ทะลุมิติมาเปิดร้านอาหารอยู่ต่างโลก : GOURMET OF ANOTHER WORLD - บทที่ 498 เมื่อกลิ่นหอมจากปูโชยมา หม้อหลอมทุกใบก็ระเบิด

บทที่ 498 เมื่อกลิ่นหอมจากปูโชยมา หม้อหลอมทุกใบก็ระเบิด

เหตุใดจู่ๆ กลิ่นหอมพวกนั้นถึงได้จางลง มันแทบจะจางหายไปทั้งหมด!

ทุกคนต่างแปลกใจกับเรื่องนี้ ตอนแรกกลิ่นหอมดังกล่าวกระตุ้นความอยากอาหารของผู้ชมจำนวนมาก แต่จู่ๆ กลิ่นหอมนั้นกลับจางหายไปอย่างรวดเร็ว ทำให้ผู้คนมากมายรู้สึกไม่พอใจ

กรรมการที่ยืนอยู่ด้านล่างลานแข่งขันน้ำตาไหลพราก เขารู้สึกว่าปู้ฟางต้องอิจฉาหน้าตาอันหล่อเหลาของเขาอย่างแน่นอน… ไม่อย่างนั้นปู้ฟางจะกลั่นแกล้งเขาเพื่ออะไร

เหตุใดเรื่องวุ่นวายต่างๆ ถึงต้องเกิดขึ้นตอนที่เขาเป็นกรรมการด้วย รอบแรกก็กลิ่นเหม็น รอบต่อมาก็เป็นกลิ่นหอม…

แต่พอหัวหน้ากรรมการมาทำหน้าที่ตัดสินบนลานแข่งขันด้วยตัวเอง เจ้าบ้านี่กลับเกิดกลัวขึ้นมาหรืออย่างไร

เจ้าจะมากลัวทำไมตอนนี้ เร็วเข้า รีบสร้างปัญหาสักทีสิ!

ตอนแรกหัวหน้ากรรมการรู้สึกเหมือนมีบางอย่างไม่ชอบมาพากล แต่เมื่อเขาสูดดมกลิ่นหอมในอากาศ ความรู้สึกหนักอึ้งในใจของเขาก็เบาลง

ตราบใดที่เด็กหนุ่มคนนี้ไม่ก่อปัญหา ก็คงไม่น่าจะเป็นอะไร

เหล่านักเล่นแร่แปรธาตุต่างถอนหายใจยาวเหยียด และเมื่อเห็นว่าทุกอย่างสงบลงแล้ว พวกเขาก็เหลือบตามองปู้ฟางที่กำลังอังมืออยู่บนหม้อนึ่งเพื่อรอให้อาหารสุก ในที่สุดพวกเขาก็สามารถผ่อนคลายลงได้แล้ว

ในรอบนี้พวกเขาน่าจะสกัดโอสถทิพย์กันอย่างสงบได้สักที

เมื่อผู้ชมทั้งหลายเห็นว่าไม่มีเหตุการณ์น่าตื่นเต้นเกิดขึ้นอีก พวกเขาก็รู้สึกผิดหวัง ทุกคนที่อยู่ที่นี่ต่างต้องการรับชมการแข่งขันที่น่าตื่นตาตื่นใจ ซึ่งไม่ใช่สิ่งอื่นใดนอกจากภาพหม้อหลอมระเบิดนั่นเอง

น่าเสียดายยิ่งนักที่ปู้ฟางถูกหัวหน้ากรรมการกำราบจนราบคาบเช่นนี้

แต่ไม่ว่าอย่างไรคนคนนี้ก็เป็นถึงหัวหน้ากรรมการ… และผู้ที่จะเป็นหัวหน้ากรรมการได้ย่อมต้องยอดเยี่ยมเป็นธรรมดา

เมื่อปู้ฟางไม่ได้ทำสิ่งใดที่เป็นการรบกวน เหล่านักเล่นแร่แปรธาตุทุกคนจึงสามารถจดจ่อกับการสกัดโอสถทิพย์ของตนเองได้

ทันใดนั้นทั่วทั้งลานแข่งขันก็เต็มไปด้วยกลิ่นหอมจากโอสถทิพย์หลากหลายชนิดที่อยู่ในขั้นตอนการสกัด นับตั้งแต่นี้ไปมันคือช่วงเวลาที่พวกเขาจะได้เฉิดฉายแล้ว!

