ครูเจ้าเสน่ห์คนนี้ประธานจอง - บทที่ 685 มีพื้นที่ให้ต่อรองน้อยมาก

บทที่ 685 มีพื้นที่ให้ต่อรองน้อยมาก
เมื่อเหตุการณ์เช่นนี้เกิดขึ้นดนัยก็ต้องเป็นคนที่จัดการทุกอย่างให้เธอ ไม่รู้จักเป็นห่วงคนอื่นเลยแม้แต่น้อย!
สายทิพย์ยืนข้างๆและฟังอย่างเงียบ ๆ
แต่มือของเธอที่จับรถเข็นอยู่นั้นสั่นเล็กน้อย ดวงตาของเธอหลบไปมองที่พื้น
ผ่านไปอีกครึ่งชั่วโมง ประตูห้องผ่าตัดก็เปิดออกในที่สุด
แพทย์ที่สวมเสื้อคลุมสีขาวถอดหน้ากากแล้วเดินออกไปและพูดว่า:
“ประธานดนัย การผ่าตัดสำเร็จดี
แต่อัตราการเต้นของหัวใจของผู้ป่วยต่ำเกินไป และสัญญาณชีวิตอ่อนลงเล็กน้อย ตอนนี้ยังไม่ตื่น”
“ดังนั้นจะถูกโอนไปยังห้องไอซียู
แต่ถ้าผู้ป่วยสามารถฟื้นขึ้นภายในสี่สิบแปดชั่วโมง สถานการณ์ก็จะปลอดภัย ไม่เช่นนั้นก็อันตราย”
หัวใจของ ดนัยยังไม่ปล่อยวางอย่างสมบูรณ์ ผลลัพธ์ดังกล่าวยังห่างไกลจากความน่าพอใจที่คิด
ครอบครัวผู้ป่วยก็ไม่พอใจเช่นกัน แต่สิ่งที่พวกเขาทำได้ตอนนี้คือรอ
ให้ผู้ช่วยไปจัดการต่อ โรงพยาบาลได้เตรียมห้องวีไอพีแล้ว และสมาชิกในครอบครัวได้ย้ายไปอยู่ที่ห้องชุดอื่นแล้ว
หารผ่าตัดนี้ใช้เวลานานมาก และเมื่อทุกอย่างเสร็จสิ้น ก็เป็นเวลาตีหนึ่งแล้ว
ดนัยโทรหา นีรดาและส่งต่อคำพูดที่หมอพูดเมื่อครู่
นีรดาถามเขาว่า “คืนนี้จะกลับมาไหม”
ดนัยกล่าวว่า
ผมจะนอนในโรงพยาบาล”
“ไม่ครับ นาโนยังคงเติมน้ำเกลืออยู่ และเรื่องนี้ยังไม่ได้รับการจัดการอย่างเหมาะสม
นีรดาตอบกลับ ครั้งนี้เธอไม่ได้พูดอะไร เธอไม่มีสีหน้าที่มืดครึ้ม และเธอก็ไม่ได้พูดอะไรที่ไม่น่าฟัง
ในเช้าตรู่ของวันถัดไป แสงสว่างเพิ่มปรากฏบนขอบฟ้า สายทิพย์ตื่นแล้ว
หรืออาจเรียกได้ว่าเธอไม่ได้นอนทั้งคืน
เมื่อในที่สุดเธอก็ได้ข้อสรุปเมื่อคืนนี้ เธอก็กระสับกระส่ายและนอนไม่หลับ
เพราะเธอคิดไม่ออกถึงทิศทางที่สิ่งต่าง ๆ จะพัฒนาในอนาคต
เมื่อเดินลงบันไดไป เธอเห็นมีอะไรเฝาอยู่ในห้องนั่งเล่น เธอเดินไป และนีรดากำลังจุดธูป
“คุณป้า ทำไมเผาเครื่องหอมแต่เช้า” เธอถามด้วยความสงสัย
“เมื่อคืนเกิดเรื่องแบบนั้นขึ้นไม่ใช่ เหรอ?ดนัยโทรมาบอกว่าการผ่าตัดสำเร็จแต่เธอยังไม่ฟื้น ตอนนี้ถูกส่งตัวไปที่ห้องไอซียูแล้ว
ถวายพระพรชัยมงคล ให้เธอปลอดภัย”
