เทพกระบี่มรณะ - ตอนที่ 3222 เฮยหยาปรากฏตัว

ตอนที่ 3222 เฮยหยาปรากฏตัว

ตอนที่ 3222: เฮยหยาปรากฏตัว

“ผู้อาวุโสหญิงคนนั้นก็พูดว่ามันจะดีที่สุดถ้าเราจะไปแคว้นตงอัน แคว้นตงอันนั้นเป็นแบบไหนกันแน่ ? ” กุยไฮ่ ยี่เต่าเริ่มสงสัย

“ไปกันเถอะ ออกไปจากที่นี่ก่อน เราลืมเรื่องการเข้าเมืองก่อนเลย หาเมืองเล็ก ๆ ก่อน เราจะดูว่าเราจะได้รับข้อมูลใดเกี่ยวกับตระกูลเทียนหยวนหรือไม่ ? ความแข็งแกร่งของเราใกล้ทะลวงขอบเขตแล้วเช่นกัน ตราบใดที่เราทะลวงไปยังขอบเขตเทพได้ เราก็จะสามารถปกป้องตัวเองได้ในระดับหนึ่งบนโลกเซียน” หยางลี่กล่าว เขารู้สึกหดหู่มากเมื่อทรัพยากรของเขาถูกขโมย

เขาเหลือบมองไปที่เหรียญผลึกที่หญิงกลางคนโยนไว้ให้ พวกมันเป็นเหรียญผลึกระดับสูง แม้จะมีไม่มาก แต่ก็มีค่ามหาศาลสำหรับพวกเขาที่อยู่ในขอบเขตดั้งเดิม

หลังจากนั้นเขาก็หยิบป้ายจารึกที่เจี้ยนเฉินมอบให้กับพวกเขาเมื่อในอดีตที่ผ่านมาและอธิษฐานอยู่ภายในว่าพวกเขาจะค้นหาตระกูลเทียนหยวนได้โดยเร็วผ่านป้าย

หยางลี่และคนอื่น ๆ ทั้งหมดใช้พลังปราณเพื่อบินไปยังทิศทางตรงกันข้ามกับเมืองหลวง

อย่างไรก็ตาม เมื่อพวกเขาใช้พลังปราณ ชายชุดดำที่นั่งขัดสมาธิในห้องลับของตระกูลเทียนหยวนจากระยะไกลก็ลืมตาขึ้นราวกับว่าเขาสัมผัสได้ถึงบางอย่าง มีรอยยิ้มโล่งใจปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา

“ในที่สุดข้าก็ทำภารกิจที่นายท่านมอบให้ก่อนที่เขาจะจากไปได้สำเร็จ” เพียงการโบกมือ ก็มีกลุ่มเงาก็ปรากฏขึ้นมาทันที

พวกมันเกิดเป็นรูปร่างของคนทั้ง 4 คนโดยมีลักษณ์เป็น หยางลี่, เฟิงเซียวเทียน, กุยไฮ่ ยี่เต่าและเจียงหยางหู่

“เป็นพวกเขา เป็นพวกเขาจริง ๆ ในที่สุดผู้อาวุโสเหล่านี้ก็มายังโลกเซียน ! ” ชายชุดดำยิ้มอย่างตื่นเต้น ก่อนที่เขาจะพูดเสร็จ เขาก็หายตัวไปอย่างห้องลับอย่างเงียบ ๆ เขาจากไปอย่างรวดเร็ว

ในเวลาเดียวกัน รถม้าของตระกูลเฟิงหวงก็กำลังวิ่งไปทางเมืองหลวงของจักรวรรดิปิงเทียนอย่างช้า ๆ

“ลุงฮั่ว สิ่งที่อยู่ในแหวนมิติของผู้บ่มเพาะคนนั้นทำให้ท่านตื่นเต้นขนาดนี้เลยหรือ ? ” นายน้อยของตระกูลเฟิงหวงถามด้วยความสงสัยขณะที่อยู่ภายในรถม้า

“อย่าถามมาก สิ่งที่อยู่ภายในนั้นมีค่ามาก อย่าพูดถึงมัน” ผู้อาวุโสฮั่วพูดอย่างเคร่งขรึม หัวใจของเขาเต็มไปด้วยความยินดีเมื่อคิดถึงของเหล่านั้น

