เทพบุตร ทวงแค้น / เทพศึกมังกรหวนคืน - บทที่ 577 การรวมตัวของครอบครัว

บทที่ 577 การรวมตัวของครอบครัว

วิลล่าหยุนติ่ง
“เจ้านายครับ”
ในวิลล่าแห่งนี้ ยังมีช่างทำความสะอาดอยู่บ้าง พวกเขาตะโกนเมื่อเห็น ฉินเฟิงและเห็นอิ่นซิน และก้มหน้าลงพร้อมตะโกนว่า “คุณผู้หญิง”
คนเหล่านี้เป็นคนของฉินเฟิง
คนที่ไม่ใช่คนของฉินเฟิง ไม่สามารถอยู่ที่นี่ได้
“หวางเถ่”
ทันใดนั้น ฉินเฟิงก็ตะโกน
“ครับ”
ในเวลานี้ มีชายชราคนหนึ่งเดินกะเผลกออกมาจากทางไหนไม่รู้ ลักษณะเหมือนคุณพ่อวันชราที่ทำงานแรงงานมานานหลายปี ใบหน้ามีรอยย่น มีผิวหยาบกร้านมากมาย
อย่างไรก็ตาม หากคุณเป็นมืออาชีพ คุณจะสัมผัสได้ถึงความดุดันในตัวเขา
“นี่คือ พ่อของเสี่ยวหยูใช่ไหม?” 
อิ่ซินจำมันได้
เธอรู้จักเด็กหญิงตัวเล็กๆที่เล่นกับลูกสาวของเธอเป็นอย่างดี ชื่อว่าเสี่ยวหยู พวกเขามักจะเล่นด้วยกัน และเธอมักจะชวนเด็กผู้หญิงไปกินข้าวด้วยกัน เธอยังได้พบกับผู้ชายคนนี้ ซึ่งเป็นผู้ปกครองของเสี่ยวหยู
“พี่สะใภ้ครับ”
ทันใดนั้น หวางเถ่ก็เรียกอิ่นซิน
“นี้……?”
อิ่นซินตกตะลึงเล็กน้อย
“ลูกน้องของฉัน คนที่มาเพื่อปกป้องคุณเป็นพิเศษ แต่ว่าจริงๆแล้วเขาก็เป็นพ่อของเสี่ยวหยู” 
ฉินเฟิงอธิบายแล้วโบกมือ “ใกล้เวลาแล้ว คุณไปรับเสี่ยวหยูกลับบ้านเถอะ กลับมาแล้ว ไปทานอาหารเย็นด้วยกัน กินเสร็จแล้ว จากนั้นก็พักสักสองสามวัน แล้วไปจัดเลี้ยงงานแต่งงานของฉัน ใช่สิ วันนี้ฉันจะทำอาหารเอง ไม่ค่อยมีเวลาได้ทำอาหารให้กินเลย”
“ครับ”
เมื่อพูดถึงเสี่ยวหยู ดวงตาของหวางเถ่จากสายตาที่เข้มงวด ก็กลายเป็นสายตาที่อ่อนโยน
สำหรับผู้ชายคนนี้ที่มีตัวตนที่ซับซ้อน ชีวิตของเขานั้นซับซ้อน และเขาไม่รู้ว่าจะเริ่มต้นจากตรงไหน เขามีลูกสาวแค่คนเดียว 
ทันใดนั้น หวางเถ่ก็เดินจากไป
“ปกป้องฉันเป็นพิเศษ?” 
อิ่นซินยังคงตกตะลึงเล็กน้อย เธอคิดไม่ถึงเลยจริงๆ
“ใช่”
ฉินเฟิงยังมองไปที่ข้างล่างของหวางเถ่
และพูดว่า “เขาได้รับบาดเจ็บและอาการหนักมาก จะเห็นได้ว่าเขาทำงานอย่างหนักเพื่อปกป้องคุณจริงๆ และเขาเป็นอดีตทหารของฉันจริงๆ
อีกเดี๋ยว หาหมอมา มาช่วยดู” 
“ไม่น่าแปลกใจเลย วันนั้นเมืองถูกปิด เสี่ยวหยูก็มาบ้านของพวกเรา” 
อิ่นซินเพิ่งจำเหตุการณ์นั้นได้
ในวันที่เมืองถูกปิด เมืองเจียงเฉิงทั้งหมดเฝ้าระวัง
เสี่ยวหยูก็มาอยู่ที่บ้านของพวกเรา จากนั้นก็อยู่กับเราทั้งวัน
และได้รับแจ้งว่าทุกคนต้องกลับบ้าน อย่างไรก็ตาม
วันนั้น เธอยังบ่นเลย ว่าพ่อของเสี่ยวหยูอยู่ที่ไหน และทำไมเขาถึงไม่มารับผิดชอบ
พอมาคิดดูแล้วรู้สึกผิดนิดหน่อย
ในเวลานั้น หวางเถ่ควรอยู่ใกล้พวกเขาและปกป้องพวกเขา
มีหลายอย่างที่เธอไม่รู้
“คือว่า ที่รัก ต่อไปอย่าทิ้งฉันไปได้ไหม?” 
