เทพกระบี่มรณะ - ตอนที่ 3158: หลอมกระบี่ศักดิ์สิทธิ์
ตอนที่ 3158: หลอมกระบี่ศักดิ์สิทธิ์
ขณะที่โมเทียนหยุนและซ่างกวนมู่เอ๋อคุยกัน ลำแสงสองเส้นก็พุ่งขึ้นไปในอากาศในทันใด เสาแสงสีม่วงและเสาแสงสีฟ้าปรากฏขึ้นพร้อมกันจากน้ำพุแห่งหยินและหยางที่เงียบไปเป็นเวลาหลายเดือน พวกมันเป็นเหมือนกระบี่ศักดิ์สิทธิ์สองเล่มที่ฉายแสงออกมา
โมเทียนหยุนหยุดคุยกับเจี้ยนเฉินและซ่างกวนมู่เอ๋อ เขามองไปที่จิตวิญญาณกระบี่ นัยน์ตาของเขาเผยให้เห็นถึงความอัศจรรย์ใจ
ในระยะไกล หัวหน้าพิรุณซึ่งนั่งอยู่บนเทือกเขาก็ค่อย ๆ ลืมตาขึ้นเช่นกัน นางมองไปในทิศทางของจิตวิญญาณกระบี่
ในแอ่งน้ำพุ จิตวิญญาณกระบี่ค่อย ๆ ไหลออกมาจากน้ำพุ พวกมันส่องแสงระยิบระยับคล้ายกับดวงอาทิตย์สีม่วงและสีฟ้า สีสันของพวกมันผสมผสานเข้าด้วยกัน มันส่องแสงสว่างไปรอบ ๆ และย้อมโลกจิ๋วหยานหวงด้วยสีที่ต่างกัน
น้ำพุหยุดพลุ่งพล่านด้วยปราณหยินขั้นสูงสุดและปราณหยางขั้นสูงสุด จิตวิญญาณกระบี่ดูดซับพลังทั้งหมดที่ซ่อนอยู่ภายในโดยไม่ทิ้งแม้แต่หยดเดียว
เมื่อเห็นสิ่งนี้ รอยยิ้มจาง ๆ ก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเจี้ยนเฉิน เขาสามารถบอกได้ด้วยการชำเลืองมองเพียงครั้งเดียวว่าจิตวิญญาณกระบี่นั้นแข็งแกร่งกว่าเมื่อไม่กี่เดือนก่อน
ลักษณะที่ชัดเจนที่สุดคือร่างกายของพวกเขามีความมั่นคงมากขึ้นกว่าเดิม
หัวหน้าพิรุณปรากฏตัวที่นั่นเงียบ ๆ นางจ้องไปที่จิตวิญญาณกระบี่และถามว่า “สถานะปัจจุบันของเจ้า เจ้าสามารถคุกคามสัตว์อสูรหยานหวงขั้นอัครสูงสุดชั้นสวรรค์ที่ 8 หรือ 9 หลังจากหลอมรวมได้หรือไม่ ? ”
“มันยังไม่เพียงพอ ! ” จือหยิงส่ายหัวและพูดว่า “เราฟื้นตัวขึ้นมาได้นิดหน่อยด้วยพลังของหยินและหยาง แต่มันก็ยังไม่ใกล้เคียงกับสภาวะสูงสุดของเราเลย ผลก็คือการฆ่าสัตว์อสูรหยานหวงขั้นอัครสูงสุดชั้นสวรรค์ที่ 8 หรือ 9 ยังคงเป็นเรื่องยากสำหรับเราในสถานะปัจจุบัน”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ดวงตาของฉิงโซวก็สั่นไหวก่อนที่เขาจะพูดหลังจากไตร่ตรอง “แต่ถ้าเรามีร่างกาย บางทีเราอาจลองดูได้ เนื่องจากการครอบครองร่างกายจริง ๆ ความแข็งแกร่งที่เราสามารถปลดปล่อยได้ก็จะเพิ่มขึ้น”
“นั่นเป็นเรื่องง่าย เราสามารถหลอมร่างกายให้เจ้าได้” โมเทียนหยุนเดินมาจากที่ไกล เขามองไปที่หัวหน้าพิรุณอย่างลึกลับและหัวเราะ “หัวหน้าพิรุณ ความเชี่ยวชาญของในวิถีแห่งการตีเหล็กของเจ้านั้นเหนือกว่าข้ามาก ข้าจะปล่อยให้เรื่องนี้ขึ้นอยู่กับเจ้า เจ้ามีอะไรจะพูดหรือไม่ ? ”
