เทพบุตร ทวงแค้น / เทพศึกมังกรหวนคืน - บทที่ 485 ค่ายกลล็อกมังกร ล็อกมังกร

ที่กองทัพของหนานเยว่

“ค่ายกลล็อกมังกรเคลื่อนไหวแล้ว”

จงชิวที่กำลังดูแผนที่อยู่ ก็พูดขึ้นมาว่า “ค่ายกลล็อกมังกรเคลื่อนไหวแล้ว อย่างนั้นก็หมายความว่าเส้นทางโจมตีหลักปรากฏแล้ว องครักษ์อินทรีเหล็ก ไปจับตามองที่ฝั่งตะวันตก จับตาดูทหารม้าหมาป่าไว้ให้ดี！”

กองมังกรฟ้าในทางทิศเหนือ ถูกขวางไว้แล้ว

กองทัพเป่ยโจวทางฝั่งตะวันออก ก็ถูกขวางไว้แล้วเหมือนกัน

กองทัพของซูหมิงเจ๋อทางใต้ ก็ถูกขวางไว้แล้ว

ตอนนี้ก็เหลือแค่ทหารม้าหมาป่าที่บุกเข้ามาอย่างกับมังกรยักษ์บ้าคลั่ง มีเพียงฉินเฟิงเท่านั้นที่สามารถสั่งการฉีหยุนและทหารม้าหมาป่าได้อย่างเชื่อฟังแบบนี้

ดังนั้นทุกคนก็เลยสรุปว่า จะต้องเป็นฝั่งตะวันตก

จนกระทั่ง

ทหารคนหนึ่ง รีบเข้ามารายงานว่า “รายงาน มีทหารกองทัพหนึ่ง กำลังบุกมาทางพวกเราอย่างบ้าคลั่ง ดูจากธงแล้ว เป็นของกองทัพเพลิงไฟ คนที่นำทัพ ดูจากรูปร่างแล้วน่าจะเป็นเทพสงครามของต้าหัว”

อะไรนะ！

ในกองทัพ ทุกคนก็ตกใจไปกันหมด

ทหารฝ่ายกลยุทธ์หนึ่งในนั้นดึงคอเสื้อของทหารที่เข้ามารายงาน “เป็นไปได้อย่างไรกัน ทหารกองทัพนั้น เหลือไม่มากแล้วไม่ใช่หรือไง?”

“เหลือแค่3พันคน” ทหารยิ้มแหย

แต่ว่า ทหาร3พันเจอกับกองทัพหนานเยว่3แสนสี่หมื่นคน ถือว่าน้อยมาก แต่ทหารฝ่ายกลยุทธ์คนนี้ไม่เข้าใจ “เป็นไปได้อย่างไร พวกมันกล้าบุกเข้ามาได้อย่างไร คนของพวกเราอยู่ที่ทางใต้ อย่างน้อยก็มีแสนสามหมื่นถึงแสนสี่หมื่นเลยนะ”

ต่อให้เทพสงครามต้าหัวจะเก่งเกินใคร แต่ว่าเขาต้องเชิญกับทหารหนานเยว่ฝีมือดี7-8หมื่นเลยนะ

พลังของคนหนึ่ง มันก็มีจำกัด

และทหารคนนั้นก็พูดหน้าแหยๆ ว่า “ทหารทางใต้ของพวกเรา ส่วนใหญ่ถูกสั่งให้ไปรับมือกับกองทัพของซูหมิงเจ๋อแล้วครับ เหลือแค่6หมื่นคนที่สามารถขวางกองทัพเพลิงไฟได้ แต่6หมื่นคนไม่อาจจะขวางกองทัพเพลิงไฟได้ กำลังถูกศัตรูฆ่าตายอยู่ ฆ่าเปิดเป็นเส้นทางเลือดมาแล้ว ตอนนี้เหลือเพียงองครักษ์ของหน่วยทหารจอมพลเพียง3หมื่นเท่านั้น แต่ว่า……แต่ว่า…..ดูเหมือนจะไม่พอ….”

ในตอนนี้ทุกคนก็นึกขึ้นได้

ว่าทหารส่วนใหญ่ ได้ถูกส่งให้ไปรับมือกับกองทัพของซูหมิงเจ๋อแล้ว

“ให้ตายเถอะ ที่แท้ตั้งแต่ต้นจนจบ กองทัพของซูหมิงเจ๋อก็เป็นแค่ตัวล่อ แล้วกองทัพเพลิงไฟจะฆ่าทหาร6หมื่นได้อย่างไร นั่นมัน6หมื่นคนเลยนะ！”

แม่ทัพคนหนึ่งหน้าเสีย

6หมื่นคนเลยนะ

ถูกฆ่าตายหมดเลย！

ที่แท้ กองทัพของซูหมิงเจ๋อที่จัดการไปตั้งนาน เป็นแค่ตัวล่อ กำลังหลักจริงๆ คือกองทัพเพลิงไฟ

“พวกเรายังมีหวัง ทหารเรา3หมื่น เจอกับศัตรูแค่3พันคนเท่านั้นเอง” แม่ทัพคนหนึ่งพูดขึ้นมา

“ยังมีโอกาสอีกหรือ”

พอพูดออกมา ทุกคนก็เงียบไป

ยังมีโอกาสอะไรอีก

ถ้าเป็นคนธรรมดาที่นำทัพอย่างกองทัพเพลิงไฟมาเอง แล้วมาเจอกับทหารฝีมือดีของพวกเรา3หมื่นคน อาจจะบอกได้ว่าเป็นการโจมตีแบบฆ่าตัวตาย ไม่มีทางรอดแน่นอน แต่ว่าฉินเฟิงเป็นคนธรรมดางั้นหรือ?