ตู้ม! ตู้ม!

เพลิงโอสถลูกหนึ่งลุกลามไปทั่วบริเวณ มันดูคล้ายอสรพิษเพลิงที่กำลังกลืนกินและคายพลังปราณของโอสถไปมา ในขณะที่มันถาโถมไปทั่วลานแข่งขัน ความเร่าร้อนก็ปกคลุมไปทั่วบริเวณ ดูน่าตื่นตาตื่นใจอย่างมาก

นี่คือทักษะที่นักเล่นแร่แปรธาตุจากเมืองแสงนภาแสดงออกมาให้เห็น เมื่อเห็นเขาแสดงฝีมือออกมา เหล่าผู้ชมก็ต่างตกตะลึงและตื่นตระหนกไปพร้อมๆ กัน

ส่วนศิษย์พี่จางจากเมืองโอสถนภานั้นก็มิได้นิ่งนอนใจ หัวใจของเขาเต้นระทึกพร้อมปากที่ตะโกนเสียงดัง เพลิงโอสถของเขาดูคล้ายสายฟ้าที่ส่งกระแสไฟมาจากสรวงสวรรค์ มันตกลงมาจากท้องฟ้า ก่อนจะปะทะเข้ากับหม้อหลอมของเขาที่ดูเหมือนกำลังหลอมรวมเข้ากับอากาศธาตุอย่างไม่หยุดยั้ง

เปรี้ยง!

ประกายสายฟ้าซึ่งอยู่ภายในน้ำยาโอสถดูคล้ายฝูงงูตัวน้อยที่แหวกว่ายไปทั่ว ช่างน่าประทับใจยิ่งนัก!

“โอ้โห! นั่นมันทักษะสยบอสนีของหอโอสถแห่งเมืองโอสถนภานี่นา!”

“ทักษะอสรพิษเพลิงจากเมืองแสงนภาก็ยอดเยี่ยมไม่แพ้กัน!”

“คนพวกนี้เก่งกาจยิ่งนัก สมแล้วที่ได้รับฉายาว่าเป็นนักเล่นแร่แปรธาตุอัจฉริยะ นี่แหละคือการเล่นแร่แปรธาตุที่แท้จริง… ช่างดุเดือดยิ่งนัก!”

…

ผู้คนที่มองลานแข่งขันจากด้านล่างต่างถูกทักษะการเล่นแร่แปรธาตุที่น่าทึ่งเหล่านี้ดึงดูดความสนใจไป พวกเขาทุกคนต่างพากันโห่ร้องด้วยความตื่นเต้น

ทว่าหลังจากที่พวกเขาเห็นว่าปู้ฟางไม่น่าจะก่อปัญหาใดๆ ในวันนี้ ผู้คนจำนวนมากก็คิดว่าการแข่งขันรอบนี้ค่อนข้างน่าเบื่อ จึงย้ายไปที่ลานแข่งขันอื่นๆ แทน

ผู้ชมบางคนเดินออกจากลานแข่งขันหมายเลขห้า แล้วไปรับชมการแข่งขันที่ลานอื่นๆ ทุกคนต่างต้องการไปให้กำลังใจนักเล่นแร่แปรธาตุคนโปรดของตนเอง

มันควรเป็นเช่นนั้นตั้งแต่แรกอยู่แล้ว พ่อครัวจะไปเทียบชั้นกับนักเล่นแร่แปรธาตุได้อย่างไรกัน พวกเขาต่างอยู่กันคนละระดับอย่างสิ้นเชิง…

หากนักเล่นแปรธาตุงัดทุกอย่างที่มีออกมาใช้ พ่อครัวคนนั้นก็ทำได้เพียงสยบอยู่แทบเท้าของพวกเขาเท่านั้น

ในการแข่งขันรอบที่ผ่านๆ มา เหล่านักเล่นแร่แปรธาตุยังไม่คุ้นเคยกับวิธีการของปู้ฟางก็เท่านั้น พวกเขาจึงประหลาดใจกับกลิ่นหอมที่มาจากอาหารของอีกฝ่ายจนทำให้เสียสมาธิ นั่นเป็นเพียงเหตุผลเดียวที่ทำให้หม้อหลอมของพวกเขาระเบิด

