เทพกระบี่มรณะ - ตอนที่ 3203 : สำเร็จ
ตอนที่ 3203 : สำเร็จ
ครั้งนี้เพราะบางทีการเพิ่มของเหลวจิตวิญญาณหยานหวงเข้าไปนั้นจึงไม่มีอะไรเกิดขึ้นตลอดการปรุงยา สุดท้ายหลังจากที่ผ่านไป 3 วันก็มีกลิ่นหอมที่เจี้ยนเฉินคุ้นเคอยอย่างมากลอยออกมาจากเตายาตรงหน้าเขา
ทันทีที่กลิ่นหอมลอยออกมา เจี้ยนเฉินก็ดีใจขึ้นมาทันที เขาใช้เวลาไปหลายปีกับการปรุงยาระดับราชาเทพ เขาได้ทำการปรุงมาเป็นหมื่น ๆ ครั้งแล้ว ดังนั้นเขาจึงเข้าใจดีว่ายาที่ขึ้นรูปแล้วจะมีปฏิกิริยาแบบนี้ มันเป็นสัญญาณบอกว่ามันได้เข้าสู่ช่วงการดูดซับพลัง
การที่มาถึงขั้นนี้ได้นั้นหมายความว่ายาชุดนี้ขึ้นรูปได้อย่างสมบูรณ์ !
“ในที่สุดข้าก็ทำสำเร็จ ! ” เจี้ยนเฉินถนอหายใจออกมา ตอนที่ยาดูดซับพลังงานได้สำเร็จ เขาก็ได้ตบไปที่เตายาเบา ๆ ยาระดับราชาเทพที่เพิ่งปรุงขึ้นมานั้นพุ่งขึ้นมาตกอยู่ในมือของเขา
เมื่อมองไปที่ยาระดับเทพขั้นสูงทั้ง 9 เม็ดในมือ เจี้ยนเฉินก็ยิ้มออกมา เขารู้สึกสบายใจอย่างมาก
การที่ปรุงยาเตานี้สำเร็จก็หมายความว่าเขาสามารถปรุงยาระดับราชาเทพขั้นสูงได้ด้วยตัวคนเดียว
นี่ถือว่ามีความหมายกับเขาอย่างมาก !
“เมื่อไม่มีผู้อาวุโสซูคอยช่วย การปรุงยาเพียงลำพังนั้นยากกว่าเดิมอย่างมากและใช้เวลานานกว่าเดิมมากด้วย แต่ตราบใดที่ข้าปรุงมันได้สำเร็จ ทุกอย่างก็คุ้มค่า สำหรับเวลาแล้ว มันคืออย่างสุดท้ายที่ข้าไม่มีในตอนนี้”
“ ตอนนี้มีหวังที่เผ่าดาวทมิฬจะเปิดลานพิธีขึ้นมาแล้ว แก่นเลือดจอมปราชญ์สูงสุด 10 หยดอยู่แค่เอื้อม”
เจี้ยนเฉินรู้สึกว่าโชคดีอย่างมาก โชคดีที่เขามีของเหลวจิตวิญญาณหยานหวงกับตัว ไม่งั้นแล้วแม้ว่าจะมีความสามารถปรุงยาระดับราชาเทพขั้นสูงได้จริง ๆ แต่ก็ไม่อาจจะปรุงมันขึ้นมาได้ในโลกดาวทมิฬ เพราะโดนจำกัดโดยจิตของจอมปราชญ์สูงสุด
หลังจากนั้นเจี้ยนเฉินก็ได้เพ่งสมาธิไปกับการปรุงยาต่อ ด้วยครั้งแรกที่ปรุงได้สำเร็จ เขาก็เข้าใจขั้นตอนต่าง ๆ ที่เขาต้องระวังตอนที่ปรุงยา ดังนั้นทุกขั้นตอนจึงผ่านไปอย่างราบรื่น ยาทุกเตานั้นปรุงขึ้นมาได้สำเร็จ ไม่มีล้มเหลวเลยสักเตา
เจี้ยนเฉินทำการปรุงยาทั้งวันทั้งคืน ไม่นานก็ผ่านไปกว่า 20 ปี