ถ้าเไม่ฟื้นภายใน 48 ชั่วโมง ชีวิตของเขา จะตกอยู่ในอันตราย ถวายเครื่องหอมบูชาพระพร
ดวงตาของ สายทิพย์กะพริบเล็กน้อย และเธอยืนอยู่ข้าง: “คุณป้าใจดีจริงๆ”
“ไม่ว่ายังไงก็คือชีวิตคน นอกจากนี้
เหตุการณ์นี้เกิดจากนาโน เป็นเรื่องปกติที่ฉันจะจุดธูปและอธิษฐานให้”
นีรดาหยิบน้ำขึ้นมาและจิบ
“ถึงฉันจะไม่ชอบ นาโนและมีความไม่พอใจอย่างมาก แต่หล่อนเป็นลูกสะใภ้ของตระกูลเตชะโสภาและถ้าผู้ป่วยตายจริง
ๆ ฉันไม่รู้ว่าหล่อนจะเจอกับอะไรบ้าง
พูดตามตรง ฉันไม่อยากเห็นสิ่งต่างๆไปถึงจุดนั้น”
“ก็ใช่อยู่”
สายทิพย์พยักหน้าเห็นด้วย
อย่างไรก็ตาม คำพูดเหล่านั้นก้องอยู่ในใจของเธอราวกับน้ำวน
ถ้าคนไข้เสียชีวิตจริง ๆ ก็ไม่รู้หรอกว่าหล่อนจะเจอเรื่องอะไร…
นาโนจะเจออะไรกันแน่?
ขับรถชนคนตาย หากสมาชิกในครอบครัวไม่เห็นด้วยกับการประนีประนอมเป็นการส่วนตัว
พวกเขาจะขึ้นศาลอุทธรณ์อย่างแน่นอน ดังนั้นสิ่งที่รอ
นาโนคือการจำคุก!
แอบคิดในใจ แต่ด้วยความคิดนี้ เธอจึงค่อย
ๆ
ตื่นเต้น ตื่นเต้น และกระสับกระส่าย
ความหุนหันพลันแล่นและความหึงหวงเป็นมาร
ในเวลานี้ สายทิพย์ถูกปีศาจที่น่าสะพรึงกลัวกลืนกินจนไม่มีเหตุผลและความคิดและเริ่มก็ผิดปกติ
ทางโรงพยาบาล
สรรพคุณทางยาของยากล่อมประสาทค่อยๆ
สลายไป และนาโนก็ค่อยๆ มีสติ
และเธอก็ลืมตาขึ้นช้าๆ
ดนัยนอนอยู่ที่นั่น คิ้วที่หล่อเหลาของเขาขมวดแน่น
ต่อจากนั้น
เธอขมวดคิ้ว ยกมือขึ้น แล้ววางลงบนหน้าผากของเขาโดยไม่รู้ตัว
พยายามรีดรอยพับให้เรียบ
การเคลื่อนไหวดังกล่าวปลุก
คุณรู้สึกอย่างอย่างไรบ้าง?”
ดนัยที่กำลังหลับสบาย เขาหรี่ตาและถามเธอว่า “ตื่นแล้วเหรอ
“ก็โอเค ไม่มีจุดที่ไม่สบาย” นาโน
ขยับร่างกายของเธอ: “ว่าแต่
เกิดอะไรขึ้นกับคนที่ถูกฉันชนเมื่อคืนนี้?”
ในขณะนั้นสติของเธอคลุมเครือมากและเธอจำได้เพียงว่าเธอเวียนหัวมาก
มีแสงสีขาวอยู่ตรงหน้า และมองไม่เห็นอะไรเลย
เมื่อเธอชนรถที่อยู่ข้างหน้า เธอก็ยังรู้สึกตัวอยู่บ้าง และเธอจำได้ชัดเจนว่าเธอชนใครคนหนึ่ง!
“ผู้ชายมีรอยขีดข่วนเพียงเล็กน้อยและผู้หญิงได้รับบาดเจ็บสาหัส การผ่าตัดทำเมื่อคืนนี้และการผ่าตัดประสบความสำเร็จดี แต่เธอยังอยู่ในอาการโคม่า
หากเธอตื่นได้ภายใน
48 ชั่วโมงจะไม่มีอันตราย .”
นาโน
“แล้วถ้าไม่ตื่นล่ะ?”
