เทพบุตร ทวงแค้น / เทพศึกมังกรหวนคืน - บทที่ 594 ง้อภรรยา

บทที่ 594 ง้อภรรยา

เจี่ยซิววิ่งเร็วมาก
ใช่
วิ่งเร็วจริงๆ
ถ้าไม่เร็ว ก็ต้องรอตาย
นั่นคือMr.X ปีศาจที่สังหารคนโดยไม่กระพริบตา
ไม่นาน เขาก็วิ่งเข้าไปในวิลล่า ข้างในมีเด็กสาวคนหนึ่งและหญิงสาวสวยวัยกลางคนคนหนึ่ง เห็นเขาเหงื่อไหลท่วมตัวจึงถามว่า “หมอเจี่ย คุณเป็นอะไรหรือเปล่า?”
“ผมเจอคนคนหนึ่ง ผมตกใจมาก พวกคุณอาจไม่รู้ คนๆนั้น ตอนอยู่ในเมืองเทียนหนาน ก็เหมือนปีศาจ อาศัยอิทธิพลใช้เล่ห์เหลี่ยมปิดบังอำพรางมวลชน ไม่เคยคิดเลยว่าผมมาที่เจียงเฉิง เขาก็มาที่เจียงเฉิงด้วย”
เจี่ยซิวหายใจหอบและพูด
“ใครเหรอ?”
อิ่นเสี้ยงสวี่ซึ่งอยู่บนโซฟาก็เงยหน้าขึ้นมอง และถามด้วยความสงสัย
ถูกตัอง
เจี่ยซิววิ่งมาที่บ้านของอิ่นเสี้ยงสวี่ เขามากับนายหญิงฟาง ตอนที่เขาอยู่ในเมืองเทียนหนานก็ได้คบกับนายหญิงฟางแล้ว และต่อมาก็มาที่เจียงเฉิงกับนายหญิงฟาง แต่นายหญิงฟางเป็นแม่ของอิ่นเสี้ยงสวี่ และมีสามีแล้ว
ดังนั้น เขาจึงทำได้แค่แกล้งทำเป็นจิตแพทย์เท่านั้น
ประการหนึ่งคือเขาเป็นหมอจริงๆและมีใบอนุญาต อีกอย่างคือนายหญิงฟางกลับมาจากเมืองเทียนหนานจริงๆ เทียนหนานมีสงครามใหญ่ตลอด และมีคนตายมากมาย ทำให้เธอตกใจ จึงต้องการรักษาทางจิตใจ ไม่แปลกเลย
ดังนั้น อิ่นเสี้ยงสวี่จึงไม่ได้สงสัยใดๆ
แม้กระทั่ง เธอกับเจี่ยซิวยังแอบส่งสายตาให้กันบ่อยๆ
“Mr. X”
เจี่ยซิวหายใจเข้าอีกครั้ง
เขาไม่รู้จักชื่อของฉินเฟิง แต่เขารู้ว่าฉินเฟิงคือ Mr. X
ส่วน Mr. X เขาเป็นเทพสงครามอันดับหนึ่ง 1 ของต้าหัว ซึ่งสิ่งนี้ไม่ได้สรุป
เป็นเพียงการคาดเดาของมวลชนเท่านั้น
ในตอนแรก กู่จิ่งซานบอกเขาว่า เขาคิดว่ามันจริงในตอนนั้น แต่หลังจากคิดดูแล้ว มีบางอย่างผิดปกติ ดูเหมือนว่ากู่จิ่งซานต้องการทำให้เขากลัว และเป็นวิธีที่ทำให้เขาเลิกกับลูกสาวของเธอ
หลังจากนั้นก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับตระกูลกู่ และลูกสาวของเธอก็กลับไปแล้วด้วย
ดังนั้น เจี่ยซิวจึงคิดว่ามันเป็นเรื่องปลอม
แต่ว่า สำหรับเจี่ยซิว ไม่สำคัญหรอกว่าจะเป็น Mr.
