You Cannot Afford To Offend My Woman ผู้หญิงข้าใครอย่าแตะ! - ตอนที่ 206
You Cannot Afford To Offend My Woman ผู้หญิงข้าใครอย่าแตะ! – ตอนที่ 206
GG: บทที่ 206 – การสอนอย่างระมัดระวัง
ทันใดนั้นชิงเหลียนก็จำได้ นี่บอสของชิงบาร์ไม่ใช่หรอ ฉันมีความสุขที่ได้พบกับเขาที่ชิงบาร์เมื่อปีที่แล้ว เขาหล่อจริง ๆ
“พี่คุน เขาเป็นบอสของชิงบาร์” สีหน้าของชิงเหลียนดูไม่ดีเท่าไร ในตอนนั้นธุรกิจของเขาได้รับความนิยมอย่างมาก เจ้านายหลายคนอิจฉาและต้องการที่จะลงทำอะไรสักอย่าง
ผลลัพธ์ก็จบลงโดยที่คนลงมือหายตัวไป ส่วนบอสก็เก็บตัวไปอีกครั้งและไม่มีใครกล้าที่จะยั่วยุตั้งแต่นั้นมาเพราะมันลึกลับเกินไป
แน่นอนว่าคุนจงก็เคยได้ยินชื่อของบอสคนนี้ แต่ไม่เคยคิดเลยว่าเด็กที่เขาอยากจะจับตัวคืนนี้ของเขา!
นี้มันเป็นปัญหามากจริง ๆ
เมื่อมองไปที่ชายสองคนที่ถูกแขวนอยู่กลางอากาศคุนจงและคนอื่น ๆ ไม่ได้แสดงความประหลาดใจแต่อย่างใด แต่กลับก้าวออกมาข้างหน้าพร้อมรอยยิ้มแทน “แขกผู้มีเกียรติ ต้องขออภัยที่ไม่ได้ออกมาต้อนรับคุณ”
เย่ฮัวเมินเขาและหันมาถามตงฮวงหลี่ในอ้อมแขน “เป็นพวกเขา?”
ตงฮวงหลี่พยักหน้าจากนั้นฝังศีรษะของเขาลงกับเสื้อของเย่ฮัวราวกับกำลังกลัว
“อาหลี่ อย่ากลัวไปเลย เมื่อคุณมีปัญหาคุณต้องเผชิญหน้ากับมันอย่างกล้าหาญ” เย่ฮัวสอนอย่างรอบคอบ เขาไม่ได้อยู่กับลูกของเขาและเธอพัฒนานิสัยเช่นนี้ มันไม่ดีเลยจริง ๆ
ฉันไม่เข้าใจจริง ๆ ว่าแม่ของเธอสอนเธอมาอย่างไร
เป็นเรื่องปกติที่ตงฮวงหลี่จะมีการแสดงออกเช่นนี้ ยังไงซะเธอก็ยังเป็นเด็ก ผู้ปกครองบางคนอ่อนแอเล็กน้อย ในความเป็นจริงพวกเขาแค่ต้องการความรักและการดูแลเพิ่มอีกนิด
“ลุง อาหลี่เข้าใจแล้ว” ตงฮวงหลี่เชื่อฟังมาก หลบอีกต่อไปแล้วมองไปที่ชายและหญิงตรงหน้าเธอ
ชิงเหลียนยิ้มและขอโทษ “บอส เราต้องขอโทษด้วย เราไม่รู้ว่าเธอเป็นลูกของคุณ”
เย่ฮัวค่อยๆเงยหน้าขึ้นและพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา “ถ้าเธอตกอยู่ในมือของคุณ? จะเกิดอะไรขึ้นกับอาหลี่?”
สีหน้าของคุนจงและชิงเหลียนดูน่าเกลียดเล็กน้อย ดูเหมือนว่าเรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องที่จะจบง่าย ๆ ในวันนี้เสียแล้ว
“บอส คุณพูดอะไรกัน มันก็ต้องเป็นชีวิตที่ดีอย่างแน่นอน” คุนจงกล่าวอย่างประจบ เพราะอย่างไรชายคนนี้ก็ยังคงลึกลับมากเกินไป
ในครั้งนี้เย่ฮัวไม่ได้ถามตงฮวงหลี่ แต่ถามชิงหยาแทน “ชิงหยา คุณคิดว่าควรทำอย่างไรกับพวกเขา?”
ชิงหยาที่ยืนอยู่ข้างหลังหยุดคิดครู่หนึ่งและพูดว่า “เย่ฮัว เรียกตำรวจ”
“ถ้าเป็นลูกของเรา คุณจะยังคงเลือกที่จะโทรหาตำรวจอยู่ไหม?” เย่ฮัวถามอย่างจริงจัง
ชิงหยามีหัวใจ ถ้าเป็นลูกของเธอเอง พวกเขาของผลลัพธ์คงจะมีเพียงอย่างเดียว!