นี่มันคือปีศาจ

เป็นปีศาจที่ทำให้ทั้งโลกต้องกลัว！

“จอมพลโจง เดี๋ยวผมไปเอง”

ในตอนนี้ หร่วนหู่ก็ลุกขึ้น เขากลับมานานแล้ว แต่ว่าเพิ่งทำแผลเสร็จ ที่หน้าอกยังมีเลือดซึมออกมาอยู่ แผลนี้เป็นแผลจากที่มังกรฟ้าฟันใส่

ทุกคนไม่มีใครพูดอะไร

จะรับมือได้ไหม?

หร่วนหู่เป็นแม่ทัพใหญ่ในกองทัพ ตอนยังไม่บาดเจ็บก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเทพสงคราม พอบาดเจ็บ ก็ยิ่งไม่ต้องพูดถึง

“กองม้าพิชิตฟ้าของเปียนเซิงหยง ยังเรียกกลับมาได้ไหม?”

ทหารฝ่ายกลยุทธ์คนหนึ่งถามขึ้นมา

“ค่ายกลล็อกมังกรได้เริ่มขึ้นแล้ว กองทัพทั้งสามทิศได้เริ่มบุกโจมตีหน่วยทหารจอมพลของพวกเราแล้ว ปิดกั้นเส้นทางของเราทั้งหมด เรียกกองม้าพิชิตฟ้ากลับมาไม่ได้แล้ว แผนเดียวในตอนนี้ มีแค่โจมตีให้เทพสงครามถอยไป เดี๋ยวผมไปเอง จะนำทัพ3หมื่นไปเอง ผมไม่เชื่อหรอกว่า ทหาร3หมื่นจะเอาชนะทหาร3พันไม่ได้”

จงชิวเผยสายตาอำมหิตออกมา

ติดกับดักไปแล้ว

ดังนั้นเขาก็ได้แต่หาทางรอดในช่วงเวลาวิกฤตแบบนี้ ทหาร3หมื่นปะทะ3พัน หร่วนหู่ไปสู้กับเพ้ยหยวนชิ่ง จงชิวไปสู้กับฉินเฟิง เทพสงครามอันดับหนึ่งของต้าหัว

สู้กันซึ่งๆ หน้า

3หมื่นปะทะ3พัน！

ไม่นาน จงชิวก็ออกมา แม่ทัพข้างกายเขาก็อยู่ด้านหลัง และรอบๆ เขาก็มีทหาร3หมื่นคน และตรงหน้าก็เป็นกองทัพที่บุกฆ่าเข้ามาอย่างฮึกเหิม

ไม่นาน ก็เห็นฉินเฟิงที่นำทัพมาเอง

แล้วก็กองทัพเพลิงไฟที่อาบไปด้วยเลือด

บุกเข้ามา

บุกฆ่าเข้ามาตรงๆ

บุกออกมาจากทหารหนานเยว่6หมื่นคน

กองทัพเพลิงไฟ！

สู้ตายไม่ยอมถอย！

“ฉินเฟิง มึงกล้าขนาดนี้เลยหรือนี่ กล้าเรียกใช้กองมังกรฟ้าของอีสเตอร์แลนด์ แล้วก็ทหารม้าเป่ยโจวของนอร์ธเธิร์นแลนด์ กล้าเรียกจ้าวหลงหู่มาด้วย กล้าไม่เบาเลยจริงๆ มึงรู้ไหม พอสิ้นสงครามนี้ ไม่ว่ากองทัพกูจะชนะหรือไม่ ชายแดนทั้งสองของต้าหัวก็จะอันตราย！”

จงชิวนั่งบนหลังม้า ท่าทางดูดี ผมยาวๆ เป็นนักบุ๋นคนหนึ่ง แม่ทัพสายบุ๋น

นี่คือแม่ทัพสายบุ๋นคนหนึ่ง

แต่ว่าวันนี้ ก็ต้องถูกฉินเฟิงบีบจนมีสภาพเป็นแบบนี้

“ถ้าไม่เรียกมา กูจะเอาอะไรมากำจัดมึงล่ะจงชิว ส่วนเรื่องหลังจากนี้ กูก็มีว๊ะของกูเอง ไม่มีทางให้ชายแดนแห่งไหนเสี่ยงอันตรายได้หรอก” ฉินเฟิงถือกระบี่ยาว3ฟุตพูดออกมา

