เทพบุตร ทวงแค้น / เทพศึกมังกรหวนคืน - บทที่ 495 ประเทศR ขัดขวางดาบ!
อีสเตอร์แลนด์
จากข่าวของวิลเลียม ทหารที่ประจำการอยู่เขตอีสเตอร์แลนด์เริ่มเคลื่อนตัวไปทางตะวันออกของต้าหัว นำโดยเกวิน ฮาร์วี่ หรือเรียกสั้นๆ ว่าเกวิน
เขานั่งบนรถจี๊ปคันหนึ่ง มองไปในทิศทางเดียวกันอย่างตื่นเต้น
นั่นคือทางด้านตะวันออกของต้าหัว
“เอลวิน คุณคิดว่าครั้งนี้เราจะทำลายต้าหัวได้หรือไม่? มันเหลือเชื่อจริงๆ คราวที่แล้วอาณาจักรพระอาทิตย์ไม่ตกดินถูกตีจนราบเป็นหน้ากลอง ชื่อเสียงเสียหาย อยากจะล้างแค้นมาตลอด แต่กลับไม่เคยได้รับโอกาสเลย แต่วันนี้มันเหมือนฝัน โอกาสตกลงมาจากฟากฟ้า คิดไม่ถึงว่าปีศาจร้ายจะทำผิดพลาดร้ายแรงเช่นนี้”
เกวินแทบจะหัวเราะร่า
คราวที่แล้วถูกโจมตีอย่างน่าเวทนา
คราวนี้ในที่สุดก็สามารถแก้แค้นได้
เกวินเป็นเจ้าหน้าที่ป้องกันฐานทัพ ส่วนเอลวินเป็นผู้ช่วยของเขา
เกวินกล่าวด้วยรอยยิ้มอีกว่า “เอลวิน พวกเราจะสร้างประวัติศาสตร์ ทำลายต้าหัว ในอนาคตพวกเราจะเป็นวีรบุรุษของอาณาจักรพระอาทิตย์ไม่ตกดิน ทุกคนจะจดจำพวกเราไว้”
เขาดื่มด่ำอยู่กับความตื่นเต้นที่กำลังจะได้โจมตีต้าหัว
ส่วนเอลวินกลับสงบนิ่งกว่า เขากล่าวว่า “หัวหน้าเกวิน เรื่องนี้อาจมีบางอย่างไม่ชอบมาพากล รู้ไหมว่าปีศาจร้ายตัวนั้นต่อสู้มาทั้งชีวิต เขาจะทำผิดพลาดได้อย่างไร ?”
“แต่เขาก็ทำผิดพลาดไปแล้ว เขาโยกย้ายกองกำลังทั้งหมดของต้าหัวไปยังหนานเยว่ น่าจะเหลือเพียงไม่กี่พันนายในอีสเตอร์แลนด์แห่งนี้ สะกิดเบาๆ ก็แตกแล้ว คุณว่าเขาจะป้องกันยังไง เอาอะไรมาป้องกัน!”
เกวินไม่ใช่คนโง่ กับดักน่ะเหรอ เป็นไปไม่ได้
ทุกอย่างได้รับการยืนยันแล้ว
ทหารต้าหัวทั้งหมด ได้ถูกเทพสงครามหมายเลขหนึ่งของต้าหัวโยกย้ายไปที่หนานเยว่แล้ว
ตอนนี้ทหารต้าหัวที่สามารถต่อสู้ได้ มีไม่ถึงหมื่น
จะเอาอะไรมาสกัดพวกเขา
อย่างไรก็ตามในเวลานี้ มีทหารคนหนึ่งเดินเข้ามาอยู่ตรงหน้าพวกเขา “รายงาน ตอนนี้มีคนกำลังสกัดกั้นพวกเรา เป็นกองทัพของประเทศ R นำโดยโอกาโมโต โฮริคาวะ ผู้บัญชาการฐานทัพของประเทศ R”
“คนนี้น่ะเหรอ?”
เกวินตกตะลึง เขารู้จักคนคนนี้ เป็นเจ้าหน้าที่ระดับสูงของประเทศ R อยู่ในระดับเดียวกันกับเขา เคยประจำการอยู่ในฐานทัพเดียวกัน แต่ในวินาทีต่อมา เขาก็พอจะเข้าใจว่า โอกาโมโต โฮริคาวะ มาที่นี่ทำไม
มาที่นี่เพื่อรับส่วนแบ่ง
ต้องได้รับข่าวและเตรียมพร้อมที่จะร่วมบุกต้าหัวกับพวกเขาแน่
เกียรติยศในวันวานปรากฏขึ้นอีกครั้ง
“ไปพบเขากับผม หารือเรื่องความร่วมมือ”
เกวินโบกมือ เริ่มขยับไปที่แนวหน้า แต่สีหน้าของเอลวินดูแปลกไป เป็นความร่วมมือจริงเหรอ!?