ของต้าหัว ล้วนไม่สำคัญ เพราะต่างก็เป็นคนที่เขายั่วยุไม่ได้
X หรือเทพสงครามอันดับ 1
เหตุผลที่ตระกูลกู่ไม่เป็นอะไร แน่นอนว่าเป็นเพราะฉินเฟิงขี้เกียจเกินกว่าที่จะไปสนใจคนเหล่านั้น
แน่นอนว่า ฉินเฟิงขี้เกียจเกินกว่าจะใส่ใจกับมัน
ตระกูลกู่ในตอนนี้ ถูกปราบปรามจนเกือบตายแล้ว นี่คือจุดจบของการเลือทีมผิด
ไม่ได้หมายความว่าเจ้าเมืองซูมู่จะเพิกเฉย
“Mr. X ผู้ชายคนนั้นน่ากลัวจริงๆ”
นายหญิงฟางก็ตอบเช่นกัน ขมวดคิ้วเล็กน้อย
ตอนนั้นเธอก็อยู่ที่เจียงเฉิง
X ซึ่งอยู่ในเจียงเฉิงได้ทำให้เกิดความสั่นสะท้านมากแค่ไหนในเจียงเฉิง และชื่อที่โหดร้ายของเขาก็แพร่กระจายไปยังเมืองต่างๆรอบๆเมือง
รู้ว่า Mr.
ทำให้คนอื่นยังจำได้ดี
อย่างไรก็ตาม
อิ่นเสี้ยงสวี่หัวเราะอย่างเย็นชา”Mr. X กระจอก ตระกูลกู้ได้รับความโปรดปรานจากคุณชายต่งแล้ว เมื่อฉันแต่งงานเข้าไปในตระกูลกู้ การเจริญรุ่งเรืองก็อยู่ไม่ไกล มีคุณชายต่งอยู่
Mr. Xก็ทำอะไรไม่ได้ ”
“ใช่ เสี้ยงสวี่ คุณต้องกดอิ่นซินนั่นนะ กดเธอไว้”
เจี่ยซิวก็เห็นด้วย
เขารู้เกี่ยวกับสิ่งเหล่านั้นแล้วพูดว่า “ผมได้ยินมาว่าลูกเขยของตระกูลอิ่นนั้นไม่เอาไหน ผมไม่รู้จริงๆเลยว่า
ขยะคนนั้นกล้ากลับมาได้อย่างไร”
“อาจจะกลับมาเพื่อให้เรามาหัวเราะเยาะ”
นายหญิงฟางกล่าว
“มันก็แค่ตัวตลกที่ไม่ได้เรื่อง ไม่ว่าเขาจะกระโดดยังไง วันมะรืนนี้เขาก็จะหายไป”
ใบหน้าของอิ่นเสี้ยงสวี่มีร่องรอยของความโหดเหี้ยม
ก่อนหน้านี้เธอยังกังวลเล็กน้อย แต่เนื่องจากเธอได้รับข่าวจากกู้หยุนเฟย ตระกูลกู้ได้รับความโปรดปรานจากคุณชายต่ง และกำลังจะทะยานสู่ท้องฟ้า
ในพริบตา
ฉินเฟิง Mr. Xก็กระจอกไปเลย
มี Mr. sมาก็ไม่มีประโยชน์
ในเวลานี้ ฉินเฟิงได้กลับไปที่วิลล่าแล้ว
“พ่อ”
“ลุง”
เด็กหญิงสองคน เดิมทีเล่นกับลูกบอลอยู่
เมื่อเห็นฉินเฟิงกลับมา และรีบกางแขนของพวกเธอออก และรีบวิ่งมา ขอให้ฉินเฟิงอุ้มพวกเธอ ทันใดนั้น
ฉินเฟิงอุ้มซ้ายหนึ่งคนและขวาหนึ่งคน
ดีนะที่เขาเกิดในกองทัพ มิฉะนั้น เขาอุ้มไม่ไหวได้จริงๆ
“เจ้านาย”
โหวเมิ่งหยาวเห็นฉินเฟิง ก็เดินออกมา
เขาเป็นแม่บ้านของฉินเฟิง ตอนที่เขาอยู่ที่บ้านของตระกูลตู้
เธอยังต้องจัดการเรื่องอื่นๆ เช่นการดูแลผู้หญิงสองคนนี้
ฉินเฟิงก็ไปคุยเล่นกับตู้ต้วนเทียน เธอจึงกลับมา
จากนั้น ผู้หญิงอีกคนก็ออกมา
อย่างไรก็ตาม เขาไม่เหมือนกับกั่วกั่วพวกเขา ซึ่งทำให้ใบหน้าของอิ่นซินตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็เข้ามาและบีบหูของฉินเฟิง”คุณก็คิดอย่างนั้นเหมือนกันเหรอ คุณว่าฉันสวยตรงไหน?”
