เทพบุตร ทวงแค้น / เทพศึกมังกรหวนคืน - บทที่ 604 งานแต่งงาน 5

บทที่ 604 งานแต่งงาน 5

ตามหลักธรรมชาติของมนุษย์
หวังหลั่งวิเคราะห์ทีละอย่าง จากมุมมองของเหตุผล พูดออกมาแล้วว่าพวกเขาจะออกไป อันที่จริงก็ถูก
ทำให้พนักงานที่ทรยศเหล่านั้นรู้สึกสบายใจขึ้นบ้าง
คนตายเพราะทรัพย์ นกตายเพราะอาหาร พวกเราไป ก็ถูกต้อง
จากเรื่องนี้ พิสูจน์ว่าเขามีความสามารถจริงๆ
แต่ว่า ชีวิตคนเราไม่ใช่มีเหตุผลตลอด ชีวิตคนเราก็ยุทธภพใหญ่ เป็นหลักทำนองคลองธรรม อิ่นซินใช้พวกเขา คัดเลือกพวกเขามา นี่เป็นน้ำใจ พวกเขาตอบแทนด้วยแรงงาน ก็เทียบเท่ากับได้รับเงินเดือน
พวกเขาไม่ได้ติดค้างอิ่นซิน
“พวกนาย!”
อ้ายเสี่ยวซีมองดูพวกเขา โกรธจัดมาก!
กำลังจะด่าอะไรบางอย่าง ก็มีมือเนียนเรียววางอยู่บนไหล่ของเธอ หันหน้ากลับไป ก็คืออิ่นซิน เธอก็ไม่ได้พูดอะไรในทันที เรื่องนี้ปล่อยให้เจ้านายมาจัดการเองดีกว่า
“หวังหลั่ง ตัดสินใจแล้วเหรอ?”
อิ่นซินใส่ชุดแต่งงาน สวยมากๆ เธอในวันนี้ ไม่ได้เย็นชาเหมือนเมื่อก่อน มีความสงบนิ่ง แต่ก็ยังมองไปทางหวังหลั่งแบบนี้ ในดวงตาก็ซับซ้อนเล็กน้อย
หวังหลั่งคนนี้ ตอนนั้นยังเป็นแค่พนักงาน เธอเป็นคนคัดเลือกมากับมือ
ตอนนี้ บอกว่าทรยศก็ทรยศ
“ประธานอิ่น พูดตามตรง ผมขอบคุณมากสำหรับการฝึกฝนของคุณ หากไม่ใช่คุณ ผมก็มาไม่ถึงตำแหน่งนี้ของคุณ แต่ว่า ผมไม่ได้มีชีวิตอยู่เพื่อตัวเองคนเดียว ผมยังมีครอบครัว ผมไม่สามารถตามเรือที่กำลังจะล่ม แล่นต่อไปได้ ดังนั้น ประธานอิ่น ขอโทษด้วย”
หวังหลั่งก้มหน้าเล็กน้อย
แต่ว่า ในดวงตาของอิ่นซินยิ่งซับซ้อนมากขึ้น เรื่องดำเนินมาจนถึงวันนี้ เขาหวังหลั่งยังคงใช้คำพูด มาสะกดกลั้นคำพูดของเธอ
กลัวว่าเธอจะพูดอะไรอีก ทำให้พนักงานข้างหลังของเขาไม่หนักแน่น
ยังไงซะ ตอนนั้นอิ่นซินคัดเลือกพวกเขามากับมือ
แต่ว่า หวังหลั่งพูดว่า ไม่ได้มีชีวิตอยู่เพื่อตัวเองคนเดียว คนเหล่านั้นก็หาเหตุผลสบายใจ ให้กับการทรยศของตัวเองได้ในทันที ไม่สิ พวกเราทรยศ ไม่ใช่เพื่อพวกเรา แต่เพื่อคนในครอบครัวของพวกเรา
เมื่อคิดแบบนี้ได้ การทรยศไม่ได้รู้สึกแย่มากขนาดนั้น
หวังหลั่งคนนี้ ไม่จริงใจมาก
ในท้ายที่สุด อิ่นซินถอนหายใจเล็กน้อย: “หวังว่าพวกนายจะไม่เสียใจก็พอแล้ว”
ไม่มีทางเสียใจ!
