ขาดทุนไม่อั้น ขอแค่ฉันได้เป็นเศรษฐี - บทที่ 1132-2 ข่าวบอกต่อหลายทอด (2)

บทที่ 1132 ข่าวบอกต่อหลายทอด (2)

เผยเชียนดูเวลาหลังออกจากตึกเฉินฮว่าแกรนด์วิว ตอนนี้บ่ายสามกว่าแล้ว ได้เวลากลับห้องไปเพลิดเพลินกับวันหยุดสุดสัปดาห์ ตอนนั้นเองมือถือของเขาก็ดังข้ึน “ใครวะ!

“จวนจะได้เวลาเลิกงานอยู่แล้ว บ่ายวันศุกร์ใครมันยังนั่งทํางานอยู่อีก แถมยังมี หน้าโทรมาขอคําแนะนําฉันด้วย

“ไอ้เวรนี่มันใคร ไหนขอดูซิ ฉันลดโควตาทํางานล่วงเวลาของกิจการแกแน่!” เผยเชียนหยิบมือถือข้ึนมา พอเห็นเบอร์ที่โทรมา เขาก็กดรับสายเงียบๆ

“แม่ มีอะไร เสาร์อาทิตย์นี้จะให้กลับบ้านเหรอ” เสียงแม่ของเขาดังขึ้นจากปลายสาย “หา? ไม่ต้อง อยู่ทํางานไปนั่นแหละ แม่แค่

จะโทรมาถามอะไรนิดหน่อย ลูก…เก็บเงินได้เท่าไหร่แล้ว” เผยเชียนผงะไป “หา?”

เนื่องจากอยู่ใกล้กัน เผยเชียนจึงแวะกลับบ้านบ่อยๆ แต่สองเฒ่าก็เริ่มไม่ให้เขากลับบ้านบ่อยๆ เพราะเห็นลูกมีหน้าที่การงานดีที่เฟย หวงสตูดิโอ งานลูกน่าจะยุ่ง ทั้งสองเลยปล่อยให้เขาตั้งหน้าตั้งตาทํางานไปตอนที่ยัง หนุ่มยังแน่นอยู่

ยิ่งตอนที่ Mission & Choice ทํายอดขายตั๋วได้ถล่มทลาย สองเฒ่าผัวเมียก็ดี ใจกันยกใหญ่

ทั้งคู่คิดวา่ในเมื่อยอดขายตั๋วสูงขนาดนั้น ลูกของเขาก็น่าจะได้ส่วนแบ่งเยอะเลย พวกเขาดีใจกับลูกมาก แล้วทําไมตอนนี้จู่ๆ ถึงถามเรื่องเงินขึ้นมา

เผยเชียนตอบไปตามตรง “ประมาณสามล้าน” แม่ตกใจมาก “หา? แป๊บเดียวเก็บได้เยอะขนาดนั้นเลยเหรอลูก

“อย่าทํางานหนักเกนิไปนะ ดูแลสุขภาพตัวเองด้วย” เผยเชียนไปไม่ถูก “รู้น่า งานไม่ได้ยุ่งขนาดนั้น” เขาพูดความจริง งานเขาไม่ได้ยุ่งเลย แถมยังเป็นงานที่ดีกับสุขภาพมากด้วย แค่ ต้องมีความสามารถในการสภาพจิตใจที่แข็งแกร่งมาก ไม่งั้นอาจปรี๊ดแตกจนล้มป่วย ได้ พ่อแม่มักเป็นแบบนี้ พอลูกเริ่มหน้าที่การงานก็จะบอกให้ตั้งใจทํางาน พอลูกทํา

เงินได้เยอะก็เป็นห่วงสุขภาพขึ้นมาทันที แต่เผยเชียนทําเงินได้แคเ่ท่าไหร่เอง สําหรับคนที่มีระบบ เขาแปลงความมั่งคั่งส่วนบุคคลได้แค่สามล้านแม้จะผ่านไป

แล้วสามปี ถึงจะนับรวมบ้านที่ซื้อไว้ก่อนหนา้นี้ไปด้วย ยอดรวมก็ยังไม่ถึงห้าล้าน! น่าอัปยศอดสูยิ่งนัก!

