เทพบุตร ทวงแค้น / เทพศึกมังกรหวนคืน - บทที่ 592 เจี่ยซิวก็มาแล้ว

บทที่ 592 เจี่ยซิวก็มาแล้ว

“อยู่ที่นี่นานแล้ว ควรกลับไปละ”
ฉินเฟิงมองดูเวลา ควรกลับบ้านแล้ว
ที่นี่ไม่ไกลจากบ้านของฉินเฟิงมากนัก ดังนั้นฉินเฟิงจึงจะเดินกลับไป ตอนนั้นเขาได้ขอทานตามทางที่เจียงเฉิงอยู่นาน เขาถูกทุบตี ถูกด่าทอ ขัดสน ตอนนั้นแม้จะทนทุกข์ แต่เขาก็ได้รู้เส้นทางทุกอย่างในเจียงเฉิง
รู้ว่าที่ไหนมีเศษอาหาร
ที่ไหนมีสะพาน
ที่ไหนสามารถไปนอนได้
สมัยนั้น ไม่ง่ายเลยที่จะกินอาหารดีๆ แล้วนอนหลับอย่างสงบสุข
อันที่จริง ฉินเฟิงในสมัยนั้นค่อยๆเติบโตขึ้น และเขาสามารถเลี้ยงตัวเองได้ด้วยการทำงานหนัก
อย่างไรก็ตาม เขาไม่สามารถต้านทานฝั่งจิงตูได้ พ่อของเขา ภรรยาที่เพิ่งแต่งงานใหม่ ไม่ยอมปล่อยพวกเขาไปอย่างนั้น เธอส่งคนไปตามพวกเขาตลอดทาง ไม่ใช่เพื่อปกป้องพวกเขา แต่เพื่อป้องกันไม่ให้พวกเขาได้งานทำ
แม่ของเขา ซึ่งเป็นผู้มีการศึกษาสูงเช่นกัน ไม่สามารถหางานทำ รวมทั้งกวาดพื้นและล้างจาน
เพราะตระกูลฉินได้แจ้งไว้แล้ว มันเป็นตระกูลที่มีชื่อเสียงในจิงตู เมื่อพวกเขาประกาศออกมาแบบนี้ เจียงเฉิงนี้หรือบริษัทในเมืองเล็กๆอื่นๆ กล้าที่จะขัดขืนได้ยังไง ดังนั้น แม่ของเขาจึงพาฉินเฟิงกลับไปที่ตระกูลฉิน คุกเข่าอยู่หนึ่งวันหนึ่งคืนในวันที่หิมะตกหนัก
แค่ขอให้ปล่อยพวกเขาไป
ในท้ายที่สุด ตระกูลฉินก็เฉยเมย และแม่ของเขาเสียชีวิตด้วยอาการป่วยระหว่างทางกลับ
และเขาก็เร่ร่อนมาโดยตลอด
จนกระทั่งได้พบกับอิ่นซิน
พูดตามตรง ฉินเฟิงรู้สึกขอบคุณอิ่นซินมาก เพราะข้อมูลประจำตัวทั้งหมดของเขาถูกทำลายโดยตระกูลฉินในเวลานั้น ราวกับว่าไม่มีบุคคลนี้อยู่บนโลก สุดท้ายอิ่นซินก็ไปบันทึกข้อมูลประจำตัวให้เขาใหม่อีกครั้ง
สิ่งนี้ทำให้เขามีโอกาสไปเป็นทหาร
ดังนั้น ในโลกนี้ หากมีใครที่สามารถมีความสำคัญเท่ากับชีวิตของเขา ก็มีเพียงแม่ของเขา อิ่นซินและกั่วกั่ว
หู้
ฉินเฟิงกำลังเดินอยู่บนสะพาน ลมเย็นพัดโชย ฉินเฟิงยื่นมือออกไป รู้สึกถึงความเย็นยะเยือกของลม
สายตาของเขาเต็มไปด้วยความคิดถึงความหลัง และพึมพำว่า “แม่ อีกไม่นานก็จะถึงวันรำลึกวันตายของท่านแล้ว บอกตามตรง ทุกครั้งที่ผมอยากพุ่งเข้าไปในตงจิง
พุ่งเข้าไปในตระกูลฉิน จับคนที่ไร้หัวใจคนนั้น คุกเข่าลงต่อหน้าหลุมศพของท่าน ก้มกราบให้ท่านสักสองสามครั้ง แล้วฆ่าเขา ผมอยากจะล้างแค้นให้ท่านจริงๆ แต่ท่านไม่อนุญาต ผมก็ไม่ไป”
เลือดพลุ่งพล่านในหัวใจของฉินเฟิง
เขาอยากจะนำกองทัพและทำลายล้างตระกูลฉินจริงๆ!
