เทพบุตร ทวงแค้น / เทพศึกมังกรหวนคืน - บทที่ 596 ข่มขู่จิงตู ตระกูลฉิน!

บทที่ 596 ข่มขู่จิงตู ตระกูลฉิน!

คนอื่นๆไม่รู้ อย่างไรก็ตาม นักฆ่า12ผู้อาวุโสคนนี้ค่อนข้างซื่อ
เมื่อรู้ว่าเขาเป็นใคร เขายังกล้าออกมาเมื่อเรียกเขาออกมาครั้งแรก คิดว่าฉินเฟิงกำลังหลอกเขา ความซื่อบื้อแบบนี้ ไม่มีใครเหมือนเขาแล้ว เขาเป็นถึงคนที่แม้แต่จ้าวศักดิ์สิทธิ์ของพวกเขาก็กลัวเชียวนะ
ฉินเฟิงคาดว่า กรงมืดคนนี้น่าจะถูกผลักออกมา
ผลักออมาให้ไปตายฟรี
เมื่อรู้ถึงความแข็งแกร่งของเขา ยังกล้าที่จะซุ่มตัวอยู่รอบกายเขา
จะถูกพบแน่นอน ไม่แปลกใจเลย เมื่อพบ อัตราการเสียชีวิตของนักฆ่าคือ 99% ดังนั้น ฉินเฟิงจึงรู้สึกว่าผู้ชายซื่อบื้อ และคิดว่าผู้ชายคนนี้น่าจะทำให้คนอื่นขุ่นเคือง จึงถูกส่งตัวออกไป
“ถ้าคำเหล่านี้แพร่ออกไป คาดว่าคุณจะต้องเหมือนกับเงามืดแน่นอน”
ฉินเฟิงหัวเราะและเดินกลับ
เทพสงครามอันดับ 1 ของต้าหัวไว้ชีวิตเขา และการส่งข่าวสารก็ให้เขาเป็นคนไปส่ง เทพสงครามอันดับ 1 ของต้าหัวชื่นชมเขา เมื่อสิ่งเหล่านี้ถูกส่งกลับไป แม้ว่าประมุขสำนักวิหารศักดิ์สิทธิ์จะดูแผนของฉินเฟิงออก และวางแผนเช่นนี้
อย่างไรก็ตาม กรงมืดอยู่ในสำนักวิหารศักดิ์สิทธิ์ เกรงว่าจะไม่ได้รับหน้าที่สำคัญอีก
แม้กระทั่งยังจะระวังเขาทุกที่
ยังไงซะ ต้องดำรงตนอยู่ในความไม่ประมาท
ถ้าเขาผิดใจกับคนอื่นจริงๆ เขาจะถูกฆ่าตายในไม่ช้านี้แน่นอน ถ้าโชคดี เขาสามารถหนีได้เหมือนเงามืด ไม่เช่นนั้น เขาจะตายในสำนักวิหารศักดิ์สิทธิ์โดยตรง
“กลับบ้าน กลับบ้าน ไม่รู้ว่าพ่อที่ไร้จิตสำนึกของผมจะเป็นอย่างไรเมื่อเขาได้รับการ์ดเชิญนั้น”
ฉินเฟิงเดินไปที่บ้าน
ในบ้าน อิ่นซินยังคงรอเขาอยู่
……
เช้าวันรุ่งขึ้น
ในจิงตู รถบรรทุกขนส่งทหาร รถหุ้มเกราะ และรถถังส่งเสียงดังกึกก้องไปยังลานกว้างในจิงตู สร้างความตื่นตระหนกให้กับผู้คนจำนวนมากในจิงตู และทุกคนต่างมองดูกองทหารเหล่านี้ด้วยความสยดสยอง
มาทำอะไรที่นี่?
