เทพกระบี่มรณะ - ตอนที่ 3200 : ปรุงยาระดับเทพเพียงลำพัง
ตอนที่ 3200 : ปรุงยาระดับเทพเพียงลำพัง
เจี้ยนเฉินทำการตรวจสอบเตา ก่อนจะทำการมองไปที่จักรพรรดิดาวทมิฬ เขายิ้มออกมาด้วยรอยยิ้มลึกลับ “จักรพรรดิดาวทมิฬ การปรุงยาระดับเทพต้องใช้ขั้นบรรพกาลช่วย ไม่งั้นแล้วคงยากอย่างมากที่ข้าจะทำได้เพียงลำพัง ทำไมเจ้าไม่มาช่วยข้าล่ะ ? ”
เมื่อได้ยินแบบนั้น จักรพรรดิดาวทมิฬก็หรี่ตาลงทันที หลังจากที่แปลกใจได้ชั่วครู่เขาก็พูดขึ้นมา “พลังของข้าทัดเทียมกับขั้นบรรพกาลก็จริงแต่ระดับการบ่มเพาะของข้ายังเป็นขั้นอสงไขย ข้าอาจจะช่วยในการปรุงยาระดับราชาเทพไม่ได้”
นี่คือสิ่งที่เขาพูดออกมา แต่เขาก็ยังลังเล สุดท้ายจักรพรรดิดาวทมิฬก็ตัดสินใจและพูดขึ้นด้วยท่าทีไม่เต็มใจ “ยังไงก็ตามเรื่องทั้งหมดนี้ก็เพื่อเผ่าของข้า ข้าจะลองดู”
เจี้ยนเฉินมีวัตถุดิบสำหรับการปรุงยาระดับราชาเทพขั้นสูงจำนวนมากอยู่แล้ว
ย้อนกลับไปในตอนที่อยู่ในตระกูลเทียนหยวนนั้น เขาได้ให้ซีหยูรวบรวมวัตถุดิบมาหลายสิบล้านชิ้น แม้ว่าเขาจะใช้มันหมดระหว่างการปรุงยาหลังจากนั้น แต่ก็เป็นแค่ส่วนหนึ่งของวัตถุดิบที่เขาได้รวบรวมมาทั้งหมด
ไม่มีวัตถุดิบไหนที่อยู่ระดับเทพเลย ดังนั้นเขาจึงนำมันเข้ามาในโลกดาวทมิฬได้โดยไม่มีปัญหาใด ๆ
หลังจากนั้นเจี้ยนเฉินก็ได้เอาวัตถุดิบต่าง ๆ ออกมาใส่เข้าไปในเตายา
จักรพรรดิดาวทมิฬนั่งอยู่อีกข้างของเตาด้วยสีหน้าเคร่งเครียด เขาเรียนรู้ทุกอย่างที่ต้องทำในระหว่างการปรุงยาจากเจี้ยนเฉิน เขาเข้าใจรายละเอียดที่เขาจำเป็นต้องสนใจเป็นอย่างดี
ยังไงซะเจี้ยนเฉินก็มีประสบการณ์ในการปรุงยาระดับเทพขั้นสูงกว่าหมื่นเม็ดมาแล้ว เขามีประสบการณ์จนเชี่ยวชาญทุกขั้นตอน
ไฟบรรพกาลปะทุขึ้นมาพร้อมกับวัตถุดิบทั้งหมดในเตายาที่เริ่มกลายเป็นของเหลว เวลาผ่านอย่างรวดเร็ว ก่อนที่จะรู้ตัวมันก็ถึงขั้นตอนสำคัญในในการปรุงยาระดับราชาเทพ พลังงานสีม่วงในหญ้าราชาเทพเริ่มปะทุออกมา
ตอนนั้นเองที่จักรพรรดิดาวทมิฬตะโกนออกมา อยู่ ๆ เขาก็กดลงไปที่เตาหลอมยา พลังงานตัวเขาได้ไหลออกมายับยั้งพลังระเบิดในหญ้าราชาเทพขั้นสูงเอาไว้
ตูม !