ในเวลานี้ อิ่นซินเดินข้างๆฉินเฟิง และพูดด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวลที่เหมือนกับขอร้อง
เธอไม่รู้จริงๆ ว่ามีคนมีคนทำเพื่อเธอขนาดนี้ 
ฉินเฟิงหันไปมองอิ่นซิน และยิ้ม “ได้ครับ ภรรยาผู้ยิ่งใหญ่”
“จริงสิ ผมยังไม่ได้เล่าชีวิตให้คุณฟังเลย แม่ผมชื่อหลี่ซิงเย่ และเธอเป็นคนก่อตั้งบริษัทเฟิงซิงกรุ๊ป
ช่างมันเถอะอย่าไปพูดถึงคนๆนั้นเลย ถือซะว่าเขาตายไปแล้ว ผมก็เลยโตมาเป็นเด็กกำพร้า” 
แต่เธอเสียไปแล้ว ส่วนพ่อของผม
ฉินเฟิงก็เอียงศีรษะอีกครั้ง
เขาไม่เคยพูดอะไรเกี่ยวกับชีวิตของเขาเลย
“อืม”
อิ่นซินตอบเสียงเบาๆ แล้วพูดต่อว่า
“หลี่ซิงเย่ ซิงเย่ ซิงเย่ เป็นชื่อที่เพราะจริงๆ
แม่ต้องสวยแน่ๆเลย”
“อือ”
ความคิดถึงแวบเข้ามาในดวงตาของฉินเฟิง
แม่ในความทรงจำเธออบอุ่นและสวยงามเสมอ
“ไปเถอะ ไปเก็บของกัน
คุณไม่ได้เอาของอะไรมามาก เราไปซื้อกันเถอะ แล้วก็ซื้อผักด้วย”
ฉินเฟิงพูด
“อือ”
อิ่นซินพยักหน้า “จะว่าไป ครอบครัวก็มีกันสามคน ยังไม่เคยไปซูเปอร์มาร์เก็ตด้วยกันมาก่อนเลย เมื่อก่อนฉันก็ทำแต่งาน
ส่วนคุณก็ไปซุปเปอร์มาร์เก็ตเพื่อซื้ออาหาร กั่วกั่วก็ไปโรงเรียน คุณทั้งทำงานและทำอาหาร ลำบากคุณจังเลย เทพสงครามของฉัน”
“เทพสงครามก็ฟังคำพูดของภรรยาของเขานะ”
ฉินเฟิงจับมือเล็ก ๆ ของอิ่นซิน
หลังจากนั้น ในครอบครัวทั้งหมดสามคน ไปซูเปอร์มาร์เก็ต
และเป็นเวลาที่ครอบครัวที่ไปซูเปอร์มาร์เก็ตด้วยกัน มันน้อยมาก อาจจะเป็นครั้งแรกก็ได้
พวกเขาไม่ได้ใช้เวลาร่วมกันมาก
“ผมจำได้ว่าคุณชอบกินหัวไชเท้า ผมซื้อซี่โครงตุ๋นหัวไชเท้า แล้วก็ซื้อมะเขือเทศด้วย
มะเขือเทศนั้นดีจริง ๆ กินแล้วช่วยผิวขาวและมีสุขภาพดี” 
กั่วกั่วชอบมะเขือเทศมาก
ฉินเฟิงกำลังเลือกผักอยู่ข้างหน้า
อิ่นซินอุ้มกั่วกั่วอยู่ข้างหลังเขา และมองไปที่ฉินเฟิงด้วยใบหน้าที่มีความสุข
นี่คือครอบครัวที่แท้จริง
แต่ว่า ในเวลานี้ กริ๊ง
โทรศัพท์ของอิ่นซินดังขึ้น อิ่นซินหยิบมันขึ้นมาทันที แล้วพูดกับฉินเฟิงว่า
“ที่รัก บริษัทกู้ซื่อพยายามกดดันบริษัทกึ่งซานหยวนกรุ๊ปของพวกเรา และคราวนี้พวกเขาควักเงินอีกสามพันล้านหยวน
เหมือนว่าตั้งใจที่จะพังตลาดหุ้นของบริษัทกึ่งซานหยวนกรุ๊ปของเราทีเดียว”
มีผู้คนมากมายรอบตัว
ได้ยินแบบนี้ก็ตกตะลึง
คนอื่นอาจได้ยินไม่ชัด แต่ว่า สามพันล้าน พวกเขาได้ยินอย่างชัดเจน
