เทพกระบี่มรณะ - ตอนที่ 3230 ทุกคนโกรธแค้น
ตอนที่ 3230 ทุกคนโกรธแค้น
ตอนที่ 3230: ทุกคนโกรธแค้น
“ความแข็งแกร่งของจินหงได้มาถึงขั้นอสงไขยชั้นสวรรค์ที่ 6 แล้วหรือ ? ”
นอกอุโมงค์ ภายในโถงศักดิ์สิทธิ์ระดับสูงที่อยู่ภายในเมืองดาวทมิฬ บรรพชนขอบเขตอัครสูงสุดของเผ่าหมาป่าหายนะตั้งใจฟังรายงานของลูกน้องเขาอย่างตั้งใจ เขาอดไม่ได้ที่จะยิ้มบาง ๆ
“ไม่น่าแปลกใจเลยที่เขาได้รับการยอมรับมรดกของจอมปราชญ์สูงสุด พรสวรรค์ของจินหงนั้นไม่ธรรมดาจริง ๆ ผ่านไปไม่กี่ร้อยปี ตั้งแต่ที่เขาตัดผ่านขึ้นมาถึงขั้นอสงไขย แถมยังทะลวงมาถึงชั้นสวรรค์ที่ 6 ในเวลาสั้น ๆ ”
“เหตุผลที่เขาสามารถทะลวงขอบเขตได้อย่างรวดเร็วนั้นก็เพราะมีทรัพยากรสวรรค์ระดับเทพกับปราณหยานหวงที่องค์กรให้มา แต่ถ้าเป็นคนอื่น มันก็เป็นไปไม่ได้สำหรับพวกเขาที่จะทำสิ่งนี้ได้ในเวลาสั้น ๆ แม้ว่าจะได้รับทรัพยากรสวรรค์มากกว่าจินหงหลายเท่าก็ตาม”
ทันทีที่เขาพูดถึงจินหง บรรพชนของเผ่าหมาป่าหายนะก็ไม่อาจซ่อนความสุขของเขาได้ เห็นได้ชัดว่าเขาพอใจอย่างมาที่ได้มีทายาทซึ่งโดดเด่นเช่นนี้
แต่หลังจากนั้นไม่นาน เขาก็นึกถึงบางอย่างได้ และรอยยิ้มของเขาก็ค่อยๆหายไป ความกังวลและความขึงขังก็ปรากฏบนใบหน้าของเขาลาง ๆ ทันที “ระยะเวลา 500 ปีก็ใกล้หมดแล้ว อีกไม่นานจินหงจะออกมาจากโลกดาวทมิฬ ข้าต้องหาวิธีจัดการกับองค์กรที่เสนอทรัพยากรอย่างเหมาะสม”
เมื่อเขาจำได้ บรรพชนเผ่าหมาป่าหายนะก็รู้สึกเจ็บปวด หากจัดการเรื่องนี้ได้ไม่ดี มันก็จะนำไปสู่การสูญเสียครั้งใหญ่ของเผ่าหมาป่าหายนะ แม้กระทั่งอาจถูกล้มล้างตระกูล
บรรพชนเผ่าหมาป่าหายนะคิดหนัก กลยุทธและแผนการต่าง ๆ แว่บเข้ามาในหัวของเขาอย่างรวดเร็ว
ในเวลาเดียวกัน องค์กรระดับสูงต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ทั้งหมดได้รับข่าวความก้าวหน้าของจินหงครั้งล่าสุด ต่างก็พากันยินดี
“ชั้นสวรรค์ที่ 6 จินหงอยู่ชั้นสวรรค์ที่ 6 แล้ว ตอนนี้เขาเข้าใกล้ขั้นบรรพกาลมากขึ้นเรื่อย ๆ ”