ฆ่าผู้ชายคนนั้น!
อย่างไรก็ตาม ก่อนที่แม่จะเสียชีวิต แม่ของเขาจับมือเขาและบอกเขาว่า อย่าไปแก้แค้น
“ถ้าท่านไม่อนุญาต ผมก็ไม่ไป”
ฉินเฟิงได้ยับยั้งเจตนาฆ่าของเขาต่อตระกูลฉินเสมอ
ฉินเฟิงไม่เข้าใจ ผู้ชายคนนั้น
ทำไมแม่ถึงรักเขามากขนาดนี้ได้ยังไง ทั้งๆที่ผู้ชายคนนั้นช่างโหดร้ายเหลือเกิน ขับไล่พวกเขาออกไปด้วยมือของเขาเอง
และมองดูสองแม่ลูกตาย!
ไอ้สารเลวแบบนี้ ได้ความรักของแม่ได้ยังไง!
และถึงกระนั้น มันคือความรักที่คงอยู่ตลอดไป!
ในขณะนี้
ผู้คนรอบๆฉินเฟิงรู้สึกหนาวสั่นอย่างอธิบายไม่ถูก และรู้สึกหวาดกลัวเล็กน้อย จากนั้น ฉินเฟิงก็หลับตาลง หายใจออก และค่อยๆสงบลง จากนั้นเขามองไปที่ฝั่งตรงข้ามลมฤดูใบไม้ร่วงที่ค่อยๆเย็นลง พูดอย่างซับซ้อน
“แม่ครับ อีกไม่นานผมจะไปหาท่าน ลูกชายของท่านสำเร็จแล้ว ได้กลายเป็นนายพล แต่งงานแล้ว และเขายังมีลูกสาวที่น่ารัก”
หลี่ซิ่นเย่แม่ของฉินเฟิง วันรำลึกวันตายกำลังใกล้เข้ามา
ฉินเฟิงจะไป
จะไปแน่นอน
หลังจากนั้น ฉินเฟิงสงบสติอารมณ์ของเขา
เมื่อกี้เขามาสถานที่นี้จึงทำให้นึกถึงอดีต และเขาเกือบจะควบคุมตัวเองไม่ได้ อย่างไรก็ตาม ก็มีเพีนงเวลาแบบนี้เท่านั้น
เขาอยู่ในกองทัพมาหลายปี อารมณ์ของเขานั้นมั่นคงมาก
ฉินเฟิงเดินกลับไปทางบ้าน
อย่างไรก็ตาม
เมื่อเดินผ่านถนนสายหนึ่ง พบว่า มีผู้คนจำนวนมากล้อมอยู่สถานที่แห่งหนึ่ง และมีเด็กสาวอายุประมาณสิบเจ็ดหรือสิบแปดปีที่กำลังตะโกนอย่างกังวลใจว่า “มีใครบ้าง ช่วยปู่ของฉันด้วย .. ช่วยปู่ของฉันด้วย …
”
บนพื้น มีชายชราคนหนึ่งอายุราวๆ
70-80 ปี นอนอยู่ มุมปากเปื้อนเลือด
และล้มลงกับพื้นโดยไม่รู้สึกตัว
ผู้คนรอบๆต่างร้อนใจมาก แต่พวกเขาไม่รู้ว่าจะช่วยพวกเขาอย่างไร พวกเขาก็เลยโทร191
พวกเขาทำได้เพียงแค่นี้ ทำได้เพียงแค่นี้จริงๆ
อีกด้าน มีชายหนุ่มคนหนึ่งกำลังจะเดินผ่านมา
เห็นที่เกิดเหตุ แต่เขาไม่สนใจเรื่องนี้ เขาไม่ใช่คนชอบทำความดี แต่เมื่อเห็นหญิงสาวคนนั้น
ดวงตาเป็นประกายกะทันหัน
สวยมาก
เขาเดินไปอย่างรวดเร็ว“หลีกไปๆ ผมเป็นหมอ”
เมื่อได้ยินว่าเป็นหมอ ทุกคนก็หลีกทางให้เขา แล้วชายคนนั้นก็เดินเข้ามา
แทนที่จะมองดูอาการของชายชรา กลับมองดูผู้หญิงตัวเล็กๆคนนั้นก่อน แล้วพูดด้วยรอยยิ้มว่า
