เทพกระบี่มรณะ - ตอนที่ 3233 ภาพที่น่าสะพรึงกลัว (1)

ตอนที่ 3233 ภาพที่น่าสะพรึงกลัว (1)

ตอนที่ 3233: ภาพที่น่าสะพรึงกลัว (1)

บนที่ราบรกร้าง ในสำนักงานใหญ่ของโถงเซียนธาตุแสงมีม่านแสงขนาดใหญ่ตกลงมาจากท้องฟ้า ก่อตัวเป็นครึ่งวงกลมสีขาวขุ่นปกคลุมไปทั่วทั้งโถงเซียนธาตุแสง

มีการก่อตัวของพลังงานบนค่ายกลที่ทรงพลังภายในม่านแสงนี้ พลังของมันแผ่ออกไป ทำให้เกิดแรงกดดันที่น่าตกใจ

เมื่อเทียบกับในอดีต การป้องกันของโถงเซียนธาตุแสงในตอนนี้แข็งแกร่งขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

อย่างไรก็ตาม เห็นได้ชัดว่ามีค่ายกลป้องกันของโถงเซียนธาตุแสงที่ไม่ได้ทำงานอย่างสมบูรณ์ แถมพวกเขายังใช้งานได้ไม่ถึงครึ่ง เซียนประกายแสงที่สวมชุดยาวเคลื่อนที่ผ่านทางเข้าเดียวของโถงเซียนธาตุแสงด้วยการแสดงแผ่นอาคมประจำตัวของพวกเขาและผ่านม่านแสงต่างๆ

เจี้ยนเฉินซ่อนพลังของตัวเองด้วยพลังมิติใกล้กับโถงเซียนธาตุแสง เขาบินอยู่ที่นั่นเงียบ ๆ ไม่มีเซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุคนใดมาตรวจสอบรอบบริเวณที่เขาอยู่

เขาค่อย ๆ สวมหน้ากากของเผ่าปีศาจมายาและพลังแห่งการมีอยู่ของเขาก็เปลี่ยนไปทันที อันที่จริงเขาก็เหมือนกับเซียนผู้เชี่ยวชาญศรัทธาที่เพิ่งจะกลับมาที่โถงเซียนธาตุแสง

เมื่อแผ่นจารึกในมือของเซียนผู้เชี่ยวชาญศรัทธาผ่านม่านพลังและค่ายกลป้องกันรอบ ๆ โถงเซียนธาตุแสง เจี้ยนเฉินก็หายตัวไปเช่นกัน

การปรากฏตัวของเขานั้นทับซ้อนกับเซียนผู้เชี่ยวชาญศรัทธาทำให้เขากลายเป็นเหมือนเงา เขาเดินตามหลังเข้าไปทันทีเพื่อผ่านม่านแสง บินผ่านม่านพลังและค่ายกลต่าง ๆ ทันทีและแทรกซึมเข้าไปในโถงเซียนธาตุแสง

“หืม ? ” เซียนผู้เชี่ยวชาญศรัทธาดูเหมือนจะรู้สึกบางอย่าง เขาหันกลับไปมองด้วยความสงสัย แต่เขาก็ไม่พบอะไรเลย เขาเกาหัวอย่างงุนงง

ยอดเขาทะยานเมฆเป็นหนึ่งยอดเขาหลักของโถงเซียนธาตุแสง แต่ถึงแม้จะไม่ได้มีพิเศษอะไรนัก แต่มันก็กลายเป็นสิ่งที่พิเศษมากในช่วงเวลาไม่กี่ปีที่ผ่านมา

ทั้งหมดนี้เป็นเพราะหานซินที่เป็นเจ้าของยอดเขาทะยานเมฆ ตอนนี้เขาเป็นหนึ่งในผู้พิทักษ์ของโถงเซียนธาตุแสง เนื่องจากเขามีกระบี่ผู้พิทักษ์ เขาจึงกลายเป็นหนึ่งในผู้ทรงพลังที่แข็งแกร่งที่สุดของโถงเซียนธาตุแสง