“ฮ่าฮ่าฮ่า จักรพรรดิดาวทมิฬอาจมีความสามารถเทียบเท่าขั้นบรรพกาล แต่เขายังไม่ใช่คนที่อยู่ขั้นบรรพกาลจริง ๆ จินหงเป็นอัจฉริยะที่ได้รับมรดกจากจอมปราชญ์ พลังต่อสู้ของเขาจะเหนือกว่าผู้บ่มเพาะในระดับเดียวกัน เมื่อจินหงไปถึงขั้นบรรพกาล จักรพรรดิดาวทมิฬจะต้องตายอย่างแน่นอน”
“วันที่เราปกครองโลกดาวทมิฬใกล้เข้ามาทุกที เมื่อจินหงพิชิตโลกดาวทมิฬ ไม่ใช่ว่าทรัพยากรทั้งหมดของโลกดาวทมิฬจะตกเป็นของเราทั้งหมดเลยหรอกหรือ ? ”
“เราได้บริจาคทรัพยากรระดับเทพที่มีปราณหยานหวงจำนวนนับไม่ถ้วน ท้ายที่สุดเราก็ได้บางอย่างตอบแทนกลับมา”
“บรรพชนของนิกายเราเองยังเอาทรัพยากรสวรรค์ระดับเทพที่เขาเก็บไว้หลายร้อยล้านปีออกมา ถ้าผลตอบแทนไม่เป็นที่น่าพอใจ ก็คงมีคนไม่มากที่จะทนต่อความโกรธของเขาได้”
ผู้อาวุโสสูงสุดขององค์กรต่าง ๆ หารือกัน หลายคนก็โล่งใจ ยิ้มหน้าบานอย่างมีความสุข
ระดับความก้าวหน้าของจินหงทำให้พวกเขาประหลาดใจอย่างแท้จริง ในระดับนี้ พวกเขาอาจพิชิตโลกดาวทมิฬได้ภายในเวลาไม่ถึง 10,000 ปี
10,000 ปี สำหรับสัตว์ประหลาดเฒ่าอย่างพวกเขาที่มีชีวิตอยู่มาหลายแสนหรือหลายล้านปีก็เป็นเพียงชั่วพริบตา
ในขณะที่ผู้อาวุโสสูงสุดจินตนาการถึงทรัพยากรต่าง ๆ ที่พวกเขาสามารถมอบให้กับองค์กรหรือนิกายของพวกเขาได้ในอนาคต เสียงที่ตื่นตระหนกก็ดังขึ้นในหมู่องค์กรของพวกเขาในเวลาเดียวกันเกือบทุกองค์กร
“ผู้อาวุโสสูงสุด ! ผู้อาวุโสสูงสุด ! ข่าวร้าย ! จะ-จินหงออกมาจากโลกดาวทมิฬแล้ว ! ”
บรรดาสานุศิษย์จากองค์กรระดับสูงที่มีความเร็วต่างรออยู่รอบ ๆ เมืองดาวทมิฬ พวกเขาพุ่งเข้าไปยังฐานทัพของตน สาส์นของพวกเขาเป็นเหมือนกับเสียงฟ้าร้องที่ส่งไปยังบรรพชน
“หา ? เจ้าว่าอะไร ? ใคร ? ใครออกมาจากโลกดาวทมิฬ ? ”
“จินหงออกมาจากโลกดาวทมิฬแล้ว ? ท-ทำไมถึงเป็นแบบนั้น ? ”
ทันทีที่พวกเขาได้ยินข่าว ผู้อาวุโสสูงสุดต่างก็ตกตะลึงอย่างไม่อยากจะเชื่อ หลายคนตอบสนองไม่ทัน ที่เหลือก็ได้แต่มึนงง
อย่างไรก็ตาม ความสันสนเหล่านั้นเกิดขึ้นในเวลาไม่กี่วินาที ในเวลาต่อมา การรับรู้ทางวิญญาณระดับขั้นบรรพกาลก็แผ่ขยายออกมา ร่างที่ไม่คุ้นเคยสำหรับพวกเขาปรากฏขึ้นมาในการรับรู้ทางวิญญาณของพวกเขาอย่างไม่มีทางหลอกลวง
