โปรดเรียกผมว่า วีรบุรุษรีไซเคิล - บทที่ 709 เพิ่มพูนความแข็งแกร่ง
บทที่ 709 เพิ่มพูนความแข็งแกร่ง
เพื่อให้ได้สิ่งที่ดีที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ผู้คนจึงตัดสินใจแยกย้ายกันไปมองหาสิ่งของของตนเอง
ดังนั้นจึงเหลือเพียงกลุ่มของหลินเฟิงกับหลานหลิง ตันหยุนกับเสิ่นฮุ่ย และหลิวชาง
เส้นทางต่างๆ เปิดโล่ง เส้นทางแทบทั้งหมดมักจะประกอบด้วยห้องหลาย ๆ ห้อง
ผู้คนต่างก็มองหาสิ่งที่ยอดเยี่ยม
หากเป็นเช่นนี้แม้เป็นเส้นทางสู่ทิเบตก็ไม่ถือว่าเสียเที่ยวแล้ว
หลินเฟิงพาหลานหลิงไปดูห้าถึงหกห้องน่าเสียดายที่ไม่พบสิ่งของหรือของดีอะไรเลยทำให้หลินเฟิงรู้สึกผิดหวังมาก
อย่างไรก็ตามเมื่อเขาเข้าไปในอีกห้อง สถานการณ์ดูเหมือนจะแตกต่างออกไป
ในนั้นมีโต๊ะหินที่มีกระถางดอกไม้วางไว้ซึ่งตั้งอยู่ตรงกลางห้องหลินเฟิงรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติกับดอกไม้ เขาจึงหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาส่องมัน
เขาประหลาดใจกับผลลัพธ์ที่ได้เพราะมันคือดอกไม้วิญญาณชนิดหนึ่งซึ่งมีประโยชน์ต่อผู้ที่มีธาตุไม้มากมันจึงเป็นดอกไม้ที่เหมาะสมกับหลานหลิงมากที่สุด
เขาเอื้อมมือออกไปและเตรียมที่จะหยิบมันแต่กลับมีพลังวิญญาณพุ่งมาจากทางด้านหลัง
เขาสะบัดพลังนั้นทิ้งด้วยท่าทางโหดเหี้ยม
ปรากฏว่าเป็นชายชุดดำคนหนึ่งที่ยิ้มเยาะและพูดว่า”สิ่งนี้เป็นของข้า หากเจ้ายังไม่อยากตายจงไปให้พ้นซะ!”
หลินเฟิงดูหมิ่น:”ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ขั้นสี่ ยังกล้าที่จะปล้นสิ่งของของข้าอีกหรือ?”
เขาอยู่ในร่างแปลงสัตว์กรงเล็บสีดำโบกไปยังชายชุดดำในทันที
ชายชุดดำไม่ขยับแต่เขากลับหายตัวไป!
ผีหลอก!แต่แล้วหลินเฟิงก็คิดได้
โอ้ไม่นะ! เขารีบหันกลับมาอย่างรวดเร็ว แต่ทว่าชายชุดดำได้วิ่งไปถึงกระถางดอกไม้แล้ว
”ฮ่าฮ่า! เจ้าทึ่ม! มันเป็นของข้าแล้ว” ชายชุดดำหัวเราะและกำลังเอื้อมมือไปหยิบดอกไม้วิญญาณ
แต่จู่ๆ ดอกไม้วิญญาณก็มีรูปร่างคล้ายปากแล้วกัดแขนของเขา!
“นี่มันอะไรกัน?”ชายชุดดำตื่นตระหนก
หลินเฟิงสืบค้นข้อมูลกับหลุมดำและพบว่ามันเป็นดอกไม้วิญญาณที่อันตรายมากซึ่งไม่สามารถสัมผัสได้ด้วยมือโดยตรง
เป็นครั้งแรกนับตั้งแต่เข้ามาที่เขารู้สึกว่าตนเองนั้นโชคดีนัก
โชคดีที่เขาไม่ได้สัมผัสมันไม่อย่างนั้นเขาคงต้องทุกข์ทรมานแบบชายชุดดำ
ชายชุดดำใจสั่นอย่างรุนแรงเขาอยากจะเอามือออกแต่ยิ่งใช้กำลังมากเท่าไหร่ก็ยิ่งถูกกัดแรงมากขึ้นเท่านั้น
ภายใต้อิทธิพลของความกลัวที่รุนแรงเขาจำต้องวิงวอนหลินเฟิง: “ช่วยข้าด้วย! ช่วยข้าหน่อยเถอะ”
หลินเฟิงมองไปที่อีกฝ่ายอย่างเย็นชา:”ก่อปัญหาเอง แล้วยังจะขอให้ข้าช่วยอีกหรือ?”