อืม?
ทำไมผลลัพธ์จึงแตกต่างจากของกั่วกั่ว?
ดูเหมือนเขาจะโดนรุมกระทืบ
ฉินเฟิงก็ตกตะลึง และพูดอย่างรวดเร็วว่า “สวยทุกที่”
“หึ คุณโกหก ฉันโกรธแล้วนะ”
อิ่นซินเอามือกอดอก หันศีรษะแล้วจากไป
“ฮิฮิ พ่อ ท่านทำให้แม่โกรธแล้วนะ รีบไปง้อแม่ดู”
“คุณลุง ไปง้อน้าเร็ว”
เด็กน้อยสองคนพูดขึ้นมา
“บอส ให้ฉันมาทำ”
โหวเมิ่งหยาวโบกมือและส่งสัญญาณว่าเธอจะมาดูแลลูกสองคนเอง
“โอเค”
ฉินเฟิงส่งลูกสองคนให้เธอ แล้วไปตามอิ่นซิน และพบว่าเธอนั่งอยู่บนชิงช้า ราวกับว่าเธอกำลังงอนอยู่ ฉินเฟิงก็นั่งลงและพูดอย่างจริงจังว่า”ภรรยา ผมแค่ล้อเล่น ความงามของคุณไม่สามารถอธิบายได้ด้วยถ้อยคำ ดั่งนางฟ้าบนท้องฟ้า ไม่สามารถบรรยายเป็นภาษามนุษย์ได้”
“หืม ทำเป็นปากหวาน”
อิ่นซินหันศีรษะไปอีกข้างหนึ่ง
ค่อนข้างไม่มีความสุข
อย่างไรก็ตาม ในวินาทีต่อมา เธอพบว่าร่างกายของเธอหลุดออก และถูกฉินเฟิงอุ้มขึ้นมา จากนั้นเธอก็พบว่าฉินเฟิงกำลังนั่งอยู่บนชิงช้า และเธอก็ถูกฉินเฟิงอุ้มไว้
“โอ๊ย ทำอะไรของคุณเหรอ?”
ใบหน้าของอิ่นซินก็เปลี่ยนเป็นสีแดงในทันใด
ท่านี้มันแบบ
“คุณยกโทษให้ผมไหม? ถ้าคุณไม่ยกโทษให้ผม ผมจะไม่ปล่อยคุณลง”
“โอเค โอเค ฉันยกโทษให้”
อิ่นซินกลัวเด็กๆจะมองเห็น ดังนั้นเธอจึงฝังหัวของเธอไว้ในอ้อมแขนของฉินเฟิง ปกปิดใบหน้าของเธอ และรอให้ฉินเฟิงปล่อยเธอลง แต่หลังจากนั้นไม่นาน ฉินเฟิงก็ยังไม่ปล่อยเธอ จู่ๆก็ถามขึ้นว่า “ปล่อยฉันลงเถอะ เมื่อกี้คุณบอกแล้ว เด็กอยู่ตรงนั้นนะ ถ้าเด็กเห็นคงไม่ดีหรอกนะ”
“ผมบอกว่า ถ้าคุณไม่ยกโทษให้ผม ผมจะไม่ปล่อยคุณ แต่ผมไม่ได้บอกว่าถ้าคุณยกโทษให้ผม ผมจะปล่อยคุณใช่ไหม ภรรยาของผม ใช่แล้ว ผมบอกกับทางนั้นแล้ว โหวเมิ่งหยาวจะไม่ปล่อยให้เด็กสองคนนั้นมาแน่นอน ไม่ต้องกังวล”
ฉินเฟิงหัวเราะร้ายๆ จากนั้นก้มศีรษะลงและจูบเธอ
“อ๊ะ……”
อิ่นซินทำเป็นดิ้นรนสองสามที