ตอนนี้หลังจากที่กลุ่มผู้ชมเห็นว่าปู้ฟางไม่ได้ก่อปัญหาเหมือนการแข่งขันรอบก่อนๆ ผู้คนจำนวนมากจึงเดินออกไป

ถึงแม้จะเป็นเช่นนั้น แต่ก็มีอีกหลายคนที่ยังคาดหวังอยู่ลึกๆ พวกเขารอดูว่าปู้ฟางจะทำอะไรที่น่าตื่นตาตื่นใจอีก

อย่างกรรมการที่ต้องเจอเรื่องบัดซบถึงสองครั้งเพราะปู้ฟาง เขาคนนี้ยังคงรอให้ชายหนุ่มก่อปัญหาบางอย่างขึ้นในการแข่งขันรอบนี้ ดังนั้นเขาจึงจ้องปู้ฟางที่อยู่บนลานแข่งขันตาเขม็ง

เขารู้สึกได้ว่าปู้ฟางจะต้องทำเรื่องประหลาดใจบางอย่างแน่นอน จู่ๆ กรรมการคนนั้นก็รู้สึกตื่นเต้นจนรูขุมขนทั่วทั้งร่างกายเปิดกว้าง

ในที่สุดปู้ฟางก็เริ่มขยับตัว! ชายหนุ่มที่ยืนหลับตานิ่งอยู่เมื่อครู่ในที่สุดก็ขยับตัวแล้ว!

ไม่มีใครรู้ว่าปู้ฟางลืมตาขึ้นเมื่อใด ฝ่ามือที่อังอยู่บนหม้อนึ่งปลดปล่อยพลังปราณเที่ยงแท้จำนวนมหาศาลเข้าไปในหม้ออย่างรวดเร็ว ดูเหมือนว่าพลังปราณเที่ยงแท้นั้นจะก่อตัวขึ้นเป็นน้ำวนแล้วพุ่งตัวเป็นเกลียวเข้าไปด้านในหม้อนึ่ง

“เขาเคลื่อนไหวแล้ว! ในที่สุดเขาก็เคลื่อนไหวแล้ว!”

“เขากำลังวางแผนทำอะไรอยู่หรือ ข้าอยากจะเห็นมันจริงๆ!”

“ถึงเวลารับชมปาฏิหาริย์อีกครั้งแล้ว รอบนี้จะมีอะไรระเบิดรึเปล่า”

ในขณะที่ปู้ฟางเริ่มเคลื่อนไหว ผู้ชมก็ส่งเสียงฮือฮาด้วยความตื่นเต้น หลายคนพยายามเงยหน้าชูคอขึ้น ดวงตาก็จับจ้องไปที่ปู้ฟางซึ่งกำลังยืนอยู่ พวกเขามีลางสังหรณ์ว่าปู้ฟางกำลังจะทำอะไรบางอย่าง

มันต้องเป็นการแข่งขันที่น่าจับตามองแน่นอน!

ขณะเดียวกันเหล่านักเล่นแร่แปรธาตุบนลานแข่งขันก็สกัดโอสถทิพย์มาถึงขั้นตอนสุดท้ายแล้ว พวกเขากำลังเตรียมพร้อมที่จะควบแน่นโอสถทิพย์ของตนเอง

ตัวน้ำยาโอสถภายในหม้อหลอมโอสถกลิ้งไปมา ดูเหมือนพวกมันจะถูกพลังปราณจากเหล่านักเล่นแร่แปรธาตุ ควบคุม และเมื่อถึงเวลาเหมาะสมในการขึ้นรูปโอสถทิพย์ เหล่านักเล่นแร่แปรธาตุทุกคนก็ต่างตั้งสมาธิให้จดจ่อไปที่สสารในหม้อหลอมโอสถ ทำให้น้ำยาโอสถรวมตัวเข้าหากันอย่างต่อเนื่อง

