อัจฉริยะตัวน้อยกับคุณพ่อสุดโฉด - ตอนที่ 499 การสืบสวน
ตอนที่ 499 การสืบสวน
เซว์มู่เดินจากไป ฉีเซิ่งเทียนก็ปิดประตูห้องเสียงดังไล่หลังทันที
หลังจากนั้นหลินจือเซี๋ยวก็หนีจากอ้อมกอดของเขาเดินไปนั่งลงที่โซฟา ก่อนจะมองเขาด้วยสายตาที่สวยงาม “นายดูนิสัยของเขา แล้วดูตัวนายสิ!”
“นิสัยของฉันมันยังไง? มีผู้ชายที่ไหนไม่โกรธเวลาเห็นผู้ชายคนอื่นมาบ้านแฟนของตัวเองตอนดึกดื่นกัน!” พวกเขาเห็นว่าเพิ่งจะคุยกัน แต่เขามาช้าเกินไป ใครจะไปรู้ว่าเซี๊ยมู่อาจจะทำอะไรที่ป่าเถื่อนเหมือนสัตว์เดรัจฉานกับหลินจือเซี๋ยวก็ได้!
หลินจือเซี๋ยวมองเขาและยิ้มออกมาอย่างเย็นชา
เมื่อก้นของฉีเซิ่งเทียนนั่งลงข้างเธอ เขาก็เอื้อมมือไปโอบเธอ เธอขยับตัวออกไปด้านข้าง
“เซี๋ยวเซี๋ยว….”
“นายมีอะไรอยากจะอธิบายให้ฉันฟังไหม?” เธอมองเขาอย่างจริงจัง ถ้าไม่ใช่เพราะเซว์มู่บอกเธอ เธอเองก็ไม่รู้เลยว่าบางคนนั้นทำเรื่องแบบนั้นมานานแล้ว และยังขัดขวางการนัดบอดของเธออีก
เขาทำแบบนั้นได้จริง ๆ เลย!
“สองวันมานี้ฉันกำลังสืบสวนอยู่ คงปล่อยให้เธอเหงาแย่ คืนนี้จะอยู่เป็นเพื่อนเธอเอง” เขาขยับเข้าไปหาเธออย่างต่อเนื่อง
หลินจือเซี๋ยวขยับตัวออกด้วยสีหน้าที่เรียบเฉย “ฉันไม่ได้หมายถึงเรื่องนั้น!”
“เรื่องเฉินเหยียนผ่านไปแล้วไม่ใช่เหรอ? ฉันและเธอไม่ได้เป็นอะไรกันจริง ๆ! เธอต้องเชื่อฉันสิ!” เขาขยับตามเธอและเอื้อมมือมาจับมือแต่ก็คว้าน้ำเหลว
เพราะหลินจือเซี๋ยวลุกขึ้นและจ้องมองเขา
“เซี๋ยวเซี๋ยว……” เขาทำอะไรผิดไป ไม่ให้สัญญาณกับเขาเลยสักนิดแบบนี้ เขาจะไปรู้ได้ยังไง!
“ฉีเซิ่งเทียน นายวางแผนร้ายกาจนี้มานานแล้วใช่ไหม?” ไม่คิดเลยว่าเธอจะไม่รู้ วันนั้นยังดูเธอตื่นเต้นและซาบซึ้งที่เขาปรากฏตัวอยู่ที่นั่น
ไม่ต้องเผชิญหน้าอย่างไร้ยางอายอยู่เพียงลำพัง แต่เขา! ไม่คิดว่าจะโกหกเธอ!
“เซี๋ยวเซี๋ยว ฉันวางแผนร้ายนี้มานานมาก แต่เธอก็ปฏิเสธฉันมานานแล้วไม่ใช่เหรอ?” เขาลุกขึ้นยืนและเดินมาตรงหน้าเธอ สำหรับภรรยาในอนาคตของเขาจะต้องเกลี้ยกล่อมทุกวิธีทาง
ทำให้เธอโมโหแล้วตัวเองก็ไม่ได้ประโยชน์!
“ฉันหมายถึงนัดบอดครั้งก่อนนั่น ทำไมจู่ ๆ นายถึงโผล่มาได้!” เธอตัดผมเปลี่ยนลุคแล้วยังไง!
ไม่คาดคิดเลยว่าผู้ชายคนนี้จะพูดจาไร้สาระ!
“เซี๋ยวเซี๋ยว ฉัน…” เขาไม่ได้โผล่ไปอย่างกะทันหันสักหน่อย!
เขาไตร่ตรองไว้ล่วงหน้าอยู่ตลอด ไม่อย่างนั้นคนที่ครอบครองหยกงามอาจจะเป็นเซี๊ยมู่ ไม่ใช่เขา!
