เทพกระบี่มรณะ - ตอนที่ 3215 – แก่นโลหิต 10 หยด

ตอนที่ 3215 – แก่นโลหิต 10 หยด

แท่นบูชากว้าง 3,000 เมตร ขาวสะอาดไร้ที่ติ ดูเหมือนแกะสลักจากหยกขาว

แท่นบูชาเกลื่อนไปด้วยแผ่นหิน แผ่นหินแต่ละแผ่นจารึกชื่อต่าง ๆ ในภาษาโบราณของเผ่าดาวทมิฬ

เจ้าของแผ่นศิลาเหล่านี้ล้วนเป็นบรรพบุรุษที่เคยมีส่วนสนับสนุนอย่างมากในประวัติศาสตร์ของเผ่าดาวทมิฬ

รูปปั้นไร้หน้ายืนอยู่หน้าแผ่นหินเหล่านี้ทั้งหมด

แม้ว่ามันจะไม่มีใบหน้าเลย แต่รูปปั้นก็ให้กลิ่นอายที่ยิ่งใหญ่ราวกับจะทำให้สวรรค์ตกตะลึง

รูปปั้นเป็นจักรพรรดิสูงสุดที่ปรากฏในประวัติศาสตร์ของเผ่าดาวทมิฬ !

ในระยะไกล เจี้ยนเฉินนั่งอยู่ในอากาศโดยไม่ขยับเขยื้อน มิติที่บิดเบี้ยวรอบตัวเขาดูเหมือนจะปิดกั้นแสงทั้งหมดและสร้างโลกที่เป็นอิสระ แม้ว่าเขาจะอยู่ในอาณาเขตของเผ่าดาวทมิฬ แต่ก็ไม่มีใครสามารถตรวจจับการมีอยู่ของเขาได้ เมื่อเขาซ่อนตัว แม้แต่จักรพรรดิผู้สูงส่งแห่งเผ่าดาวทมิฬก็ไม่พบร่องรอยของเขาเลย

ในเวลานี้ ดวงตาของเขาเป็นประกายเมื่อเขาจ้องมองตรงไปยังรูปปั้นไร้หน้าบนแท่นบูชา เขาเคร่งขรึมและคิดอะไรบางอย่าง

ในขณะนี้ ชีพจรของพลังงานที่แรงยิ่งกว่าเมืองใหญ่ 36 แห่งก็พัดผ่านอากาศเหนือเมืองหลวงในทันใด ห้องโถงศักดิ์สิทธิ์ทั้งสิบก็เริ่มเคลื่อนไหว

หัวหน้าศาลาและรองหัวหน้าศาลาทั้งหมดนั่งอยู่ในห้องโถงศักดิ์สิทธิ์ของตน ปลดปล่อยทักษะลับและปลุกพลังของศาลาศักดิ์สิทธิ์ สร้างค่ายกลที่ลึกซึ้งโดยมีศาลาศักดิ์สิทธิ์สิบแห่งเป็นรากฐาน พวกเขาเสริมความแข็งแกร่งให้กับโถงศักดิ์สิทธิ์ดาวทมิฬ ด้านบนในขณะที่พวกเขาส่งพลังงานไปยังโถงศักดิ์สิทธิ์ผ่านค่ายกลอย่างต่อเนื่อง

ทันใดนั้น โถงศักดิ์สิทธิ์ดาวทมิฬก็สว่างไสวด้วยแสง จากนั้นมันก็ฉายแสงเป็นแนวยาวห่อหุ้มแท่นบูชาหยกขาวโดยตรง

ทันทีที่แท่นบูชาหยกขาวพร่ามัว ประตูลับที่ซ่อนอยู่บนแท่นบูชาดูเหมือนจะเปิดออก

ในเวลาต่อมา จักรพรรดิดาวทมิฬลุกขึ้นและตรงไปยังแท่นบูชา เขาโค้งคำนับอย่างสุภาพไปทางรูปปั้นที่ไม่มีใบหน้าก่อนจะหายตัวไปในทันที

ในเวลาเพียงสิบวินาที ร่างของจักรพรรดิดาวทมิฬก็ปรากฏขึ้นบนแท่นบูชาอีกครั้ง เขาโค้งคำนับรูปปั้นไร้หน้าอีกครั้งด้วยความเคารพอย่างสูงก่อนจะเดินลงไป

หลังจากนั้น พลังจากห้องโถงศักดิ์สิทธิ์ทั้งสิบแห่งก็ค่อย ๆ ลดลง ประตูลับบนแท่นบูชาก็หายไป และพลังจากเมืองใหญ่สามสิบหกแห่งก็หมดลงอย่างรวดเร็ว

หากปราศจากการสนับสนุนจากเมืองใหญ่ 36 แห่ง แท่นบูชาที่ลอยอยู่ในอากาศนับหมื่นเมตรก็จางหายไปอย่างรวดเร็ว และหายวับไปในอวกาศอีกครั้ง

