เทพกระบี่มรณะ - ตอนที่ 3190 - หวนคืนสู่โลกแห่งวิญญาณ
ตอนที่ 3190 – หวนคืนสู่โลกแห่งวิญญาณ
“เม็ดยาราชาเทพขั้นสูงกว่าหมื่นเม็ดสามารถผลิต ราชาเทพจำนวนที่เท่ากันได้ในระยะเวลาอันสั้น อย่างไรก็ตาม แม้จะมีราชาเทพเพิ่มอีกหมื่นคน แต่ก็ยังไม่เพียงพอที่เผ่าพันธุ์ดาวทมิฬจะกลับไปสู่จุดสูงสุด อย่างไรก็ตาม มันก็ยังเป็นจำนวนที่มาก”
“ข้าต้องการปรุงเม็ดยาราชาเทพขั้นสูง แต่ข้าไม่สามารถเสียเวลาได้อีกต่อไป เนื่องจากข้ามีเวลาน้อยกว่าทศวรรษก่อนที่ข้าจะมีอายุครบ 1,000 ปี ทั้งหมดที่ข้าทำได้ในตอนนี้ก็คือหวังว่าเม็ดยาราชาเทพขั้นสูงหมื่นเม็ดจะสามารถตอบสนองเผ่าดาวทมิฬได้”
หลังจาก 20 ปีของการปรุงยาอย่างบ้าคลั่ง เจี้ยนเฉินถูกบังคับให้หยุด เขาเหลือเวลาเพียงไม่ถึงสิบปี เวลาที่เขาออกเดินทางก็สั้นมาก
การรีบไปจากที่ราบเมฆาไปยังอุโมงค์ระหว่างโลกทั้งสองนั้นเป็นการเดินทางที่ไกลแสนไกล และเขาก็ยังต้องข้ามอุโมงค์หลังจากนั้น
เขายังต้องเดินทางไกลไปยังทวีปดาวทมิฬเมื่อเขามาถึงโลกจิตวิญญาณ
เป็นผลให้เขาต้องให้เวลาตัวเองอย่างเพียงพอสำหรับการเดินทาง มิฉะนั้น เมื่อเขาอายุเกินกำหนด งานง่าย ๆ จะกลายเป็นเรื่องที่ซับซ้อนอย่างยิ่ง
ครั้งสุดท้ายที่เขาไปโลกดาวทมิฬ เด็กไร้หัวใจมีหน้าที่พาเขาไปที่นั่นและพาเขากลับมา ไม่เพียงแค่ปลอดภัยเท่านั้น แต่ยังรวดเร็วอีกด้วย
แต่คราวนี้เขาทำได้เพียงพึ่งพาความแข็งแกร่งของตัวเองเพื่อไปถึงโลกดาวทมิฬ เขาไม่รู้ว่าจะเกิดอุบัติเหตุที่ไม่คาดฝันระหว่างทางหรือไม่
“เฮ้อ ข้ามีเวลาน้อยเกินไปที่จะปรุงยา” เจี้ยนเฉินถอนหายใจเบา ๆ เขาไม่ต้องการที่จะเปิดเผยความลับของยาราชาเทพขั้นสูง ดังนั้นเขาจึงต้องปรุงมันทั้งหมดเอง
ไม่เช่นนั้นเขาสามารถขอให้บรรพชนหลานของเผ่ากระเรียนสวรรค์หรือผู้เชี่ยวชาญการเล่นแร่แปรธาตุทำงานแทนเขาได้โดยตรง เขาสามารถปรุงยาราชาเทพขั้นสูงจำนวนมากได้อย่างง่ายดายด้วยวิธีนี้
“ซีหยู เตรียมวัสดุให้ข้าทันที ไม่จำเป็นต้องมีคุณภาพสูงที่เป็นพิเศษ ข้าจะใช้ทรัพยากรเหล่านี้เพื่อแลกเปลี่ยนในโลกดาวทมิฬ” เจี้ยนเฉินโผล่ออกมาจากห้องลับและติดต่อซีหยูทันที
ผลิตภัณฑ์พิเศษหลายอย่างของโลกดาวทมิฬเป็นสิ่งของที่สำคัญต่อองค์กรในโลกแห่งเซียน ในขณะที่โลกแห่งเซียนยังมีทรัพยากรมากมายที่โลกดาวทมิฬต้องการอย่างยิ่ง การสนองความต้องการของกันและกันเป็นสิ่งที่ดีเสมอมา
“เจี้ยนเฉิน เจ้าจะไปที่โลกดาวทมิฬหรือ ? ” ซ่างกวนมู่เอ๋อมาถึงต่อหน้าเจี้ยนเฉิน นางไม่สามารถปกปิดความกังวลของนางได้