ต่อมาก็เกิดเสียงระเบิดดังขึ้น เตายาได้ระเบิดออก พลังงานมหาศาลด้านในได้กระจายออกมาในทันที ภูเขาโดนระเบิดแตกเป็นชิ้น ๆ ทั้งเจี้ยนเฉินและจักรพรรดิดาวทมิฬอยู่ในสภาพน่าอดสูตัวเต็มไปด้วยฝุ่นและทราย
แม้แต่พลังเต็มที่ของจักรพรรดิดาวทมิฬก็ไม่อาจจะยับยั้งพลังอันรุนแรงที่ปะทุออกมาจากหญ้าราชาเทพได้
“ไม่ ระดับการบ่มเพาะของเจ้ายังไม่เพียงพอ ดูเหมือนว่าเจ้าจะไม่อาจจะยับยั้งพลังนี้ได้ นอกซะจากว่าเจ้าจะเป็นขั้นบรรพกาล” เจี้ยนเฉินส่ายหน้า เขาบอกได้ทันทีว่าระดับการบ่มเพาะของจักรพรรดิดาวทมิฬนั้นเป็นเหตุผลหลัก มันไม่ใกล้เคียงกับเกณฑ์ที่ตั้งเอาไว้
แม้ว่าเขาจะมีพลังทัดเทียมกับขั้นบรรพกาลและแกร่งกว่าพวกขั้นบรรพกาลช่วงต้น แต่เขาก็ยังไม่ไปถึงระดับนั้นได้ พลังของเขายังไม่ได้พัฒนา
จักรพรรดิดาวทมิฬค่อนข้างสลด คำพูดของเจี้ยนเฉินดังก้องในจิตใจของเขา กระทบกระเทือนจิตใจของเขา
ไม่กี่ร้อยปีก่อนเขาคือจักรพรรดิที่ไร้เทียมทานในโลกดาวทมิฬ ในอดีตนั้นเขาได้ปะทับเจี้ยนเฉิน เขาถึงกับมีพลังที่เพียงพอจะบดขยี้เจี้ยนเฉินได้
แต่ตอนนี้ระดับการบ่มเพาะที่ไร้เทียมทานของเขานั้นกลับน้อยนิดในสายตาของเจี้ยนเฉิน เขาถึงกับไม่มีสิทธิ์ในการปรุงยา ในปากของจักรพรรดิดาวทมิฬมีแต่ความขมขื่น
“ข้าไม่อาจจะช่วยเจ้าในการปรุงยาได้ เราจะทำยังไงกันดี ? ” จักรพรรดิดาวทมิฬขมวดคิ้ว ลึก ๆ ในใจเขานั้นเขาหวังว่าเผ่าดาวทมิฬจะช่วยเจี้ยนเฉินเติบโตโดยเร็วที่สุด
ยังไงซะเขาก็ได้เดิมพันความหวังในการได้รับอิสระของทั้งเผ่าไว้กับเจี้ยนเฉิน ยิ่งเจี้ยนเฉินแกร่งขึ้นเท่าไหร่ เผ่าดาวทมิฬก็ยิ่งเข้าใกล้อิสระได้มากขึ้นเท่านั้น
ความหวังของพวกเขาก็มากขึ้นเรื่อย ๆ !
เขาช่วยเจี้ยนเฉินเพื่อที่ทั้งเผ่าจะได้ออกจากคุกนี่เร็วขึ้นกว่าเก่าและได้เห็นโลกภายนอก
“ข้าจะลองเอง ข้าจะลองดู หากแบ่งสมาธิเป็นสองส่วนในการปรุงยาและยับยั้งพลังในหญ้าราชาเทพได้รึไม่” เจี้ยนเฉินพูดขึ้น ดูจากสถานการณ์ตอนนี้แล้วนี่เป็นวิธีเดียวที่จะทดลองได้
“วะ…ว่าไงนะ ? ” แต่เมื่อจักรพรรดิดาวทมิฬได้ยินแบบนั้น เขาก็ต้องใจสั่น เขาเบิกตากว้างราวกับต้องตะลึงอีกครั้ง เขาลุกขึ้นยืนและพูดขึ้น “งั้นข้ากลับไปก่อน หากเจ้าต้องการอะไรก็บอกมาได้เลย เผ่าของเราจะจัดเตรียมของที่เจ้าต้องการไว้ให้สุดความสามารถ”
ก่อนที่เจี้ยนเฉินจะได้ตอบกลับ จักรพรรดิดาวทมิฬก็ได้หายตัวไปทันที