“ข้าจะทำ ! ” หัวหน้าพิรุณเห็นด้วยอย่างตรงไปตรงมาอย่างยิ่ง ท้ายที่สุดสิ่งนี้ส่งผลต่อความสนใจของนางเอง ตราบใดที่พวกเขาสามารถสังหารสัตว์อสูรหยานหวงได้ การยอมจ่ายราคาเพียงเล็กน้อยก็คุ้มค่า
หัวหน้าพิรุณมองไปที่เจี้ยนเฉินและถามว่า “เจี้ยนเฉิน ด้วยความเชี่ยวชาญของเจ้าในด้านวิถีแแห่งการตีเหล็ก เจ้าไม่สามารถหลอมร่างของกระบี่คู่ได้ในเวลาอันสั้น ข้าสามารถหลอมกระบี่ให้เจ้าได้ เจ้าจะรังเกียจหรือไม่ ? ”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น เจี้ยนเฉินก็ค่อนข้างลังเล การหลอมกระบี่คู่เป็นงานที่สำคัญ เขาพร้อมเสมอที่จะหลอมมันขึ้นมาด้วยตัวเอง เมื่อเขาทำเองเท่านั้น เขาถึงจะรู้สึกปลอดภัยขึ้นเล็กน้อย
ถ้าเขาฝากเรื่องนี้ไว้กับคนอื่น เขาเห็นว่าไม่เหมาะสมเล็กน้อย
อย่างไรก็ตาม เขาเดินทางไปมาในโลกเซียนเสมอ และกระบี่คู่นั้นเป็นข้อห้ามอย่างแน่นอน พวกมันเป็นวัตถุที่เขาไม่สามารถเปิดเผยได้ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไมเขาถึงไม่เคยใส่ใจกับการหลอมกระบี่
มันง่ายกว่ามากที่จะซ่อนกระบี่หากพวกมันเป็นเพียงจิตวิญญาณเมื่อเทียบกับตอนที่พวกมันมีร่างกาย
ยิ่งไปกว่านั้น แม้ว่าเขาจะสามารถสร้างพวกมันได้ เขาก็ไม่สามารถใช้พวกมันในโลกเซียนได้อย่างแน่นอน เช่นนั้นก็จะไม่มีความหมาย
บางทีอาจเป็นเพราะโมเทียนหยุนตระหนักถึงความกังวลของเจี้ยนเฉิน เขาจึงกล่าวว่า “เจี้ยนเฉิน นอกเหนือจากผู้ที่ใกล้ชิดกับเจ้าที่สุดแล้ว คนที่เจ้าไว้วางใจและพึ่งพามากที่สุดในโลกเซียนคือเชื้อสายนักรบวิญญาณ ความเชื่อมโยงระหว่างสมาชิกของเชื้อสายนักรบวิญญาณนั้นมีความใกล้ชิดที่ไม่มีใครเทียบได้ พวกเจ้าผ่านร้อนผ่านหนาวมาด้วยกัน แม้แต่ตลอดประวัติศาสตร์ มันก็ยังไม่มีตัวอย่างของการทรยศในหมู่เชื้อสายนักรบวิญญาณ”
“นอกจากเชื้อสายนักรบวิญญาณคือหัวหน้าพิรุณ เจ้าสามารถไว้วางใจหัวหน้าพิรุณได้เช่นเดียวกับที่ไว้วางใจเชื้อสายนักรบวิญญาณ บางทีนางอาจจะไม่สามารถช่วยอะไรได้มาก แต่นางจะไม่มีวันทำร้ายเจ้าอย่างแน่นอน”
“ด้วยเหตุนี้ เจ้าสามารถทิ้งเรื่องการหลอมกระบี่คู่ให้กับหัวหน้าพิรุณได้โดยไม่ต้องกังวลเลย”
เมื่อได้ยินเรื่องนี้ จู่ ๆ เจี้ยนเฉินก็นึกถึงตอนที่หัวหน้าพิรุณปะทะกับบรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็ง โดยไม่ลังเลใด ๆ บนที่ราบน้ำแข็งขั้วโลก
เมื่อคิดถึงตอนนั้น เจี้ยนเฉินจึงตัดสินใจทันทีและยกกำปั้นขึ้นมา “งั้นข้าคงต้องรบกวนท่านแล้ว หัวหน้าพิรุณ ! ”