เม็ดโอสถที่ยังไม่สมบูรณ์นักค่อยๆ ก่อตัวขึ้นภายในหม้อหลอม โอสถทิพย์ของเหล่านักเล่นแร่แปรธาตุใกล้จะเสร็จสมบูรณ์แล้ว

แน่นอนว่าหัวหน้ากรรมการสังเกตเห็นการเคลื่อนไหวของปู้ฟาง แต่หัวใจของเขายังคงสงบนิ่ง เหล่านักเล่นแร่แปรธาตุต่างใกล้จะสกัดโอสถทิพย์เสร็จแล้ว… ไอ้เด็กเวรนี่ยังจะทำอะไรกับการแข่งขันรอบนี้ได้อีกเล่า

ถึงแม้ปู้ฟางจะทำอาหารจานนี้มาพักใหญ่แล้ว แต่มันก็ไม่ส่งกลิ่นหอมใดๆ ออกมาเลย แม้แต่กลิ่นเหม็นเองก็ยังไม่มี… ดังนั้นเขาจึงไม่มีทางทำอะไรเหล่าผู้เข้าแข่งขันคนอื่นๆ ได้อีกแล้ว…

อันที่จริงมันก็ยังพอมีหนทางอื่นที่ไอ้เด็กเวรนี่จะขัดขวางผู้เข้าแข่งขันอื่นได้ แต่ถ้าปู้ฟางคิดจะทำเช่นนั้น เขาก็ควรเตรียมตัวตายด้วยเช่นกัน

ดูท่าว่าการแข่งขันครั้งนี้จะจบลงอย่างเรียบร้อยดี

หัวหน้ากรรมการหัวเราะอย่างเยือกเย็นอยู่ในใจ หากในรอบนี้มีผู้ที่สามารถผ่านเข้ารอบได้สิบคน ไม่ว่าอาหารของปู้ฟางจะยอดเยี่ยมเพียงใด หัวหน้ากรรมการก็จะไม่มีวันปล่อยให้เขาเข้ารอบได้เด็ดขาด

ยิ่งเขาไล่เจ้าเด็กบ้านี่ออกจากการแข่งขันได้เร็วเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งรู้สึกอุ่นใจมากขึ้นเท่านั้น

ผู้เข้าแข่งขันคนอื่นๆ เข้าร่วมงานประลองเพื่อจะท้าทายความสามารถ แต่ไอ้เด็กเวรนี่… เขามาเพื่อเล่นสนุกกับความรู้สึกของผู้อื่นชัดๆ!

ในที่สุดปู้ฟางก็ยกหม้อนึ่งออกจากกระทะกลุ่มดาวเต่าดำ ตอนนั้นน้ำที่เคยเอ่อท่วมในกระทะก็กลายเป็นไอน้ำและระเหยไปจนหมดสิ้น

น้ำที่เคยมีกลิ่นของเนื้อปูระเหยเป็นไอจนแห้ง ก้นกระทะมีคราบสีแดงติดอยู่

ตอนนั้นเองปู้ฟางก็ใช้มือเปิดฝาหม้อนึ่งออกอย่างแผ่วเบา

อาหารของเขากำลังจะปรากฏให้เห็นแล้วหรือ

ทุกคนต่างตื่นเต้นขณะมองดูหม้อนึ่งที่ปู้ฟางเปิดฝาออก

แม้ภายนอกหัวหน้ากรรมการจะดูสงบนิ่ง แต่หัวใจของเขาก็เริ่มเต้นแรงเมื่อเห็นว่าปู้ฟางกำลังจะนำเสนออาหารของตัวเอง หลังจากที่กลืนน้ำลายไปอึกใหญ่ เขาก็มองหม้อนึ่งที่อยู่ในมือของปู้ฟางเขม็ง

วืด!