พวกเขากลัวเล็กน้อย
แต่แล้วพวกเขาก็พบว่า กองทัพนี้ไม่ได้มุ่งเป้าไปที่พวกเขา แต่มุ่งเป้าไปที่ตระกูลฉิน
“ผู้พิทักษ์จินตู ยศพันเอก จ้าวต้าหมิง ตามคำสั่งของเทพสงคราม มาส่งการ์ดเชิญ”
จ้าวต้าหมิงหัวหน้าผู้พิทักษ์ของกองทัพนี้ ยืนอยู่ที่หน้าประตูของตระกูลฉิน และพูดเสียงดัง
โมเมนตัมเป็นเหมือนภูเขาและแม่น้ำ
ทุกคำที่เขาพูด ทำให้ฉินเทียนเฉิงที่อยู่หน้าประตูตกใจที่
และฉินเทียนเฉิงเป็นพ่อบ้านของตระกูลฉิน เมื่อมองดูสถานการณ์ที่ประตู เขาก็ยิ้มอย่างขมขื่น นี่มันส่งการ์ดเชิญอะไร มาล้อมโจมตีตระกูลฉินชัดๆ
และออร่าดูเคร่งขรึม
เครื่องบิน ระเบิด ปืน จ่อตรงประตูของพวกเขาโดยตรง เต็มไปด้วยกลิ่นของสงคราม
แม่ง เหมือนต่อสู้ในสนามรบจริงๆ
ราวกับว่าถ้าพวกเขาไม่รับการ์ดเชิญ ก็จะโจมตีโดยตรง
เหมือนจนกระทั่งพวกเขารับการ์ดเชิญไว้แล้วจึงจะหยุด
ฉินเทียนเฉิงกำลังจะร้องไห้
“เรารับ เราจะรับไว้”
ฉินเทียนเฉิงกล่าวด้วยใบหน้าเศร้า
อย่างไรก็ตาม เมื่อเขาไปรับมัน
จ้าวต้าหมิงก็นำมันกลับมาอีกครั้ง”นี่เป็นการ์ดเชิญจากเทพสงคราม คุณมารับ คุณไม่คู่ควร ให้ผู้นำของคุณมารับมัน มิฉะนั้น
มันจะไม่เคารพต่อเทพสงคราม”
จ้าวต้าหมิงโบกมือของเขา
แม่งเอ้ย
ทันใดนั้น ปืนทั้งหมดมุ่งเป้าไปที่ฉินเทียนเฉิง ซึ่งเกือบจะทำให้เขากลัวจนฉี่ราด
“ผม… ผมจะไปหาผู้นำของเรา”
ฉินเทียนเฉิงวิ่งหนีคลานและกลิ้งไป
หลังจากผ่านไประยะหนึ่ง มีคนออกมา
ผู้หญิงที่ดูเคร่งขรึม แต่มีความสง่างามและน่าหลงใหลซ่อนอยู่ระหว่างคิ้วของเธอ
อย่างไรก็ตาม ไม่ใช่ผู้นำตระกูลฉินฉินหยูจง แต่เป็นผู้หญิง
“ฉันเป็นคุณผู้หญิงของตระกูลฉิน เหยาหญ่าย่าน
แม่เลี้ยงก็เป็นแม่เช่นกัน จริงไหม ฉันมีคุณสมบัติที่จะรับการ์ดเชิญนี้”
ในแง่ของสถานะ ฉันเป็นแม่ของเทพสงคราม
เหยาหญ่าย่าน หรี่ตาลง
และทันทีที่คำพูดเหล่านี้หมดลง ปากกระบอกปืนและกระสุนก็เล็งมาที่เธอ และกลิ่นอายสงครามเต็มท้องฟ้า
อย่างไรก็ตาม เหยาหญ่าย่านยังคงพูดอย่างใจเย็นว่า “ความจริง ไม่ใช่แบบนั้นเหรอ?”
สิ่งนี้ไม่มีใครสามารถเถียงได้
เพราะว่า นั่นคือความจริง
จากสถานะ มันเป็นแบบนั้นจริงๆ
แม้ว่าหลายคนจะรู้ตั้งแต่ต้นจนจบของเรื่องนี้ แต่ก็เป็นความจริงในแง่ของสถานะ
เหยาหญ่าย่านไม่กลัวภายใต้ปืนเหล่านี้
อย่างไรก็ตาม อย่างน้อยเธอก็มาจากตระกูลใหญ่และเธอก็เป็นคุณหนูสูงส่งด้วย ดังนั้น
เธอจึงมีความกล้าในส่วนนี้
จ้าวต้าหมิงต้องการจะพูดอะไรบางอย่าง แต่เหยาหญ่าย่านก็พูดขึ้น
“จ้าวต้าหมิง คุณเป็นคนจิงตูนะ คุณต้องคิดให้รอบคอบ
ว่าคุณสามารถทำให้ตระกูลฉินของเราขุ่นเคืองไหม และตระกูลเหยาของฝั่งแม่ของฉัน
ถ้าคุณคิดรอบคอบแล้ว ค่อยมาตอบฉัน”
ริมฝีปากสีแดงของเหยาหญ่าย่านขยับเล็กน้อย ด้วยดวงตาแหลมคมคู่หนึ่ง พร้อมกับออร่าการบีบบังคับ
เธอกำลังข่มขู่
ยอมรับโดยตรง คือการข่มขู่คุณ
ไม่ได้อ้อมค้อมด้วยซ้ำ
เทพสงครามที่อยู่เบื้องหลังคุณ อาจสามารถยั่วยุเราได้ แต่คุณ ไม่มีคุณสมบัตินั้น
คำพูดนี้ ทำให้จ้าวต้าหมิงโกรธ เขาเคยโดนขู่เช่นนี้ที่ไหน แต่เขาไม่กล้าพูดอะไร
เพราะเขาอาศัยอยู่ในจิงตู และอยู่ใต้แอ่งน้ำขนาดใหญ่
ในจิงตู ตระกูลฉินอาจไม่ใช่ตระกูลใหญ่โตอะไร แต่ตระกูลเหยาเป็นยักษ์ใหญ่จริงๆ
เขากลัว
กลัวมาก
เพราะว่า เขายังมีคนในครอบครัว
อย่างไรก็ตาม ในเวลานี้ มีชายคนหนึ่งออกมาทางด้านหลังแล้วจับไหล่ของเขา “เดี๋ยวผมจัดการเอง”
“ครับหัวหน้า”
จ้าวต้าหมิงก้าวถอยหลัง และหลีกสถานที่กว้างใหญ่ให้กับชายที่รูปร่างสูงใหญ่ที่เพิ่งมา
“เขากลัวคุณ แต่ผมไม่กลัวคุณ”
ฉีหยุนก้าวไปข้างหน้า รูปร่างที่สูงใหญ่ และสีหน้าของเหยาหญ่าย่านก็จมลง
ผู้ชายคนนี้มาได้ยังไง!
