อัจฉริยะตัวน้อยกับคุณพ่อสุดโฉด - ตอนที่ 514 รีบจัดการให้เร็วที่สุด
ตอนที่ 514 รีบจัดการให้เร็วที่สุด
“แก…..สมควรตาย” จิ่งเป่ยเฉินเดินเข้าไป ก่อนจะถอดเสื้อสูทและมองเธอด้วยท่าทีที่ระวัง
คนเมื่อครู่ที่กล้าทำกับอันโหรวแบบนี้ มีหรือที่จะกล้ายืนอยู่ข้าง ๆ ตัวเธอ ก่อนจะก้าวถอยหลังเข้าไปในห้องผู้ป่วย
ต่อให้ได้เงินหรือไม่ได้ก็ไม่สำคัญอีกแล้ว ตอนนี้เขาเหมือนกับเอาชีวิตไปแขวนไว้กับเส้นด้ายแล้ว
จิ่งเป่ยเฉินประคองตัวเธอเอาไว้ ไม่ช้าก็อุ้มเธอขึ้นมา “โหรวโหรว ไม่เป็นอะไรใช่ไหม”
“อืม ฉันไม่กังวลเท่าไร เพราะรู้ว่านายต้องมาแน่” เพียงแต่เธอนั้นไม่ชอบกลิ่นสีน้ำมันเท่าไรเลย อยากจะรีบจัดการมันให้เร็วที่สุด
จิ่งเป่ยเฉินอุ้มเธอออกมาจากห้องผู้ป่วย เหอเฉียงพิงตรงประตูด้วยท่าทีเกร็ง ๆ ก่อนจะพูดขึ้น “ประธานจิ่ง ผมไม่ได้ตั้งใจทำแบบนั้นจริง ๆ คุณก็เห็นว่าลูกสาวของผมตายไม่เป็นธรรม ยังไงก็ต้องมีค่าชดเชยใช่หรือเปล่า!”
“แกคิดอยากไปอยู่กับเธอก็ได้นะ” จิ่งเป่ยเฉินเอ่ยพูดด้วยเสียงเบา ๆ “สักคนเดียวจะไม่ปล่อยให้เหลือเลย”
ถึงแม้จะไม่มีใครตอบรับ แต่เหอเฉียงรู้ดีว่าเขาต้องตายแน่ ๆ
“ประธานจิ่ง ประธานจิ่ง เมื่อครู่นี้ผมแค่หุนหันพลันแล่นไปหน่อย!” เหอเฉียงตะโกนผ่านทางด้านหลังของพวกเขา
แต่จิ่งเป่ยเฉินเดินออกไปแล้ว และเขาก็ไม่ได้สนใจเสียงนั้นเลยแม้แต่น้อย
ทำกับโหรวโหรวของเขาเป็นแบบนี้ ตอนนี้เขาก็ต้องรับรู้ถึงความเจ็บปวด
“นายคงไม่คิดจะส่งเขาไปหาลูกสาวจริง ๆ หรอกใช่ไหม? ถ้าเป็นแบบนั้นจะโหดร้ายเกินไปหรือเปล่า?” เธอกระซิบเสียงเบา
ถึงแม้จะมองไม่เห็น แต่เธอก็สัมผัสได้ถึงความปลอดภัยเมื่ออยู่ในอ้อมแขนของเขา
“ไม่หรอก อย่างมากก็ทำให้พิการเท่านั้นเอง” การตายสำหรับตัวเขามันก็แค่การปลดปล่อย แต่การมีชีวิตอยู่สิถึงจะเรียกทรมาน
ถึงกับทำพิการเลยเหรอ?
ก็ได้! สำหรับจิ่งเป่ยเฉินแค่นี้ถือว่าเบามากแล้ว
เขารีบพาเธอไปทำความสะอาดร่างกายหลังจากที่กลับมาบ้าน ระหว่างทางกลับเธอใส่เสื้อเชิ้ตของเขาและนั่งรถเขากลับไป
เธอพิงที่ตัวของเขา เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นเป็นเพราะความผิดของเธอ ถ้าเธอไม่ไปหาเหอเฉ่าก็คงจะไม่เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นแน่
“ที่รัก ฉันขอโทษที่ทำให้นายต้องเป็นห่วง” จู่ ๆ เธอก็พูดอย่างจริงจัง
จิ่งเป่ยเฉินทำท่าคิดก่อนจะโอบเอวเธอเอาไว้ เขาก้มลงมองใบหน้าที่ขาวสะอาด ไม่ลืมภาพที่ล้างหน้าเช็ดตัวให้เธอเมื่อครู่
“เพราะงั้นหลังจากนี้ยังจะทิ้งฉันไปคนเดียวอยู่อีกไหม?” เขาไม่รู้เรื่องก็ไปแล้ว
แล้วยังไปอย่างรวดเร็วอีก ผลสุดท้ายก็ทำตัวเองเขินอายขนาดนั้น
“ฉันเป็นผู้ใหญ่แล้ว คงไม่ใช่ว่าฉันไปที่ไหนก็ต้องมีนายติดไปด้วยตลอดหรอกนะ ขอถามนะคะประธานจิ่งผู้เฉลียวฉลาด ฉันติดนายหรือว่านายติดฉันกันแน่?” เธอไม่ได้เป็นเด็กน้อยของเขาเสียหน่อย
ตัวติดกันทุกคืนก็พอแล้ว!
