วิวาห์ร้อน รักหวานซึ้ง - ตอนที่ 105

ตอนที่ 105
　　ปาณี “……”
　　จริมน่ารำคาญมากจริงๆ สามารถเข้าใจได้ที่คุณอาจะโกรธ แต่ว่า ทำไมเธอพลอยโดยโกรธไปด้วยล่ะ?
　　ปาณีเดินตามเข้าไป และนั่งลงข้างๆธามนิธิที่เย็นชามาก ธามนิธิไม่ได้สนใจเธอ เธออดไม่ได้ที่จะถามว่า “คุณเป็นอะไรหรอคะ?”
　　“โกรธ” ใบหน้าของธามนิธิเต็มไปด้วยความเย่อหยิ่ง
　　“จริมน่ารำคาญมากก็จริง แต่ว่า หนูก็เป็นผู้บริสุทธิ์นะคะ!” ทำไมจู่ๆต้องมาโกรธเธอด้วยล่ะ?
　　ธามนิธิมองสายตาที่น้อยใจของปาณีแวบหนึ่ง จึงพูดเหตุผลที่ทำให้ตัวเองโกรธออกมาสักที “ทำไมไม่บอกฉันเรื่องที่ไปกินข้าวกับเขา?”
　　ปาณีบอกว่า “ก็ครั้งที่แล้วที่ไปเจอน้องชายไงคะ หนูไม่รู้ว่าแม่หนูนัดเขามาด้วย……”
　　พูดถึงตรงนี้ ปาณีก็บ่นอย่างเป็นจริงเป็นจังขึ้นมาว่า “เขาเป็นคนสั่งกับข้าวแท้ๆ แต่สุดท้ายเขาก็หนีกลับไปโดยไม่เช็คบิลเลย หนูยังต้องใช้เงินที่คุณอาให้ไปเช็คบิลอีก”
　　เวลาที่บ่น สายตาของปาณีจ้องหน้าธามนิธิตลอดเวลา พอเห็นแววตาของเขาไม่ค่อยเย็นชาขนาดนั้นแล้ว จึงสรุปความว่า “หนูก็แค่รู้สึกว่าคนแบบนี้ไม่จำเป็นต้องบอกคุณอา ฟังแล้วแสลงหูเปล่าๆ”
　　ธามนิธิจ้องมองปาณี เวลาที่เธออธิบาย ในแววตามีความจนปัญญาเล็กน้อย มองออกได้ว่า การที่ทานข้าวกับจริม ไม่ได้ทำให้เธอมีความทรงจำที่น่าประทับใจเลย
　　บวกกับท่าทีที่เธอมีต่อจริมในวันนี้ ก็บ่งบอกเรื่องนี้ให้รู้แล้ว
　　ธามนิธิพูดว่า “ครั้งหน้าเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นอีก อย่าลืมบอกฉันล่ะ”
　　เขาเกลียดคนระเกะระกะที่เข้าออกในชีวิตเธอ โดยเฉพาะคนอย่างจริม ไม่อยากเห็นเขาปรากฏตัวในโลกของปาณีตลอดไป
　　และยิ่งไปกว่านั้น ไม่คาดคิดเลยว่าคนอย่างนั้นจะเคยดูตัวกับปาณีด้วย?
　　เธอพยักหน้าตอบ “ค่ะ หนูเข้าใจแล้วค่ะ”
　　ธามนิธิถึงจะถอนหายใจอย่างโล่งอกด้วยความพึงพอใจ ยื่นมือออกไปหยิบเมนูขึ้นมา “กินข้าวกันเถอะ!”
　　เขาก็แค่พูดแบบปกติไม่กี่คำ แต่ปาณีกลับรู้สึกตื่นเต้นเหมือนกับว่าตัวเองถูกรุ่นพี่ในโรงเรียนด่าไปยกใหญ่
　　มิน่าล่ะ จริมที่หน้าด้านขนาดนั้น พอเจอธามนิธิโมโหยังตกใจกลัวจนเผ่นไปเลย
　　ปาณีพิงธามนิธิไว้ ใบหน้าของเธอแนบอยู่บนแขนของเขา มองไปยังเมนูอาหาร รูปภาพอาหารในนั้นทำไมเธอน้ำลายไหล พอถึงสถานที่ทานข้าว เธอก็กลายเป็นนักกินทันที มักรู้สึกว่าอร่อยไปซะทุกอย่าง
　　“อยากกินอะไร?” ธามนิธิมองดูท่าทางของปาณี อดไม่ได้ที่จะอมยิ้ม
　　ปาณีตอบว่า “ได้หมดค่ะ คุณอาตัดสินใจเลย หนูไม่เลือกกินอยู่แล้วค่ะ”
　　ขอเพียงแค่เป็นของกิน เธอก็รู้สึกอร่อยหมดเลย
　　ธามนิธิสั่งอาหารจนเสร็จ และวางเมนูกลับไปตามเดิม ใบหน้าของปาณียังคงพิงเขาอยู่
　　เมื่อก่อนเขาไม่ชอบให้คนอื่นพิงตัวเอง แต่ตอนนี้ถูกเธอพิงแบบนี้ กลับไม่มีความรู้สึกรังเกียจเลยแม้แต่น้อย กลับชอบที่เธอเข้าใกล้แบบนี้มากกว่า
　　เพราะเรื่องฝนสิริเมื่อวานนี้ จึงทำให้อารมณ์ของปาณีแย่มาตลอด จนถึงวันนี้
หลังจากที่เจอพ่อแม่ของธามนิธิแล้ว และตอนนี้ก็มานั่งอยู่ตรงนี้ เธอถึงจะผ่อนคลายลงบ้าง
　　ธามนิธิเห็นเธอหาว อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา “ง่วงแล้วหรอ?”
　　“เมื่อคืนหลับไม่สนิทค่ะ” เธอหลับไม่สนิทเลยตลอดคืน แม้ว่าจะหลับไปก็จริง แต่ว่าอย่างมากหนึ่งชั่วโมงก็ตื่นแล้ว
　　ปาณียังคงพิงธามนิธิอยู่ จู่ๆก็นึกถึงเรื่องแต่งงานขึ้นมา “วันแต่งงาน ยังคงเป็นวันที่กำหนดไว้ก่อนหน้านี้ไหมคะ?”
　　ธามนิธิบอกว่า “ใช่สิ”
　　ปาณีถามว่า “แล้วเรื่องทะเบียนบ้านจะทำยังไงคะ? ยังอยู่ที่แม่หนูอยู่เลย”
　　ปาณีหดหู่เล็กน้อย ถ้าหากเธอแต่งงานกับธามนิธิก็ต้องใช้ทะเบียนบ้านแน่ๆ ถึงเวลานั้น เธอก็ต้องกลับไปเอากับฝนสิริอยู่ดี