มันไม่ใช่แค่หานซินเท่านั้น แม้แต่ลูกศิษย์ของหานซิน ไป๋หยู ก็กลายเป็นหนึ่งในผู้พิทักษ์ด้วยเช่นกัน

ยอดเขาทะยานเมฆที่แต่เดิมไม่มีอะไรพิเศษ แท้จริงแล้วตอนนี้มีผู้พิทักษ์อาศัยอยู่ถึงสองคน เห็นได้ชัดว่ามันกลายเป็นสิ่งพิเศษอย่างยิ่ง อีกทั้งสถานะที่ยอดเยี่ยมและเป็นที่น่านับถือมากในโถงเซียนธาตุแสง

ด้วยตัวตนของหานซินและไป๋หยูในฐานะผู้พิทักษ์ สถานะของพวกเขาถึงเหนือกว่ารองหัวหน้าโถงทั้งหมดอย่างสมบูรณ์ เดิมที ไม่มีเหตุผลที่พวกเขาจะต้องอยู่บนเขายอดเขาทะยานเมฆ แต่พวกเขาควรจะย้ายไปที่โถงศักดิ์สิทธิ์ซึ่งอยู่เหนือเมฆ

อย่างไรก็ตาม ภายใต้การยืนกรานของพวกเขา พวกเขาทั้งสองยังคงอยู่ยอดเขาทะยานเมฆ

ในตอนนี้ บนยอดเขาทะยานเมฆ หานซิน นั่งอยู่บนหน้าผาในชุดของเซียนผู้เชี่ยวชาญศรัทธา กฏศรัทธาลอยห้อมล้อมรอบตัวของเขา เห็นได้ชัดว่าเขากำลังบ่มเพาะ

“อาจารย์ ! ”

ในเวลานี้ ทันใดนั้นก็มีเสียงดังแว่วมาจากด้านหลังของหานซิน

หานซินลืมตาอย่างช้า ๆ และยิ้มอย่างมีความสุข เขาหันกลับมาช้า ๆ และสังเกตเห็นเจี้ยนเฉินยืนอยู่ข้างหลังเขาทันที

เจี้ยนเฉินได้ถอดหน้ากากออกแล้ว เผยให้เห็นรูปลักษณ์ดั้งเดิมของเขา

อย่างไรก็ตาม ตัวตนและรูปลักษณ์ที่แท้จริงของเขาไม่ได้เป็นความลับมานานแล้ว สำหรับคนระดับสูงของโถงเซียนธาตุแสง

“เจ้ามาแล้ว ! นั่งสิ ! ” หานซินยิ้มอย่างเป็นกันเองเป็นพิเศษ สีหน้าของเขาแสดงให้เห็นถึงความดีใจ เขาหยิบโต๊ะหยกและชุดน้ำชาออกมา เตรียมชงชา

“เราควรจะดื่มชาของข้า” เจี้ยนเฉินกล่าว จากนั้นเขาก็หยิบชาหยั่งรู้มาทันที

“ชาของเจ้าต้องไม่ธรรมดาแน่นอน” หานซินสังเกตเห็นว่า ชาหยั่งรู้นี้มีความพิเศษเพียงใด แต่เขาก็ไม่อาจบอกได้

“นี่คือชาหยั่งรู้ มันสามารถช่วยให้ผู้คนทำตามความเข้าใจกฏ” เจี้ยนเฉินกล่าว

หานซินรู้สึกประหลาดใจ เขายิ้มบาง ๆ “มันคงผิดมากที่เจ้าไม่เชิญศิษย์น้องของเจ้ามาดื่มของหายากแบบนี้สักจอก” หานซินส่งข้อความไปทันทีและเรียกไป๋หยูซึ่งอยู่กลางเขาเข้ามา

“อ๊ะ ! ศิษย์พี่ ท่านมาแล้ว ! ” ทันทีที่นางเห็นเจี้ยนเฉิน ไป๋หยูก็ประหลาดใจและดีใจมาก นางสวมเสื้อคลุมของโถงเซียนธาตุแสงและสวมรองเท้าสีขาว ผมของนางมัดเป็นหางม้าขณะที่นางพุ่งมาจากระยะไกลอย่างตื่นเต้น