“อย่างไรก็ตาม ผู้บ่มเพาะเหล่านั้นต้องตาย ไม่อย่างนั้น เมื่อข่าวมันเล็ดลอดออกไป มันจะเป็นผลเสียต่อเราอย่างมาก น่าเสียดายที่จู่ ๆ นิกายร้อยรับก็ปรากฏตัวขึ้นมา ทำให้ข้าทำอะไรไม่ได้” ผู้อาวุโสฮั่วพูดอย่างโกรธเคือง

“แต่ไม่ต้องรีบร้อน ไปเดินเล่นในเมืองก่อน เมื่อคนจากนิกายร้อยรับจากไป ข้าจะออกไปฆ่าคนเหล่านั้น ซึ่งจะช่วยกำจัดความเสี่ยงที่ข่าวจะแพร่กระจายออกไป ด้วยความแข็งแกร่งของพวกเขาที่อยู่ในขั้นแลกเปลี่ยน แม้ว่าข้าจะให้เวลาเขาหนึ่งเดือน พวกเขาก็ไม่อาจหลบหนีจากการรับรู้ทางวิญญาณของข้าได้”

หยางลี่และคนอื่น ๆ บินอยู่บนฟ้าไปยังนอกเมือง พวกเขาระมัดระวังตัวอย่างยิ่ง โดยพื้นฐานแล้วพวกเขาบินเลียดตามพื้น พวกเขาไม่มีความกล้าที่จะบินในที่สูงกว่านี้ เพราะกลัวว่าจะดึงดูดความสนใจของผู้อื่น

แม้ว่าพวกเขาจะพบผู้บ่มเพาะคนอื่น พวกเขาก็เลือกที่จะรักษาระยะห่างและไม่ยอมเฉียดเข้าใกล้อีกฝ่าย

พวกเขาเข้าใจอย่างคร่าว ๆ แล้วว่าพวกเขาอยู่ที่ไหน ซึ่งอยู่ด้านนอกของเมืองหลวงจักรวรรดิปิงเทียน จากการสนทนากับคนจากนิกายร้อยรับและตระกูลเฟิงหวง พวกเขาก็ได้รับความเข้าใจอย่างคร่าว ๆ ถึงความแข็งแกร่งของจักรวรรดิปิงเทียนว่ามันน่ากลัวเพียงใด

ความแข็งแกร่งที่น่ากลัวนี้ มันมากพอที่จะทำลายตระกูลเฟิงหวงที่มีผู้เชี่ยวชาญขอบเขตตั้งต้นเมื่อใดก็ตามที่พวกเขาต้องการ ซึ่งมันเกินกว่าความรู้ของพวกเขาไปมากแล้ว

ผลก็คือ พวกเขาเข้าใจด้วยว่าทุกคนที่ปรากฏตัวใกล้ ๆ เมืองหลวงอาจมีภูมิหลังบางอย่างหรือทรงพลังอย่างมาก

ด้วยความแข็งแกร่งที่ต่ำต้อยของพวกเขา เห็นได้ชัดว่าพวกเขาต้องระวังให้มากที่สุดในสถานที่ที่มีผู้เชี่ยวชาญเหล่านั้นมารวมตัวกัน

ในเวลานี้ ชายชุดดำก็ปรากฏขึ้นตรงขอบฟ้าด้านหน้าของพวกเขาแบบปุบปับ ชายชุดดำปิดบังแรงกดดันของเขาอย่างสมบูรณ์ ทำให้เขาดูเหมือนคนธรรมดา เขายิ้มอย่างตื่นเต้นขณะจ้องมองมาทางพวกเขา

หยางลี่และคนอื่น ๆ ที่ระวังอยู่ตลอดก็เห็นรอยยิ้มแปลก ๆ และน่าขนลุกของชายชุดดำ มันทำให้พวกเขาหัวใจกระเด็นกระดอนขึ้นและร้องว่าต้องหลีกเลี่ยงเขาไป

“ข้า เฮยหยา คารวะผู้อาวุโส ! ” แต่ในตอนนี้ ชายชุดดำก็โค้งคำนับพวกเขาอย่างลึกซึ้ง เสียงของเขาก้องกังวานและตื่นเต้นและมีความเคารพเล็กน้อยดังก้องอยู่ในหูของพวกเขา

กลุ่มคนที่กำลังจะหลีกเลี่ยงหยุดชะงักตามสัญชาตญาณ ทั้ง 11 คนมองไปที่ชายชุดดำที่กำลังโค้งคำนับ พวกเขาอย่างงงวย