เพราะงั้นเขาดีใจอย่างมากที่เป็นวายร้าย!
“นาย นาย นาย! นายมันบ้า! นายจงใจให้เป็นแบบนี้! บทลงโทษคืนนี้ ห้ามเข้ามาในห้องนอนของฉัน!” ความจริงเธอง่วงนอนมาก อยากจะไปนอนแล้ว
“บทลงโทษนี้ร้ายแรงเกินไปแล้ว ฉันรับไม่ได้ ยิ่งไปกว่านั้นฉันทำไปก็เพราะเธอไม่ใช่เหรอ? เธอลองคิดดูสิ ถ้าเขาถูกใจเธอจะลำบากแค่ไหน! ถ้าฉันต้องจัดการเวลามาสู้กับศัตรูความรัก เอาเวลาตรงนั้นมาอยู่เคียงข้างเธอดีกว่า!” เขายื่นมือออกมา แต่เธอกลับเดินถอยหลังทันที!
“หลินจือเซี๋ยว เธอยังจะหนีอีก!” หรือว่าเธอจะโกรธเรื่องที่ผ่านไปนานแล้ว?
เธอวิ่งหนีไปเร็วมาก ฝีเท้าของเขาก็ตามไปอย่างไว ทั้งคู่หยุดอยู่ที่หน้าประตูห้อง
มือของเธอถูกเขาจับเอาไว้ เธอจ้องมองเขา “วิธีการของนายดูเหมือนจะไม่ค่อยถูกนะ”
“ฉันจับมือแฟนของฉันอยู่ไม่ได้เหรอ?” ฉีเซิ่งเทียนใช้แรงดึงแขนของเธอ ตัวของเธอนั้นเอนมาอยู่ในอ้อมกอดของเขา
“ฉันหมายถึงนายในวันนั้น ไม่ใช่ตอนนี้ และแน่นอนว่าตอนนี้ก็ใช่!” ทั้ง ๆ ที่เธอโกรธ ไม่คิดเลยว่าเขาจะยังโอบเธออยู่แบบนี้
เขาก้มมองใบหน้าที่โกรธจัดของเธอ ก่อนจะค่อย ๆ ขยับเข้าไปใกล้ “เรื่องมันผ่านไปนานแล้วยังจะคิดมากอยู่อีกเหรอ?”
“นายขึ้นไปนอนคนเดียว! ดูสิว่าหลังจากนี้นายจะกล้าโกหกฉันอยู่อีกไหม!” เธอจำเป็นต้องแข็งข้อสักครั้ง ไม่อย่างนั้นหลังจากนี้อาจจะถูกเขากินจนไม่เหลือซาก
“ฉัน…..ไม่ได้โกหกเธอ คนที่ฉันโกหกคือเซี๊ยมู่ หลังจากนั้นเขาก็กลับไป เธอลืมสถานการณ์วันนั้นไปแล้วเหรอ? ฉันไม่ได้โกหกอะไรเธอเลยนะ!”
“เซว์มู่!” หลินจือเซี๋ยวมองเขาอย่างหมดคำจะพูด
“เหมือนกันแหละ คนไม่สำคัญ ฉันจะเรียกเซี๊ยมู่หรือเซว์มู่ก็ได้!” ฉีเซิ่งเทียนกอดเธอและเดินเข้าไปด้านใน ก่อนจะใช้เท้าเตะเพื่อปิดประตูทันที
“ฉีเซิ่งเทียน นายปล่อยฉันนะ! ปล่อยเดี๋ยวนี้!” ถ้าเขาไม่ยอมปล่อย เธอจะโกรธจริง ๆ ด้วย
“ไม่ปล่อย เซี๋ยวเซี๋ยวของฉัน ไม่ยอมปล่อยหรอก!” เขาค่อย ๆ กดเธอนอนลงบนเตียงและมองเธออย่างแน่วแน่ “เธอลองคิดดูดี ๆ สิว่าวันนั้นฉันได้โกหกเธอหรือเปล่า!”
เซี๊ยมู่นั่นใจแคบเกินไป ไม่คิดเลยว่าจะพูดเรื่องที่ผ่านมานานแล้วกับหลินจือเซี๋ยว หนำซ้ำยังพูดตอนที่เขาไม่อยู่ด้วยอีก!
ดูเหมือนว่าวันนั้นเขา…จะไม่ได้โกหกเธอ แต่เรื่องนี้เขาก็ผิด
“เธอมาโทษฉันแบบนี้ หรือว่าเธออยากจะไปอยู่กับเขา?”