“ศิษย์พี่ ท่านกลับมาเมื่อไหร่ ? ทำไมท่านไม่บอกข้า ? อาจารย์หานซินกลับเป็นคนเรียกข้าเอง” ไป๋หยูนั่งลงที่โต๊ะและจ้องไปที่เจี้ยนเฉินด้วยดวงตากลมโตสดใสขณะที่นางขมวดคิ้ว

ทันทีที่เขาเห็นไป๋หยู เจี้ยนเฉินก็รู้สึกเหมือนกับว่าได้ย้อนเวลากลับไปในอดีต จากวันที่เขาบ่มเพาะอยู่ที่ยอดเขาทะยานเมฆกับไป๋หยู

เขาอดไม่ได้ที่จะคิดถึง เขายิ้มบาง ๆ “ข้าเพิ่งกลับมา ข้ากำลังจะเรียกเจ้า แต่อาจารย์ของเราตัดหน้าเสียก่อน”

“ฮึ่ม โกหก ! ” ไป๋หยูงอน นางไม่เชื่อเขาเลย

“เจี้ยนเฉิน ด้วยความแข็งแกร่งและสถานะของเจ้า มันทำให้ข้าดีใจจริง ๆ ที่เจ้ายังยอมรับข้าเป็นอาจารย์ของเจ้า” หานซินพูดอย่างมีอารมณ์ เขาเฝ้าดูเจี้ยนเฉินที่กำลังชงชาอย่างจริงจัง

“เป็นอาจารย์หนึ่งวัน เป็นพ่อตลอดชีวิต ! ” เจี้ยนเฉินกล่าวอย่างจริงจัง

ทั้งสามคุยกัน ทันใดนั้นหานซินก็ดูเหมือนจะจำอะไรได้ การแสดงออกของเขาเริ่มขัดแย้ง “เจี้ยนเฉิน เนื่องจากเจ้ามาที่โถงเซียนธาตุแสง เจ้าควรไปหาหอคอยธาตุแสง จิตวิญญาณวัตถุนั้นตื่นขึ้นมาอย่างสมบูรณ์แล้ว มันรู้ความลับบางอย่างเกี่ยวกับทายาทนักรบวิญญาณ”

สายตาของเจี้ยนเฉินเป็นประกายทันทีเมื่อเขาได้ยินทายาทนักรบวิญญาณ เขาได้รับวิธีการฝึกฝนของจอมปราชญ์สูงสุดจากหอคอยธาตุแสงในอดีต วิถีของเซียนจอมปราชญ์ อย่างไรก็ตาม เขามักจะสงสัยเกี่ยวกับวิถีของเซียนจอมปราชญ์เสมอ

“ข้าจะไปหาหอคอยธาตุแสง แต่ครั้งนี้ที่ข้ามาที่โถงเซียนธาตุแสง เพื่อทำอย่างอื่น ข้าต้องเข้าสู่โลกดวงจันทร์และดวงดาราอีกครั้ง ! ” เจี้ยนเฉินกล่าว

“เจ้าต้องการไปที่โลกดวงจันทร์และดวงดาวงั้นหรือ ? ” หานซินเหลือบมองเจี้ยนเฉินด้วยความประหลาดใจ เขาพูดในใจว่า “นั่นไม่ยากเกินไป ในฐานะผู้พิทักษ์ เราสามารถให้ผู้อาวุโสเปิดโลกดวงจันทร์และดวงดาว ให้เจ้าได้ทุกเมื่อเราต้องการ”

ขณะที่พวกเขาพูด เจี้ยนเฉินได้ชงชาเสร็จแล้ว เขารินชาให้ไป๋หยูและหานซินด้วยตัวเอง “ดื่มในขณะที่ยังร้อนอยู่ มิฉะนั้นผลของมันอ่อนลง”

หานซินยิ้มให้เขาก่อนดื่มชาทั้งหมด

ทันใดนั้น พลังแห่งวิถีก็เต็มใบหน้าของเขา หานซินนั่งขัดสมาธิโดยไม่รู้ตัวและเข้าสู่สภาวะการบ่มเพาะทันที รอบตัวเขา กฏของศรัทธาเต้นแรงขึ้นเรื่อย ๆ ชัดเจนขึ้นมาทุกขณะ