เมื่อปู้ฟางเปิดฝาของหม้อนึ่งออก ก็เกิดเสียงบางอย่างปะทุขึ้นไปทั่วบริเวณ ทันใดนั้นไอน้ำสีขาวก็ฟุ้งกระจายไปทั่วอากาศ มันลอยอยู่รอบตัวปู้ฟางและบดบังการมองเห็นของผู้ชม

เหล่าผู้ชมด้านล่างพากันสูดดมอากาศกันอย่างบ้าคลั่ง แต่กลับไม่รับรู้ถึงกลิ่นใดๆ เลย ต่อให้พวกเขาดมมันไปอีกพักใหญ่ก็ตาม

นี่มันเกิดอะไรขึ้น

เหตุใดจึงถึงไม่มีกลิ่นอะไรเลย

กลุ่มผู้ชมต่างรู้สึกแปลกใจ หรือว่า…อาหารที่ปู้ฟางทำออกมาครั้งนี้จะเป็นเพียงอาหารธรรมดา มันไม่มีกลิ่นเข้มข้นใดๆ แล้วแบบนี้เขาจะคว้าชัยชนะเหนือพวกนักเล่นแร่แปรธาตุได้อย่างไร

ปู้ฟางวางฝาลงข้างๆ ไอน้ำที่ลอยออกมาค่อยๆ เบาบางลง และแล้วอาหารที่อยู่ในหม้อนึ่งก็ปรากฏออกมาให้เห็น

ปูตัวใหญ่วางอยู่ในหม้อนึ่งและมันก็สีแดงสด

ถึงแม้ปูตัวนี้จะไม่มีขาแล้ว แต่ก้ามคู่โตของมันยังคงอยู่ดีทั้งสองข้าง

ด้านบนกระดองสีแดงสดมีหยดน้ำวับวาวปรากฏให้เห็น หยดน้ำเหล่านั้นมีขนาดเล็กและดูงดงาม ทำให้มันดูมีเสน่ห์มากเลยทีเดียว

กลิ่นที่ออกมาจากปูตัวนั้นไม่ได้รุนแรง แต่เมื่อทุกคนได้เห็นปูที่อยู่ในหม้อนึ่ง พวกเขาก็ต่างรู้สึกอยากอาหารขึ้นมาทันที

มันดูน่าอร่อยยิ่งนัก!

“ดูเหมือนว่าครั้งนี้เจ้าเด็กบ้านั่นจะไม่ได้ก่อเรื่องวุ่นวายสินะ…” หัวหน้ากรรมการเองก็ตกใจเช่นกันหลังจากได้เห็นปูตัวนั้น แต่เมื่อเห็นว่าวันนี้ปู้ฟางไม่ได้สร้างความเดือดร้อนใดๆ เขาก็รู้สึกมีความสุขขึ้นเล็กน้อย

บนลานแข่งขันเกิดความผันผวนแปลกประหลาดขึ้น มันคือปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อมีใครบางคนกำลังจะควบแน่นโอสถทิพย์ได้สำเร็จ

ในเมื่อมันรุนแรงจนทำให้ชั้นบรรยากาศสั่นสะท้านได้ขนาดนี้ โอสถทิพย์ตัวนี้ย่อมไม่ใช่โอสถทิพย์ธรรมดาแน่นอน หรือว่ามีใครกำลังสกัดโอสถวิญญาณกัน

เหล่าผู้ชมต่างพุ่งความสนใจไปที่นักเล่นแร่แปรธาตุทันที

เพราะนี่ถือเป็นโอกาสที่หาได้ยากสำหรับเหล่าผู้ชมที่จะได้เห็นการสกัดโอสถวิญญาณจนเสร็จสิ้น มันจึงเป็นเหตุการณ์ที่น่าดึงดูดใจมาก

นักเล่นแร่แปรธาตุที่สามารถสกัดโอสถวิญญาณออกมาได้ จะต้องเป็นนักเล่นแร่แปรธาตุระดับเมฆาที่ได้รับการรับรองจากหอโอสถแล้วอย่างแน่นอน

นักเล่นแร่แปรธาตุเอกเมฆาสามารถสกัดโอสถวิญญาณหนึ่งแต้มได้ ส่วนนักเล่นแร่แปรธาตุทวิเมฆาสามารถสกัดโอสถวิญญาณสองแต้มหรือสามแต้มได้ ในขณะที่นักเล่นแร่แปรธาตุไตรเมฆา ก็อาจสกัดโอสถวิญญาณสี่หรือห้าแต้มได้… และเพิ่มสูงขึ้นไปเรื่อยๆ

นักเล่นแร่แปรธาตุระดับเมฆาที่กำลังสกัดโอสถวิญญาณ… ถือเป็นภาพที่ปลุกเร้าทุกคนได้ดีทีเดียว

ยิ่งอากาศเกิดความผันผวนรุนแรงมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งเป็นสัญญาณที่บ่งบอกว่ามีนักเล่นแร่แปรธาตุมากกว่าหนึ่งคนกำลังสกัดโอสถวิญญาณอยู่ การแข่งขันในรอบนี้น่าตื่นเต้นขึ้นเรื่อยๆ!

