เทพกระบี่มรณะ - ตอนที่ 3188 - กลับสู่ตระกูล
ตอนที่ 3188 – กลับสู่ตระกูล
เมื่อเขาได้ยินว่ามันเป็นวัตถุของโลกเทพ เจี้ยนเฉินก็นึกถึงเผ่าเทพทันที เช่นเดียวกับสหายที่ดีของเขาจากอดีตที่บังเอิญเป็นเทพเจ้าสงครามคนใหม่ของเผ่าเทพ เถี่ยต้า !
ความรู้ของเจี้ยนเฉินเกี่ยวกับประวัติของเผ่าเทพนั้นยังไม่สมบูรณ์ เขารู้เพียงเล็กน้อย
ว่ากันว่าเผ่าเทพเคยเป็นองค์กรที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลกแห่งเซียนอย่างไม่มีข้อโต้แย้ง แม้แต่พระราชวังสวรรค์แห่งบิเชิงก็ยังดูซีดเซียวเมื่อเปรียบเทียบกัน
อย่างไรก็ตาม นับตั้งแต่สงครามเมื่อสามล้านปีที่แล้วและการตายของเทพเจ้าสงคราม องค์กรที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในอดีตก็เสื่อมถอยลงและอ่อนแอลงเรื่อย ๆ ในแต่ละรุ่น
เผ่าเทพก็เหมือนกับพวกจิตวิญญาณปราชญ์ เดิมทีพวกเขาไม่ได้เป็นคนของโลกแห่งเซียน แต่พวกเขามาจากโลกที่ยิ่งใหญ่ซึ่งอยู่ในระดับเดียวกับโลกแห่งเซียน โลกเทพ
นับตั้งแต่โลกเทพแตกสลาย ผู้เชี่ยวชาญทั้งหมดของโลกเทพได้อพยพไปยังโลกแห่งเซียน พวกเขายึดครองหนึ่งในเจ็ดที่ราบศักดิ์สิทธิ์ นั่นคือที่ราบเทพนิกม่า พวกเขาละทิ้งแนวความคิดในอดีตทั้งหมดเกี่ยวกับองค์กรและการแบ่งแยกในโลกเทพ รวมเข้าด้วยกันและเรียกตนเองว่าเผ่าเทพ
โลกเทพและพวกจิตวิญญาณปราชญ์ต่างก็มีชะตากรรมที่คล้ายคลึงกัน พวกเขาทั้งสองได้อพยพไปยังต่างแดนอย่างช่วยไม่ได้หลังจากที่โลกของพวกเขาพังทลาย
ความแตกต่างเพียงอย่างเดียวระหว่างทั้งสองคือเผ่าเทพไม่เคยประสบปัญหาการต่อสู้ภายในมากมายเช่น พวกจิตวิญญาณปราชญ์ เผ่าทั้งหมดของพวกเขารวมกันเป็นหนึ่ง แย่งชิงชิ้นส่วนของต่างแดนนี้เป็นของตนเองและกลายเป็นองค์กรที่ยิ่งใหญ่ที่สุด
“อย่าบอกข้านะว่า เอ๋อเจี้ยนถูกส่งไปยังโลกเทพแล้ว ? ” สีหน้าของเจี้ยนเฉินผันผวนด้วยความไม่แน่นอน โลกเทพได้แตกสลายก่อนโลกจิตวิญญาณ เขาไม่เคยไปที่นั่นมาก่อน แต่เขารู้ดีว่าสภาพแวดล้อมไม่ได้ดีไปกว่าโลกจิตวิญญาณ
มันอาจจะน่ากลัวกว่าโลกจิตวิญญาณด้วยซ้ำ
เป็นเพราะว่าโลกเทพได้แตกสลายเร็วกว่าโลกจิตวิญญาณที่ผู้ฝึกตนนับไม่ถ้วนได้ผจญภัยไปยังโลกเทพเพื่อค้นหาโอกาสและโชคชะตา
ตลอดหลายปีที่ผ่านมา โอกาสและโชคลาภที่เหลืออยู่ในโลกเทพได้รับการคัดเลือกโดยพื้นฐานจากผู้คน ดังนั้นสิ่งที่เหลืออยู่จึงเป็นสถานที่แห่งความพินาศ
“ผู้อาวุโส ท่านสามารถคำนวณได้ไหมว่าค่ายกลเคลื่อนย้ายจะส่งท่านไปที่ใด และเป็นไปได้หรือไม่ที่ท่านจะซ่อมแซมค่ายกลเคลื่อนย้ายนี้ ? ” ซ่างกวนมู่เอ๋อถามอย่างกังวล เห็นได้ชัดว่าคำพูดปลอบโยนของเจี้ยนเฉินไม่ได้ผล
“ค่ายกลเคลื่อนย้ายนี้มีความเก่าแก่มาก อายุที่ถูกสร้างขึ้นนั้นช่างห่างไกลเหลือเกิน วิธีการที่ใช้ในการสร้างนั้นแตกต่างอย่างมากจากยุคปัจจุบันของเรา แม้แต่วิธีการดำเนินการก็แตกต่างอย่างมากจากความรู้ของเราในยุคปัจจุบัน เป็นผลให้ข้าไม่คุ้นเคยกับค่ายกลนี้ ไม่มีอะไรที่ข้าสามารถทำได้กับมัน” หัวหน้าพิรุณกล่าว
