เทพกระบี่มรณะ - ตอนที่ 3150: ร่างบรรพกาลขั้นที่ 16
ตอนที่ 3150: ร่างบรรพกาลขั้นที่ 16
ภายใต้การเยียวยาจากดอกบัวแฝด บาดแผลของเจี้ยนเฉินก็เสถียรขึ้นอย่างรวดเร็ว ความเลวร้ายของบาดแผลหายไปเรื่อย ๆ
ทันทีที่บาดแผลของเจี้ยนเฉินคงที่ เขาก็หยุดการรักษาอย่างเฉียบขาด เขาลากร่างที่บาดเจ็บหนักของเขาออกไปเพื่อรวบรวมของเหลวจิตวิญญาณหยานหวง
เขาไม่รู้ว่าเมื่อใดที่สัตว์อสูรหยานหวงที่อยู่ใกล้ ๆ จะมาถึง เขาไม่มีเวลามากพอที่จะรักษาบาดแผลให้หายขาดได้ทันที การรวบรวมของเหลวจิตวิญญาณหยานหวงให้มากพอมีความสำคัญสูงสุด
อย่างไรก็ตาม เพียงไม่กี่วินาทีหลังจากที่เจี้ยนเฉินเริ่มรวบรวมของเหลวจิตวิญญาณหยานหวง เสียงคำรามของสัตว์ร้ายก็ดังขึ้นจากภูเขาและป่าที่อยู่ห่างไกล สัตว์อสูรหยานหวงตัวหนึ่งกำลังเข้ามาใกล้ที่นี่ พลังแห่งการมีอยู่ที่ถูกปล่อยออกมานั้นทรงพลังอย่างยิ่ง อย่างน้อยน่าจะเป็นขั้นบรรพกาล
ในขณะนี้ สมบัติสวรรค์บนเกาะเล็ก ๆ หายไปอย่างรวดเร็ว ซ่างกวนมู่เอ๋อรวบรวมสมบัติทั้งหมดที่นั่นโดยเร็วที่สุดก่อนที่จะรีบไปหาเจี้ยนเฉิน
นางสัมผัสได้ชัดเจนว่าสัตว์อสูรหยานหวงกำลังเข้ามาใกล้เช่นกัน นางพูดอย่างกังวลและเคร่งเครียดว่า “เจี้ยนเฉิน เราไม่มีเวลาเพียงพอ เราต้องออกจากที่นี่เดี๋ยวนี้”
เมื่อมองไปที่ของเหลวจิตวิญญาณหยานหวงหลายร้อยลิตรที่เขาเพิ่งรวบรวมไว้ในแหวนมิติ เจี้ยนเฉินก็ถอนหายใจภายในเนื่องจากมันยังไม่เพียงพอ
ยิ่งไปกว่านั้น เขาได้เห็นความมหัศจรรย์อันลึกซึ้งของของเหลวจิตวิญญาณหยานหวงในขณะที่เขากลั่นยามอมเมามังกร สามารถอธิบายได้ว่าของเหลวจิตวิญญาณเป็นสมบัติที่ไม่มีใครเทียบได้สำหรับนักปรุงยา
น่าเสียดายที่สัตว์อสูรหยานหวงที่กรูเข้าไปใกล้อย่างรวดเร็วบังคับให้เจี้ยนเฉินต้องล้มเลิกความคิดที่จะรวบรวมของเหลวจิตวิญญาณหยานหวงมากขึ้น หากเขายังไม่ออกไป ซ่างกวนมู่เอ๋อจะตกอยู่ในอันตรายเพราะเขา
“ไปกันเถอะ มู่เอ๋อ ! ” เจี้ยนเฉินล้มเลิกความตั้งใจที่จะเก็บของเหลวจิตวิญญาณหยานหวงที่นี่อย่างเด็ดเดี่ยว ก่อนที่จะลบพลังแห่งการมีอยู่ของพวกเขาและออกจากสถานที่แห่งนี้อย่างลับ ๆ ภายใต้การสนับสนุนของ ซ่างกวนมู่เอ๋อ
โชคดีที่สัตว์อสูรหยานหวงเหล่านี้ไม่มีสติปัญญาใด ๆ ดังนั้นเจี้ยนเฉินและซ่างกวนมู่เอ๋อจึงสามารถหลบหนีได้โดยไม่พบอันตราย แม้ว่าพวกเขาจะทิ้งร่องรอยไว้ แต่สัตว์อสูรหยานหวงเหล่านี้ก็ไม่สนใจเบาะแสเหล่านี้
มิฉะนั้นเจี้ยนเฉินและซ่างกวนมู่เอ๋อจะไม่มีวันหลุดมือไปง่าย ๆ อย่างนี้หากมันเป็นสัตว์ร้ายโบราณที่ชาญฉลาดแทน
เจี้ยนเฉินและซ่างกวนมู่เอ๋อยังคงตื่นตัวและระแวดระวังอย่างเต็มที่ในช่วงต่อไปของการเดินทาง พวกเขาหลีกเลี่ยงสัตว์อสูรหยานหวงทั้งหมด แม้ว่าพวกเขาจะค้นพบสมบัติสวรรค์ระดับเทพ พวกเขาก็ไม่ได้ไปหยิบมัน พวกเขาถอยกลับไปจนสุดนอกเขตโดยไม่หยุด
เจี้ยนเฉินยังไม่ฟื้นตัวจากผลข้างเคียงของกระบี่คู่ ในขณะที่ซ่างกวนมู่เอ๋อเป็นเพียงขั้นอสงไขยช่วงต้น ในส่วนลึกที่สัตว์อสูรหยานหวงขอบเขตตั้งต้นกำลังเดินด้อม ๆ มอง ๆ อยู่เรื่อย ๆ พวกเขาจะไม่สามารถต้านทานพลังของพวกมันได้เลย