พวกเราจะได้ขึ้นเรือลำใหญ่ของตระกูลกู้แล้ว
คนที่นำโดยหวังหลั่งทยอยคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้
และฉวยโอกาสนี้ กู้หยุนเฟยอยู่ข้างๆ ยิ้มเยาะเย้ยพูดขึ้นมาว่า: “ใช่แล้ว ประธานอิ่น
มีเรื่องหนึ่ง ที่ฉันลืมบอกคุณไป ไม่เพียงแต่หวังหลั่ง เฉียนปู้เวยก็จะมาหาฉัน คนทางคุณ
จะมีเพียงไม่กี่คนเท่านั้น ฮ่าฮ่า”
ถึงเวลาเปรียบเทียบ
ใครชนะ ใครแพ้ มองแค่แวบเดียวเท่านั้น
และในเวลานี้ ก็มีเสียงดังมาจากข้างนอกว่า:
“มา มา
มาแล้ว”
ทุกคนมองออกไปข้างนอก
ใบหน้าอิ่มเอิบ คนที่อยู่ข้างหลัง ก็ค่อนข้างน่าเกรงขาม
เพียงแต่เห็นเฉียนปู้เวยเดินเข้ามาพร้อมกับผู้คนมากมาย ไอ้อ้วนที่ตาหยี
กลุ่มนี้ ไม่ใช่ลูกน้องของอิ่นซิน แต่เป็นพันธมิตรของบริษัทกึ่งซานหยวนกรุ๊ป
แต่ว่า ในวินาทีนี้ เฉียนปู้เวยกลับเดินไปทางข้างกายของกู้หยุนเฟย
ยังนำของขวัญชิ้นใหญ่ มามอบให้กับเจ้าสาวด้วย จะต้องตกตะลึงกันทั้งหมดอย่างแน่นอน หวังว่า พวกคุณจะไม่รังเกียจ”
และตะโกนเสียงดังว่า: “หยุนเฟย ครั้งนี้ที่ฉันมา
“จะรังเกียจได้ยังไง ขอบคุณมากๆ”
กู้หยุนเฟยก็ตอบรับ
ในไม่ช้า ผู้คนจำนวนมากมารวมตัวกันที่ฝั่งของกู้หยุนเฟย
ในขณะที่ฝั่งของอิ่นซินนี้
กลับไม่มีใครเลย เห็นได้ชัดว่าว่างเปล่า
กู้หยุนเฟยเห็นแล้ว หัวเราะเยาะพูดขึ้นมาว่า: “อิ่นซิน อิ่นซิน เห็นมั้ย
นี่ก็คืออำนาจ ทางพวกเรานี้ มีคนมากมาย ทางพวกเธอไม่มีใคร ผู้ที่ตั้งตนอยู่ในธรรมย่อมจะมีแต่ผู้ให้การช่วยเหลือ
ผู้ที่ขาดธรรมย่อมจะมีแต่คนตีจาก บริษัทกึ่งซานหยวนกรุ๊ปของพวกเธอล้มละลายแน่”
“ใครบอกว่าพวกเราไม่มีใคร แค่ยังไม่มา”
อ้ายเสี่ยวซีพูดอย่างโกรธเคือง
เธอโกรธมาก
กู้หยุนเฟยไอ้คางคกขึ้นวอ
“งั้นเธอบอกกับฉันหน่อย
ฮ่าฮ่า พวกเธอก็มีแต่ไอ้แก่เหล่านั่นแหละ”
คนทางพวกเธออยู่ไหน? ไอ้แก่กับเด็กสาวคนนั้นเหรอ? นั่นก็คือคนของพวกเธอเหรอ?
กู้หยุนเฟยกุมท้อง ชี้ไปที่ประตู
มีชายชราคนหนึ่งและเด็กสาวอายุสิบเจ็ดสิบแปด กำลังเดินไปทางอิ่นซินพวกเขา
เขาเป็นลูกหลานของตระกูลใหญ่ มองแวบเดียวก็ดูออกว่าสองคนนั้นไม่ได้ใส่เสื้อผ้าที่ดีอะไร
ไม่ใช่แบรนด์เนม
ถึงกับดูเหมือนค่อนข้างคนบ้านนอก
เมื่อเทียบกับแขกเหล่านี้ของเขา คนหนึ่งฟ้า คนหนึ่งดินเลยล่ะ
ดังนั้น เขาถึงได้พากันหัวเราะ
อย่างไรก็ตาม เขาไม่รู้ว่า ชายชราคนนี้ ฐานะสูงศักดิ์มากกว่าทุกคนที่อยู่ทางพวกเขา
“สวัสดีค่ะ คุณปู่ เป็นแขกของทางพวกเราหรือเปล่าคะ?”