ชายชุดดำขอร้อง”ข้าผิดไปแล้ว ช่วยข้าเร็วเข้า”
ใบหน้าของหลินเฟิงเปล่งประกายความเยือกเย็นและเฉียบคมเขาพุ่งไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว ทันใดนั้นแสงโค้งสีเงินก็สว่างวาบขึ้นมา
ฉับ!
มือของชายชุดดำถูกตัดขาด!
ในขณะเดียวกันดอกไม้วิญญาณก็คายมือที่ถูกตัดขาดออกมาด้วย
หลินเฟิงโยนมือที่ถูกตัดขาดไปให้ชายชุดดำที่กำลังกรีดร้อง:”ช่วยเจ้าแล้วนะ”
ชายชุดดำเจ็บปวดจนแทบเป็นลมเขาพูดขึ้นมาด้วยความโกรธ “เจ้าบังอาจตัดมือข้าเลยหรือ?”
หลินเฟิงกล่าวว่า”มันไม่ง่ายดายเช่นนั้นหรอก ข้ายังคงต้องการชีวิตของเจ้าอยู่”
ฆาตกรที่ปกปิดด้วยชุดดำรู้ดีว่าเขาไม่สามารถสู้ได้จึงได้แต่กัดฟันและพูดว่า “ฝากไว้ก่อนเถอะ!”
จากนั้นเขาก็วิ่งหนีไปพร้อมกับมือที่ถูกตัดขาด
หลินเฟิงเดินอยู่ตรงหน้าดอกไม้วิญญาณฉีดพลังวิญญาณอ่อน ๆ ใส่เข้าไป จากนั้นจึงเอื้อมมือไปหยิบดอกไม้วิญญาณขึ้นมา
“รับไปสิ”หลินเฟิงยื่นให้หลานหลิง
”ว้าวให้ข้าหรือ? ขอบคุณเจ้าค่ะ” หลานหลิงมีความสุขมากและดูดซับพลังงานของดอกไม้วิญญาณทันที
ความแข็งแกร่งของเธอเพิ่มขึ้นสูงมากจากการดูดซับในครั้งนี้
หลังจากนั้นหลินเฟิงก็ไม่พบอะไรที่ดีกว่านี้ ถึงดูเหมือนพวกมันจะถูกซ่อนเอาไว้ แต่ก็ไม่ได้มีสมบัติอะไรมากมายเลย
ครึ่งชั่วโมงต่อมาผู้คนมากมายจึงมารวมตัวกัน ณ จุดนัดพบ
ทุกคนไม่ได้พูดถึงการเก็บเกี่ยวของตนเองและหลินเฟิงก็ไม่ได้ถามตามปกตินิสัยของเขาอยู่แล้วอย่างไรก็ตามเมื่อดูจากการแสดงออกของพวกเขาแล้ว คงไม่พบอะไรดี ๆ อย่างแน่นอน
หลายคนเริ่มที่จะเดินไปด้วยกันการเดิน การมองเห็น จึงกว้างมากขึ้นในทันที
นี่คือพื้นที่ขนาดใหญ่และมีผู้คนมากมายในพื้นที่นี้
หลินเฟิงและคนอื่นๆ เพิ่งได้รู้ว่ามีสระแห่งสรรพสัตว์อยู่ในพื้นที่แห่งนี้
ที่เรียกว่า”สระสรรพสัตว์” เพราะมันคือสระน้ำสำหรับให้สัตว์วิญญาณใช้งานโดยเฉพาะ น้ำในสระแห่งนี้ส่งผลดีต่อสัตว์วิญญาณเป็นอย่างมาก
สระสรรพสัตว์มีขนาดใหญ่มากในนั้นมีน้ำพุร้อนที่กำลังเดือดปุด ๆ สัตว์วิญญาณมากมายกำลังเล่นน้ำอยู่ในนั้น
“ใครมีสัตว์วิญญาณบ้าง?”หลิวชางถาม
โอกาสที่ดีแบบนี้เป็นธรรมดาที่หลินเฟิงจะไม่พลาด ถึงมันจะดูยุ่งยากก็ตาม: “ข้ามี”
ตันหยุนไม่พอใจ:”ของเจ้าน่ะหรือ ลืมไปได้เลย สัตว์วิญญาณของเจ้าคงไม่ใช่ของดี อย่าทำให้เสียของเลย”
หลินเฟิงไม่อยากเสียคำพูดไปมากกว่านี้เขาเอ่ยเบา ๆ : “ทั้งหมดออกมา”
ทันใดนั้นก็ปรากฏแสงสว่างขึ้นแล้วสัตว์วิญญาณทั้งหมดก็ออกมา
แต่ทว่ารูปลักษณ์ของมังกรดำที่ปรากฏในตอนนี้กลับเป็นเวอร์ชันที่ลดขนาดลงมา
ลมปราณที่ทรงพลังถูกเปิดเผยออกมาอย่างรวดเร็วจนทำให้ทุกคนกลัวจนตัวสั่น
แม้ว่าสัตว์วิญญาณจะมีเพียงความแข็งแกร่งแห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์แต่มันกลับทรงพลังมากเกินไป
”ดูสินั่นใช่คุนเผิงหลากสีหรือไม่?”
