อัจฉริยะตัวน้อยกับคุณพ่อสุดโฉด - ตอนที่ 503 ไปผ่อนคลายกับฉัน
ตอนที่ 503 ไปผ่อนคลายกับฉัน
ดีมาก รอพวกเขามาถึงก็คงจะเป็นวันพรุ่งนี้แล้ว พวกเขาไม่ต้องกลับไปทำงานแล้วใช่ไหม?
“เซี๋ยวเซี๋ยว ไปผ่อนคลายกับฉันได้ไหม?” อารมณ์ของเขาไม่ค่อยดี
ศัตรูของความรักมาที่ประตูเพื่อยั่วยุ!
ถ้าเขาอารมณ์ดีนั่นแหละถึงแปลก
“ฉันบอก…..” เธอขยับปากพูดออกมาสามคำช้า ๆ “เซว์มู่ไม่ได้มีความหมายกับฉันเลย โอเคไหม? เขามาเพราะคุณป้าของฉัน เพราะงั้นถึงได้มาที่บ้าน”
“อืม เธอไม่ใช่เขา เธอรู้ได้ยังไงว่าเธอไม่มีความหมายสำหรับเขา?” ฉีเซิ่งเทียนมองเธอและตอบอย่างจริงจัง
“ฉันรู้ เพราะเขาไม่สามารถมาสนใจฉัน บนโลกนี้มีนายสนใจฉันคนเดียวก็พอแล้วไหม? คนอื่นฉันไม่สนใจทั้งนั้น” เธอพูดแบบนี้เขาเข้าใจหรือเปล่า?
หวังว่าพวกเขาจะบินกลับได้เมื่อเครื่องบินลงจอดที่ลอสแองเจลิส!
“เซี๋ยวเซี๋ยว เธอดีจังเลย” ทำไมเขาถึงได้สายตาเฉียบแหลมแบบนี้นะ!
เซี๋ยวเซี๋ยวน่ารักที่สุด เธอเป็นของเขา!
“งั้นเดี๋ยวสักพักพวกเราจะบินกลับเลยได้ไหม? นายไม่ทำงานก็ได้ แต่ว่าอย่าพาฉันไปจนไม่สามารถไปทำงานได้!” ตอนที่เธอไม่อยู่ โหรวโหรวคงจะยุ่งน่าดู
“ในเมื่อออกมาแล้ว มาแค่วันสองวันเท่านั้นคงไม่เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรอก พี่สะใภ้เก่งกาจขนาดนั้นจะต้องทำได้แน่ เธอวางใจเถอะ!” ฉีเซิ่งเทียนมองเธอพลางยิ้มตอบ
ไม่ง่ายที่เขาจะลักพาตัวเธอออกมาได้ เป้าหมายของเขายังไม่สำเร็จเลย!
จะปล่อยให้เธอไปแบบนี้ได้ยังไง!
ไม่มีทางปล่อยเธอกลับไปแน่นอน
“ฉัน….ไม่สบายใจ” เธอจะสบายใจได้ยังไง นี่ยังไม่ถึงวันจันทร์ เธอก็รู้สึกว่างเปล่าเสียแล้ว
“มีฉันอยู่เธอจะกลัวอะไร พี่เฉินไม่ทำให้ลำบากใจหรอก”
บิ๊กบอสคงไม่ทำให้เธอลำบากใจ คงจะไม่เป็นแบบนั้นแน่นอน บิ๊กบอสและฉีเซิ่งเทียนเป็นพี่น้องและเพื่อนซี้กัน คงจะไม่เย็นชาใส่เธอเพราะเธอไม่ได้ไปทำงาน ถึงยังไงใบหน้าของเขาก็เย็นชาอยู่ตลอด
ไม่เป็นไร!
ในเมื่อออกมาแล้วงั้นก็ไปเที่ยวเล่นกันให้สนุกเถอะ!
พูดถึงสถานที่นั้น เธอเองก็ยังไม่เคยไปเลย!
ทำไมฉีเซิ่งเทียนถึงได้อยากจะไปที่นั่นกัน?
“นายจะไปหาคนรักที่นั่นเหรอ?” ไม่อย่างนั้นทำไมจู่ ๆ เขาถึงอยากจะไปที่นั่น?
ฉีเซิ่งเทียนขยับหน้าเข้ามาใกล้เธอ ก่อนจะเลิกคิ้วขึ้น “เซี๋ยวเซี๋ยว สถานบันเทิง คนรักของฉันก็คือเธอไม่ใช่หรือไง?”
“ผู้ชายอย่างนายมีคนรักมากมายอยู่ทั่วโลกไม่ใช่เหรอ? เดินทางมาไกลขนาดนี้จะต้องมีแผนการชั่วร้ายแน่” เธอไม่เชื่อหรอก สถานบันเทิงนั่น หรือว่าไปสถานที่อื่นไม่ได้เลยเหรอ?