“เปล่า! ฉันจะคิดอะไรได้! ฉันแค่สงสัยนิสัยของนาย! บวกกับเรื่องประธานจิ่งอีก ฉันคิดว่าคนอย่างนายนั้นแย่มาก จำเป็นต้องได้รับการประเมินใหม่!” เรื่องนั้นไม่เพียงแต่โหรวโหรวจะคิดมาก เธอเองก็รู้สึกเหมือนมีหนามอยู่ในใจ
ถ้าไม่ใช่เพราะเล่ห์เหลี่ยมของฉีเซิ่งเทียน โหรวโหรวก็คงจะรู้นานแล้ว และอาจจะไม่เกิดเรื่องตามมา
ฉีเซิ่งเทียนมองเธออย่างจริงจัง ก่อนจะหยุดมอง รอยยิ้มและเสียงหัวเราะนั้นหายไป เขาจ้องมองเธออย่างตั้งใจ
“พวกเรา…..แต่งงานกันดีไหม?” หลังจากนี้จะได้ไม่ต้องกังวลอะไรอีก
“ฉันกำลังโกรธแต่นายมาขอแต่งงาน! ฉีเซิ่งเทียน นายกล้าพูดง่าย ๆ แบบนี้เหรอ?” ยังไงเธอเองก็เป็นผู้หญิงคนหนึ่งนะ
การขอแต่งงานควรทำแบบนี้เหรอ?
“ง่าย ๆ เหรอ?” ดวงตาของฉีเซิ่งเทียนค่อย ๆ เคลื่อนช้า ๆ ตามใบหน้าเล็ก ๆ ก่อนจะเลื่อนมองที่คอ กระดูกไหปลาร้าที่เซ็กซี่ พร้อมดึงชุดกระโปรง……..
เขาขยับลูกกระเดือกและโน้มตัวลง ร่างกายส่วนล่างทำงาน เลือดในร่างกายเดือดพล่าน แสงสว่างในดวงตาของเขาค่อย ๆ จุดประกายเพลิง
หลินจือเซี๋ยวยื่นมือมาตีหัวของเขา “มองอะไร ยังไม่ยอมออกไปอีก!”
เขาไม่ได้เจ็บปวดจากการทุบตีนั้น สายตาเคลื่อนมามองที่หน้าเธอ “คืนนี้เธออยากขึ้นคร่อมเหรอ?”
พวกเขาไม่มีวิธีสื่อสารอื่นแล้วหรือไง?
เธอพูดเมื่อไหร่ว่าเธอจะอยู่ด้านบน?
ลามก!
ไร้ยางอาย!
สกปรก!
ในหัวสมองคิดแต่เรื่องแบบนี้!
“นายออกไปเดี๋ยวนี้เลย!” เธอตะโกน!
“ให้กลิ้งลงเตียงได้นะ แต่ให้ออกไป no no no！” เขาไม่ยอมออกไปหรอก
“ฉีเซิ่งเทียน นายเป็นแบบนี้ ถ้านายขอแต่งงานที่ไหนก็จะถูกปฏิเสธที่นั่นแน่ นายคอยดูได้เลย!” เขากล้าทำแบบนี้กับเธอ ต่อจากนี้เธอต้องใช้วิธีนี้ปรามเขา
“ฉันจะหาสถานที่ที่มีแค่เราสองคน ถูกปฏิเสธก็ไม่สำคัญหรอก” เขาสามารถที่จะหน้าหนาขึ้น หลังจากที่เขาถูกปฏิเสธแล้วก็สามารถขอแต่งงานอีกครั้งได้ทันที
“งั้นทั้งชีวิตนี้ฉันจะไม่มีทางตอบตกลงเด็ดขาด!”
“ไม่เป็นไร เมื่อเธออายุมากขึ้น ฉันก็กลายเป็นสามีเธอ คอยอยู่เคียงข้างเธอไปตลอดชีวิต! ใบทะเบียนสมรสอะไรนั่นก็แค่เศษกระดาษ ไม่มีทะเบียนสมรส ฉันก็สามารถคอยดูแลเธอแบบนี้ไปตลอดได้” เขาที่ดูรักเธอขนาดนี้ต้องรักและดูแลเธอให้ดีในทุก ๆ คืน
“ฉันเหนื่อยแล้ว นายอย่าขยับมั่วซั่วได้ไหม!” ตอนที่เธอนอนอยู่ก็ถูกเซว์มู่ปลุกให้ตื่น ตอนนี้เธอยังต้องมาทำซ้ำแบบเดิมอีก
ทำไมเธอถึงได้ซวยซ้ำซวยซ้อนแบบนี้!
“อืม ไม่ขยับมั่วซั่ว” เขาขยับไม่ได้ แต่ขอกอดเอาไว้ก็พอ!