“ให้ตายเถอะ! นี่เป็นฝีมือของนักเล่นแร่แปรธาตุอัจฉริยะจากเมืองโอสถนภา! พลังปราณของโอสถกำลังควบแน่นจนกลายเป็นเมฆ… เขาคือคนที่สกัดโอสถวิญญาณ!”

“เจ้าตาบอดหรือเปล่า ไม่เห็นหรือว่านักเล่นแร่แปรธาตุจากเมืองแสงนภาก็กำลังสกัดโอสถวิญญาณอยู่เหมือนกัน”

“ตอนนี้พวกเราไม่มีทางรู้เลยว่าโอสถทิพย์ของผู้ใดที่กำลังจะควบแน่นอย่างสมบูรณ์… ดูเหมือนว่ามันจะเป็นเรื่องท้าทายสำหรับพวกเขาเช่นกัน!”

ผู้ชมทั้งหลายโห่ร้องและส่งเสียงเอาใจช่วยไม่ขาดสาย ดูเหมือนเหล่านักเล่นแร่แปรธาตุบนลานแข่งขันจะได้รับกำลังใจมากมายทีเดียว

การแข่งขันระหว่างนักเล่นแร่แปรธาตุนั้นเป็นเรื่องที่พบเห็นได้ตามปกติ ส่วนที่น่าตื่นเต้นที่สุดของมันคือการได้เห็นว่าใครจะเป็นผู้สกัดโอสถทิพย์ได้สำเร็จเป็นคนแรก จากนั้นก็จะเป็นการเอาชนะผลงานของคู่แข่งด้วยโอสถทิพย์ที่มีคุณภาพสูงกว่า

ในขณะนี้ดูเหมือนความสนใจทั้งหมดจะตกอยู่ที่การควบแน่นโอสถวิญญาณ

ไม่มีใครสนใจปู้ฟางอีกต่อไป

ยกเว้นคนคนหนึ่ง เขาคือกรรมการที่ต้องทุกข์ทรมานจากปู้ฟางถึงสองครั้ง คนผู้นี้ยังคงจดจ้องปู้ฟางไม่วางตา… ราวกับว่ามีเรื่องแค้นเคืองต่อชายหนุ่มอย่างมาก

ทันใดนั้นเอง กรรมการคนนั้นก็ต้องตกตะลึง!

เขาตกใจเพราะปู้ฟางเริ่มทำอาหารอีกครั้ง ชายหนุ่มปลุกหมื่นไฟประลัยกัลป์ให้ลุกขึ้นมา ก่อนจะพ่นมันใส่วัตถุดิบและเนื้อปูที่อยู่ในกระทะโดยตรง

ฉ่า! ฉ่า! ฉ่า!

ทันทีที่ปู้ฟางผัดมันเข้าด้วยกัน กลิ่นหอมฟุ้งก็กระจายไปทั่วลานแข่งขัน

กลิ่นนี้หอมมากก็จริง… แต่เมื่อเทียบกับขนมปังหอยนางรมแล้ว ความหอมของมันยังด้อยกว่า และไม่ส่งผลกระทบใดๆ ต่อเหล่านักเล่นแร่แปรธาตุเลย

เมื่อผู้ชมสูดดมกลิ่นหอมที่ลอยฟุ้งอยู่ในอากาศ พวกเขาก็มั่นใจว่าปู้ฟางคงจนปัญญาแล้ว เขาไม่สามารถแสดงอภินิหารของตัวเองได้อีก

นักเล่นแร่แปรธาตุจำนวนมากต่างสูดดมกลิ่นหอมในอากาศด้วยเช่นกัน แต่กลิ่นนี้ไม่ได้ส่งผลกระทบต่อสมาธิของพวกเขาแม้แต่น้อย พวกเขาจึงคิดเย้ยหยันปู้ฟาง