พวกเขามองไปรอบ ๆ และพบว่าไม่มีคนอื่นนอกจากพวกเขา

“สหาย เจ้าหมายถึงพวกเราหรือ ? ” บรรพชนของนิกายโพเทียนมองชายชุดดำด้วยความสงสัย หากพวกเขาอยู่ในที่ราบวารีทมิฬ พวกเขาก็อาจจะพูดได้ว่าเป็นผู้อาวุโสในฐานะผู้บ่มเพาะขอบเขตดั้งเดิมในสายตาของผู้บ่มเพาะขอบเขตเซียน

แต่นี่มันไม่ใช่ ที่นี่อยู่นอกจักรวรรดิปิงเทียนซึ่งเป็นสถานที่ ๆ มีผู้บ่มเพาะขอบเขตเทพมารวมตัวกัน ความแข็งแกร่งที่อยู่ในระดับแลกเปลี่ยนนั้นดูจะเหลือเชื่อไปเล็กน้อย

ชายชุดดำไม่สนใจบรรพชนของนิกายโพเทียนเลย เนื่องจากเขาไม่รู้จักกัน แต่เขามองไปที่กลุ่มคนทั้งสี่และถามว่า “ท่านคงจะเป็นผู้อาวุโส หยางลี่, กุยไฮ่ ยี่เต่า, เฟิงเซียวเทียนและเจียงหยางหู่ ? ”

“เจ้ารู้จักพวกเราจริง ๆ ? ” ดวงตาของหยางลี่หรี่ลง ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความไม่เชื่อ

บรรพชนคนอื่น ๆ ของตระกูลผู้พิทักษ์ต่างก็ตกใจเช่นกัน พวกเขาไม่คิดว่าจะเจออะไรแบบนี้

“ก่อนนายท่านจะจากไป เขากำชับข้าให้พาผู้อาวุโสกลับไปตระกูลเทียนหยวนอย่างปลอดภัย ข้ารออยู่ในพื้นที่ที่นายท่านทิ้งไว้ก่อนที่เขาจะจากไป ดังนั้นข้าจึงรู้ถึงผู้อาวุโสทั้ง 4 ทันที” เฮยหยาป้องหมัดและโค้งคำนับเล็กน้อย เขาพูดด้วยความเคารพอย่างสูง เขาไม่ได้ทำแบบขอไปที เพียงเพราะความแข็งแกร่งอีกฝ่ายต่ำต้อย

เขารู้ดีว่าพวกเขาเป็นใคร ความแข็งแกร่งของพวกเขาอาจจะไม่พิเศษ แต่ตัวตนของพวกเขานั้นน่ากลัวอย่างยิ่ง

เมื่อพวกเขาได้ยินตระกูลเทียนหยวน ดวงตาของพวกเขาก็เบิกกว้างทันที โชคเข้าข้างมากจริง ๆ แม้ว่าจะพยายามทุกทางแล้วก็ตาม พวกเขาก็ยังหาตระกูลเทียนหยวนไม่พบ แต่พวกเขาก็ไม่คิดว่าจะมีใครบางคนจากตระกูลมาปรากฏตัวต่อหน้าของพวกเขาทันที

“โอ้ ใช่แล้ว นายของเจ้าคือ ? อย่าบอกนะว่าเขาก็เป็นคนของตระกูลเทียนหยวนด้วย ? ” กุยไฮ่ ยี่เต่าถาม

“นายท่านของข้าคือเจี้ยนเฉิน ! ”

“หา ? เด็กเจี้ยนเฉินนั้นเป็นนายเจ้า ? เด็กคนนั้นทำได้ดีขนาดนี้เลย ? ข้าไม่คิดว่าเขาจะมีบ่าวรับใช้ในโลกเซียน”

“การมีบ่าวรับใช้ในโลกเซียนไม่ใช่สิ่งที่ผู้บ่มเพาะเทพทั่วไปจะทำได้ ดูเหมือนว่าเจี้ยนเฉินจะทำได้ดีในช่วงหลายปีที่ผ่านมา”

“หยางลี่ ดูเจ้าสิ หลานชายของเจ้าแค่รุ่นเดียวก็มีความสำเร็จในโลกเซียนแล้ว เจ้าต้องรู้สึกภาคภูมิใจที่ได้เป็นปู่ทวดของเขาแน่นอน”