อันที่จริงถ้าทุกอย่างเป็นไปได้ด้วยดี เขาก็น่าจะทําเงินได้สามถึงสี่ล้านหยวนใน

รอบบัญชีเดียว แต่ทุกอย่างไม่ได้ราบรื่นแบบนั้น

ไม่เป็นไร มองในแง่ดีอย่างน้อยแต่ละรอบก็ผ่านไปได้ด้วยดี เงินทุนตั้งต้นระบบ เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ โควตาการทําเงินจากการขาดทุนของเขาก็เพิ่มขึ้นตามไปด้วยเรื่อยๆ เหมือนกัน เผยเชียน “แม่ต้องการเงินด่วนเหรอ เอาทําไหร่ล่ะ เดี๋ยวเย็นนี้ส่งให้” แม่ตอบ “บ้า แม่จะอยากได้เงินไปทําอะไรเรง่ด่วน

“แม่เพิ่งได้ข่าวมาว่าราคาอสังหาฯ แถวโซนอุตสาหกรรมกําลังจะพุ่งขึ้น ถ้าซื้อก็ น่าจะทําเงินได้ แม่ว่าลูกคงงานยุ่งจนไม่น่าจะได้ตามข่าว ไม่ถือโอกาสนี้ซื้อบ้านล่ะลูก ถ้ามีเงินเก็บก็อยา่ปล่อยเงินนอนกินดอกเบี้ยในธนาคารเฉยๆ” เผยเชียนเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะถามขึ้น “ราคาอสังหาฯ ในโซนอุตสาหกรรม

เก่า… แม่ไปได้ยินข่าวมาจากไหน อย่าให้พวกนายหน้ามาหลอกได้สิ” เสียงของแม่ดูมั่นใจมาก “ไม่ต้องกังวล แหล่งข่าวแม่เชื่อถือได้! แม่มีเพื่อนสมัย เด็กที่สนิทกันมากคนหนึ่ง ลูกของเพื่อนแม่เป็นพนักงานหลักของบริษัทลงทุนฟู่หุย ลูก ของเพื่อนแม่ได้ยินจากปากบอสหลี่แห่งบริษัทลงทุนฟู่หุยเองเลย!

“พวกเขาสํารวจโซนอุตสาหกรรมกันแล้ว เห็นว่าขั้นตอนต่างๆ น่าจะเสร็จสุด

สัปดาห์นี้

“บริษัทลงทุนฟู่หุยเป็นหนึ่งในบริษัทลงทุนชั้นแนวหน้าของจิงโจว คําพูดของบอ สหลี่จะผิดได้ยังไง เขาคงรู้ข้อมูลจากวงในเลยมาบอกไว้ล่วงหน้า

“เพื่อนแม่บอกด้วยว่าข่าวนี้รู้กันแค่วงเล็กๆ แม่คงไม่รู้เรื่องนี้หรอกถ้าไม่สนิทกับ เขา

“รีบไปซื้อก่อนราคาจะพุ่งนะลูก ไม่ต้องถือว่าเป็นการลงทุน ถือว่าซื้ออยู่ก็ได้ ซื้อ แค่หลังเดียวกพ็อแล้ว ลูกต้องแบ่งเงินเก็บไว้เพื่อฉุกเฉินดว้ย” เผยเชียน “…”

แหล่งข่าวก็สุดยอดเกิน!

แล้วบอสหลี่ไปรู้ได้ยังไง เขากว้านซื้อไม่ลืมหูลืมตาเพราะเห็นฉันซื้อร้านค้าบางส่วน

ไปเปิดสตรีตฟู้ดเหรอ ที่ฉันซื้อร้านแถวนั้นมันเรื่องบังเอิญล้วนๆ แล้วก็ไม่ได้คิดจะทําเงินจากตลาดร้าน

ข้างทางเลย!

ฉันลงทุนที่นั่นเพื่อผลาญเงนิ ฉันมีระบบ ทําไมพวกนายชอบเข้ามาจุ้นจ้านกันจัง เผยเชียนอึ้งมาก “แม่ ข่าวที่มันส่งต่อกันมาหลายทอดไม่ได้น่าเชื่อถือเสมอไป แม่ ก็เห็นสภาพบ้านในโซนอุตสาหกรรมเก่า ที่โทรมๆ แบบนั้นมันพัฒนาไม่ได้หรอก ซื้อ ไปก็เสียเงินเปล่า” เห็นได้ชัดว่าแม่ไม่คล้อยตาม “เวลาแบบนี้ลูกต้องเชื่อผู้เชี่ยวชาญ ลูกจะเข้าใจ

เรื่องการลงทุนมากกว่าบอสหลี่ได้ยังไง

“แถวนั้นมีตลาดของกินด้วยไม่ใช่เหรอ เห็นว่าเดี๋ยวต่อไปตรงนั้นจะกลายเป็นสต รีตฟู้ด มีของกินเพียบ ซื้อบ้านใกล้ๆ แถวนั้นจะได้มีอะไรกินทุกวันไง ต่อไป บรรยากาศคึกคักกวา่นี้แน่ แม่ว่าน่าจะเป็นแบบนั้น