อย่างไรก็ตาม ไม่มีใครสังเกตเห็นว่าร่างของเจี้ยนเฉิน ปรากฏขึ้นอย่างเงียบ ๆ ห่างจากแท่นบูชาหลายร้อยเมตรที่ระดับความสูง 10,000 เมตร เขาใช้พลังแห่งมิติเพื่อซ่อนร่องรอยของเขา เพื่อให้ไม่มีใครในเผ่าดาวทมิฬสามารถตรวจจับเขาได้ ไม่ว่าจะด้วยประสาทสัมผัสทางวิญญาณหรือตาเปล่าก็ตาม

ดวงตาของเขาเป็นประกาย เขาติดอยู่ที่แท่นบูชาหยกขาวในขณะที่ความคิดแวบเข้ามาในหัวของเขา

“ที่จริงแล้วมีมิติอิสระภายในแท่นบูชา ! ” เจี้ยนเฉินคิด เขาให้ความสนใจกับขั้นตอนการเปิดแท่นบูชามาโดยตลอด เมื่อจักรพรรดิดาวทมิฬเข้าไปภายใน เขาก็สังเกตเห็นได้อย่างชัดเจนเช่นกัน

ไม่กี่วินาทีต่อมา แท่นบูชาหยกขาวก็ถูกซ่อนไว้อย่างสมบูรณ์ มันหายไปหมด

“ด้วยความเข้าใจเกี่ยวกับกฎแห่งมิติขั้นบรรพกาลชั้นสวรรค์ที่ 4 ข้าไม่สามารถบอกได้ว่าแท่นบูชาถูกซ่อนไว้ที่ไหน วิธีการที่น่าประทับใจอะไรเช่นนี้” เจี้ยนเฉินถอนหายใจอยู่ภายใน เขาค้นหามิติอย่างระมัดระวังอีกครั้งเพื่อพยายามค้นหาที่ซ่อนแท่นบูชา แต่เขาก็ยังไม่พบอะไรเลย

ในเวลาต่อมา เขาก็หายตัวไปอย่างเงียบ ๆ เมื่อเขาปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง เขาก็มาถึงภายในโถงศักดิ์สิทธิ์ดาวทมิฬแล้ว จากนั้นเขาก็นั่งลงบนเก้าอี้เพื่อรอจักรพรรดิดาวทมิฬ

เมื่อกระบวนการเปิดแท่นบูชาเสร็จสมบูรณ์ เหล่าราชาเทพทั้งหมดจากเมืองใหญ่ 36 แห่งได้กลับไปยังดินแดนของตนภายใต้คำสั่งของจักรพรรดิดาวทมิฬ ศาลาศักดิ์สิทธิ์ 10 แห่งก็กลับสู่ตำแหน่งเดิมเช่นกัน

ไม่นานความวุ่นวายที่เกิดจากการเปิดแท่นบูชาก็สงบลงอย่างสมบูรณ์ เมืองหลวงของเผ่าดาวทมิฬกลับมาเป็นเหมือนเดิม

เจี้ยนเฉินรออยู่ที่โถงศักดิ์สิทธิ์ดาวทมิฬชั่วขณะหนึ่ง และจักรพรรดิดาวทมิฬก็เดินเข้ามาอย่างสง่างาม เขาส่งขวดหยกให้เจี้ยนเฉินอย่างเจ็บปวดและกล่าวว่า “เจี้ยนเฉิน นี่คือหยดเลือดของจอมปราชญ์สูงสุด 10 หยดที่เจ้าต้องการ เผ่าดาวทมิฬของเราทำทุกอย่างเท่าที่ทำได้เพื่อตอบสนองความต้องการของเจ้า ข้าหวังว่าเจ้าจะไม่มีวันลืมเกี่ยวกับคำสัญญาที่เจ้าให้ไว้กับเผ่าพันธุ์ของข้า”

ก่อนที่เขาจะทันได้ตอบกลับ เจี้ยนเฉินคว้าขวดหยกและเปิดมันอย่างกระตือรือร้นเพื่อตรวจสอบเนื้อหา

ทั้งหมดที่เขาเห็นคือของเหลวสิบหยดที่ลอยอยู่ในขวดหยก แสดงถึงการมีอยู่ที่ทรงพลังเช่นกันเป็นพลังงานที่บริสุทธิ์อย่างยิ่งยวด

มันเป็นแก่นโลหิตของจอมปราชญ์สูงสุด !