หลังจากที่ผ่านไปกว่า 20 ปีเจี้ยนเฉินก็ได้ทำการเก็บเตายาที่เต็มไปด้วยยาระดับราชาเทพขั้นสูงที่เขาเพิ่งปรุงขึ้นมาพร้อมสีหน้าที่แสดงความอ่อนล้าออกมา
“ระหว่าง 20 ปีมานี้ข้าปรุงยาไม่หยุดพักแต่ข้าปรุงยาระดับราชาเทพขั้นสูงขึ้นมาได้ไม่ถึง 2,000 เม็ด ประสิทธิภาพในการปรุงยานั้นด้อยกว่าตอนที่มีผู้อาวุโสซูคอยช่วยอย่างมาก” เจี้ยนเฉินถอนหายใจออกมาและทำการตรวจสอบยาที่เขาเก็บไว้ในแหวนมิติ เขาราวกับว่าอยากระบายความอ่อนล้าที่สั่งสมมาตลอดหลายปีมานี้
“ไม่ใช่แค่ใช้พลังไปหลายเท่าแต่ได้ผลลัพธ์แค่เพียงครึ่งเดียวเมื่อทำการปรุงยาระดับราชาเทพตัวคนเดียว แต่ยังต้องใช้สมาธิมหาศาลด้วย ข้าต้องพักฟื้นตัวเอง” เจี้ยนเฉินดูเหนื่อยล้ายิ่งกว่าเก่า เขาไม่ได้ทำการปรุงยาต่อ เขากลับเอาชุดชาออกมาจากแหวนมิติและเริ่มชงชาด้วยใบชาหยั่งรู้
ชาหยั่งรู้ไม่ใช่ช่วยแค่เรื่องการทำความเข้าใจ แต่ยังช่วยฟื้นฟูจิตใจด้วย
นอกจากชาหยั่งรู้แล้วเจี้ยนเฉินก็ยังเอาผลไม้ระดับเทพออกมาจากแหวนมิติ พวกมันปนเปื้อนปราณหยานหวงทั้งหมด พวกมันคือสมบัติสวรรค์ที่จะช่วยฟื้นฟูจิตใจได้ดีอย่างมาก
“ หัวหน้าศาลาที่ห้าตอนนี้ดูเหมือนว่าจะเป็นโตววูจิน ทั้งสามคนแสดงความภักดีต่อข้ามากที่สุดในอดีต พวกเขาได้ช่วยข้าไว้อย่างมาก” เจี้ยนเฉินมองไปที่ชาหยั่งรู้และผลไม้ที่ปนเปื้อนปราณหยานหวงบน เขาลังเลอยู่สักพักก่อนจะยื่นมือออกไปพลังงานโดยรอบอัดแน่นเปลี่ยนเป็นเทียบเชิญพิเศษ 3 อัน หลังจากนั้นแค่ชี้นิ้วออกไป เทียบเชิญทั้ง 3 ก็ถูกส่งออกไปโดยพลังมิติ
ในเวลาเดียวกันนั้นในศาลาศักดิ์สิทธิ์ที่ 5 ที่ลอยอยู่บนเมืองหลวงของเผ่าดาวทมิฬ หัวหน้าศาลาที่ 5 โตววูจินได้เรียกตัวปิงหยวนและทารอทเข้าพบเพื่อปรึกษาเรื่องสำคัญ
แต่ตอนนั้นเองมิติตรงหน้าทั้งสามกลับสั่นไหว เทียบเชิญสามอันที่อัดแน่นขึ้นมาจากพลังงานได้ปรากฏตัวขึ้นเมื่อมองไปยังเทียบเชิญทั้งสาม ทั้งสามคนก็เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น สีหน้าพวกเขาแสดงความซับซ้อนออกมาทันที
“เป็นเขานี่เอง เขาเรียกเราไปหา ระ…เราจะทำยังไงกันดี ? เราจะไปดีรึไม่ ? ” ปิงหยวนพูดขึ้น เขาลังเลและมองไปที่ทารอทและโตววูจิน ชัดแล้ว่าเขาไม่รู้ว่าควรทำยังไง