สุดท้ายแล้วคนคนนี้ก็เป็นแค่พ่อครัวที่ทำเรื่องแปลกๆ เล็กๆ น้อยๆ คนหนึ่งก็เท่านั้น

มีเพียงคนเดียวที่รู้ว่าปู้ฟางกำลังทำอะไรอยู่… เขาคนนั้นคือกรรมการที่ซวยซ้ำซวยซ้อนถึงสองครั้งนั่นเอง

ในเวลาไม่นาน ปู้ฟางก็เขย่ากระทะเล็กน้อย คลื่นอากาศร้อนๆ แผ่ออกมาด้านนอก เนื้อปูผัดสีแดงสดที่ปู้ฟางตักออกมาจากกระทะดูราวกับยังคงสั่นเทาอยู่ หลังจากนั้นชายหนุ่มก็เทมันลงบนปูแดงที่เพิ่งออกมาจากหม้อนึ่ง

ไอร้อนที่ลอยไปทั่วบริเวณส่งเสียงดังเปาะแปะขึ้น

ปู้ฟางมีท่าทีสงบนิ่งอย่างมาก ชายหนุ่มเพียงแค่ดีดนิ้ว มีดทำครัวกระดูกมังกรทองก็ปรากฏขึ้นในมือ ขณะที่ปู้ฟางกำลังแสดงทักษะการใช้มีดอันยอดเยี่ยม มีดเล่มนั้นก็สะท้อนแสงวับวาว จนดูราวกับเป็นบุปผาที่เปล่งประกาย

ปู้ฟางพุ่งความสนใจทั้งหมดของตนเองไปที่ตัวปูอย่างไม่ละสายตา ชายหนุ่มใช้สองนิ้วกดกระดองปู แล้วใช้มีดทำครัวกระดูกมังกรทองอ้ากระดองออก

ทันใดนั้นเสียงบางอย่างแตกก็ดังออกมาให้ได้ยิน

เสียงที่ดังชัดเจนและฟังเสนาะหูนี้ไม่ได้ดึงดูดความสนใจจากผู้คนรอบข้างเลย

แต่ทันทีที่ปู้ฟางแยกกระดองออกจากตัวปู ไอร้อนหนาแน่นก็พวยพุ่งออกมา ไอร้อนนั้นเริ่มกระจายตัวออกไปพร้อมกลิ่นหอมรุนแรง

กลิ่นหอมนั้นโชยไปทั่วทั้งลานแข่งขันราวกับเป็นคลื่นพายุ

หัวหน้ากรรมการตะลึงงัน เหล่าผู้ชมเองก็ตกตะลึงไม่ต่างกัน

ลำแสงสุกสกาวจากแท่นสัมฤทธิ์ของปู้ฟางพุ่งทะยานขึ้นไปบนฟ้า ดึงดูดสายตาของทุกผู้คนให้จับจ้องไปที่แท่นของชายหนุ่ม

อาหารจานนั้น… มันคืออะไรกันแน่ ทำไมถึงได้เปล่งแสงเจิดจ้าออกมาได้ขนาดนั้น

ตู้ม!

ตู้ม! ตู้ม! ตู้ม! ตู้ม!

ทันใดตอนนั้นเองใจของหัวหน้ากรรมการก็สั่นสะท้าน ร่างกายพลันปกคลุมด้วยเหงื่อเย็น

ในเวลาเพียงไม่นาน เสียงระเบิดราวกับวันโลกาวินาศก็ดังสนั่นไปทั่วลานแข่งขัน และเสียงของความโกรธแค้นก็ดังขึ้นหลังเกิดการระเบิดเหล่านั้น

ผู้ชมทั้งหมดต่างตกตะลึง

ทุกคนตกใจจนต้องสูดอากาศเย็นเยียบเข้าปอด

ใครเป็นคนพูดว่าวันนี้ปู้ฟางจะไม่ก่อปัญหากันเล่า

จู่ๆ กลิ่นหอมฟุ้งที่ถูกกักเก็บเอาไว้นานก็ปะทุออกมากะทันหัน… ทันทีที่กลิ่นหอมของมันโชยออกมา หม้อหลอมทุกใบก็ระเบิด!