“วิธีอะไร?” จงชิวถาม

“จะวิธีอะไร ก็ไม่จำเป็นต้องบอกมึงหรอก จงชิว มึงคิดจะยื้อเวลาใช่ไหม? เสียดาย วันนี้ไม่มีใครมาช่วยมึงแล้ว กองทัพเพลิงไฟตามกูไปฆ่ามันเลย”

ฉินเฟิงแกว่งกระบี่ กองทัพเพลิงไฟ3พันคนก็ส่งเสียงฮึดสู้สนั่นไปทั่วฟ้าดิน

“ฆ่า”

กองทัพเพลิงไฟ3พันคน บุกเข้าไปแล้ว

แต่ละคนล้วนไม่กลัวตาย！

เพียงเพราะว่า เทพสงครามอยู่ตรงหน้า เขาบอกไว้แล้วว่า กองทัพเพลิงไฟไม่ใช่ทหารหนีทัพ แต่เป็นทหารมีเกียรติ！

“บุก”

และจงชิวก็พูดออกมาเหมือนกัน

ทหารทางด้านหลังของเขาก็บุกเข้าไปเหมือนกัน แต่ว่า จะเผชิญหน้าโดยตรงเลยไม่ได้ ทหาร3หมื่นนั้น แบกออกมาหนึ่งหมื่น เอามารับมือกองทัพเพลิงไฟ ที่เหลือเอาไปล้อมฉินเฟิง

พวกที่ไปล้อมฉินเฟิง ยังมีแม่ทัพ18คนของจงชิวอีกด้วย！

รวมทั้งหร่วนหู่

จงชิวรู้ดี ว่ากองทัพเพลิงไฟอ่อนแอ แต่แค่ถูกคนปลุกใจขึ้นมาสู้เท่านั้น เมื่อคนคนหนึ่งมีใจสู้ตาย พลังที่ระเบิดออกมามันก็จะน่ากลัวเหมือนไม่เคยมีมาก่อน

แต่กองทัพแบบนี้ มีจุดด้อย นั่นก็คือถ้าคนนำทัพตาย กำลังสู้ของพวกเขา ก็จะสูญสิ้นไปในพริบตา

แต่ว่า

จงชิวก็ยังคำนวณผิดไปเรื่องหนึ่ง

นั่นก็คือ ในกองทัพเพลิงไฟมีแม่ทัพเก่งๆ หลายคน เช่น จูหงเยียน เพ้ยหยวนชิ่ง แล้วก็เซี่ยจื่อปิน แต่ละคนล้วนได้รับการฝึกฝนมาจากตระกูลสายต่อสู้ทั้งนั้น

คนอ่านหนังสือแบบนี้ ถนัดเรื่องวางแผน เพื่อที่จะเอาชนะ

ชอบการใช้ทหารประชิดเมือง！

เรียกได้ว่าเป็นแผนการชั้นดี

เขาไม่ชอบพลังการต่อสู้ของบุคคล เขาคิดว่าพลังคนคนหนึ่งต่อให้สูงส่งแค่ไหน ภายใต้วงล้อมของกองทัพ ก็ไม่มีทางสู้ได้ แต่เขาคิดไม่ถึงว่า เขาจะมาเจอกับคนที่มีพลังสูงส่ง และวางแผนเก่ง

คนคนนี้ ชื่อว่า ฉินเฟิง

“เทพสงคราม คอยดูกูฆ่ามึงแล้วกัน！”

หร่วนหู่กำค้อนในมือไว้แน่น แล้วบุกออกไป แต่ว่าในตอนนี้ก็มีแสงสีเงินสาดเข้ามา ทวนยาวด้ามหนึ่ง พุ่งเข้ามายังคอหอยของหร่วนหู่ หร่วนหู่รีบถอยหลังไปทันที ถึงจะหลบการโจมตีได้

“คิดอยากจะสู้กับเทพสงคราม มึงยังไม่มีคุณสมบัติพอ หร่วนหู่ วันนั้น เทพสงครามเอามึงไว้ให้กูจัดการ วันนั้นกูไม่ได้ฆ่ามึง แต่วันนี้ กูเพ้ยหยวนชิ่งจะต้องฆ่ามึงแน่！”

มือเพ้ยหยวนชิ่งกำทวนยาวสีเงิน แล้วก็บุกเข้าไป

“ร้อยวิหคคำนับพญาหงษ์”

“ราชาทวนจุติ”

“ไชนิง”

“วิชาทวนตระกูลเพ้ย มังกรขาวคำราม！”

เหมือนว่ามีมังกรขาวตัวหนึ่ง กำลังคำรามอยู่เสียอย่างนั้น เพ้ยหยวนชิ่งพี่งเข้ามาฆ่าหร่วนหู่รวดเร็วปานสายลม เพราะว่าเขารู้ว่า จะให้พวกนี้ล้อมเทพสงครามไม่ได้เด็ดขาด สงครามนี้ จะต้องชนะเท่านั้น！