เมื่อเห็นว่าชิงหยาไม่ได้พูดกลับมา เย่ฮัวก็ได้คำตอบในใจของเขาแล้ว ยังไงอาหลี่ก็ยังไม่ได้เป็นลูกสาวจริง ๆ ของเธอ
“อาหลี่ คุณคิดยังไงกับคุณลุงคนนั้น” เย่ฮัวถามอย่างสงสัย
ตงฮวงหลี่รู้สึกสับสนเล็กน้อย เพราะเธอไม่เคยเจออะไรแบบนี้มาก่อน เธอพูดด้วยน้ำเสียงเล็ก ๆ ของเธอ “ฉันไม่รู้”
ตอนนี้ใบหน้าของคุนจงและชิงเหลียนประดับด้วยรอยยิ้มที่แข็งทื่อ บอสคนนี้จะต้องการจะฉีกหน้าของเขา!
ใบหน้าถูกฉีก คุนจงและชิงเหลียนมองตนเองสูงเกินไป อย่างมากเขาก็เป็นเพียงแค่เครื่องมือสำหรับให้ความรู้แก่ภรรยาและเด็ก ๆ
“บอส นี่ไม่ดีเลย” คุนจงฝืนยิ้ม ความโกรธของเขายากที่จะซ่อน
ชิงเหลียนยิ้มและพูดอย่างเย็นชาว่า “บอส เราสามารถชดเชยให้คุณได้ แต่คุณไม่สามารถดูถูกเราแบบนี้ได้!”
เย่ฮัวก็ยังคงเมินพวกเขาและสอนเด็กต่อไป
“อาหลี่ คุณลองคิดว่าถ้าไม่มีพี่น้องเขียวแดงเมื่อคืนนี้ จะเกิดอะไรขึ้นหากคุณถูกจับ อาหลี่ไม่รู้สึกเกลียดหรือโกรธพวกเขาเหรอ?” เย่ฮัวถามเบา ๆ
ตงอวงหลี่ขมวดคิ้วเล็กน้อยและกระซิบ “อาหลี่เกลียดพวกเขา”
“พวกเขาไม่ได้ต้องการจะจับแค่อาหลี่ มีเด็กจำนวนมากอายุพอ ๆ กับอาหลี่ที่ถูกขายโดยพวกเขาและไม่รู้ว่าอยู่ที่ไหนตอนนี้ … อาหลี่คิดว่าคนแบบนี้สมควรมีชีวิตอยู่บนโลกนี้เหรอ? ” แม้ว่าเย่ฮัวจะไม่เคยมีลูก แต่ก็ยังคงเคยสอนเย่จีจี้และเป็นผู้นำของบาปมหันต์ทั้งเจ็ดด้วย วิธีการสอนนี้มีประโยชน์
แน่นอนมันเป็นแนวทางสอนที่บริสุทธิ์
“ไม่”
และแน่นอนว่าคำตอบของอาหลี่นั้นตรงไปตรงมา
ชิงหยาที่อยู่ข้างๆไม่สามารถทนได้อีกต่อไป เธอแย่งตัวอาหลี่มาจากเขา “เย่ฮัว อาหลี่ยังเด็กมาก คุณสอนเธอแบบนี้ได้อย่างไร!”
เป้าหมายทางการศึกษาในวันนี้สำเร็จลุล่วง เย่ฮัวต้องการได้ยินคำตอบสุดท้ายอย่างเด็ดขาดของเด็กน้อย! เป็นสายเลือดของเทพ เกิดมาพร้อมกับการนองเลือด!
สำหรับชิงหยา ฉันยังต้องสอนไปอย่างช้า ๆ
“บอส คุณรังแกกันเกินไปแล้ว!” ชิงเหลียนกรีดร้องและหยิบปืนพกของสุภาพสตรีออกมา
พี่น้องเขียวแดงที่ด้านหลังตกใจและหมอบลงทันที ผู้คนในเมืองนั้นน่ากลัวเกินไป จับปืนได้โดยไม่รู้สึกอะไร ไม่มีอะไรเหมือนที่บ้านของเราอย่างมากเราสู้กันด้วยท่อเหล็ก ไม่มีใครได้รับอนุญาตให้ใช้มีด
ปากกระบอกปืนชี้ไปที่กลุ่มคน ชิงหยากอดตงฮวงหลี่ไว้แน่น ดวงตาที่สั่นไหวของเธอทอประกายแสงเย็นชา
“ชิงหยา พวกเขากำลังจะฆ่าเรา คุณยังยืนยันที่จะแจ้งตำรวจอยู่อีกรึเปล่า?” เย่ฮัวหยิบบุหรี่ออกมาจุดไฟ แล้วเขาก็นั่งลง
ชิงหยาถอนหายใจ “แล้วแต่คุณเลย”
มุมปากของเย่ฮัวโค้งขึ้นเล็กน้อยดูเหมือนว่าวันนี้จะไม่เสียเปล่า หลังจากนี้คงต้องมองหาหนังสือเรียนเพิ่มเติมเช่นนี้มากขึ้น พาพวกเขาไปเรียนรู้และเข้าใจเหตุผลของตนให้มากกว่านี้
ดวงตาของชิงเหลียนเย็นชา หัวใจของเธอก็เหมือนงูพิษเธอเหนี่ยวไกอย่างต่อเนื่อง
ปัง ปัง ปัง!!!