“ผู้หญิงคนนี้สวยมาก
และลูกสาวของเธอก็เป็นเด็กดี แต่ขี้โม้จริงๆ หนึ่งคำสามพันล้าน
ถ้าไม่รู้จัก ก็คิดว่าเธอเป็นคนมีเงิน” 
“นี่ สมัยนี้ ใครก็ชอบขี้โม้
สามพันล้าน เหอะ
ก็ไม่ดูนะว่ามันตั้งเท่าไหร่” 
“ไหนจะบริษัทกึ่งซานหยวนกรุ๊ป แล้วก็บริษัทกู้ซื่ออีก รู้นิดรู้หน่อยก็ทำเป็นอวดดี” 
คนรอบข้างฟัง แล้วส่ายหัว และหัวเราะเล็กน้อย
ทุกคนคิดว่าเด็กหญิงตัวเล็กๆคนนี้กำลังขี้โม้
จนกระทั่ง
คืนนี้เธอมีธุระ ถ้าสามพันยังจัดการเรื่องคืนนี้ไม่ได้ ก็ไสหัวไป” 
ฉินเฟิงเอาโทรศัพท์มา “หยุดก่อน เดียวผมโอนเงินบริษัทกึ่งซานหยวนกรุ๊ปไปสามพันล้าน จากนั้นอย่าโทรมาหาภรรยาของฉันอีก
ฉินเฟิงวางสายโทรศัพท์
“นี่คือรองประธานของฉัน ฉันจ่ายเงินจำนวนมาก กว่าจะได้เขามา” 
อิ่นซินกลอกตา
“ช่างมันว่าจะเป็นรองประธานอะไร ถ้าเขารบกวนอาหารมื้อค่ำของครอบครัว เก่งแค่ไหนก็ไสหัวออกไป” ฉินเฟิงพูด
เมื่อทุกคนได้ยินก็ตกตะลึงมากยิ่งขึ้น
คนนี้ ขี้โม้ได้แรงกว่า
สามพันล้าน
ตัวเลขนี้คืออะไร ดาราศาสตร์เหรอ
แบบนี้ก็แต่งขึ้นมาได้
“ผู้ชายคนนี้
ขี้โม้จริงๆ แต่งงานกับภรรยาที่สวยมาก
ไม่ใช่ว่าเพราะขี้โม้ถือได้เธอมาหรอกมั้ง” 
“โม้มันไม่ผิดกฎหมายใช่ไหมเลยโม้ขนาดนี้” 
ทุกคนส่ายหัวมากขึ้น พร้อมด้วยสายตาตลก
แต่ว่า ระหว่างที่จ่ายเงิน
อิ่นซินหยิบบัตรโกลด์ออกมาแล้วยื่นให้แคชเชียร์ จากนั้น แคชเชียร์ก็รับไป และพูดว่า
“สวัสดีค่ะ ประธานอิ่น”
“ประธาน!”
ทันใดนั้น
ทุกคนก็ตกตะลึง และในตอนนี้ มีคนจำได้และพูดว่า: “ซูเปอร์มาร์เก็ตนี้ก่อตั้งโดยบริษัทกึ่งซานหยวนกรุ๊ป และมีเพียงประธานของบริษัทกึ่งซานหยวนกรุ๊ปเท่านั้นที่มีบัตรโกลด์
และประธานบริษัทกึ่งซานหยวนกรุ๊ป มีนามสกุลว่าอิ่น”
“ไม่มีทาง”
ทุกคนอุทาน
หลังจากนั้น ทุกคนมองไปที่อิ่นซินและฉินเฟิง
สองคนนี้ไม่ได้เป็นคนขี้โม้
ครอบครัวนี้ถือของมากมาย และขึ้นรถแลนโรเวอร์ มูลค่าห้าล้าน หายใจเข้าลึก ๆ
“ผู้ชายคนนี้ เป็นใครกัน ได้แต่งงานกับประธานอิ่น!” 
ใครบางคนสูดหายใจเข้าลึกๆ
ทันใดนั้น เสียงที่แผ่วเบาดังมาจากฝูงชน
“พวกคุณ ไม่รู้สึกเหรอ
ข้างล่างของผู้ชายคนนี้ เหมือนกับเทพสงครามของพวกเราเลย”
เทพสงคราม!
ฉินเฟิงไม่เคยมีรูปถ่ายหน้าตรง เขาคนนี้ เป็นคนถ่อมตน แต่เขามีรูปถ่ายจากด้านหลัง
ในเวลานี้ ทุกคนพบว่า เขาเหมือนมากจริงๆ!
ไม่มีทาง