และอิ่นซินก็เห็นพวกเขา เห็นพวกเขาเดินเข้ามา ก็ก้าวไปทักทายในทันที
และไม่ได้ดูถูกอะไร บางทีเพราะการตกแต่งของพวกเขา
ไม่ได้เมินใส่ แต่เป็นอ่อนโยนมาก
ถึงขนาด ยังเป็นเพราะว่าชายชราคนนี้ ดูเหมือนอายุจะค่อนข้างมาก ยังมีใจที่อยากจะดูแล
“ใช่แล้ว พวกเราเป็นเพื่อนเจ้าบ่าว”
ซุนอวุจี๋บ่งชี้ไปที่ฉินเฟิงที่อยู่ข้างใน
วันนี้เขา มาตอบแทนบุญคุณ หลังจากรักษาสองวัน
ตอนแรกเขาพบว่าคนคนนั้นที่ตามฉินเฟิงก่อนหน้านี้ จากไปอย่างกะทันหัน เขายังคิดว่าไม่ได้ตอบแทนบุญคุณแล้ว
ทำให้ฟื้นฟูทักษะของเขาได้อย่างสมบูรณ์แล้ว
แต่คาดไม่ถึงว่า วันนี้ก็มาอีก
ดังนั้น เขาไม่ได้พูดถึงตัวตนของตัวเองในตอนนี้
ปกป้องเจ้าบ่าวในภายหลัง ทำลายทุกคนที่อยู่รอบข้าง และตอบแทนบุญคุณ
ถ่อมตนหน่อย
ยังไงซะ สถานะของเขาไม่ได้ต่ำต้อย
ปีนี้เขาอายุเก้าสิบเก้าปี อยู่ในภูเขาคุนหรุง อยู่ในระดับปรมาจารย์ ลูกศิษย์หลายพันคน ก็เรียกเขาว่าปรมาจารย์ สถานะสูง และเป็นบุคคลสำคัญอย่างยิ่งของลัทธิเต๋า
ถึงกับพูดได้ว่า เขาพูดถึงต้องการพบสามท่านนั้นของศูนย์บริหาร ก็จะต้องมาถึงในไม่ช้า
สถานะสูงมาก
“งั้นคุณปู่ เชิญค่ะ”
อิ่นซินยื่นมือไปข้างหนึ่ง แสดงท่าทางเชิญ
เป็นหญิงสาวที่มีมารยาทมาก
ซุนอวุจี๋พูดในใจ ด้วยความแข็งแกร่งของเขา ก็ย่อมได้ยินมาก่อนว่าทางนี้พูดอะไรบาง เปรียบเทียบกัน เขามาแล้ว มันดูมักง่ายมากจริงๆ เขาถึงกับคิดว่า เมื่อตัวเองมาแล้วจะถูกไล่ออกไป
แต่ว่า ไม่เลย
หญิงสาวคนนี้เฉลียวฉลาด มีมารยาท สุภาพ สายตาไม่ได้ดูถูกเลยสักนิด ซึ่งทำให้เขาพยักหน้าในใจ
ผู้มีพระคุณคนนั้น มีภรรยาที่ดีมาก
“พี่สาว พี่สวยมากเลยค่ะ พี่ชายแต่งงานกับพี่ ต้องโชคดีมากๆอย่างแน่นอน”
ซุนเคอเคอไม่ได้มั่นคงเหมือนซุนอวุจี๋ หลังจากที่เห็นอิ่นซิน ดวงตาเปล่งประกาย ชื่นชมซ้ำแล้วซ้ำเล่า
“น้องสาวพูดจาไพเราะจริงๆ”
อิ่นซินยิ้มอย่างสุภาพ
อย่างที่ทุกคนรู้ รอยยิ้มของเธอนั้นหวานกว่า
“ไปเถอะ คนอื่นเขาต้องต้อนรับแขก”
เมื่อเห็นซุนเคอเคออยากที่จะพูดคุยอะไรบางอย่างกับอิ่นซิน ซุนอวุจี๋ก็ดึงซุนเคอเคอ ให้เธอไป
คนอื่นเขายุ่งกันอยู่
“อ๋อ ก็ได้ พี่สาว พวกเราเข้าไปก่อน”
ซุนเคอเคอตอบอือคำหนึ่ง จากนั้นตามซุนเคอเคอ เดินเข้าไป
ในไม่ช้า แขกธรรมดาบางคน ก็ค่อยๆมา ทางกู้หยุนเฟยนี้ คนมากมาย ยิ่งไปกว่านั้นเป็นคนชั้นสูงของเจียงเฉิง ทางอิ่นซินนั้น ผู้คนขวักไขว่ไปมาอย่างคับคั่ง ไม่กี่คน ส่วนใหญ่ถูกกู้หยุนเฟยดึงตัวไป
เพื่อในวันนี้ ทำให้ทางอิ่นซินนี้ขายหน้า