“อย่ากลัว ผมชื่อเจี่ยซิว นักศึกษาปริญญาเอกของมหาวิทยาลัยการแพทย์หนานโจว”
ใช่
ชายหนุ่มคนนี้คือเจี่ยซิว
หมอที่เป็นศัตรูกับฉินเฟิงในเมืองเทียนหนาน หลังจากนั้นไปพึ่งกู่จิ่งซาน
แต่สุดท้ายก็โดนกู่จิ่งซานไล่ออก จากนั้นก็มั่วสุมอยู่กับนายหญิงฟาง
ท้ายที่สุด หลอกคนอื่นไปทั่วจนมาถึงที่เจียงเฉิง
และในขณะนี้เขาจ้องตรงไปยังหญิงสาว ครุ่นคิดในใจ ดวงตาเป็นประกายเล็กน้อย ครุ่นคิดในใจว่า เด็กขนาดนี้ ก็สวยขนาดนี้แล้ว ถ้าโตไปจะขนาดไหน
นี่ถ้าเป็นภรรยาของตนเอง
งั้น…ฮ่าๆๆๆ
อนาคตที่สดใสได้เกิดขึ้นในหัวใจของเจี่ยซิว
เพียงแต่ว่า หญิงสาวเห็นว่าเจี่ยซิวมองดูเธออยู่ตลอดเวลา เธอดึงเขาแล้วพูดอย่างกังวลว่า “หมอ อย่ามองมาที่ฉัน ฉันไม่ใช่ผู้ป่วย คนไข้นอนอยู่บนพื้น”
“เอ่อ…นั่นสินะ”
จากนั้น เจี่ยซิวหันความสนใจไปที่ชายชราที่นอนอยู่บนพื้น
มองดูก็รู้ว่ามันกำลังจะตาย
เขานะ แม้ว่าเขาจะไม่ใช่คนดีอะไร แต่ตัวตนของเขาในฐานะนักศึกษาปริญญาเอกของมหาวิทยาลัยการแพทย์หนานโจวก็ไม่ใช่ของปลอม เขายังมีทักษะการแพทย์ที่แท้จริง เมื่อเห็นชายชราคนนี้ เขาก็รู้ว่าเขากำลังจะตาย
หัวใจแทบหยุดเต้น ผมไม่สามารถช่วยได้แล้ว
แต่ว่า เขาไม่ได้ผิดหวัง เพราะไอ้แก่นี้ตายไปแล้ว มันไม่เกี่ยวอะไรกับเขาเลย ตายไปก็ตายไปสิ อีกอย่าง ถ้าไอ้แก่นี้ตาย มันจะเป็นผลดีต่อเขาไม่ใช่เหรอ?
ในขณะที่รักษา เจี่ยซิวก็ถามผู้หญิงที่อยู่ข้างๆเขาว่า “พ่อแม่ของคุณอยู่ที่ไหน?”
“ฉันไม่มีพ่อแม่”
หญิงสาวส่ายหัว ดวงตาขุ่นมัวเล็กน้อย
ดีมาก
ในใจของเจี่ยซิวเต็มไปด้วยความปิติยินดี และเขาเกือบจะกระโดดขึ้นเลย ถ้าไม่มีพ่อแม่ นั่นเป็นข่าวดีจริงๆ เพราะหากไม่มีพ่อแม่ หลังจากชายชราเสียชีวิต เด็กสาวจะถูกทิ้งให้อยู่ตามลำพัง
ไม่สามารถแม้แต่จะฝังชายชราด้วยซ้ำ
เมื่อถึงตอนนั้น เขาจะเป็นฝ่ายริเริ่มที่จะช่วยเด็กผู้หญิงคนนั้น ฝังคุณปู่ของเธอ ดูแลเธอ และปลอบโยนเธอ ต้องรู้ว่า เมื่อผู้หญิงกำลังอ่อนแอ ถ้าผู้ชายฉวยโอกาสเข้าไปในเวลานี้
จากนั้น เธอจะรักผู้ชายคนนั้นได้อย่างง่ายดาย
ถึงตอนนั้น ด้วยวิธีการของเขา สาวน่ารักคนนี้ ก็จะกลายเป็นเนื้อหอมต้องห้ามของเขาอย่างเชื่อฟังไม่ใช่หรือ