“แต่เงินลูกหามาเองก็ตัดสินใจเองเถอะ แม่แค่มาบอกข่าวเฉยๆ “ราคาบ้านพุ่งขึ้นมาแล้วอยา่มาหาว่าแม่ไม่บอกไม่เตือนนะ” เผยเชียน “…โอเคๆ เข้าใจแล้วแม่” หลังจากวางสาย เผยเชียนก็ไม่รู้จะโทษใครดี การผลาญเงินอย่างไม่ตั้งใจของเขาทําให้เกิดวงจรปิดที่อธิบายไม่ได้!

เรื่องเริ่มจากเขาผุดไอเดียสร้างตลาดของกินเพื่อหยุดการเติบโตของสาวหน้านิ่ง

จากนั้นเหลียงชิงฟานก็ผุดไอเดียซื้อร้านในละแวก บอสหลี่เลยหันมาสนใจด้วยเหตุผลอะไรไม่รู้ บอสหลี่คิดว่าต้องมีเรื่องใหญ่เกิดขึ้น

แน่ เลยรีบลงทุนโดยไม่ลังเล จากนั้นบอสหลี่ก็ไปบอกพนักงานหลักบางคน หนึ่งในนั้นไปบอกพ่อแม่ที่บังเอิญ

เป็นเพื่อนสมัยเด็กของแม่เผยเชียน ข่าวก็เลยมาถึงหูเขา…

ทุกคนคิดว่าหลี่สือได้ข้อมูลวงในมา แต่เผยเชียนรู้ดีว่าไอ้ข้อมูลวงในท่ีว่ามาจาก ไหน นี่มันเรื่องบังเอิญ เป็นเรื่องเข้าใจผิด!

ซื้อบ้านในโซนอุตสาหกรรมเก่าเหรอ มีแค่พวกที่ว่างมากและมีเงินเยอะจนใช้ไม่

หมดเท่านั้นแหละที่ซื้อ! ตอนแรกเขาคิดว่าเรื่องราวทั้งหมดมันบ้าบอมาก แต่พอคิดดูอีกที เผยเชียนก็

เปิดแอปไปเช็กดบู้านแถวนั้น แม่ของเขาพูดถูกเรื่องหน่ึง ถึงราคาบ้านไม่น่าจะเพ่ิมขึ้น แต่บรรยากาศแถวนั้นจะ

คึกคักขึ้นในอนาคตแน่นอน โซนอุตสาหกรรมเก่าเดิมค่อนข้างทรุดโทรม สภาพแวดล้อมไม่ค่อยดีนัก ห่างไกล จากคําว่า ‘น่าอยู่’ แต่สภาพเศรษฐกิจแถวนั้นดีขึ้นเพราะโฮสเทลเขย่าขวัญกับตลาด ร้านข้างทาง ถ้าบ้านอยู่แถวนั้น ก็เดินไปหาอะไรอร่อยๆ กินที่ตลาดร้านข้างทางได้ทันที แถมมี

อะไรให้ทําเยอะแยะแน่นอน ถึงบ้านที่อยู่ใกล้สถานีรถไฟความเร็วสูงจะทําเลดีและเดินทางสะดวก แต่ก็ไม่มี

อะไรให้พ่อแม่เขาทํามากนักในวันวันหนึ่ง ยังมีข้อบกพร่องอยู่ คนแก่สองคนไม่ต้องการการเดินทางสะดวกๆ หรือห้างใหญ่ๆ แต่ถ้าได้มาเดิน เล่นตามตรอกซอกซอยของสตรีตฟู้ดก็น่าจะเพลินกัน นอกจากนี้บ้านในโซนอุตสาหกรรมเก่าก็น่าจะถูกมาก ถ้าซื้อแถวย่านที่พักอาศัยที่

สภาพแวดล้อมดูดีหน่อยก็ไม่น่าจะมีปัญหาอะไร แต่หลังจากเลื่อนดูในแอป เผยเชียนก็ต้องตกใจ

“ทําไมราคาพุ่งเร็วขนาดนี้เนี่ย

“บ้านโทรมๆ ยังราคาแพงขนาดนั้น บ้าไปแล้ว!

“ฟองสบู่แตก ฟองสบู่แตกแน่!”