“อะ-อาจารย์ ทะลวงทั้งแบบนี้หรือ ? ” ไป๋หยูตกตะลึง นางรู้สึกประหลาดใจมาก

เจี้ยนเฉินพยักหน้าและพูด “อาจารย์ติดอยู่ที่ราชาเทพมาเป็นเวลานาน เขารวบรวมการฝึกฝนของเขาเพียงพอแล้ว สิ่งที่เขาขาดหายไปจากการไปถึงขอบเขตตั้งต้นเป็นเพียงอีกก้าวเท่านั้น”

“ถ้าเขาไม่มีชาหยั่งรู้ ใครจะรู้ว่าก้าวสุดท้ายของอาจารย์จะนานเท่าไร ในที่สุดอาจารย์ก็สามารถเข้าถึงขอบเขตตั้งต้นได้ในคราวเดียวภายใต้การช่วยเหลือจากชาหยั่งรู้”

สายตาไป๋หยูเป็นประกายเมื่อนางได้ฟังคำอธิบายของเจี้ยนเฉิน นางยังดื่มชาทั้งหมดอย่างกระหาย

ทันใดนั้นพลังวิถีก็แทรกซึมไปรอบ ๆ และไป๋หยูก็เข้าสู่สภาวะการบ่มเพาะ อย่างไรก็ตาม นางไม่ได้ทะลวงขอบเขตเหมือนหานซิน แต่นางยังคงอยู่ที่การบ่มเพาะดั้งเดิมของนาง

“สุดท้ายแล้วพรสวรรค์ของไป๋หยูนั้นยังคงด้อยไปหน่อย ! ” เจี้ยนเฉินคิด ขอบเขตนี้ห่างไกลกว่าแต่ก่อน ในโถงเซียนธาตุแสง ไป๋หยูถือว่าได้อัจฉริยะ แต่ในสายตาของเจี้ยนเฉิน พรสวรรค์ของนางค่อนข้างธรรมดา

ด้วยชาหยั่งรู้จอกนี้ ไป๋หยูไม่ได้ทะลวง แต่นางยังอยู่ในการบ่มเพาะเดิม ขั้นเทพช่วงปลาย !

หลายวันต่อมา ในที่สุด หานซินก็เข้าถึงขอบเขตตั้งต้นที่เขาพยายามมาตลอด ด้วยความแข็งแกร่งก็เพิ่มขึ้น เขาสามารถควบคุมกระบี่ผู้พิทักษ์ที่อยู่ในความครอบครองของเขาด้วยความเชี่ยวชาญที่มากขึ้น

ยิ่งไปกว่านั้น เนื่องจากเกราะของเจี้ยนเฉิน ซึ่งบดบังทุกอย่างด้วยกฏมิติ ความก้าวหน้าของหานซินจึงไม่ได้ดึงดูดความสนใจของใครต่อใคร

“นี่คือชาหยั่งรู้จริง ๆ ข้าไม่คิดว่าข้าจะทะลวงคอขวดที่รั้งข้าไว้ตลอดหลายปีที่ผ่านมา” หานซินมีอารมณ์ จากนั้นเขาก็ลุกขึ้นและพูดว่า “เจี้ยนเฉินทำไมเจ้าไม่ให้ข้าพาเจ้าไปที่หอคอยธาตุแสง ? ข้าแนะนำให้เจ้าไปที่นั่นก่อนที่เจ้าจะไปโลกดวงจันทร์และดวงดาว”

“ก็ดี ! “เจี้ยนเฉินพยักหน้าเห็นด้วย เขาได้นำจิตวิญญาณวัตถุของโถงเซียนธาตุแสงขึ้นจากโลกเบื้องล่าง ตอนนี้เวลาผ่านไปหลายปีแล้ว เขายังต้องการตรวจสอบสภาพปัจจุบันของจิตวิญญาณวัตถุด้วย