เสียงปืนดังขึ้น กระสุนทองพุ่งไปหาเย่ฮัวและคนอื่น ๆ
ทันใดนั้นก็มีประกายไฟสองสามดวงพุ่งขึ้นในอากาศ แล้วกระสุนสีทองก็ตกลงมาบนพื้น
เย่จีจี้ยื่นมือเล็ก ๆ ออกมาและปิดปากหาว โดยไม่สนใจเส้นผมที่ร่วงลงมาอย่างเงียบๆ
ชิงเหลียนขมวดคิ้วแน่น ปืนพกของเธอมันไม่ได้ผลกับพวกเขา!
พี่น้องเขียวแดงกลัวมาก นี่เป็นเหมือนการต่อสู้ด้วยปืนในภาพยนตร์ฮ่องกงเลย มันน่ากลัวมาก!!!
“คุณสองคนยังไม่เรียกเขามาอีกเหรอ?” เย่ฮัวพูดเบา ๆ
อะไรคือความหมายของการฆ่าเด็กน้อยสองคน ความสามารถที่แฝงอยู่เบื้องหลังพวกเขานั้นน่าสนใจยิ่งกว่า!
คุนจงรู้ว่าในวันนี้อีกฝ่ายคงจะไม่ยอมแพ้แน่ แต่เขาก็ยังพูดว่า “บอส เรื่องในวันนี้คุณลืมแล้วเลิกแล้วกันไปเถอะ แต่ถ้าฉันโทรออกผลที่ตามมามันจะร้ายแรงมากนะ แม้แต่ฉันก็ยังกลัว”
เย่จีจี้หัวเราะในทันทีมนุษย์คนนี้ตลกมาก ทำไมพวกเขาถึงไม่หัวเราะล่ะ พวกเขาช่างโง่เหลือเกินที่หัวเราะเยาะตัวเอง …
“โทร” เย่ฮัวดูว่าอีกฝ่ายเป็นใคร กล้าหาญที่จะคุยโตโอ้อวด แม้แต่เทพก็ยังไม่เคยทำเช่นนี้ เขาทำตัวเป็นคนธรรมดาไม่แม้แต่จะเคลื่อนไหวเหมือนอย่างเมื่อก่อน ไม่ได้ฆ่ามนุษย์ ไม่ได้ทำลายเผ่าพันธุ์
คุนจงโทรทันที แต่ในสายตาของเย่ฮัวชีวิตของพวกเขากำลังนับถอยหลัง
“ฉันให้โอกาสคุณแล้ว! อย่ามาโทษว่าฉันไม่ให้ก็แล้วกัน” คุนจงหัวเราะ โทรออกไปและผ่อนคลาย
ชิงเหลียนพิงไหล่ของคุนจงด้วยมือข้างเดียว “พี่คุน ฉันไม่คิดว่าบอสคนนี้เป็นแบบนี้ ดูเหมือนว่าข่าวลือเป็นเพียงข่าวลือ คุณต้องเห็นมันด้วยตาตัวเอง”
คุนจงเอื้อมมือออกมาตบสะโพกกลม “เคลื่อนไหวต่อหน้าผู้คนมากมาย”
“คุณไม่ชอบแบบนี้หรอกหรือพี่คุน?”
ชิงหยาปิดตาของตงฮวงหลี่ในทันที เด็กน้อยไม่สามารถมองหรือฟังสิ่งนี้ได้
น้องชายแดงที่อยู่ด้านหลังเอื้อมออกไปปิดตาพี่ชายของเขา “พี่ใหญ่ ดูมากเกินไปจะถูกยิงเอานะ”
“แต่นายก็ยังดู!”
“ฉันจะเล่าให้ฟังหลังจากดูจบ” น้องชายแดงมองด้วยความสนใจ
พี่ชายเขียวเอื้อมมือแล้วตบหัวของเขา “อย่างนายบอกฉันเกี่ยวกับภาพนี้ได้ยังไง!”
“มั่นใจได้เลย ฉันอธิบายได้ดีมาก ฉันกำลังเตรียมที่จะเขียนนวนิยาย ฉันเขียสองสามบทเพื่ออัปโหลด ผลตอบรับก็ไม่เลว แต่ผลลัพธ์มันถูกบล็อก”
พี่ชายเขียวกระซิบ “อันที่จริงฉันก็เห็นมันในปีนั้น มันไม่เลวจริง ๆ ฉันต้องถอดกางเกงทุกครั้งที่อ่าน … ”
“จริงเหรอ?”
“ฉันจำได้ว่านายก็อยู่ที่นั่น”
“……”