ยิ่งไปกว่านั้น แก่นโลหิตก็ยังได้รับการเก็บรักษาไว้เป็นอย่างดี แม้เวลาจะผ่านไป พลังในละอองทั้งสิบก็กระจายออกไปไม่มากนัก ทุกหยดนั้นสมบูรณ์ยิ่งกว่าแก่นโลหิตของหมาป่านภาโบราณ

เจี้ยนเฉินยิ้มแย้มแจ่มใสในทันที ความปิติในใจหลั่งไหลออกมา ทำให้เขายิ้มออกมา ในเวลานี้เขาเริ่มตัวสั่นเบา ๆ

ผ่านมากี่ปีแล้ว ? ใครจะรู้ว่าเขารอสิ่งนี้มากี่ปีแล้ว ในเวลานี้ ในที่สุดเขาก็ได้รับแก่นโลหิตของจอมปราชญ์สูงสุด 10 หยดตามที่เขาต้องการ

ด้วยแก่นโลหิตสิบหยดนี้ เขาสามารถกลับไปยังโลกดวงจันทร์และดวงดาวอีกครั้ง และใช้แก่นโลหิตเพื่อทำลายเซียนผสานเต๋า ดังนั้นจึงปล่อยโถงศักดิ์สิทธิ์บรรพกาลให้เป็นอิสระ

และตามข้อตกลงของเขากับจิตวิญญาณวัตถุของโถงศักดิ์สิทธิ์บรรพกาล มันจะยอมรับเขาเป็นเจ้านายเมื่อเขาช่วยให้มันเป็นอิสระ

โถงศักดิ์สิทธิ์บรรพกาลเป็นวัตถุเทพที่ได้รับการอนุรักษ์ให้อยู่ในสภาพที่สมบูรณ์ !

“ด้วยแก่นโลหิตของจอมปราชญ์สูงสุด 10 หยด ข้าสามารถได้รับวัตถุเทพในสภาพที่สมบูรณ์” เจี้ยนเฉินเต็มไปด้วยความสุขภายใน ขณะที่เขาถือแก่นโลหิต เขารู้สึกตื่นเต้นอย่างมาก

ในไม่ช้า เจี้ยนเฉินก็สงบอารมณ์ที่ปั่นป่วนของเขา เขาสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ และวางจุกปิดขวดอย่างระมัดระวังอีกครั้ง เก็บแก่นโลหิตแท้ 10 หยดอย่างระมัดระวังราวกับเป็นสมบัติ เขารับรองกับจักรพรรดิดาวทมิฬในทันทีว่า “ไม่ต้องกังวล ข้าจะไม่กลับคำในสิ่งที่ข้าตกลงกับเผ่าดาวทมิฬของเจ้าอย่างแน่นอน ถ้าข้ามีพลังพอที่จะปลดปล่อยเผ่าดาวทมิฬของเจ้าสักวันหนึ่ง ข้าจะทำทุกอย่างเท่าที่ทำได้เพื่อช่วยให้เจ้าหลุดพ้นจากคุกแห่งนี้”

เมื่อไปถึงที่นั่น เจี้ยนเฉินหยุดชั่วคราวก่อนที่จะถามด้วยความสงสัย “แท่นบูชาของเจ้าดูเหมือนจะซ่อนที่อื่น ? ”

จักรพรรดิดาวทมิฬดูเหมือนจะรู้ว่าเจี้ยนเฉินกำลังคิดอะไรอยู่ เขาตอบตามปกติ “นั่นเป็นเพียงสถานที่สำหรับเก็บเลือดแก่นแท้ของบรรพบุรุษ ข้างในไม่มีอะไรอีกแล้ว”

“และด้วยแก่นโลหิต 10 หยดที่เจ้าได้รับ เราเกือบจะไม่มีแก่นโลหิตอีกต่อไปแล้ว มีเพียงไม่กี่หยดที่เก็บไว้ในแท่นบูชาในตอนนี้”

“สิ่งเหล่านี้มีความสำคัญต่อพิธีกรรมอันยิ่งใหญ่ที่เราจัดขึ้น เมื่อเลือดของบรรพบุรุษของเราหมดลง เราจะไม่สามารถจัดพิธีกรรมอันที่ยิ่งใหญ่ได้อีกต่อไป ผลก็คือการให้แก่นโลหิตของบรรพบุรุษของเราในวันนี้แก่เจ้า 10 หยดเทียบเท่ากับการวางเดิมพันอนาคตทั้งหมดของเราไว้กับเจ้า”

หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง จักรพรรดิดาวทมิฬก็พูดช้าๆ ว่า “ถ้าเป็นไปได้ ข้าหวังว่าจะช่วยให้เจ้าได้ความช่วยเหลือมากขึ้นเพื่อให้เจ้าเติบโตเร็วขึ้น ท้ายที่สุด ยิ่งเจ้าแข็งแกร่งมากเท่าไร เราก็ยิ่งมีความหวังมากขึ้นเท่านั้น อย่างไรก็ตาม ด้วยความแข็งแกร่งในปัจจุบันของเจ้า ทรัพยากรเพียงอย่างเดียวที่เรามีและสามารถช่วยเจ้าได้อย่างแท้จริงก็คือทั้งหมดที่อยู่ในตะเกียงทองแดง”

“และตะเกียงทองแดงนี้ไม่สามารถเปิดได้ เว้นแต่ข้าจะเป็นขั้นบรรพกาล”