เผยเชียนแทบเขวี้ยงมือถือทิ้งเมื่อเห็นราคา เขาเคยเห็นราคาอสังหาริมทรัพย์ในจิงโจวเมื่อสองปีก่อน ที่พักใจกลางเมืองราคา อยู่ที่ประมาณหมื่นห้าหมื่นหก อาคารใกล้กับสถานีรถไฟความเร็วสูงอยู่ที่ประมาณ หมื่นหนึ่งหมื่นสอง ตอนนั้นบ้านในโซนอุตสาหกรรมเก่าราคาถูกมาก สูงสุดราคาประมาณหกเจ็ดพัน เพราะแนวโน้มการพัฒนาเมืองของจิงโจวมุ่งหน้าไปทางทิศตะวันตกและทิศใต้ โซนอุตสาหกรรมเก่าจึงร้างและทรุดโทรม มีอาคารใหม่ๆ แค่ไม่กี่หลัง จึงไม่แปลกที่ ราคาจะถูก แต่ที่เผยเชียนเพิ่งเช็กในแอปเมื่อกี้ ราคาเฉลี่ยพุ่งไปกว่าแปดพันหยวนแล้ว!

แม้ราคาอสังหาริมทรัพย์จะมีแนวโน้มเพิ่มขึ้นตลอดสองปีที่ผ่านมา แต่ก็เป็นการ เพิ่มขึ้นทั่วไป ราคาอสังหาริมทรัพย์โซนอุตสาหกรรมเก่าพุ่งไปแตะแปดพันได้แบบนี้ มันน่าเหลือเชื่อเกินไป แถมนี่ยงัเป็นแค่ราคาเฉลี่ย บางหลังที่อยู่ในละแวกดีหน่อยราคาพุ่งไปเป็นหมื่น เผยเชียนทําใจยอมรับไม่ได้!

เห็นได้ชัดว่าเป็นภาวะฟองสบู่แตก คนแบบหลี่สือเข้ามากว้านซื้อกันอย่างบ้าคลั่ง

คนอื่นก็ซื้อตามอย่างไมล่ืมหูลืมตา ทําให้ราคาอสังหาริมทรัพย์พุ่งสูงขึ้น

“คนเราคิดกันเองไมไ่ด้เหรอ

“ทําไมต้องทําตามกระแสแบบไม่ลืมหูลืมตา พอซื้อบ้านไป กระแสตกเมื่อไหร่ ราคาก็ร่วงกราว ขาดทุนป่นปี้กันพอดี

“เฮ้อ จริงๆ เล้ย” เผยเชียนทั้งพูดไมอ่อกและเป็นห่วงคนพวกนั้น แต่หลังจากสงบใจได้ เขาก็หยิบมือถือขึ้นมาอีกครั้ง

“ช่างเถอะๆ ถึงจะราคาหมื่นหยวนต่อตารางเมตร บ้านพื้นที่ร้อยห้าสิบตารางเมตร ก็แค่ล้านห้า ใช่ว่าฉันจะไม่มีปัญญาจ่าย ฉันไม่ได้หวังเก็งกําไรอยู่แล้ว ราคาจะตกก็ ปล่อยไป” ครั้งนี้เผยเชียนดูชุมชนโดยรอบอย่างละเอียด ต้องบอกเลยว่าถึงบ้านในละแวกนี้จะราคาพุ่งสูงขึ้น แต่ก็พุ่งขึ้นในระดับที่ต่างกัน ไป

อัตราการเพิ่มขึ้นของราคาเห็นได้ชัดว่าขึ้นอยู่กับสามปัจจัย ระยะห่างจากตลาดร้าน

ข้างทาง สภาพแวดล้อม และเขตการศึกษา

ทําเลที่มีวิทยาเขตใหม่ๆ และเขตการศึกษาเห็นได้ชัดว่าเป็นที่นิยมที่สุดและราคา

ทะยานขึ้นเร็วที่สุด อัตราราคาที่เพิ่มขึ้นจะลดลงไปเมื่อทําเลอยู่ห่างออกไป ซึ่งก็ไม่แปลก ตลาดร้านข้างทางและสตรีตฟู้ดส่งผลกระทบไแค่พื้นที่เล็กๆ ถ้าอยู่

ไกลเกินไปก็ไม่มีความน่าลงทนุเลย

แต่เผยเชียนไม่ได้จะเก็งกําไรอยู่แล้ว เขาแค่อยากซื้อที่ในชุมชนใหม่ที่สามารถเดิน

ไปตลาดร้านข้างทางและมีสิ่งอํานวยความสะดวกครบครันในบริเวณใกลเ้คียง