ทารอทไม่ได้พูดอะไร สายตาเขาสั่นไหวด้วยความรู้สึกซับซ้อน
โตววูจินซึ่งนั่งอยู่บนบัลลังก์ไม่ได้พูดอะไรเช่นกัน สีหน้ของเขาเปลี่ยนไปพร้อมกับสายตาที่สั่นไหว
ทั้งสามไม่ได้พูดอะไรออกมาต่อ เทียบเชิญทั้งสามยังลอยอยู่ตรงหน้าพกวเขรา สักพักบรรยากาศก็เริ่มอึดอัดขึ้นมา
ผ่านไปสักพักโตววูจินก็ถอนหายใจออกมา “ในเมื่อเขาเรียกเราไปหา งั้นเราก็จะไป พวกเจ้าต่างก็รู้แล้วว่าจักรพรรดิคิดอะไรอยู่ ตอนนี้เขาไม่ใช่ศัตรูของเผ่าเราแล้ว เขาคือความหวังในการได้รับอิสระของเรา”
โตววูจิน, ทารอทและปิงหยวนได้ออกเดินทางมุ่งหน้าไปยังภูเขาที่เจี้ยนเฉินอยู่ทันที
เจี้ยนเฉินเอาเก้าอี้ออกมาและเชิญให้ทั้งสามนั่ง เขาทำการชงชาหยั่งรู้ เขาได้เทชาให้กับทั้งสามคนและพูดขึ้น “ที่ข้าเรียกพวกเจ้ามาในครั้งนี้ เป้าหมายหลักก็คือช่วยพวกเจ้า”
“นี่คือชาหยั่งรู้ ของระดับเทพจากที่ที่พิเศษอย่างมาก แม้แต่ในโลกเซียนนั้นก็เป็นของที่ล้ำค่าไม่อาจประเมินราคาได้ แต่เดิมแล้วข้าใช้ชาหยั่งรู้ระดับเทพขั้น 3 เพียงแค่ไม่กี่ใบเพื่อฟื้นฟูจิตใจ แต่เมื่อพวกเจ้าอยู่ที่นี่ด้วย ข้าก็ได้เปลี่ยนไปใช้ใบชาหยั่งรู้ระดับเทพขั้น 7 แม้ว่าข้าจะมีใบชาหยั่งรู้เหลืออยู่ไม่มากก็ตาม”
“มา รีบดื่มตอนที่ยังร้อนอยู่ ชาหยั่งรู้ 1 จอกน่าจะเพียงพอให้พวกเจ้าทะลวงผ่านสักชั้นได้”
โตววูจิน, ทารอทและปิงหยวนพากันดื่มชาหยั่งรู้ไปพร้อมกับความสงสัยแต่ทันทีที่ชาเข้าไปในปาก พวกเขาก็รับรู้ได้ถึงวิถีที่เอ่อล้นไปทั่วร่างกาย พวกเขาอดไม่ได้ที่จะนั่งขัดสมาธิและทำการบ่มเพาะทันที
เจี้ยนเฉินเผยรอยยิ้มออกมาเมื่อเห็นเช่นนั้น เขาเห็นมานานแล้วว่าทั้งสามติดชะงักในการบ่มเพาะมานาน หากพวกนี้บ่มเพาะอยู่ในโลกเซียน พวกนี้คงขึ้นไปถึงขั้นต่อไปรึอาจจะไปอยู่ขอบเขตต่อไปตั้งนานแล้ว
แต่ในโลกดาวทมิฬนั้นเพราะการยับยั้งจากจิตจอมปราชญ์สูงสุดของจิตวิญญาณไม่ การทะเลวงผ่านแต่ละชั้นนั้นจึงยากกว่าเดิมหลายเท่า หากไม่มีองค์ประกอบภายนอกรึโชคช่วยแล้ว พวกเขาก็จะติดอยู่ที่ระดับเดิมไปหลายปีนับไม่ถ้วน
ในขณะเดียวกันชาหยั่งรู้ที่ปนเปื้อนปราณหยานหวงเพียงจอกเดียวนั้นเหมือนกับกุญแจที่ไขผนึกให้กับพวกเขา มันทำให้พวกเขาเอาชนะการยับยั้งจากจิตจอมปราชญ์สูงสุดได้ชั่วคราว