เจี้ยนเฉินพยักหน้า เมื่อมองไปที่ซ่างกวนมู่เอ๋อที่ห่อเหี่ยว เขารู้สึกเจ็บปวดเล็กน้อยในทันที “เจ้ายังคงกังวลเกี่ยวกับเอ๋อเจี้ยนอีกหรือ ? ”
ซ่างกวนมู่เอ๋อถอนหายใจ นางอยู่ในความทุกข์ยากอันลึกซึ้ง “อย่าลืมว่านั่นคือโลกเทพ ขณะนี้มีผู้เชี่ยวชาญเพียงไม่กี่คนที่ไปผจญภัยยังโลกเทพ แต่อันตรายที่เสี่ยวเป่าและคนอื่น ๆ กำลังเผชิญในโลกที่พังทลายนั้นไม่ได้มาจากผู้เชี่ยวชาญหลายคนเท่านั้น นอกจากนี้ยังจะมีภัยคุกคามจากสภาพแวดล้อมที่น่าสยดสยองอีกด้วย”
“ด้วยความแข็งแกร่งของเขาที่แทบจะไม่สามารถบรรลุขอบเขตเทพ เขาไม่สามารถปกป้องตัวเองได้อย่างสมบูรณ์” ราวกับว่านางได้ทำการตัดสินใจที่สำคัญบางอย่าง ซ่างกวนมู่เอ๋อกล่าวด้วยความมุ่งมั่น “ข้าจะไปที่โลกเทพเพื่อค้นหาเขา ไม่อย่างนั้นข้าก็ไม่สามารถสงบสติอารมณ์ได้”
ดวงตาของเจี้ยนเฉินหรี่ลง เขาจ้องตรงไปที่ซ่างกวนมู่เอ๋ออย่างเคร่งเครียด
ตาของพวกเขาสบกัน อากาศรอบตัวพวกเขาดูเหมือนจะหยุดนิ่ง
เมื่อเห็นความมุ่งมั่นในสายตาของซ่างกวนมู่เอ๋อ เจี้ยนเฉินรู้ว่าเขาไม่อาจเปลี่ยนใจนางได้ เขาทำได้เพียงถอนหายใจเฮือกใหญ่อย่างช่วยไม่ได้แล้วพูดว่า “งั้นก็ระวัง ก่อนที่เจ้าจะไปอย่าลืมเตรียมยาเพิ่มอีกเล็กน้อย โลกเทพนั้นแตกต่างจากโลกแห่งเซียน เมื่อเจ้าไปถึงที่นั่น พลังงานที่เจ้าใช้สามารถเติมเต็มได้ด้วยยาเม็ดและเหรียญผลึกเท่านั้น”
เมื่อพิจารณาเพิ่มเติม เจี้ยนเฉินได้ส่งแหวนมิติให้กับซ่างกวนมู่เอ๋อ “มีผลแห่งวิถีฟื้นฟูอยู่ในนั้น ข้าวางแผนที่จะมอบให้เจ้าเมื่อเจ้าไปถึงขั้นอสงไขยชั้นสวรรค์ที่ 9 เพื่อที่เจ้าจะได้ใช้มันเพื่อไปถึงขั้นบรรพกาล”
“แต่ในเมื่อเจ้ากำลังจะไปยังโลกเทพ ข้าทำได้เพียงให้ผลแห่งวิถีฟื้นฟูแก่เจ้าก่อนเวลาอันควรเท่านั้น นอกจากนั้น ยังมีชาหยั่งรู้ขั้นสูงอยู่ที่นั่นด้วยเช่นเดียวกับหยกชะตา”
“ข้าเพิ่งทะลวงผ่านด่านไป ดังนั้นข้าไม่ต้องการหยกชะตาในตอนนี้ อย่างไรก็ตาม เจ้าแตกต่าง ผลแห่งวิถีฟื้นฟูในความครอบครองของเจ้านั้นโดยพื้นฐานแล้วรอให้เจ้าไปถึงขั้นอสงไขยชั้นสวรรค์ที่ 9 ดังนั้นเจ้าต้องการมันมากกว่าข้า”
“หวังว่าเจ้าจะสามารถเข้าถึงขั้นบรรพกาล โดยเร็วที่สุดในช่วงเวลาที่ข้าอยู่ในโลกดาวทมิฬ”
หลังจากนั้น เจี้ยนเฉินค่อย ๆ ถอดกล้วยไม้กลืนกินอมตะที่พันรอบข้อมือของเขาออก เขาพูดอย่างระมัดระวัง “อันตรายของโลกเทพไม่เป็นที่รู้จัก แม้ว่าเจ้าจะเป็นขั้นอสงไขยอยู่แล้ว ข้าก็ยังกังวลอยู่ถ้าเจ้าไปที่นั่นคนเดียวดังนั้น นำกล้วยไม้กลืนกินอมตะไปกับเจ้า ข้าจะกังวลน้อยลงหากเจ้ามีมันอยู่ข้าง ๆ ”
ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา โดยพื้นฐานแล้วเจี้ยนเฉินใช้ยาเม็ดให้กล้วยไม้กลืนกินอมตะกิน มันจึงมีความก้าวหน้าอย่างต่อเนื่อง ด้วยการบำรุงที่เพียงพอ ความแข็งแกร่งของมันก็เพิ่มขึ้นทุกช่วงเวลาที่ผ่านไป มันถึงขั้นบรรพกาลชั้นสวรรค์ที่ 2 แล้ว
มันแข็งแกร่งกว่าซ่างกวนมู่เอ๋อ
กล้วยไม้กลืนกินอมตะเริ่มต่อสู้ดิ้นรน มันเติบโตขึ้นมากับเจี้ยนเฉิน มันปฏิเสธที่จะแยกจากเขา
เจี้ยนเฉินเพิกเฉยต่อการคัดค้านของกล้วยไม้กลืนกินอมตะและผูกไว้กับข้อมือสีขาวซีดของซ่างกวน มู่เอ๋อ “กล้วยไม้กลืนกินอมตะ เจ้าต้องปกป้องนายหญิงของเจ้าตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ตกลงหรือไม่ ? ”
กล้วยไม้กลืนกินอมตะหลบตาในทันที หัวดอกไม้ที่หดเหลือเพียงเศษเสี้ยวของขนาดจริงก็ห้อยลงมา ไร้ซึ่งความกระตือรือร้นใด ๆ
ซ่างกวนมู่เอ๋อต้องการที่จะปฏิเสธ แต่เมื่อนางได้ยินว่าเขาจะไม่ปล่อยให้นางไปที่โลกเทพ เว้นแต่นางจะนำกล้วยไม้กลืนกินอมตะไปด้วย นางทำได้เพียงยอมรับข้อเสนอนี้
สามวันต่อมา เจี้ยนเฉินได้รับแหวนมิติที่เต็มไปด้วยทรัพยากรการบ่มเพาะจำนวนมากจากซีหยู จากนั้นเขาก็ทิ้งที่ราบเมฆาไว้เพียงลำพัง
คราวนี้เจี้ยนเฉินไม่ได้นำกระบี่คู่มากับเขา เพราะมันมีร่างกายแล้ว พวกมันเป็นวัตถุเทพขั้นกลาง ดังนั้นพวกมันจึงไม่สามารถนำเข้าไปในโลกดาวทมิฬได้
มันไม่ใช่เพียงแค่กระบี่คู่ สมบัติและทรัพยากรที่ไปถึงระดับเทพที่อยู่ในความครอบครองของเขาทั้งหมดถูกทิ้งไว้ในตระกูลเทียนหยวน
เขานำทรัพยากรที่เขาได้รับจากโลกจิ๋วหยานหวงไปเท่านั้น เนื่องจากการมีอยู่ของปราณหยานหวง ทรัพยากรสวรรค์เหล่านี้จึงกลายเป็นเอกลักษณ์ พวกมันไม่ได้อยู่ในโลกทั้งหกอีกต่อไป ดังนั้นพวกมันจึงเห็นได้ชัดว่ามีภูมิคุ้มกันต่อข้อจำกัดของจอมปราชญ์สูงสุด
หลังจากนั้น เจี้ยนเฉินเดินทางผ่านค่ายกลเคลื่อนย้ายระหว่างระนาบ ตรงไปยังอุโมงค์สู่โลกแห่งวิญญาณ
ในที่สุด หลังจากการเคลื่อนย้ายมาหลายครั้งและการเคลื่อนย้ายทางไกลมากกว่าหนึ่งโหล เขาก็มาถึงจุดสุดท้ายของโลกแห่งเซียนซึ่งเป็นดาวเคราะห์ยี่กวง !
ดาวเคราะห์ยี่กวงเป็นหนึ่งในดาวเคราะห์ที่ยิ่งใหญ่แปดสิบเอ็ดดวงในโลกแห่งเซียน ความแข็งแกร่งของมันนั้นพอดูได้ แม้ว่าจะจัดอยู่ในอันดับกลาง ๆ ของดาวเคราะห์ที่ยิ่งใหญ่ 81 ดวง แต่ก็เป็นสถานที่ที่ใกล้โลกจิตวิญญาณมากที่สุด
ทันทีที่เขาโผล่ออกมาจากค่ายกลเคลื่อนย้ายระหว่างระนาบบนดาวเคราะห์ยี่กวง ร่างของเจี้ยนเฉินก็หายไปในทันที เมื่อเขาปรากฏตัวอีกครั้ง เขาได้ออกจากดาวดวงนี้แล้วไปถึงอวกาศ