The Lord’s Empire - ตอนที่ 904

ตัวอย่างเช่น หนึ่งในจักรวรรดิที่ทรงอำนาจที่สุดในเผ่ามนุษย์อย่างจักรวรรดิชาง ยินดีที่จะปกป้องจ้าวฟู่ อย่างไรก็ตาม เงื่อนไขก็คือ จ้าวฟู่ต้องแต่งงานกับสมาชิกในจักรวรรดิชาง และต้องแต่งงานกับเจ้าหญิงที่ทรงเกียรติที่สุดของจักรวรรดิชางด้วย

ทุกคนรู้เรื่องการแต่งงานเข้าสู่จักรวรรดิชาง เมื่อเจ้าบ่าวแต่งงานเข้าสู่จักรวรรดิชาง เขาจะต้องสละสถานะของตนและกลายเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิชาง ลูกๆ ของเขาจะไม่มีนามสกุลของเจ้าบ่าว และจะต้องถูกจักรวรรดิชางกดขี่ พวกเขาจะไม่มีอำนาจมากนักและไม่มีแม้แต่สิทธิ์ที่จะต่อต้าน

จ้าวฟู่ไม่ต้องการใช้ชีวิตแบบนั้น ดังนั้นเขาจึงไม่ต้องการขอความคุ้มครองจากพวกเขา

หลังจากพิจารณาภารกิจเหล่านั้นแล้ว จ้าวฟู่รู้สึกหนาวสั่นในใจ ความรู้สึกถึงวิกฤตครั้งใหญ่กำลังคุกคามเขา และเขารู้สึกราวกับว่าเขาจะตายในอีกไม่กี่วินาทีข้างหน้า หากเลือกได้ จ้าวฟู่ขอเลือกที่จะไม่มีดาวจักรพรรดิ์ดีกว่าที่จะต้องมาเจอกับปัญหาเช่นนี้

อย่างไรก็ตาม โชคดีที่เขาได้รับบัญชีของพระผู้เป็นเจ้าอย่างกะทันหัน ทำให้เขารู้ว่าเกิดอะไรขึ้น มิเช่นนั้น หากคนอื่นๆ ฆ่าฟันกันเพื่อมาหาเขาและตายไปโดยไม่รู้สาเหตุ มันคงเป็นเรื่องน่าเศร้าอย่างยิ่ง

การนั่งเฉยๆ รอความตายไม่ใช่สไตล์ของจ้าวฟู่อย่างแน่นอน ตอนนี้เขาต้องพัฒนาและเพิ่มพลังให้มากยิ่งขึ้น ด้วยพลังของอาณาจักรบารอนและสิ่งมีชีวิตระดับสูงที่กำลังลงมา จ้าวฟู่คงไม่สามารถหยุดพวกเขาได้เลย

สติของจ้าวฟู่หลุดออกจากศิลาวิญญาณสวรรค์และถอนหายใจอย่างหนัก เขาล้มเลิกภารกิจฆ่าตัวตายและเริ่มวางแผนการกระทำของเขาในโลกเกล็ดปลา

มีช่องว่างขนาดใหญ่ระหว่างโลกแห่งเกล็ดปลาและโลกมนุษย์ ดังนั้นการเดินทางไปมาจึงค่อนข้างง่ายสำหรับพวกเขา จ้าวฟู่ยังได้รับข้อมูลมากมายเกี่ยวกับโลกแห่งเกล็ดปลาอีกด้วย

แม้ว่าโลกแห่งเกล็ดปลาจะเป็นโลกแห่งน้ำ แต่ก็ถูกแบ่งออกเป็นเจ็ดทวีป มีเหวลึกไร้ก้นคั่นอยู่ระหว่างทวีปเหล่านั้น ซึ่งเป็นที่ที่ราชาอสูรน้ำทั้งแปดอาศัยอยู่ในเหวลึกนั้น

ในช่วงเวลานี้ สถานการณ์ในโลกต่างๆ ค่อนข้างคล้ายคลึงกัน และพวกเขากำลังอยู่ในช่วงสุดท้ายของโลกแห่งความโกลาหล เนื่องจากผู้เล่นสามารถโจมตีเมืองหลักของระบบได้แล้ว เมืองหลักของระบบต่างๆ จึงมารวมกันอยู่บริเวณเดียว

จ้าวฟู่เก็บรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับโลกแห่งเกล็ดปลาอย่างต่อเนื่องและมองหาเป้าหมายที่จะโจมตี ทวีปเนเธอร์วอเตอร์อยู่ใกล้กับโลกมนุษย์มากเกินไป และถึงแม้จะสะดวกสำหรับจ้าวฟู่ แต่ก็จะทำให้ผู้อื่นสงสัยในตัวเขา ดังนั้น จ้าวฟู่จึงเลือกทวีปดาร์กวอเตอร์ ซึ่งอยู่ใจกลางของเจ็ดทวีป