ใช่
คนที่มาคือฉีหยุน ซึ่งถูกฉินเฟิงส่งมา
ฉีหยุนไม่กลัวตระกูลเหยา เพราะว่าเขาแข็งแกร่งมาก และเขาก็เป็นหนึ่งในสิบนายพลของเขตสงคราม
และตัวคนเดียว ไม่กลัวการข่มขู่
เขาเชื่อฟังแค่ฉินเฟิงเท่านั้น คนแบบนี้ ไม่ว่าใครก็กลัว
“ให้ฉินหยูจงออกมา สิ่งนี้เทพสงครามมอบให้กับฉินหยูจง คนอื่นไม่มีสิทธิ์ได้รับมัน”
ฉีหยุนมองไปรอบๆ และกล่าวอย่างเคร่งขรึม
แต่เสียงดังมาก จนกระจายไปทั่วลานบ้านและข้างใน
สีหน้าของเหยาหญ่าย่านซีดลง
เธอทำอะไรไม่ได้
กำลัง สถานะ ความมั่งคั่ง การคุกคาม และการใช้เหตุผล อาจใช้ได้ผลกับคนอื่นๆ แต่สิ่งเหล่านี้ไม่มีประโยชน์สำหรับฉีหยุน เขาจะทำทุกอย่างที่ฉินเฟิงขอให้เขาทำ และจะไม่ปฏิเสธแน่นอน
“ออกมา”
เมื่อฉีหยุนเห็นฉินหยูจงไม่ออกมาสักที ก็กระแทกมันอย่างแรง ทุบประตูของตระกูลฉินจนเป็นรอยแตกวงกลมแล้วพูด “ถ้าคุณไม่ออกมา ผมจะทุบตระกูลฉินของคุณจนเละเทะแน่นอน”
ภายใต้การคุกคามดังกล่าว ฉินหยูจง ผู้นำของตระกูลฉินเดินออกไปด้วยสีหน้าที่น่าเกลียด
เขาไม่อยากออกมา
พอออกมา ก็เสียหน้ามาก
แต่ถ้าไม่ออกมา แต่ก็จะต้องออกมา
หากเขาไม่ออกมาอีก คนบ้าระห่ำคนนี้จะทุบตระกูลฉินของพวกเขาให้แหลกสลาย และจะกลายเป็นเรื่องตลกให้คนอื่นหัวเราะเยาะจริงๆ
“ส่งมาให้ผม”
สีหน้าของฉินหยูจงมืดมน และเขายื่นมือข้างหนึ่งออกมา
อย่างไรก็ตาม ฉีหยุนกล่าวว่า “สิ่งนี้เทพสงครามเป็นคนมอบให้ จงใช้ทั้งสองมือรับ”
“คุณ! นั่นคือลูกชายของผม!”
ฉินหยูจงกล่าวอย่างโกรธเคือง
รับทั้งสองมือ เป็นการแสดงความเคารพ
เขาเป็นพ่อ รับเอาของของลูกชายด้วยมือทั้งสองข้าง คืออะไร
“คุณจะไม่รับหรือ? คุณขัดคำสั่งของเทพสงคราม ไม่เคารพเทพสงคราม ทำลายล้างตระกูลฉินซะ” ฉีหยุนดุอย่างเย็นชา
ลูกชาย?
มีหน้าเรียกคำว่าลูกอีกแล้วหรอ?
“ครับ”
ทหารที่ด้านหลังทั้งหมดได้รับคำสั่ง และพวกเขาทั้งหมดก็วิ่งไปข้างหน้าด้วยความโกรธ พวกเขารู้เรื่องนี้ดี และพวกเขาต่างก็โกรธแค้นอยู่ในใจ ชายผู้นี้กล้าเรียกคำว่าลูกชาย!
เขาไม่คู่ควร!
สุดท้าย หลังจากที่กลุ่มคนจำนวนมากรุมล้อมขึ้นมา และทุบกำแพงหลายหลัง ฉินหยูจงก็ยอมแพ้
“ผม ฉินหยูจง รับ รับไว้ด้วยมือทั้งสองข้าง!”
ฉินหยูจงดูเหมือนจะกัดฟันและพูดคำเหล่านี้ด้วยกำลังทั้งหมดของเขา