ทั้งสองเคลื่อนตัวอย่างระมัดระวัง พวกเขาออกจากส่วนลึกในไม่ช้าและกลับสู่ดินแดนที่สัตว์อสูรหยานหวงขอบเขตเทพอาศัยอยู่
อย่างไรก็ตาม พวกเขายังไม่หยุด ซ่างกวนมู่เอ๋อช่วยพยุงเจี้ยนเฉินและบินที่ระดับความสูงไม่มาก เมื่อพวกเขาไปถึงบริเวณที่สัตว์อสูรหยานหวงขั้นศักดิ์สิทธิ์อาศัยอยู่ พวกเขาจึงหยุดพัก
“ข้าจะตัดผ่านร่างบรรพกาลตอนนี้เลย มู่เอ๋อเฝ้าระวังให้ข้าด้วย” เจี้ยนเฉินนั่งลงทันที เกาะเล็ก ๆ มีสมบัติสวรรค์มากนับร้อยเติบโตขึ้นที่นั่น แม้ว่าส่วนหนึ่งจะเป็นต้นลูกท้อเมฆม่วงและต้นชาหยั่งรู้ ส่วนที่เหลือก็เพียงพอแล้วสำหรับเขาที่จะตัดผ่าน
ความสมบูรณ์ของโลกจิ๋วหยานหวงนั้นเป็นขุมสมบัติ.มีสมบัติสวรรค์ระดับสูงมากมายนับไม่ถ้วน แต่ต้องมีความแข็งแกร่งเพียงพอเพื่อให้ได้มา
เช่นเดียวกับการเตรียมตัวอย่างเหมาะสมทำให้ทุกอย่างง่ายขึ้นมาก เมื่อเขาแข็งแกร่งขึ้นเท่านั้น เขาจึงจะสามารถรวบรวมสมบัติสวรรค์อันล้ำค่าได้
ซ่างกวนมู่เอ๋อนำทุกอย่างที่นางรวบรวมมาจากเกาะเล็ก ๆ ออกมาทันที. ผลศักดิ์สิทธิ์นภาวิสุทธิ์ 3 ผล, ลูกท้อเมฆม่วงหลายร้อยผลและใบชาหยั่งรู้จำนวนมาก, ตลอดจนสมบัติสวรรค์ระดับเทพอื่น ๆ อีกมากมาย
ระดับขั้นที่เจี้ยนเฉินบรรลุถึงตอนนี้ด้วยร่างบรรพกาล ความช่วยเหลือที่ ลูกท้อเมฆม่วงนำมาให้เขากลายเป็นเรื่องเล็กน้อย แม้ว่าเขาจะกินลูกท้อเมฆม่วงขั้นเทพระดับ 9 มันจะไม่สร้างความแตกต่างมากนัก
พลังงานที่ร่างบรรพกาลต้องการเมื่อตัดผ่านนั้นเหนือกว่าสิ่งใดในระดับเดียวกัน
สำหรับใบชาหยั่งรู้ มันก็ไม่มีประโยชน์ต่อการตัดผ่านของเจี้ยนเฉิน เนื่องจากตอนนี้สิ่งที่เขาต้องการคือพลังงานเท่านั้น ไม่ใช่ความเข้าใจ
หลังจากนั้นเจี้ยนเฉินจึงเริ่มให้ความสำคัญกับการรักษาตัวเหมือนกับว่าเขาเป็นเพียงคนคนเดียวในโลก ก่อนที่เขาจะตัดผ่าน เขาจำเป็นต้องกลับสู่สภาวะสูงสุด เพื่อความปลอดภัย
ในขณะเดียวกันซ่างกวนมู่เอ๋อได้แสดงให้เห็นถึงด้านที่มีคุณธรรมของนาง นางเพียงเฝ้าดูเจี้ยนเฉินอย่างเงียบ ๆ ขณะที่นางจัดระเบียบสมบัติสวรรค์ให้เขา นางจัดเรียงพวกมันออกเป็นกลุ่มแล้ววางซ้อนไว้ข้างหนึ่งอย่างเรียบร้อย
ท้ายที่สุดแล้ว สมบัติสวรรค์เหล่านี้ทั้งหมดไม่สามารถเพิ่มการบ่มเพาะของเขาได้ บางส่วนมีไว้สำหรับการฟื้นฟูร่างกายหรือแม้แต่การปรุงยา
หลายวันต่อมาบาดแผลของเจี้ยนเฉินหายเป็นปกติ เมื่อเขาลืมตาขึ้นอีกครั้ง เขาค้นพบซากสัตว์อสูรหยานหวงกว่าโหลในระยะไกล
“ข้าเพียงเฝ้าดูให้เจ้าตัดผ่านอย่างสงบข้าจึงต้องทำใจปล่อยพวกมันไป” ซ่างกวนมู่เอ๋อที่นั่งตรงหน้าเจี้ยนเฉิน แสดงความอ่อนโยนอีกครั้งหนึ่ง
เมื่อมองไปที่ใบหน้าที่งดงามดั่งภาพวาดของซ่างกวนมู่เอ๋อ เจี้ยนเฉินก็ยิ้มอย่างเข้าใจ เขาเหลือบมองสมบัติสวรรค์ที่วางไว้อย่างเรียบร้อยตรงหน้าเขาและรู้สึกอบอุ่นขึ้นในใจ
หลังจากนั้นไม่นาน, เขาหยิบผลผลศักดิ์สิทธิ์นภาวิสุทธิ์และกินโดยไม่ลังเล.