แต่ไม่ว่าจะใช่หรือไม่ เกวินไปแล้ว เขาก็จะตามไปด้วย
ที่แนวหน้า
เมื่อเห็นเจ้าหน้าที่ในชุดทหารญี่ปุ่น โอกาโมโต โฮริคาวะ เกวินก็โบกมือแล้วกล่าวด้วยรอยยิ้ม “โอกาโมโต ต่อไปเราจะร่วมมือกันบุกทะลวงต้าหัว สร้างประวัติศาสตร์หน้าใหม่กันเถอะ”
เขายังคงตื่นเต้นมาก
แต่โอกาโมโต โฮริคาวะ กลับยกดาบซามูไรของเขาขึ้น และพูดด้วยสีหน้าแปลกๆ “ผมไม่ได้มาที่นี่เพื่อพูดคุยเรื่องความร่วมมือกับคุณ ผมมาที่นี่เพื่อขัดขวางคุณ พวกคุณจะเข้าไปในต้าหัวไม่ได้”
เกวิน “???”
ทุกคนถึงกับงุนงง
ผู้ชายคนนี้จะมาขัดขวางพวกเขางั้นหรือ?
เกวินอึ้งไปครู่หนึ่ง สุดท้ายก็ถามว่า “อย่าบอกนะว่า คุณจะไม่บุกเข้าไปในต้าหัวกับเรา รู้ไหม ประเทศ R ของพวกคุณก็ถูกต้าหัวโจมตีเหมือนกัน คุณไม่อยากได้โอกาสดีๆ ในการแก้แค้นหรือ?”
โอกาโมโต โฮริคาวะ “…”
เอาแต่กลอกตาใส่
คุณคิดว่าผมไม่อยากทำอย่างนั้นเหรอ? เมื่อเขาได้รับข่าว ก็เตรียมพร้อมที่จะบุกเข้าไปในต้าหัว ทั้งยังจัดแจงกองทัพเรียบร้อย ต่อมาเบื้องบนก็ออกคำสั่งไม่ให้ศัตรูทั้งหมดเข้าไปในต้าหัว ไม่ว่าด้วยวิธีใดก็ตาม
ตอนแรกที่เขาได้รับคำสั่งนี้ ก็ยังนึกว่าเป็นสายลับ
คุ้มกันต้าหัว?
ไร้สาระ
ทั้งสองประเทศขัดแย้งกันมาตลอด ต่อสู้กันมานานหลายปี ตอนนี้เมื่อได้รับคำสั่งให้คุ้มกันต้าหัว เขาเป็นคนแรกที่ไม่เชื่อ
แต่เมื่อเขาดูให้แน่ใจอีกครั้ง ก็พบว่ามันเป็นการคุ้มกันต้าหัวจริงๆ
เป็นราคาที่ต้องจ่ายแบบไม่เสียดาย
เขาก็ไม่เข้าใจว่าทำไม
แต่คำสั่งทหารไม่อาจขัดขืนได้ เขาต้องคุ้มกันต้าหัวจริงๆ
ตัวเขาเองยังรู้สึกหดหู่
อย่างไรก็ตาม ภารกิจก็ต้องเสร็จสิ้น
“วิลเลียมซัง ถ้าคุณอยากจะบุกเข้าไปจริงๆ ก็อย่าโทษผมแล้วกันนะ”
โอกาโมโต โฮริคาวะจับดาบซามูไรพร้อมกับกล่าวขึ้น
ทันใดนั้น กองทัพของประเทศ R ก็ทำท่าจะเริ่มโจมตี สงครามกำลังจะเริ่มต้นขึ้น
วิลเลียมมีสีหน้าสับสน
และสถานการณ์เช่นนี้ก็ไม่ได้เกิดขึ้นเฉพาะในอีสเตอร์แลนด์เท่านั้น ทั้งนอร์ธเธิร์นแลนด์ เวสเตอร์แลนด์ก็มีหมด ทหารทั้งหมดของประเทศ R ออกมาแล้ว แม้ว่าจะไม่ได้ออกมา แต่สายลับก็ออกมาแล้ว แม้ว่าสายลับจะไร้ประโยชน์ แต่เบื้องบนของประเทศ R ก็ยังโทรศัพท์มาด้วยตัวเอง
เป็นการเตือนพวกเขาว่าหากก้าวเข้าไปเหยียบต้าหัว ก็เท่ากับก้าวเข้ามาเหยียบประเทศ R ด้วย
ประเทศ R จะตามตอแยกับพวกเขาไม่เลิกรา
และจากนั้น ประเทศ R จะใช้กำลังทั้งหมดเพื่อสกัดกั้นศัตรูที่อยู่รอบนอกต้าหัวไม่ให้เข้าไป ซึ่งทำให้คนทั้งโลกตกใจ ประเทศ R กินดินปืนเข้าไปหรือเปล่า?
ทำไมถึงทุ่มเทเพื่อต้าหัวขนาดนี้!