เมื่อพวกเขาเห็นร่างนั้น ผู้อาวุโสสูงสุดหลาย ๆ คนก็สะดุ้งอย่างแรง ใบหน้าของพวกเขาแดงก่ำ พวกเขาหน้าซีดทันที พร้อมกับความเดือดดาลพุ่งขึ้นในตัวของพวกเขาทั้งหมด พวกเขาอยากจะทำลายโลกทั้งใบในตอนนี้ทันที
“อ๊ะ มันเป็นจินหง เขาออกจากโลกดาวทมิฬแล้วจริง ๆ ! ”
“จินหง ไอ้สารเลว เจ้าทำลายทุกอย่างของตระกูลข้า ! ”
“ไอ้สารเลวน้อย เราให้ทรัพยากรสวรรค์ระดับเทพกับเจ้ามากกว่า 30 อย่าง พวกมันทั้งหมดต่างมีปราณหยานหวง ! ทำไมเจ้าถึงออกมา ? ”
……
…
ทันใดนั้นเมืองดาวทมิฬที่เงียบสงบก็เกิดความโกลาหล เสียงตะโกนกู่ร้องดังทั่วเมือง ขณะที่ผู้อาวุโสขั้นบรรพกาลจากองค์กรระดับสูงปรากฏขึ้นที่ทางเข้าอุโมงค์อย่างรวดเร็ว
“จินหง ข้าไม่ได้บอกให้เจ้าอยู่ที่โลกดาวทมิฬรึ ? ทำไมเจ้าถึงรีบออกมา ? ” ในตอนนี้ เสียงที่สง่างามดังก้องไปทั่วท้องฟ้า เสียงโบราณนั้นลึกล้ำอย่างน่าสยดสยอง มันเต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยวอย่างรุนแรง มันกลบเสียงคำรามที่โกรธจัดรอบ ๆ ทันที
พลังแห่งการมีอยู่มหาศาลเข้าปกคลุมทางเข้าอุโมงค์ทันที ภายใต้พลังแห่งการมีอยู่นี้ ผู้อาวุโสสูงสุดที่กำลังโกรธจนตัวสั่นก็สงบลงทันที
บรรพชนขั้นอัครสูงสุดของเผ่าหมาป่าหายนะปรากฏตัวที่นั่น สายตาของเขาแหลมคม ในขณะที่ใบหน้าของเขาหมองลงอย่างเห็นได้ชัด
ชั่วขณะหนึ่ง สายตาของทุกคนจับจ้องไปยังจินหงก่อนที่พวกเขาจะหรี่ตาลง
พวกเขาสังเกตเห็นทันทีว่าการบ่มเพาะของจินหงถูกผนึกไว้ เขาไม่อาจใช้พลังใด ๆได้เลย เขาอาจอยู่ในขั้นอสงไขยชั้นสวรรค์ที่ 6 แต่เขาไม่มีพลังอย่างที่เขาควรจะมี เขากลายเป็นนักโทษ
สายตาของพวกเขาเลื่อนไปยังคนที่จับจินหงอย่างไม่รู้ตัว สีหน้าของพวกเขาเปลี่ยนไปทันที
“เจี้ยนเฉิน ! ทะ-ทำไมเป็นเจ้า ? ”
“เจี้ยนเฉิน ทะ-ทะ-ทำไมเจ้าถึงปรากฏในโลกดาวทมิฬ ? ”
ผู้อาวุโสสูงสุดทุกคนรู้ดีว่าเจี้ยนเฉินเป็นใคร พวกเขาจำเขาได้เพียงแค่เหลือบมองด้วยหางตา
จากสถานการณ์นี้ ใคร ๆ ก็บอกได้ว่าเจี้ยนเฉินได้ผนึกการบ่มเพาะของจินหงและนำเขาออกมาจากโลกดาวทมิฬอย่างไม่เต็มใจ นั่นนำไปสู่การแสดงออกที่ค่อนข้างน่าสนใจทันทีบนใบหน้าของขั้นบรรพกาลทั้งหมด