ดนัยเงียบเล็กน้อย และหลังจากหยุดชั่วคราว เขาก็กล่าวว่า “นั่นจะเป็นอันตรายมาก”
นาโน เงียบไม่พูด มองออกไปนอกหน้าต่าง ไม่รู้ว่าเธอกำลังคิดอะไรอยู่
“ผมจะไม่ปล่อยให้คุณมีปัญหา!”
ดนัยจ้องไปที่หน้าของเธอ หัวใจของเขาถูกปิดกั้นอย่างมาก เขาพูดด้วยน้ำเสียงต่ำ: “ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
ผมจะไม่ปล่อยให้คุณมีปัญหาใด ๆ!”
“ถ้าพวกเขาต้องการขึ้นศาลอุทธรณ์ล่ะ”
“ตราบใดที่เป็นมนุษย์ ก็ย่อมมีจุดอ่อนอยู่เสมอ และผมจะพยายามอย่างดีที่สุดเพื่อไขว่คว้าจุดอ่อนของพวกเขา!”
ดนัย: “ผมจะหามันเจอ ไม่ว่าจะนานแค่ไหนก็ตาม”
นาโน ส่ายหัว:
“ถ้าเธอเป็นอันตรายจริงๆ อย่าทำอะไรเพื่อฉันเลย ครอบครัวของหล่อนจะทำยังไงก็อย่างงั้นเถอะ”
“ไม่ได้！”
ดนัยเด็ดขาดมาก และเขามีข้อคัดค้านอย่างมากเมื่อเธอพูดเช่นนี้
“พูดตามตรง
ฉันเป็นต้นเหตุ ฉันไม่ได้กลัวการติดคุก ฉันแค่ต้องการความสบายใจ ”
ถึงแม้ว่าฉัน นาโน นิสัยไม่ดี ฉันก็เป็นคนที่ทั้งถูกและผิด
นาโนเลิกคิ้ว
“ฉันไม่อยากอยู่กับความรู้สึกผิด ฉันแค่ต้องการความสบายใจ”
ดนัยไม่ได้พูด ดวงตาของเขาจับจ้องไปที่เธอ จ้องมองอย่างลึกซึ้ง
นาโน ไม่ต้องสบตากับเขาอีกต่อไปและลุกจากเตียง: “ฉันอยากเห็นสภาพของเธอ”
ไม่มีคำพูดใดๆ แต่ดนัยอุ้มเธอขึ้นมาและเดินออกไป
นอกห้องไอซียู สมาชิกในครอบครัวยังรออย่างใจจดใจจ่อ
เมื่อเดินไปมา
นาโนก็โค้งคำนับขอโทษอย่างจริงใจ สมาชิกในครอบครัวไม่พอใจ รีบเร่งคว้าคอเสื้อแล้วเขย่าอย่างรุนแรง: “เธออายุเพียงยี่สิบห้าปี
และเธอจะแต่งงานในหนึ่งเดือน คุณรู้หรือไหม คุณรู้ไหม คุณรู้หรือไม่”
เธอยังคงอ่อนแอมาก และเธอไม่สามารถยืนได้หลังจากถูกสั่นสะเทือนเช่นนี้
เมื่อเห็นสิ่งนี้ ดนัยก็ปิดกั้นเธอโดยตรง จากนั้นจึงอุ้มเธอขึ้นและเดินไปที่ห้องอีกครั้ง
นาโนไม่เต็มใจที่จะจากไป แต่ดนัยไม่สนใจเธอเลย ถือว่าเธอเป็นอากาศ และเดินไปข้างหน้าด้วยขายาวของเขา
ถ้าเป็นอย่างนั้น นาโนรู้สึกผิดมากขึ้นในใจของเธอ
อายุยี่สิบห้าปี อายุที่สวยงาม และแต่งงานในหนึ่งเดือน
ชีวิตที่มีความสุขของเธอเพิ่งเริ่มต้น และตอนนี้มันพังเพราะตัวเธอเอง
เธอเงียบและไม่พูดอะไร นาโนมีอารมณ์ที่ไม่ถูกจำกัดอยู่เสมอและหายากมากที่จะเงียบแบบนี้
ดนัยไม่ชอบเธอในแบบนี้ แต่เธอนิสัยดื้อรั้น และเมื่อตัดสินใจบางอย่าง ก็มีพื้นที่ให้ต่อรองน้อยมาก