“เธออยู่คนเดียว ฉันไม่สบายใจ” บิ๊กบอสพูดอย่างมีเหตุผล
“ฉันมีอะไรดูไม่สบายใจขนาดนั้นเลยเหรอ? ครั้งนี้เป็นอุบัติเหตุ ความจริงแล้วนายก็เป็นเหมือนกัน ออกไปคนเดียว ไม่สิ ออกไปสองคนก็เกิดเรื่องขึ้น” ครั้งนั้นเขาไปกับฉีเซิ่งเทียน
แล้วผลสุดท้ายเป็นยังไง!
“โหรวโหรว เพราะงั้นหลังจากนี้เธอต้องตามฉันมา พวกเราอยู่ด้วยกันเรื่องก็จะไม่เกิด” เขาเองก็จะไม่ดื่มจนเมาและไม่กล้าออกจากบ้านไปชนผู้หญิงคนอื่นอีก
และเธอจะไม่ถูกใครรังแก
“ข้อเสนอนี้ฉันยังต้องกลับไปพิจารณาอีก” เธอคิดจินตนาการอยู่ในหัวสักพัก หลังจากนั้นก็นั่งลงที่ตักของเขาพลางมองใบหน้าที่หล่อเหลา “นายลองจินตนาการดู ภายในหนึ่งวันนายมองหน้าฉันตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง ฉันอยู่ในสายตาของนายตลอด นายจะไม่เบื่อหน้าฉันบ้างเหรอ?”
“ไม่” มองเธอมองเท่าไรก็ไม่พอ ใบหน้าที่สวยงาม
ทันใดนั้นเขาก็คิดถึงคำพูดของเธอเมื่อก่อน ดูจนเบื่อ!
หรือว่าเขาควรที่จะไปเปลี่ยนทรงผมสักหน่อย คิดถึงตอนที่เธอนั้นซื้อเสื้อเชิ้ตสีชมพูลายดอกไม้มาให้ หรือเขาต้องเปลี่ยนสไตล์การแต่งตัวบ้าง?
“ใช่ ฉันสวยขนาดนี้มองยังไงก็ไม่เบื่อ นายเองก็เหมือนกัน แต่ว่าจะไม่เบื่อจริงเหรอ? สุภาษิตเขาว่าระยะห่างนั้นทำให้เกิดความงดงาม” ช่วงนี้เขาโทรเรียกเธอที่ทำงานบ่อยมาก
“ตอนที่พวกเราทำงานกันมีกำแพงกั้น ไม่ไกลพออีกเหรอ? ถ้าเธอคิดว่ามันไกลเกินไปพรุ่งนี้ย้ายโต๊ะทำงานของเธอเข้ามาในห้องทำงานของฉันเลย” จู่ ๆ ความคิดของบิ๊กบอสก็ผุดขึ้นมา คิดว่าไม่เลวเลย อยากจะทำแบบนั้นทันที
“ไม่เอาหรอก! แบบนั้นก็แอบอู้ไม่ได้สิ และยังส่งผลกระทบกับนายอีกต่างหาก!” ตอนที่เธออยู่ไม่ได้เห็นในมุมที่เขาตั้งใจทำงานเท่าไร ดูชักช้าอืดอาด
“เธอสามารถไปอู้ได้ภายใต้สายตาของฉัน จะได้มีเรื่องที่น่าตื่นเต้น” เขาไม่ได้ถือสาถ้าเธอจะกวนเขา
“แบบนั้นไม่เอาหรอก ฉันขอปฏิเสธ!” ทันใดนั้นเธอก็หลับตาลง สีน้ำมันบนตัวของเธอหายไปหมดแล้ว แต่ว่ายังคงได้กลิ่นอยู่บ้าง
จิ่งเป่ยเฉินคิดว่าเธออยากจะนอน เขาจึงโอบกอดเธอแน่นขึ้น คนขับรถเองก็ลดความเร็วและขับอย่างนิ่งสงบ
“นายรู้จักคนมากมาย พอจะมีคนที่เหมาะสมกับเฉินเหยียนแนะนำบ้างไหม! นายไม่ได้บอกเหรอว่าเฉินเหยียนให้ฉีเซิ่งเทียนช่วยหาแฟนให้?” อันโหรวถามขึ้นอย่างสงสัย แต่ดวงตาของเธอนั้นยังคงหลับสนิท
“เธอคิดว่าคนแบบไหนที่เหมาะกับเธอ?” เขาไม่มีความรู้ในเรื่องการจับคู่ให้คนอื่น นอกเสียจากฉีเซิ่งเทียนนั้นช่วยเหลือบางครั้ง
ตามความรู้สึกของเธองั้นเหรอ!