ดูเหมือนนางจะคาดเดาอะไรบางอย่างได้จากความกังวลของซ่างกวน มู่เอ๋อ นางกล่าวต่อว่า “อย่าลืมว่านี่เป็นผลิตภัณฑ์จากโลกเทพ หากเจ้าต้องการหาข้อมูลที่เจ้าต้องการทราบเกี่ยวกับค่ายกลเคลื่อนย้ายนี้ เจ้าจะต้องไปที่เผ่าเทพ”
ในท้ายที่สุด เจี้ยนเฉินออกจากจักรวรรดิเมฆทวี มู่เอ๋อที่หดหู่ใจยืนอยู่ตรงหน้าค่ายกลเคลื่อนย้ายระหว่างระนาบของที่ราบสำราญ พวกเขากลับไปยังภาคใต้ของที่ราบเมฆาโดยตรง
ทันทีที่เขากลับไปที่ตระกูลเทียนหยวน เจี้ยนเฉินก็เรียกซีหยูทันที ก่อนที่จะปล่อยให้ทุกคนที่เขานำขึ้นมาจากทวีปเทียนหยวนมาให้นางจัดการ
ในบรรดาคนเหล่านี้ คนที่มาจากโลกแห่งเซียนที่ถูกทอดทิ้งทั้งหมดจะถูกส่งไปยังจิตวิญญาณปราชญ์ สำหรับคนอื่น ๆ เจี้ยนเฉินจะไม่จำกัดเสรีภาพของพวกเขา หากพวกเขาเต็มใจที่จะอยู่ในตระกูลเทียนหยวน พวกเขาก็สามารถเป็นสมาชิกได้โดยตรง
ถ้าพวกเขาต้องการออกไปท่องเที่ยว เจี้ยนเฉินก็บอกซีหยูให้เตรียมทรัพยากรบางอย่างเป็นพิเศษสำหรับพวกเขาเพื่อที่พวกเขาจะได้ไปอย่างอิสระ
“อย่างน้อยที่สุดก็มีผู้คนหลายสิบล้านคน พวกเขาทั้งหมดจะไปที่จิตวิญญาณปราชญ์หรือ ? ” เมื่อซีหยูเห็นเซียนที่ถูกทอดทิ้งจากโลกเบื้องล่าง นางก็ประหลาดใจเช่นกัน นางขมวดคิ้วและพูดว่า “ผู้คนมากมาย การส่งพวกเขาไปยังจิตวิญญาณปราชญ์ผ่านค่ายกลเคลื่อนย้ายระหว่างระนาบนั้นไม่มีประโยชน์อีกต่อไป องค์กรที่ควบคุมค่ายกลเคลื่อนย้ายระหว่างระนาบจะไม่ปล่อยให้ผู้ฝึกฝนผ่านพ้นไป หากพวกเขามีโถงศักดิ์สิทธิ์ที่คอยดูแลคนอื่นเพื่อผลประโยชน์ของตนเอง แม้ว่าบางองค์กรจะแสดงความเคารพต่อตระกูลเทียนหยวนของเราและเพิกเฉยต่อเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ นี้ แต่ไม่ใช่ทุกองค์กรจะทำอย่างนั้น”
“ด้วยเหตุนี้ วิธีเดียวที่จะนำผู้คนจำนวนมากไปที่จิตวิญญาณปราชญ์คือใช้ยานอวกาศ”
“อย่างไรก็ตาม พื้นที่รอบนอกเต็มไปด้วยอันตราย ด้วยระยะห่างที่ยอดเยี่ยมเช่นนี้ เราจึงต้องการขั้นบรรพกาลอย่างน้อยที่สุดเพื่อดูแลยานอวกาศ”
“ตระกูลเทียนหยวนของเราไม่มียานอวกาศระดับสูง ในขณะที่ขั้นบรรพกาลที่เรามีคือผู้อาวุโสซูและผู้อาวุโสหยุนเท่านั้น เราไม่สามารถให้ผู้อาวุโสสองคนจัดการกับงานที่น่ากลัวเช่นนี้ได้ ดูเหมือนว่าเราจะต้องขอความช่วยเหลือจากตระกูลตง ตระกูลเทพเจ้าแห่งไฟ และนิกายจักรวาล ทั้งสามองค์กรนี้อย่างน้อยก็มีนิกายจักรวาล หวังว่าพวกเขาจะสามารถช่วยเราได้”
ซีหยูคิดแผนอย่างจริงจัง เจี้ยนเฉินได้จัดการสิ่งนี้เกิดขึ้นเป็นการส่วนตัว ดังนั้นนางจะทำทุกอย่างเท่าที่ทำได้เพื่อให้สิ่งนี้ให้สำเร็จ ไม่ว่าจะยากแค่ไหนก็ตาม