สิ่งที่พวกเขาไม่รู้ก็คือ กองทัพใหญ่หนานเยว่สี่แสนนาย ตอนนี้ยังคงสั่นสะท้านภายใต้การล้อมของกองทัพใหญ่นับล้าน
กองทัพใหญ่สี่แสนนายนำโดยวิลเลียมและคนอื่นๆ แข็งแกร่งมาก แต่เมื่อเปรียบเทียบกับทหารชายแดนทั้งสี่ก็อ่อนแอกว่ามาก เพราะถึงอย่างไรกองกำลังทหารของพวกเขาส่วนใหญ่ก็พ่ายแพ้ให้กับฉินเฟิงราบคาบ
พวกเขาเหล่านี้เป็นเพียงทหารระดับกลาง
พวกเขาไม่กล้าต่อต้าน หากต่อต้านจะถูกทำลายล้างอย่างสมบูรณ์
ไม่ต้องห่วงว่าฉินเฟิงจะกล้าไหม
คนฆ่าสัตว์คนนี้ มีเรื่องอะไรที่เขาทำไม่ได้ด้วยเหรอ?
วิลเลียมขมวดคิ้ว จ้องมองทหารที่อยู่รายรอบตัวเขาตาเป็นมัน พวกเขาไม่ได้มาที่นี่เพื่อมาเป็นเชลยศึก แต่มารบกับต้าหัว เมื่อกลายเป็นแบบนี้ ก็ต้องบอกว่าเขารู้สึกว่าฉินเฟิงคือปีศาจร้ายจริงๆ
หนานโจวในต้าหัวถูกโจมตียับเยินไปแล้ว
สถานการณ์โดยรวมของต้าหัวจะไม่เลวร้ายไปกว่านี้อีกแล้ว
แต่แล้วตอนนี้ล่ะ
เปลี่ยนสถานการณ์ที่เลวร้ายของต้าหัว ให้กลายเป็นได้เปรียบ พวกเขาถูกปิดล้อม แม้ว่าจะไม่มีใครอยู่ที่ชายแดนทั้งสี่ของต้าหัวแล้ว แต่ประเทศ R ได้เสี่ยงชีวิตเพื่อคุ้มกันพวกเขา ต้าหัวจึงไม่มีอะไรต้องกังวล
“ฉินเฟิง ครั้งนี้ถือว่าพวกเราแพ้แล้ว พวกเราถอนกำลัง จะไม่ยุ่งเรื่องหนานเยว่อีก ดีไหม?” วิลเลียมมองไปที่ฉินเฟิง
พวกเขากำลังจะถอนกำลังกลับ
หาเรื่องไม่ได้ แล้วยังหลบซ่อนไม่พ้นอีก
แต่ฉินเฟิงก็ยิ้มเยาะ “ก่อนหน้านี้ บอกให้พวกคุณออกไป แต่พวกคุณก็ไม่ไป ตอนนี้สายเกินไปแล้ว ทหารทุกคนฟังคำสั่ง ผมต้องการให้พวกเขานองเลือดที่นี่ กล้าดียังไงมาก้าวก่ายเรื่องของฉินเฟิง?”
“อย่านะ ฉินเฟิง มีอะไรค่อยพูดค่อยจากัน ใจเย็นก่อน ครั้งนี้พวกเราผิดไปแล้ว”
วิลเลียมลนลาน
รู้สึกหวาดกลัวทันที
ถ้าฉินเฟิงกล้าลงมือ ก็สามารถไว้ชีวิตพวกเขาได้จริงๆ กองทัพสี่แสนนายไม่ใช่จำนวนน้อยๆ แต่มาถูกทำลายลงแบบนี้ มันเป็นการสูญเสียครั้งใหญ่ สิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือเขายังอยู่ที่นี่
เขาตายไปแล้ว ประเทศ Y จะได้รับผลกระทบ
“งั้นเหรอ? จำผิดหรือเปล่า?”
ฉินเฟิงยกมือขึ้น ทหารต้าหัวที่อยู่รอบๆ เขาก็หยุดเดิน “ยอมรับผิด ก็ต้องมีท่าทียอมรับผิด และแจ้งกลับไปทางประเทศของพวกคุณ ตอนนี้ให้รีบติดต่อผู้อาวุใสทั้งสามของคณะรัฐมนตรีต้าหัวทันที และหารือเกี่ยวกับค่าตอบแทน หากพอใจค่าตอบแทน ผมจะปล่อยคนไป”
วิลเลียม “???”
ชุโตะ มิยาโมโตะ “????”
พวกเรามาที่นี่เพื่อข่มขู่คุณ ไม่ใช่เพื่อจ่ายเงินชดเชยให้กับพวกคุณ?
แต่คำพูดนี้ พวกเขาไม่กล้าพูดแบบนั้น
ใบมีดที่อยู่รอบตัวอยู่ห่างจากพวกเขาเพียงนิ้วเดียว