อันโหรวที่ตามจิ่งเป่ยเฉินไปและรู้จักหนุ่มหล่อ ฐานะร่ำรวยอยู่ไม่น้อย แต่นิสัยอย่างเฉินเหยียน เธอเองก็รู้จักคนเยอะเหมือนกันนะ!
เธอ…….
อันโหรวลืมตาขึ้น ความสัมพันธ์ระหว่างคนสองคน เธอเลิกคิ้วขึ้นพลางยิ้ม “หรือว่าเธอมีคนที่ชอบ? และคนนั้นคงไม่ใช่ฉีเซิ่งเทียน! แต่ว่าเป็นคนที่เขารู้จัก!”
“อาจจะ” เขาไม่ได้รู้จักเฉินเหยียน
“ต้องใช่แน่ ๆ ไม่อย่างนั้นทำไมถึงได้ตั้งเงื่อนไขแบบนั้น งั้นตระกูลเฉินนายจะจัดการยังไง? จะกดดันตระกูลเฉินเหรอ?” เขาไม่มีเหตุผลที่จะต้องทำแบบนั้น เพราะคนอื่นอาจจะว่าร้ายเอาได้
“ทำ”
ไม่ทำอย่างนั้นจะช่วยฉีเซิ่งเทียนได้ยังไง!
“โอเค! เอาตามนั้น ถ้านายตัดสินใจแล้ว” เธอยิ่งคิดก็ยิ่งสงสัยว่าเฉินเหยียนนั้นชอบใครกัน!
หนำซ้ำยังเป็นคนที่ฉีเซิ่งเทียนรู้จักอีก!
คงจะไม่ใช่….ถงซั่ว? หมิ่นลี่?
เหมือนว่าจะไม่ใช่
หรือว่าใคร?
น่าจะเป็นคนที่ได้รับอิทธิพลจากฉีเซิ่งเทียน เธอจำได้ว่าจือเซี๋ยวมีคู่นัดบอดคนหนึ่งดูท่าทางไม่เลวเหมือนกัน แต่ว่าก็คงไม่น่าใช่เซว์มู่มั้ง!
พัวพันวุ่นวาย คือใครกันแน่เนี่ย!
นี่มันเป็นความลับจริง ๆ
พรุ่งนี้เข้าบริษัทจะต้องไปถามฉีเซิ่งเทียนให้ชัดเจน
จวบกระทั่งเช้าวันรุ่งขึ้น
ฉีเซิ่งเทียนที่กำลังเดินเข้าไปในห้องทำงาน อันโหรวเดินตามเข้ามา ก่อนจะปิดประตูห้องทำงาน
ฉีเซิ่งเทียนจ้องมองดูการเคลื่อนไหวของเธอด้วยดวงตาที่เบิกกว้าง “พี่สะใภ้ พี่จะทำอะไร? ฉันซื่อสัตย์และภักดีต่อครอบครัวเซี๋ยวเซี๋ยวนะ”
“นายคิดอะไรเนี่ย!” อันโหรวเหลือบมอง ในหัวของเขาช่วยคิดให้มันกว้างกว่านี้จะได้ไหม
“งั้นก็ได้! พี่สะใภ้ พี่คิดจะทำอะไร?” เขามองไปที่ประตูที่ปิดสนิทพลางคิดหาทางอยู่ในใจว่าตอนนี้ควรที่จะไปเปิดประตูแง้มไว้สักหน่อย!
ถ้าพี่เฉินมาเห็นเข้าแล้วเข้าใจผิดจะทำยังไง?
เขาแต่งงานแล้วและไร้ความบริสุทธิ์ แต่ว่าพี่สะใภ้นั้นไม่เหมือนกัน!
แต่งกันเป็นหมื่นครั้งก็ยังต้องการความบริสุทธิ์อยู่
“เฉินเหยียน เธอชอบแบบไหน ช่วงนี้ฉันไม่ค่อยมีงานอะไร ให้ฉันช่วยนายหาคู่ให้เธอไหม?” ดูแล้วฉีเซิ่งเทียนไม่น่าจะเป็นคนหาคู่ได้