ประสิทธิภาพของผลศักดิ์สิทธิ์นภาวิสุทธิ์นั้นรุนแรงมาก. ทันทีที่เขากินเข้าไป,เขาก็สัมผัสได้ถึงพลังงานที่พุ่งพล่านในร่างกายของเขา. ถ้าเขากินผลศักดิ์สิทธิ์นภาวิสุทธิ์อย่างไม่ระวังโดยไม่รอให้การบ่มเพาะสูงขึ้นในระดับหนึ่ง,ร่างกายของเขาอาจจะระเบิดทันที.
เวลาผ่านไปอย่างเงียบ ๆ ตอนนี้ไม่มีผลศักดิ์สิทธิ์นภาวิสุทธิ์เหลือแม้แต่ผลเดียว เนื่องจากเจี้ยนเฉินกินเข้าไปทั้งหมดแล้ว แม้กระทั่งส่วนที่ดีของสมบัติสวรรค์ระดับเทพหลายโหลสำหรับการบ่มเพาะที่จะช่วยเสริมความแข็งแกร่งก็หายไป
ในขณะเดียวกัน ซากของสัตว์อสูรหยานหวงที่อยู่ใกล้เคียงก็มีมากกว่าร้อยตัวแล้ว
ขณะที่เจี้ยนเฉินจดจ่อกับการตัดผ่าน ซ่างกวนมู่เอ๋อก็ยังคงอยู่ข้าง ๆ เขาและเฝ้าดูเขาอย่างเงียบ ๆ
ทันใดนั้น พลังแห่งการมีอยู่ของเจี้ยนเฉินก็พุ่งพรวดออกมา ซ่างกวนมู่เอ๋อซึ่งนั่งอยู่ตรงหน้าเขา ได้ไถลออกไปอย่างควบคุมไม่ได้ภายใต้แรงกดดันจากพลังแห่งการมีอยู่.
ในขณะนั้นเอง พลังงานและแสงสว่างที่เจี้ยนเฉินปล่อยออกมาได้เพิ่มขึ้นในอัตราที่ไม่น่าเชื่อราวกับว่ามันกำลังเปลี่ยนแปลงในเชิงคุณภาพ และมุ่งสู่ระดับที่สูงขึ้น
เขาได้บรรลุเป้าหมายของเขา โดยตัดผ่านร่างบรรพกาลจากขั้นที่ 15 ไปยังขั้นที่ 16
วันต่อมา พลังแห่งการมีอยู่ของเจี้ยนเฉินก็ค่อย ๆ สงบลง เขาลืมตา เมื่อสัมผัสได้ถึงพลังที่เปลี่ยนไปในแง่ของคุณภาพที่ไหลผ่านร่างกายของเขา เขาก็ยิ้มอย่างพึงพอใจในทันที
เมื่อร่างบรรพกาลตัดผ่านไปถึงขั้นที่ 16 เขาจึงกลายเป็นขั้นบรรพกาลอย่างเป็นทางการตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป
ไม่ว่าจะเป็นการบ่มเพาะ, ความเข้าใจ, หรือวิญญาณ, พวกมันล้วนบรรลุถึงขั้นบรรพกาลแล้ว.
“ร่างบรรพกาลแข็งแกร่งยิ่งขึ้น ถ้าข้ายืนอยู่โดยไม่ขยับเขยื้อนและปล่อยให้สัตว์อสูรหยานหวงขั้นบรรพกาลชั้นสวรรค์ที่ 1 โจมตีข้าเพียงฝ่ายเดียว มันก็ไม่สามารถทำอันตรายข้าได้เลย” การเพิ่มความแข็งแกร่งขึ้นอีกครั้งทำให้เจี้ยนเฉินมั่นใจยิ่งขึ้น