขียวแดงที่อยู่ในหน้าที่ก็สังเกตเห็นตงฮวงไป๋ลู่ พวกเขาไม่เคยได้เห็นอะไรแบบนี้ที่นี่ แขกทั้งหมดที่มายังชิงบาร์ นั้นค่อนข้างดูแย่มาก
“พี่ใหญ่ ผู้หญิงคนนี้สวยงามเหมือนภรรยาของบอสเลย” น้องชายแดงกระซิบ
พี่ชายเขียวพยักหน้ารับ “ถึงแม้ว่าเธอจะดูสวยงามเหมือนภรรยาของบอส แต่อารมณ์ของเธอดูหยิ่งยโสเกินไป ฉันคิดว่าภรรยาของบอสนั้นดีกว่าใจดีและอ่อนโยน”
น้องชายแดงถอนหายใจ “พี่ใหญ่ คุณคิดว่าคนงามนี้มาหาบอสรึเปล่า? เพราะฉันรู้สึกถึงความไม่พอใจจากที่นี่”
พี่ชายเขียวขมวดคิ้วและสังเกตอย่างระมัดระวัง “ถ้าเธอมาหาบอสจริง ๆ งั้นบอสจบสิ้นแล้ว”
“พวกนายกำลังพูดถึงเรื่องอะไร! บอสคนไหนจะจบสิ้นกัน?” เว่ยชางเปลี่ยนเสื้อผ้าของเขาและออกมาจากด้านหลัง
พี่ชายเขียวชี้ไปที่ตงฮวงไป๋ลู่ “ผู้หญิงที่อยู่ตรงนั้น ดูสวยงามมาก ๆ “
เว่ยชางหันไปมองตามที่เขาชี้และทันใดนั้นก็ต้องอ้าปากค้าง เขากล่าวด้วยเสียงต่ำ “บอสจบสิ้นแล้ว … “