หลังจากนั้น จ้าวฟู่ก็พบกลุ่มระบบหนึ่งที่โจมตีได้ง่าย กลุ่มระบบนี้ตั้งอยู่ในภูมิภาคห่างไกลของทวีปตอนกลาง และเป็นกลางต่อโลกภายนอก ไม่ต้องการเข้าร่วมในการต่อสู้ใดๆ และไม่มีศัตรูที่ทรงอำนาจเลย พวกเขาล้วนเป็นกลุ่มเล็กๆ ที่ค่อนข้างอ่อนแอ

จากมุมมองของจ้าวฟู่ พวกเขาค่อนข้างหลงตัวเอง พวกเขามีข้อได้เปรียบด้านการพัฒนาที่ชัดเจน และสามารถกำจัดกลุ่มต่างๆ รอบข้างเพื่อแข็งแกร่งขึ้นได้ทันที การคงความเป็นกลางไม่ใช่ปัญหาสำหรับพวกเขา แต่เมื่อกลุ่มที่มีอำนาจมากกว่าเข้ามา การไม่พัฒนาจะเท่ากับการล่มสลาย

ด้วยเหตุนี้ จ้าวฟู่จึงตัดสินใจโจมตีพวกนั้น มีเจ้าเมืองในระบบทั้งหมด 180 คน แต่จ้าวฟู่มีแมลงสมองเพียง 150 ตัว ซึ่งขาดไป 30 ตัว

เมื่อจ้าวฟู่คิดหาวิธีจัดการกับเรื่องนี้ได้แล้ว เขาก็ไม่ต้องกังวลมากนัก หลังจากจัดการเรื่องต่างๆ ให้กับต้าฉินเรียบร้อยแล้ว จ้าวฟู่ก็มุ่งหน้าไปยังโลกแห่งเกล็ดปลา แน่นอนว่าเรื่องนี้ทำอย่างลับๆ และไม่มีใครรู้

…

สองวันต่อมา ในที่สุดจ้าวฟู่ก็แอบเข้าไปในโลกเกล็ดปลาและเดินทางมาถึงทวีป เขาพบกลุ่มอำนาจในระบบและรอจังหวะที่เหมาะสมเพื่อลงมือ

เวลาผ่านไปเรื่อยๆ จนถึงเวลาที่ชาวเกล็ดปลาจะได้พักผ่อน จ้าวฟู่ซ่อนพลังปราณของตนและเริ่มแอบเข้าไปในเมืองหลักของระบบอย่างระมัดระวัง ด้วยความแข็งแกร่งของจ้าวฟู่ในปัจจุบัน ทหารระดับ 1 และระดับ 2 คงไม่สามารถค้นพบเขาได้

จ้าวฟู่รีบไปหาเจ้าเมือง เขาเป็นชายวัยกลางคน รูปร่างค่อนข้างท้วม สวมเครื่องประดับทองคำ เขานอนกรนเสียงดัง และมีหญิงสาวสวยนอนอยู่ข้างๆ

จ้าวฟู่เดินเข้ามาหาเขาอย่างเงียบๆ และแผ่ขยายอาณาเขตจักรพรรดิของตนออกไปเบาๆ ครอบคลุมทั่วทั้งห้องเพื่อป้องกันเหตุการณ์ไม่คาดฝันใดๆ เจ้าเมืองยังคงกรนเสียงดังและยังไม่ตื่น จ้าวฟู่ไม่รอช้า หยิบแมลงควบคุมจิตใจออกมาวางไว้บนศีรษะของเขา

แมลงควบคุมจิตใจขยับตัวสองสามครั้งบนหัวของเขาและพบจุดที่เหมาะสมที่จะเข้าไป ลำตัวที่แหลมคมของมันแทงเข้าไปในผิวหนังของเจ้าเมืองเล็กน้อย

เจ้าเมืองผู้มั่งคั่งรู้สึกถึงอันตรายในที่สุด เขาจึงลืมตาขึ้นมาและเห็นว่ามีคนยืนอยู่ข้างๆ เขา เจ้าเมืองผู้มั่งคั่งอยากจะระเบิดพลังของตราประทับเจ้าเมืองออกมาอย่างน้อยก็เพื่อสร้างเสียงดังและให้คนอื่นๆ รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