เจี้ยนเฉินไม่ได้สนใจจักรพรรดิดาวทมิฬ เขามองไปที่เตาหลอมยา เขาได้เข้าทำสมาธิและจมอยู่ในความคิด แสงได้ส่องประกายในตาเขาอย่างต่อเนื่อง
เขามีประสบการณ์ในการปรุงยาระดับราชาเทพขั้นสูงกว่าหมื่นเม็ดมาแล้ว ดังนั้นเขาจึงใจทุกปฏิกิริยาและการตอบสนองทุกส่วนจากวัตถุดิบที่จะเกิดขึ้นระหว่างที่ปรุงยา
ตอนนี้เขาได้ทำการคำนวณตามความเข้าใจที่มีต่อยาระดับราชาเทพขั้นสูง ดังนั้นเขาจึงเห็นความเป็นไปได้และโอกาสสำเร็จในการปรุงยาระดับราชาเทพขั้นสูงขึ้นมา
“ ในอดีตข้าไม่มีโอกาสที่จะทำเช่นนี้แต่ร่างบรรพกาลของข้านั้นได้ทะลวงผ่านแล้ว ดังนั้นข้าจึงมั่นใจได้ในระดับหนึ่ง” เขาทำการคำนวณอยู่กว่า 3 วัน
หลังจากนั้นเจี้ยนเฉินก็ได้ทำการคำนวณเสร็จสิ้น ตาเขาเป็นประกายขึ้นมาด้วยความสนใจ
ต่อมาเขาก็เริ่มทำการปรุงยา เขาได้โยนวัตถุดิบต่าง ๆ ลงไปในเตาหลอมยาทีละชิ้นๆ
ครั้งนี้เขาไม่มีใครคอยช่วย เขาจัดการทุกขั้นตอนด้วยตัวเอง
เขาแบ่งสมาธิ ครึ่งหนึ่งสำหรับการปรุงยาและอีกครึ่งสำหรับการสังเกตการณ์ตอบสนองของหญ้าราชาเทพขั้นสูง เขาเตรียมพร้อมที่จะยับยั้งพลังที่จะปะทุออกมา
วัตถุดิบทั้งหมดได้กลายเป็นของเหลว แม้แต่หญ้าราชาเทพขั้นสูงก็ละลายด้วยความเร็วที่เห็นได้ด้วยตาเปล่าภายใต้ความร้อนอันน่ากลัวนี้
แต่ตอนที่หญ้าราชาเทพขั้นสูงกว่าครึ่งละลายไป มันก็ราวกับมีผนึกที่มองไม่เห็นถูกปล่อยออกมา พลังงานอันรุนแรงได้ปะทุออกมาจากมิติลึกลับภายในหญ้าราชาเทพซึ่งเขาไม่อาจจะหามิตินี้พบได้
“มาแล้ว ! ” เจี้ยนเฉินรวบรวมสมาธิ มือขวาของเขามีไฟบรรพกาลลุกไหม้ จากนั้นเขก็ได้กดมือซ้ายลงไปบนเตา พลังบรรพกาลปะทุเข้าไปในเตาหลอมยาผ่านมือซ้ายเพื่อสยบพลังในหญ้าราชาเทพเอาไว้
นี่คือพลังบรรพกาลขั้น 16 ทันทีที่มันเข้าไปในเตายา มันก็ได้แสดงพลังทำลายล้างออกมา
แต่เจี้ยนเฉินต้องแปลกใจ พลังทำลายล้างที่เป็นเอกลักษณ์ของพลังบรรพกาลนั้นเหมือนจะเด่นเรื่องการยับยั้งทุกอย่าง ทันทีที่พลังในหญ้าราชาเทพพบกับพลังบรรพกาล มันก็ราวกับกระต่ายพบกับเสือ มันเหมือนจะกลัวขึ้นมา มันเสียเปรียบในทันที มันไม่อาจจะสลัดจากผนึกที่สร้างขึ้นจากพลังบรรพกาลได้
แค่เพียงคิดพลังบรรพกาลที่เข้าไปในเตาก็ได้เปลี่ยนเป็นกรงขังและขังพลังงานสีม่วงจากหญ้าราชาเทพเอาไว้ สุดท้ายเขาก็ยับยั้งมันได้และเร่งมือเข้าสู่ขั้นตอนสุดท้ายในการอัดแน่นเม็ดยา