”นั่นไม่ใช่หยางแห่งราชาวิญญาณทั้งสิบหรอกหรือ?แต่ทำไมถึงดูแปลก ๆ นะ?”
”โกหกน่ามีกระทั่งมังกรดำตาทองคำหรือ? นั่นเป็นลูกหลานของราชามังกรดำเลยนะ”
“เจ้าหนุ่มนี่เป็นใคร?เหตุใดจึงมีสัตว์หายากเช่นนี้ได้?”
แต่ละคนต่างพูดคุยเกี่ยวกับหลินเฟิง
หลิวชางเองก็ยังตบบ่าหลินเฟิงพร้อมเอ่ยด้วยความประหลาดใจ: “ข้าไม่แปลกใจแล้วว่าเหตุใดเจ้าจึงสามารถใช้พลังธาตุได้มากมาย เป็นเพราะเหตุนี้นี่เอง!”
”เจ้าน่าทึ่งนักสัตว์วิญญาณเหล่านี้ล้วนเป็นสัตว์ระดับสูง”
ตันหยุนที่กำลังมองดูก็เกิดไฟแห่งความริษยาลุกโชติช่วงมากขึ้นเรื่อยๆ ในใจ
หลินเฟิงหัวเราะและกล่าวกับสัตว์วิญญาณ”กินเถอะ”
วิญญาณทั้งเก้าที่ทนรอแทบไม่ไหวถึงกับอ้าปากซูบน้ำจากสระเข้าท้องของพวกมัน
หลังจากนั้นไม่นานสัตว์วิญญาณจึงกินอิ่ม จากนั้นความแข็งแกร่งของพวกมันก็ทะลุไปยังดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งสวรรค์ขั้นสอง
หัวใจของหลินเฟิงมีความสุขมากด้วยวิธีนี้จะส่งผลให้ความแข็งแกร่งของเขาเกิดความก้าวหน้าครั้งใหญ่
ในขณะที่เขากำลังจะจากไปเสียง ๆ หนึ่งก็หยุดเขา: “เจ้าจะไปแล้วหรือ?”
หลินเฟิงหันกลับมาก็เห็นชายผู้ยิ่งใหญ่ขั้นกลางแห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์สวรรค์ขั้นห้า
“มีปัญหาอะไร?”หลินเฟิงถาม
ชายร่างใหญ่กล่าวว่า”มันมากเกินไปสำหรับเจ้าที่จะครอบครองของดีเช่นนี้เอาไว้เพียงคนเดียว?”
”ข้าขอเตือนเจ้าจงมอบแก่นวิญญาณของมังกรดำมาให้ข้า ไม่อย่างนั้นเจ้าจะได้เห็นดี!”
ทันใดนั้นดวงตาของหลินเฟิงก็ปรากฏกระแสเย็นยะเยือก:”เจ้า? เจ้าคู่ควรกับมันงั้นหรือ?”
”รนหาที่ตายนัก!”ชายร่างใหญ่คำรามและพุ่งเข้าใส่หลินเฟิง
พลังที่ระเบิดออกมาให้เห็นนั้นไม่มีการกักเก็บใดๆ เลย
”ถือเป็นโอกาสดีที่จะได้ฝึกฝนกับเจ้าเลย!”หลินเฟิงรวมร่างกับมังกรดำอย่างรวดเร็ว จากนั้นก็โจมตีใส่
เพียงพริบตาชายร่างใหญ่ก็กระเด็นออกไปในสภาพหมดสติ
ทุกคนประหลาดใจและหลินเฟิงเองก็ยังตกตะลึง
ไม่ว่าอย่างไรร่างนั้นก็เป็นถึงดินแดนศักดิ์สิทธิ์ขั้นกลางของสวรรค์ชั้นที่ห้า หลินเฟิงตกตะลึงกับหมัดของเขา
ความแข็งแกร่งนี้ได้รับการเพิ่มพูนขึ้นมากเกินไปเสียแล้ว