อย่างไรก็ตาม จ้าวฟู่เตรียมพร้อมอยู่แล้ว มือของเขาส่งพลังมหาศาลออกมาขณะที่กดลงบนหน้าอกของชายวัยกลางคน พลังมหาศาลตรึงร่างกายของเขาไว้ ทำให้เขาขยับเขยื้อนไม่ได้เลย แม้แต่จะส่งเสียงอะไรออกมาก็ไม่ได้

ตอนนี้แมลงควบคุมจิตใจได้แทรกซึมเข้าไปในหน้าผากของชายวัยกลางคนอย่างสมบูรณ์แล้ว และกำลังคลานอยู่ใต้ผิวหนังเพื่อหาทางเข้าไปในหัวของเขา ชายวัยกลางคนมองจ้าวฟู่ด้วยความหวาดกลัว แต่ขยับตัวไม่ได้เลย

บัดนี้ พลังควบคุมจิตใจได้แทรกซึมเข้าไปในหัวของเขาแล้ว ดวงตาของชายวัยกลางคนเต็มไปด้วยความเจ็บปวด ความโกรธ และความเกลียดชังขณะจ้องมองจ้าวฟู่ และดวงตาของเขาก็ค่อยๆ ว่างเปล่าลง

เป็นเพราะว่าแมลงควบคุมจิตใจกำลังกัดกินวิญญาณของเขา หลังจากนั้นไม่นาน ดวงตาที่ว่างเปล่าของชายวัยกลางคนก็กลับมาเปล่งประกายอีกครั้ง แต่แมลงควบคุมจิตใจได้เข้าครอบงำร่างของเขาไปแล้ว และมันจ้องมองจ้าวฟู่ด้วยสายตาประจบสอพลอ

จ้าวฟู่ปล่อยมือเขา พลังที่ล็อกร่างกายเขาก็หายไป จ้าวฟู่สั่งให้แมลงควบคุมจิตใจแสร้งทำเป็นชายวัยกลางคน และหญิงที่นอนหลับอยู่ข้างๆ เขาก็ไม่ได้สังเกตเห็นอะไรเลย ขณะที่จ้าวฟู่แอบจากไปอย่างเงียบๆ

ด้วยวิธีการนี้ จ้าวฟู่สามารถควบคุมเจ้าเมืองประมาณ 80 คนได้อย่างต่อเนื่อง และประสบความสำเร็จอย่างมากโดยไม่มีข้อผิดพลาดใดๆ

จ้าวฟู่ไม่อยากเสียเวลา จึงใช้วิธีนี้ต่อไป อย่างไรก็ตาม เกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้นเล็กน้อย – หลังจากที่จ้าวฟู่แอบเข้าไปในห้องของเจ้าเมือง เจ้าเมืองกลับระแวงอย่างมากและรู้ทันทีว่ามีคนแอบเข้ามา

ในขณะนั้น จ้าวฟู่ได้แผ่ขยายอาณาเขตจักรพรรดิของตนออกไปทันที ครอบคลุมห้องนั้นและตัดเสียงและการเคลื่อนไหวทั้งหมด เจ้าเมืองเป็นชายหนุ่มหน้าตาธรรมดา แต่เขาก็ไม่ลังเลที่จะระเบิดพลังของตราประทับเจ้าเมืองออกมา

อย่างไรก็ตาม ในขณะนั้นเอง จ้าวฟู่ก็ใช้พลังของตราประทับฉินอันยิ่งใหญ่เช่นกัน เขายื่นมือออกไป และมือขนาดใหญ่ที่ไร้รูปร่างก็คว้าตัวชายหนุ่มไว้ได้อย่างง่ายดาย ชายหนุ่มพยายามดิ้นรนอย่างสุดกำลัง แต่ก็ไม่สามารถหลุดพ้นได้เลย

สีหน้าของจ้าวฟู่ไม่เปลี่ยนแปลง เขาเดินไปที่ข้างๆ ชายหนุ่มและหยิบขวดแก้วออกมา เขาใช้นิ้วสองนิ้วจับแมลงควบคุมจิตใจที่บิดตัวอยู่ตลอดเวลา แล้ววางไว้ข้างตาของชายหนุ่ม ชายหนุ่มมองแมลงควบคุมจิตใจด้วยความหวาดกลัวพลางดิ้นรนอย่างสุดกำลัง

อย่างไรก็ตาม เมื่อจ้าวฟู่ปล่อยมือ แมลงควบคุมจิตใจก็พุ่งเข้าตาและเข้าไปในสมองของเขาในทันที ชายหนุ่มร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวดขณะที่วิญญาณของเขากำลังถูกกลืนกิน