ถึงต้องออกนอกประเทศมาไกลขนาดนี้
“เซี๋ยวเซี๋ยว ขอเพียงแค่เธอผ่อนคลาย มีแผนการร้ายที่ไหนกัน ทำไมเธอถึงได้คิดกับฉันแบบนั้น? ฉันเสียใจนะ!” เขามีแผนการร้ายจริง ๆ แต่แผนร้ายนั้นไม่ใช่คนรักเก่าอะไรพวกนั้น แต่เป็นเธอ!
ยัยผู้หญิงซื่อบื้อ ไม่สามารถใช้วิธีปกติได้ ต้องทำให้เธอประหลาดใจ
ถ้าเรื่องขอแต่งงานถูกปฏิเสธคงเป็นเรื่องน่าขบขัน ยิ่งหากปฎิเสธเขาต่อหน้าผู้คนมากมาย เขาคือฉีเซิ่งเทียนจะยอมให้เกิดเรื่องแบบนั้นขึ้นได้ยังไง!
“ท่าทางของนายดูไม่ได้เสียใจเลยสักนิดเดียว” กระตุกยิ้มมุมปากอย่างนั้นราวกับว่ากำลังดีใจมากกว่า
เขาแสร้งขมวดคิ้ว ก่อนจะเปลี่ยนเรื่อง “ระหว่างบินเธอพักผ่อนอย่างสบายใจได้”
เธอไม่พักผ่อนอย่างสบายใจแล้วจะให้ทำอะไร อยู่บนเครื่องบินก็ไม่สามารถจะโดดร่มหนีได้ ขึ้นเรือมาแล้ว หนำซ้ำยังเป็นเรือของฉีเซิ่งเทียนอีก คาดว่าเธอคงไม่คิดถึงเรื่องนี้อีกแล้วในชีวิตของเธอ
เพราะงั้นยังคงต้องเชื่อฟังเขาและนอนอย่างสบายใจเถอะ!
เพราะงั้นเธอจึงผล็อยหลับไปอย่างมึนงง เมื่อลงจากเครื่องบินเขาก็อุ้มเธอลงมาเพื่อเปลี่ยนเครื่อง เมื่อถึงจุดหมายเธอก็ตื่น แต่ว่าฉีเซิ่งเทียนนั้นยังนอนหลับอยู่บนเตียงตั้งแต่เก้าโมง นอนนิ่งโดยไม่ไหวติง
หลินจือเซี๋ยวยืนขึ้นสูดอากาศตรงหน้าต่าง เหมือนว่าเธอกำลังหลับอยู่ เธอไม่คุ้นชินกับที่นี่ แต่ว่าเธอไม่มีความง่วงเลยสักนิดเดียว
“ฉีเซิ่งเทียน!” เธอตะโกนเรียก
“อือ….เซี๋ยวเซี๋ยว เอาบัตรเครดิตไปรูดได้ตามสบาย ฉันขอพักผ่อนหน่อยนะ” ฉีเซิ่งเทียนพูดก่อนจะพลิกตัวนอนหลับในผ้าห่มต่อ
หลินจือเซี๋ยวเม้มปากอย่างหมดหนทาง มองดูเขานอนหลับแบบนี้ ตัวเธอก็เอนตัวนอนลงบนเตียงบ้าง แต่พลิกตัวไปมาก็นอนไม่หลับ
บ่อนกาสิโน!
แม้ว่าเธอจะเล่นไม่เป็นแต่ว่าเธอดูในทีวีอยู่บ่อยครั้ง เธอมีความอยากรู้อยากเห็นอยู่เล็กน้อย
เธอเปลี่ยนชุดที่ทางโรงแรมนั้นเตรียมเอาไว้ให้ ก่อนจะหยิบบัตรเครดิตของฉีเซิ่งเทียนและออกมาจากห้อง
หลังจากที่เธอเดินไปได้ไม่นาน คนที่นอนหลับอยู่บนเตียงก็ลุกขึ้นออกจากเตียงและรีบออกไปจากห้องทันที
หลินจือเซี๋ยวเข้าไปในล็อบบี้กาสิโน มีคนเยอะแยะมากมายแต่เธอไม่ได้เล่นอะไรเลย!
ความจริงแล้วเธอไม่ได้อยากจะเล่น เพียงแค่ต้องการเข้ามาดูเท่านั้น
มันน่าเบื่อเกินไป เธอไม่อยากอยู่คนเดียว
ถึงยังไงก็ไม่เข้าใจจึงเดิมพันไปเรื่อย ๆ อืม…..เธอไม่มีโชคด้านนี้จริง ๆ โชคดีที่เธอเดิมพันไปไม่เยอะจึงไม่ได้เสียอะไรมาก
“เซี๋ยวเซี๋ยว!”