ไม่ว่าใครในตระกูลก็ไม่สามารถขัดคำสั่งของเจี้ยนเฉินได้
“ข้าจะปล่อยให้เจ้าทำสิ่งนี้ด้วยอำนาจทั้งหมดที่เจ้าต้องการ” เจี้ยนเฉินมอบเซียนที่ถูกทอดทิ้งทั้งหมดให้กับ ซีหยู โดยพื้นฐานแล้วเขาจะโยนงานให้คนอื่นทำ
“ใช่แล้ว นี่คือน้องสาวของข้า ไป๋เหลียน นับตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ในอนาคต นางจะฝึกฝนในตระกูลเทียนหยวน” จากนั้น เจี้ยนเฉินก็บอกไป๋เหลียนให้ออกมาจากโถงศักดิ์สิทธิ์ และแนะนำให้นางรู้จักกับซีหยูในเวลาเดียวกัน
“น้องสาวเจ้าหรือ ? ” ซีหยูผงะ นางมองดูไป๋เหลียนด้วยความสงสัย และรู้สึกประหลาดใจอย่างมาก
เห็นได้ชัดว่า ซีหยูไม่คาดคิดอย่างยิ่งว่าเจี้ยนเฉินจะมีน้องสาวในทันทีทันใด
“ว้าว ! พี่ใหญ่ ซีหยู เจ้าสวยมาก” ถึงตอนนี้ ไป๋เหลียนได้เอาชนะความรู้สึกท้อแท้ของนางไปหมดแล้ว นางยิ้มอย่างตื่นเต้น เต็มไปด้วยความอยากรู้ต่อโลกใบใหม่ นางมีความกระตือรือร้นอย่างมาก
ซีหยูสามารถบอกได้อย่างรวดเร็วว่าคำชมของไป๋เหลียนนั้น มาจากก้นบึ้งของหัวใจอย่างแท้จริง ดังนั้นนางจึงมีความประทับใจที่ดีต่อไป๋เหลียนในทันที ทั้งสองคนเข้ากันได้อย่างรวดเร็วโดยกล่าวอ้างถึงกันและกันว่าเป็นพี่น้องกันโดยตรง
อย่างไรก็ตาม ซีหยูต้องจัดการกับเรื่องของเซียนที่ถูกทอดทิ้ง ดังนั้นนางจึงจากไปหลังจากพูดคุยกับไป๋เหลียนเล็กน้อย หลังจากนั้น เจี้ยนเฉินก็ได้ไปเยี่ยมฉิงยี่หยวนเป็นการส่วนตัวซึ่งได้กักตัวฝึกฝนอย่างสันโดษในตระกูล เทียนหยวนกับไป๋เหลียนตลอดเวลา
ฉิงยี่หยวนก็มาจากทวีปเทียนหยวนด้วย นางเคยเป็นผู้เชี่ยวชาญที่มีชื่อเสียงมาก่อน ดังนั้นนางจึงคุ้นเคยกับไป๋เหลียนเป็นอย่างดี พวกเขากลายเป็นคนรู้จักเก่ามานานแล้ว
“ฉิงยี่หยวน ข้าจะฝากน้องสาวของข้าไว้กับเจ้า นางจะฝึกฝนกับเจ้าในอนาคต” เจี้ยนเฉินไม่ได้เกรงใจกับฉิงยี่หยวนเลย บังคับให้นางรับไป๋เหลียนเป็นศิษย์โดยตรง
ฉิงยี่หยวนดูไม่ต่างจากเมื่อก่อน นางมีใบหน้าที่สวยงามเช่นเดียวกันก็เต็มไปด้วยความอ่อนเยาว์ ให้ความรู้สึกถึงความกล้าหาญ นางแต่งกายด้วยชุดคลุมที่สะดวกสบายซึ่งทำให้นางดูกล้าหาญมาก
เมื่อนางได้ยินเช่นนั้น ฉิงยี่หยวนก็เหลือบมองเจี้ยนเฉินด้วยความโมโห “เจ้ากำลังบอกให้ข้าเป็นอาจารย์ของน้องสาวเจ้าหรือ ? ”
เจี้ยนเฉินยิ้ม “ตราบใดที่ไป๋เหลียนเต็มใจ ข้าก็ไม่ต้องกังวลหากนางอยู่กับเจ้า”
“ความแข็งแกร่งของเจ้าเหนือกว่าข้ามาก ข้าไม่ได้ใกล้เคียงทั้งในแง่ของประสบการณ์และความรู้แต่อย่างใดอย่างหนึ่ง จะดีกว่าไหมถ้าเจ้าแนะนำนางด้วยตัวเอง” ฉิงยี่หยวนกล่าว
“ไม่จำเป็น เส้นทางที่ข้าเดินไม่เหมาะกับน้องสาวของข้า ยิ่งไปกว่านั้น เจ้ามีมรดกของปรมาจารย์กระบี่หยุนฉี มันเหมาะสมกว่าถ้าไป๋เหลียนติดตามเจ้า” เจี้ยนเฉินกล่าว
เห็นได้ชัดว่า ฉิงยี่หยวนจะไม่ปฏิเสธคำขอของเจี้ยนเฉิน นางก็ยินดีรับหน้าที่สั่งสอนไป๋เหลียน