หัวหน้าพิรุณมองดูจิตวิญญาณกระบี่และพูดในใจว่า “ด้วยความสามารถของข้า ข้าสามารถหลอมกระบี่คู่ให้เป็นวัตถุเทพระดับสูงได้ ข้าบังเอิญเพิ่งได้รวบรวมวัสดุสำหรับการหลอมวัตถุจากโลกจิ๋วหยานหวงในครั้งนี้ จ้าวปีศาจชั้นฟ้า เจ้าคงมีวัตถุดิบมากมายเช่นกัน หากเราทำ มันก็น่าจะเพียงพอสำหรับทั้งชุด”
“ไม่ เจ้าไม่สามารถสร้างวัตถุเทพระดับสูงให้กับพวกเราได้อย่างแน่นอน” อย่างไรก็ตาม ก่อนที่โมเทียนหยุนจะตอบ ฉิงโซวก็รีบปฏิเสธ “ถ้าเราหลอมรวมเป็นวัตถุเทพระดับสูง ผลกระทบจะรุนแรงมาก ด้วยระดับของร่างบรรพกาลในปัจจุบัน เขาจะไม่สามารถต้านทานมันได้อย่างแน่นอน ความประมาทเพียงเล็กน้อยอาจทำให้เขาเสียชีวิตได้”
จือหยิงก็เคร่งเครียดเช่นกัน เขาพูดอย่างจริงจังว่า “ถูกต้อง ด้วยความแข็งแกร่งในปัจจุบันของนายท่าน เขาไม่สามารถทนต่อผลกระทบจากวัตถุเทพระดับสูงได้ ด้วยเหตุนี้ เจ้าไม่สามารถหลอมวัตถุเทพระดับสูงได้อย่างแน่นอน วัตถุเทพระดับกลางคือขีดจำกัด”
เมื่อพูดถึงตรงนั้น จือหยิงก็หยุดครู่หนึ่งก่อนจะพูดต่อ “ความแข็งแกร่งของข้าและฉิงโซวฟื้นขึ้นมามากพอสมควร ยิ่งเราแข็งแกร่งมากเท่าไร พลังหลังจากการหลอมรวมก็จะยิ่งแข็งแกร่งขึ้น มันเติบโตด้วยความแข็งแกร่งของเรา ดังนั้นแม้ว่าเราจะไม่มีร่างกาย ผลกระทบที่นายท่านจะต้องทนจากการหลอมรวมจะน่ากลัวยิ่งกว่าเดิม”
“ถ้าเรามีร่างกาย ผลกระทบจะยิ่งน่ากลัวขึ้นไปอีก แม้ว่าร่างบรรพกาลของนายท่านจะตัดผ่านไปเมื่อเร็ว ๆ นี้ เขาอาจจะไม่สามารถต้านทานมันได้”
“วัตถุเทพระดับกลางคงเป็นขีดจำกัดของสิ่งที่นายท่านสามารถทนได้”
“ถ้าเป็นเช่นนั้น ข้าจะหลอมวัตถุเทพระดับกลางให้เจ้า ! อย่างไรก็ตาม ข้ามีวัตถุดิบไม่มากในระดับนั้น เจี้ยนเฉิน ส่งวัสดุที่เจ้ารวบรวมได้มาให้ข้า”
เจี้ยนเฉินหยิบวัสดุทั้งหมดที่เขารวบรวมได้ด้วยความยากลำบากออกมาทันที และนำเสนอทั้งหมด
เมื่อหัวหน้าพิรุณเห็นวัสดุจากเจี้ยนเฉิน นางก็ขมวดคิ้วทันที “คุณภาพต่ำไปหน่อย แต่ถ้าผสมกับวัสดุคุณภาพสูง มันก็น่าจะพอ”
หัวหน้าพิรุณหยิบวัสดุจากแหวนมิติของนาง และโมเทียนหยุนก็ส่งมอบให้จำนวนมากเช่นกัน
หลังจากกระบวนการคัดเลือกโดยหัวหน้าพิรุณ พวกเขารวบรวมวัสดุครบชุดที่มีธาตุหยินและหยางอย่างรวดเร็ว
หลังจากนั้นหัวหน้าพิรุณก็ใช้โลกแห่งกฎ พลังจากโลกแห่งกฎก่อตัวเป็นเขตแดนอิสระที่ห้อมล้อมบริเวณโดยรอบ กฎแห่งโลกได้แผ่ขยายไปทั่วภูมิภาคดังก้องกังวาน ในเวลาเดียวกัน พลังแห่งไฟที่แผดเผาอย่างแรงกล้าก็เพิ่มขึ้น
หัวหน้าพิรุณได้เริ่มหลอมกระบี่คู่