ทันใดนั้นเธอก็ได้ยินเสียงเรียกชื่อเธอ เธอหันไปก็เจอเฉินเหยียนที่กำลังกวักมือเรียกเธอ
เธอมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง?
เพราะงั้น……
ที่แท้ฉีเซิ่งเทียนก็มาหาคนรักเก่าจริง ๆ และก็เป็นเฉินเหยียนนั่นเอง อดีตคู่หมั้น!
ผู้ชายสกปรกคนนั้น ไม่คิดเลยว่ายังน่าไม่อายมานอนที่ห้อง!
สมควรตาย!
ขอให้นอนหลับตายไปเลย!
หลินจือเซี๋ยวยิ้มตอบและค่อย ๆ เดินไปหาเธอ “พี่เฉิน ไม่ได้เจอกันนานเลย”
“เซี๋ยวเซี๋ยว เธอมาคนเดียวเหรอ? ผู้หญิงสวย ๆ อย่างเธอมาที่นี่ดูจะไม่ปลอดภัยนะ เธอมากับฉันเถอะ! จะไม่มีใครกล้ารังแกเธอ” เฉินเหยียนมองดูเสื้อผ้าสีขาวของเธอที่เปิดไหล่โชว์ “นี่คือ….วิสัยทัศน์ของฉีเซิ่งเทียนเหรอ?”
หลินจือเซี๋ยวตกตะลึงเล็กน้อย ไม่คิดเลยว่าเธอจะรู้จักฉีเซิ่งเทียนขนาดนี้?
“เขาอยู่ที่นี่ไหม? ไม่คิดว่าเขาจะไม่มาเล่น ไม่คิดว่าจะไม่สนุกเอาเสียเลย! เขาไม่เป็นห่วงที่เธอออกมาคนเดียวเหรอ?” เฉินเหยียนลากเธอมานั่งลงด้านข้าง “เธออยากเล่นไหม?”
หลินจือเซี๋ยวมองไปที่ไพ่ด้านหน้าพวกเขาที่ตัวเองไม่รู้เรื่องอะไรเลย ก่อนจะส่ายหน้า เธอเข้ามาเพื่อดูเฉย ๆ ฉีเซิ่งเทียนสมควรตาย กลับไปค่อยทุบเขา!
“งั้นก็ดี เธอดูฉันเล่น อันนี้เรียนรู้ได้ง่าย ๆ” ใบหน้าที่สวยงามของเฉินเหยียนเผยรอยยิ้มบาง ๆ ก่อนที่มือหนึ่งข้างจะหยิบแก้วไวน์ตรงหน้าขึ้นมา ส่วนมืออีกข้างก็ถือชิปเพื่อเตรียมลงเดิมพัน
ความจริงแล้วหลินจือเซี๋ยวอยากบอกว่าเธอไม่ได้อยาก!
แต่ว่าหลังจากที่เล่นไปสักพัก เธอก็เริ่มรู้สึกไม่น่าสนใจและรู้สึกว่ามันไม่ได้น่าเล่นเลย!
แต่ฉีเซิ่งเทียนนอนหลับอยู่ในห้อง ความจริงไม่ได้อยากกลับไปรบกวนเขา เฉินเหยียนเองก็คนรู้จัก อยู่ที่นี่น่าจะดีกว่า
หลังจากที่เธออยู่กับเฉินเหยียนและนั่งเป็นเพื่อนเธอ เฉินเหยียนก็ชนะตลอด
ทันใดนั้นเธอก็หันมาหอมแก้มของเธอ “ที่รัก เธอนี่เป็นเทพแห่งโชคลาภจริง ๆ คืนนี้ฉันโชคไม่ดีเอาซะเลย แต่พอเธอมาเกมก็พลิกเลย อยู่กับฉันอย่าเพิ่งกลับไปนะ! คืนนี้ที่ฉันแพ้ต้องเอาชนะกลับคืนมาให้ได้!” เฉินเหยียนพูดอย่างตื่นเต้น
เอาชนะคืนนี้ที่เล่นแพ้ไปกลับมา?
แล้วเธอแพ้ไปเท่าไรกันเนี่ย?
หลินจือเซี๋ยวมองเธอเล่นชนะอย่างเงียบ ๆ ทั้ง ๆ ที่ตัวเธอเองก็ไม่ได้เล่นชนะ เธอไม่ใช่เทพแห่งโชคลาภหรอก อาจจะเพราะโชคของเฉินเหยียนกำลังเปลี่ยนมากกว่า
หลังจากนั้นเฉินเหยียนก็ลากเธอไปสถานที่อื่น เธอชนะเยอะมาก ราวกับว่าได้ทวงคืนวันนี้ที่สูญเสียไปกลับมาอย่างที่พูดจริง ๆ ใบหน้าที่สวยงามนั้นเต็มไปด้วยรอยยิ้ม